αλλιΏς

Πάρτο λιγάκι πιο απλά

είν' η ζωή μια σκανταλιά

και όλοι μας για κάτι φταίμε

κι οι άλκιμοι, και οι μοιραίοι

πάρτο λιγάκι πιο γλυκά

είν' η ζωή μας μια σταλιά

και όλοι μας για κάτι κλαίμε-

και οι δειλοί, και οι γενναίοι

<μ<

photo by Jean Francois 

http://jeanfrancois.deviantart.com/

ο τελευταίΟς μάΗς

"Θα χαθεί κι αυτή η Άνοιξη- στό 'χα πει

θα τελειώσει, και θα είναι η τελευταία

και θα έρθει η Σιωπή, καμμία προσμονή-

όλα μοιραία."

η δελΦική σίΒυΛΛα

Σ' όποια σκέψη κι αν ψάξω 

πάλι εσένα θα βρω 

κι όποια αλήθεια φωνάξω 

πάλι εσένα 

θα πω

<μ<

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΥ - το ζεϊμπέκικο της βροχής

έΒρεξε ποΛύ απόΨε

Έβρεξε πολύ απόψε

κι ήμουνα στο Δρόμο

έβρεξε πολύ απόψε

κι ήμουν Μοναχός

και για σένα λαχταρούσα

την εικόνα σου φυλούσα

στη στεγνή ψυχή

και τη Λύπη κουβαλούσα

και για σένα, άχ, ρωτούσα

τη Βροχή

Έβρεξε πολύ απόψε

κι ήμουνα στο Δρόμο

έβρεξε πολύ απόψε

κι ήμουνα Γυμνός

και για σένα τραγουδούσα

κι ήσουν κείνο που ζητούσα

κι είσαι Μακρινή

<μ<

σε γυρΕύω μεΣ σΤη νύΧτα

αφιερωμένο στη Μυρτώ

γιατί οι αφιερώσεις δεν παίρνονται πίσω...

όσα χρόνια κι αν περάσουν

ό,τι κι αν συμβεί στο μεταξύ

"σε γυρεύω μες στη Νύχτα
κι είν' οι Δρόμοι αδειανοί
κι είσαι όλη μου η ζωή"

μ

2003

"Looking for you through night-

the Roads are all empty

and you 're my entire life"

(τραγούδι)

Μπορεί στο δρόμο της ζωής μόνος να περπατώ

Μπορεί να σε περίμενα ατέλειωτο καιρό

Μπορεί να σβήσω πριν σε βρω, μπορεί να μην υπάρχεις

Μα όλα τα πολύτιμα σού τά ’χω φυλαγμένα

Όλα μου τα πολύτιμα,

μονάχα για εσένα

μ

Θά 'ρχεσαι, πάΝτα

Θά 'ρχεσαι πάντα

ως τη μέρα που

πια δε θα ρθεις

θά 'μαι εδώ, πάντα

ως τη μέρα που

δε θα με βρεις...

Θά 'ρχεσαι, πάΝτα

...ως τη μέρα που

πια δε θα ρθεις

θά 'μαι εδώ, πάντα

ως τη μέρα που

δε θα με βρεις...

μ

photo: here comes kitty

by mhk-annai.deviantart.com

Μ Π Ο Υ Ν Τ Α Λ - ά Δ Ι Κ Ο

-Γιατί για ποιάν αιτία

τόση αδιαφορία;

Γιατί και για ποιόν λόγο

με ρήμαξες στον ψόγο;

Γι αυτό και επειδή

σ' αγάπησα πολύ;

*το άσμα είναι σκωπτικό και όχι κλαΠΣιάρικο

LoCo De Ti

Soy loco de ti

solo de ti...

solo de ti

μ

ΤηΣ ΑϋΠΝίΑΣ και ΤηΣ ΑΓΡύΠΝΙΑΣ

Σού φύλαγα νησιώτικο παστέλι με λεμόνι

πολλοί στεκόταν πλάι σου μα ήσουν πάντα μόνη

Πόθησα στο κατώφλι σου να σπάσω ένα ρόδι

κι ήταν η τιμωρία μου που μού'φαγες το πόδι

Ύστερα πάλι άλλαξες κι έγινες δεκανίκι

αλλά για μένα τον φτωχό ήταν βαρύ το νοίκι

μ

όΤΑΝ ΚΛΑίΕΙ έΝΑΣ άΝΤΡΑΣ

Όταν κλαίει ένας άντρας να μην του μιλάς

Μια γυναίκα ίσως φταίει

Κάποια Μοίρα που τον καίει

Του πικρού χαμού

Όταν κλαίει ένας άντρας δε ζητά συμπόνια
Κλαίει για τον άνθρωπό του
Για τον μαύρο εαυτό του
Τα χαμένα χρόνια

Όταν κλαίει ένας άντρας θέλει να κρυφτεί

Τις πληγές του για να γλύψει

μήπως και σωθεί

Άστον στο παράπονό του

Στον καημό του μοναχό του

Όταν ένας άντρας κλαίει

Να κοιτάς αλλού

μ

ΠοΤέ (Μα πΟΤέ)

Θα πάω στις πουτάνες (ποτέ, μα ποτέ)

δε θα σ' ονειρευτώ (ξανά, και ποτέ)

δε θα σε συγχωρήσω (ποτέ, μα ποτέ)

δε θα σε ξαναδώ

Θα πάω στις πουτάνες (ποτέ, μα ποτέ)

για να σ' εκδικηθώ (και ποτέ, μα ποτέ)

δε θα σε συγχωρήσω (ποτέ, μα ποτέ)

γιατί να σ' αγαπήσω

Θα πάω στις πουτάνες (ποτέ, μα ποτέ)

τα μάτια μου θα κλείσω (ποτέ, μα ποτέ)

και θα σε τιμωρήσω (ποτέ, μα ποτέ)

γιατί να σ' αγαπήσω

γιατί να σ' αγαπώ

μ

ΠώΣ ήΡΘε ΚαΙ ΠώΣ έΦΥΓε Ο ΟΡΝΤΟύΘ

Ένα μελοποιημένο απόσπασμα από το Κυκλώπειον Έπος

''ΠΩΣ ΗΡΘΕ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΦΥΓΕ Ο ΟΡΝΤΟΥΘ''

(η Οδύσσεια από την πλευρά των Κυκλώπων)

του Πάνου Σταθόγιαννη

Πάνο, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για την άδεια σου να μελοποιήσω το αριστούργημά σου αυτό. Κι ακόμα περισσότερο για τη φιλία σου!

..."Ο πρώτος τόνε μέθυσε και του ’βγαλε τα μάτια, ο δεύτερος, μ’ ένα σκοινί, ανάσκελα τον δένει, κι εγώ του έβαλα φωτιά, να πάει στα κομμάτια, κι ας κλαίγανε τα θηλυκά από το μπεζιστένι.

…………….

Καθόταν και καιγότανε σα δέντρο μαντρωμένο, που η μάντρα το εμπόδιζε να τρέξει να γλιτώσει. Νωθρό το μπρος το βλέμμα του, το πίσω θαμπωμένο, κι η στάχτη του - ένα τίποτα. Μια χούφτα. Κι ούτε τόση…"


όλο το ποίημα εδώ

Η ΜεγάΛη ΠαρασΚευή τΟυ Κόσμου

μουσική-εκτέλεση: 

Μιλτιάδης Σαρηγιαννίδης-Θαλασσινός (Μαύρος Γάτος)

ΧελιΔονίΣματα, τα ΚάλαΝτα του ΜάρΤη

Ήρθε, ήρθε Χελιδόνα, ήρθε πάλι Μελιδόνα

κάθησε και λάλησε, και γλυκά κελάηδησε:

"Μάρτη, Μάρτη μου καλέ, και Απρίλη βροχερέ

κι αν αστράψει, κι αν βροντήσει, 

πάλι Άνοιξη θ' ανθίσει"

/\v/\

"Χελιδονίσματα", Τα Κάλαντα της Πρωτομαρτιάς 

παραδοσιακό Κεντρικής Μακεδονίας (Βέροια)

διασκευή για πιάνο-εκτέλεση: 
Μιλτιάδης Θαλασσινός

άαααααααααΛλοΣ γιΑ ΚιριμΠάΤι!!! (ρεμπέτικο)

Με τη βά, με τη βάρκα μου το Μπάτη

σάλπαρα, σάλπαρα για Κιριμπάτι

ψάχνω έ, ψάχνω έναν άγριο τόπο

στέκι ή, στεκι ήμερων ανθρώπω

να τους λέ, να τους λες «πολιτική»

και να μη, και να μη σκαμπάζουν γρι

να τους λέ, να τους λές «διορισμός»

και να βγαί, και να βγαίνει ο σκασμός

να τους λέ, να τους λέω «εξουσία»

και ν’ ακού, και ν΄ακούνε «συνουσία»

να τους λέ, να τους λέω «υποτέλεια»

και να λύ, και να λύνονται στα γέλια!




(c) Μιλτιάδης Θαλασσινός 2011 

Σχέδιο του Κώστα λ

ΧΤέΣ

.

Μέσα στον Ύπνο μου χτες επιτέλους ξανάρθες
χρώματα, μουσικές, ξεχασμένες φωνές
μέσα στον Ύπνο μου χτες επιστρέψαν - απάτες
βλέμματα και στιγμές
ξεχασμένες Αγάπες

Μέσα στον Ύπνο μου χτες επιτέλους ξανάρθες
χρώματα, μουσικές

ξεχασμένες Αγάπες

τραγουδά η υπέροχη κυκλοδίωκτη

στίχοι, μουσική,
πιάνο, γκαρίδες:

ο Μαύρος Γάτος (2003)

.

Η ΜπαΛάντα των ΑνεκπλήρωΤων ΕυΧώΝ

Άχ...




μ