11 Φεβ 2006

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΔΙΧΤΑ (BLOGGER)

Ευθύνη

Έχω περίπου ενάμισι μήνα στα Ημεροδίχτυα. Από την αρχή δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω τα σχόλια που αφήνω εδώ κι εκεί, και αυτό σε ένα βαθμό μού δημιουργεί κάποιο άγχος. Λες κι αν χάσω μια απάντηση ή αν ξεχάσω ότι έκανα κάπου ένα σχόλιο, κάτι έγινε.

Κατ’αρχήν το να μην χάνεις κάποιες απαντήσεις και κάποιες συζητήσεις είναι σχεδόν αδύνατον, γιατί ο τρόπος που λειτουργεί το σύστημα, σού επιτρέπει να «συνομιλείς» σχεδόν ταυτόχρονα με πολλούς ανθρώπους, και μάλιστα από τους πιο ενδιαφέροντες που κυκλοφορούν γενικώς. Η πρόσβαση στο δίκτυο και το ενδιαφέρον για συζήτηση, όποιου επιπέδου, αλλά και η δημιουργία ενός blog, δεν είναι κάτι δεδομένο για τον καθένα, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Βέβαια όσο μεγαλώνει ο αριθμός των Ημεροδιχτυών και των Ημεροδιχτάδων, τόσο αυξάνεται η ….βιοποικιλότητα, αλλά σήμερα που είμαστε σχετικά λίγοι, είναι σίγουρο ότι έχουμε εξ’ορισμού πολλά κοινά.

Πώς να παρακολουθήσεις λοιπόν πέντε, δέκα, δεκαπέντε, ή και παραπάνω, συζητήσεις με ενδιαφέροντες ανθρώπους, ταυτόχρονα; Και να παρακολουθείς ταυτόχρονα και το δικό σου Ημεροδίχτυ; Και με όλες τις τεχνικές καθυστερήσεις του Blogger και του WWW (World Wide Wait); Και να ζεις και μια ολοκληρωμένη *πραγματική ζωή*;

Όταν έβαλε λινκ ο Νίκος Δήμου στο πόστο μου για την Δανία, δέχτηκα 305 επισκέψεις. Για τα δικά μου δεδομένα πολλές. Και έφτασα στα όρια του να μην μπορώ να απαντήσω στα δικά μου σχόλια, όχι να προλαβαίνω να παρακολουθήσω και δικά μου σχόλια άλλού, ή άλλες συζητήσεις. Και είπα, αν θέλετε με πιστεύετε, μακριά από εμένα οι πολλοί επισκέπτες… Αναγκαστικά, όχι ότι δεν θέλω να έρχονται πολλοί. Απλά, είναι ανθρωπίνως αδύνατον να τα προλάβεις όλα, και να ζεις κιόλας. Εκτός αν γίνεις, πώς το λένε οι Γιαπωνέζοι, hikokumori ή harakiri ή κάτι τέτοιο, και δεν βγαίνεις καθόλου όχι από το σπίτι, αλλά από το δωμάτιο με τον υπολογιστή.

Ξέρω, όλα είναι θέμα Μέτρου, αλλά άλλο να το λες, και άλλο να το κάνεις. Κάποιος είπε να βάλουμε όριο την μία ώρα την ημέρα. Θα προσπαθήσω από σήμερα να το εφαρμόσω. Ήδη την έχω ξεπεράσει κατά πολύ.

Όμως πέρα από αυτά τα προφανή, σήμερα κάθησα και το σκέφτηκα λίγο πιο βαθιά. Το να θέλω να κρατήσω οπωσδήποτε ΟΛΑ μου στα σχόλια και να παρακολουθήσω ΟΛΕΣ τις συζητήσεις στις οποίες είπα μια κουβέντα, είναι σαν να θέλω να συνεχίσω όλες τις συζητήσεις που έχω κάνει κατά καιρούς με φίλους (και «εχθρούς»), κρατώντας (και κατά περίπτωση ενημερώνοντας) τα ...πρακτικά τους, όλους τους διαλόγους, όλες τις ανταλλαγές απόψεων, σε παρέες, στην οικογένεια, σε δουλειές, παντού. Ανεδαφικό και ανέφικτο .

Στον αντίποδα, εντυπωσιάζομαι από τον Art Attack και τον Dark Angel, που κάθε τόσο σβήνουν ασύστολα πόστα και σχόλια και ξεκινούν από την αρχή. Στην αρχή μού κακοφάνηκε, είχα αφήσει κι εγώ κάποια σχόλια και θα ήθελα να μπορώ να τα ξαναδιαβάσω. Αλλά μετά σκέφτηκα, και στις άπειρες προφορικές συζητήσεις που έχεις συμμετέχει, έχεις πρόσβαση; Γιατί να έχεις εδώ;

Κι επιπλέον, ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΒΑΣΗ σε όλα αυτά που αυθόρμητα εγώ κι εσείς πληκτρολογούμε ανέμελα; Έπεα πτερόεντα, έλεγαν οι Αρχαίοι. Λόγια που πετάνε και χάνονται. Όμως εδώ, ούτε πετάνε, ούτε χάνονται. Μένουν για «πάντα», δηλαδή για πολύ καιρό. Ακόμα και να σβήσεις το blog σου, και να κάψεις τον κομπιούτερ σου, θα είναι για πολύ καιρό στην μνήμη του Google, ή οποιουδήποτε έχει θελήσει να τα αντιγράψει. Γνωστά πράγματα, αλλά δεν ξέρω πόσο όλοι τα έχουμε συνειδητοποιήσει. Πρόσφατο παράδειγμα η Lili, που τα πήρε και έσβησε το Ημεροδίχτυ της, αλλά αν ψάξεις, βρίσκεις τα κείμενά της.

Ας τα έχουμε κάθε στιγμή αυτά υπ’όψιν. Και ας είμαστε και λίγο πιο υποψιασμένοι. Ας μην ξεχνάμε, γράφοντας, ότι από την στιγμή που θα ρίξεις το Ημεροδίχτυ σου στο πέλαγος, χάνεις κάθε έλεγχο επάνω του. Δεν μπορείς να ελέγξεις εύκολα κανενός είδους λογοκλοπή (αστείο πράγμα να μιλάμε για copyright), παραποίηση, κακή χρήση, εκμετάλλευση, ναι, ακόμα και οικονομική, των γραφομένων σου. Μπορεί να τα δεις (που σιγά μην το μάθεις ποτέ) και στην τοπική εφημερίδα της Κάτω Κολοπετεινίτσας, και να τα έχει γράψει λέει κάποιος κύριος Τάδε Δείνας. Και να βρίσκονται ενσωματωμένα σε άθλια κείμενα, ή ανάμεσα σε άλλα πράγματα, τα οποία σού φέρνουν αηδία. Και να βγάζει και λεφτά από αυτό ο κλέφτης. Μπορεί, στην χειρότερη περίπτωση, να τα δεις ακόμα και στο LiFo (Lizards in, Fidia out), που λέει ο λόγος (Θού, Κύριε Σ;).

Και φυσικά, πρέπει να είσαι έτσι κι αλλιώς πολύ πιο προσεκτικός όσον αφορά το τι λες, γιατί, όπως έλεγαν οι Λατίνοι, scripta manent, τα γραπτά μένουν. Στους καιρούς του Internet και της Vodafone και του Echelon, όχι μόνο μένουν, αλλά φτάνουν και ΠΑΝΤΟΥ, και μάλιστα ΑΜΕΣΑ.

Σας αφήνω τώρα. Πάω να ζήσω μιαν αληθινή ζωή. Και να βρώ και το LiFo στην Πρωτοπορία...

Σ;)))))

22 σχόλια:

a woman leads you by the nose είπε...

Άμα βρεις to LifO, αγόρασε ένα και για μένα.

a woman leads you by the nose είπε...

Γατούλη, έχεις δίκιο.
We have to get a life and not a LifO (καλά ναναι το περιοδικό, δεν μας έκανε και τίποτα).

Μαύρος Γάτος είπε...

My dear αντροσερομύτα, είναι τσάμπα.

Σ;)))))

a woman leads you by the nose είπε...

Λατρεμένε Γάτε, πάλι έχεις δίκιο.
Είναι δωρεάν.
Ωραία, κράτα ένα.

jim_hellas είπε...

Με βρίσκεις σύμφωνο γάτε. Τα λόγια έρχονται κ φευγουν, τουλάχιστον από τη μνήμη μας. Είναι αδύνατο να κάτσουμε και να αναλύσουμε ξανά και ξανά τις συζητήσεις που είχαμε κατά καιρούς. Όταν έχουμε την ανάγκη να ξαναδούμε τις αντιδράσεις μας τότε εύκολα ψάχνουμε και βρίσκουμε τα "πρακτικά". Πρόσφατα εγώ έκανα ένα flashback πριν από 1,5 χρόνο που ξεκίνησα το blogging και είδα τις ιδέες που συζητούσα τότε με τους bloggers. σε μερικά θέματα ήμουν τόσο μαλάκας που χαιρομαι που δεν συνέχισα τη συζήτηση... :P

Theodora είπε...

Δηλαδή κανείς θα πρέπει να έχει ενοχές για αυτά που είπε πριν από καιρό γιατί τώρα άλλαξε γνώμη; Κάθε μέρα μπορεί να αλλάζουμε γνώμη, αυτό δεν είναι ελευθερία έκφρασης; Ποιος είναι αυτός ο τόσο σταθερός και αμετακίνητος στις ίδιες απόψεις; Αμφιβάλλω αν κανείς θα θυμάται τις απόψεις μας , απλά γιατί δεν ενδιαφέρουν κανέναν.Δεν πάμε για υπουργοί.Εκτός αν κάποιοι πάνε, οπότε θεωρώ ότι τα blogs δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να τους γνωρίσει ο κόσμος.ΑΣ ΜΗΝ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΤΟΣΟ ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΑ.

a woman leads you by the dick είπε...

"We have to get a life and not a LifO"

Καλέ λες οι μπλόγκερς να βάλανε μυαλό;... Μπααααα... Μια κρίση είναι. Θα τους περάσει.

Φταίει που λείπει ο κύριος Δήμου ε;

Enjoy lifO, παιδιά μου, και μην ανησυχείτε. Κι αύριο εδώ θα είστε. Και μεθαύριο. Και πιο μετά. Πιο μετά. Πάλι εδώ.

(Αν αποφασίσετε να πείτε αντίο στο νετ και να πιάσετε τη ζωή από τα αυτιά, δεν θα πείτε ούτε καν αντίο στα μπλογκς και στις άυλες γνωριμίες. Όχι σαν τώρα που μου κάθεστε και συμφωνείτε κιόλας.)

raffinata είπε...

κάνεις επιλογές από τα blogs που σε ενδιαφέρουν, δυστυχώς δεν γίνεται αλλιώς, τ' ανεβοκατεβάζεις στα αγαπημένα και προσπαθείς να έχεις μια επαφή...
όσο για τα δικά μας, προσωπικά δεν έχω ανατρέξει ακόμα στα παλαιότερά μου, απλά θέλω κάποια στιγμή να τα κρατήσω κάπου, μη τυχόν μας φτύσει ο κος. blogspot...
γάτε, τώρα που θα βγεις έξω, πρόσεχε!!!!
αν πας με άλλη
θα σου σπάσω το κεφάλι

;))))

Μαύρος Γάτος είπε...

Είμαι πιστός Γάτος.....
Αλλά αν με πίασει καμμιά και με σύρει από τον ....dick?

Σ;))))))))))))))))))))))))))))))))))

a woman leads you by the dick είπε...

Την ακολουθείς, ψιψίνα. Την ακολουθείς.

a woman leads you by the nose είπε...

A woman leads you by the dick, μη στενοχωριέσαι, αγόρι μου, κι εσύ ωραίος είσαι.Μη ζηλεύεις.Άμα δώσεις εσύ συνέντευξη, όχι σε μπλόγκ, στα κανάλια θα βγω.

a woman leads you by the nose είπε...

Βάζω στοίχημα, μα το Μαύρο Γάτο δηλαδή, ότι είσαι ο Ολιζαντέμπε.

a woman leads you by the nose είπε...

Κι άμα σε νοιάζει, το ψευδώνυμό μου είναι μια γραμμή από ένα γνωστό δίστιχο του Faust:
"Thou supersensual sensual woer
A woman leads you by the nose"
- MEPHISTOPHELES

και δεν είναι αυτοβιογραφικό καθόλου.
Εντάξει.
Άντε γεια, μια και καλή.

a woman leads you by the dick είπε...

@Θεοδώρα
Δεν είμαι αγόρι καλέ.
Διάλεξα απλά ένα ψευδώνυμο, να με εκφράζει.
Η επιλογή ήταν τυχαία.

Xνούδι είπε...

αν σου πάρω τις καινούργιες υπερσούπερ λιχουδιές της whiskas, θα θυμάσαι να έρχεσαι;;;;;;;


Καλησπέρες και καλές βόλτες. :-)

Gatina είπε...

Μάλλον ψαροκόκαλα και λαχταριστά σκουπίδια πρέπει να του δώσεις, μελ(ωδία). Ο Μ. μου μοιάζει για αλητόγατος, δε θα υπέκυπτε στα λουξγατοχημικά της αγοράς.

Καλό απόγευμα.

Μαύρος Γάτος είπε...

Μπορεί να εκτιμώ ένα καλό ψαροκόκκαλο, αλλά αντιθέτως, αγαπητή μου Γατίνα, τρέφω μεγαλύτερη εκτίμηση για τον σολωμό (συμπεριλαμβανομένου και του ποιητή), το φουά γκρα και το μπον φιλέ.

Λυπάμαι αν σε απογοητεύω! Μπορεί να είμαι ένας κακομαθημένος γάτος, αλλά πάντα αληθινός...

Σ;))))))

Gatina είπε...

Γάτε μιλάς με Γάτα.
Ποτέ δεν αμφισβήτησα την ψυχή σου. Ίσα ίσα αυτοί (οι αλητόγατοι), που τριγυρνούν σε δρόμους και κεραμίδια γεννούν τις πιο μεγάλες αλήθειες. Κι ακόμα κι αν δεν τριγυρνούν με πόδια, τριγυρνούν με νου και μύτη.
Εσύ βέβαια προτιμάς πού και πού να τρως από κονσέρβες. Κανένα πρόβλημα.
Νιάου.

Μαύρος Γάτος είπε...

Κονσέρβες; Ποτέ!!!!

Καλή μου Γατίνα, αλητεία και ξερό ψαροκόκκαλο!

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν γνωρίζουμε και δεν εκτιμούμε το μπον φιλέ...

Σ;)))))))))))))))))))))

Gatina είπε...

Τότε, Γάτε, να βάλω να γίνεται ένα ζουμερό κομμάτι μοσχαράκι. :-p :-)
Παράγγειλε μου τα μπαχάρια...

ViSta είπε...

Εχεις δικαιο, δεν μπορει κανεις να τα παρακολουθει ολα οσα εγραψε ητε στα δικα του ήτε σε ξενα blogs αλλα αυτο ειναι το ωραιο στο blog. H γεναιοδωρια με τα κειμενα και τις σκεψεις μας. Τις παρεχουμε για ολους απλοχερα. Αν δεν το θελαμε, θα τις αφηναμε στο συρταρακι να ξεθωριαζουν μαζι με το χαρτι που θα κιτρινιζε με τον καιρο.
Αλλα το καλο στο να δεινεις, ειναι οτι παιρνεις. Εχει γιατι το απαιτεις, αλλα γιατι σου δεινεται. Ετσι οπως και τα δικα σου κειμενα και οι δικες σου σκεψεις μας δεινονται χωρις τσιγκουνιες και μετα χαρας.

Την καληνυχτα μου:-)

Dia είπε...

Το blog απλά είναι ακόμα μια μορφή έκφρασης που έρχεται να δυναμώσει την ελευθερία του λόγου (παίζουν και εξαιρέσεις βλέπε, google goes China).
Ο καθένας λέει ότι θέλει, όπου θέλει, για ότι τον ενδιαφέρει και όχι μόνο, δεν είναι τέλειο; :)
But of course, we never forget, theres also our real life that goes on ;)