30 Νοε 2006

ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΠΛΑΪ ΤΗΣ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΑΥΤΗ...

.
"Και στα δικά σας": Παστέλι με μέλι, πάνω σε φύλλο λεμονιάς

William Shakespeare, Sonnet 98

Δεν ήμουν πλάι σου την άνοιξη αυτή
όταν ο Απρίλης, ο πολύχρωμος και λαμπερός
της νιότης την πνοή φυσούσε μές στο κάθε τί -
παιζογελούσε ως κι o Κρόνος, ο σκαιός

Μα ούτε τα τραγούδια των πουλιών, ούτε η γλυκιά η ευωδιά
τόσων και τόσων λουλουδιών, με μύρια χρώματα κι οσμές
δε με κατάφεραν το καλοκαίρι να ιστορήσω ξανά
κι άνθη να δρέψω, απ’ τις θαυμάσιες της γης τις αγκαλιές.

Πώς να
θαυμάσω τη βαθιά πορφύρα της τριανταφυλλιάς;
πώς να
παινέσω το θαυμάσιο κρινολευκό;
ανούσια ήταν χάδια, σκαριφήματα και μόνο της χαράς,
και πρότυπό τους, και μοντέλο τους, εσύ, μοναδικό.

Κι έμοιαζε γύρω παγερός χειμώνας, ναι, εσύ μακριά
κι εγώ εκεί, με τη σκιά σου λες να παίζω, σ' όλ' αυτά.




Μετάφραση: Μαύρος Γάτος
Για την Β' ιστοσυνάντηση μετάφρασης ποίησης


Φωτογραφίες:
Μαύρος Γάτος, Κουφονήσι 2006
.

4 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

γάταρε εύγε για τις ομορφιές που στήνεις. χαζεύω από μακριά και γλυκαίνεται η καρδιά μου

Ανώνυμος είπε...

Αντε ρε και μόλις ειχα φάει μια φρυγανιά με μαρμελάδα....

Klearchos είπε...

Θα μπορούσες να τις είχες αποφύγει... Τις σιχαίνομαι τις κατσαρίδες!!!!

Μαύρος Γάτος είπε...

Δεν είναι κατσαρίδες, είναι κάτι καλεσμένοι του Γάμου από το υπερπέραν....

Σ:οι

Καλημέρα, καλό μήνα