17 Αυγ 2008

άΝΤΡΑΣ, ΓΥΝΑίΚΑ, ΦΙΛίΑ, έΡΩΤΑΣ

.
Ήμουν ερωτευμένος μαζί της. Τρελλά. Εφηβικά. Εκείνη όχι. Μού έδωσε την φιλία της, αλλά όχι το κορμί της. Δεν μού έφτανε. Δεν κατάλαβα.
.
Πέρασαν πολλά χρόνια.
.
Ήταν ερωτευμένη μαζί μου. Απελπισμένα. Στερημένα. Εγώ όχι.
Τής έδωσα το κορμί μου, αλλά όχι την ψυχή μου. Δεν τής έφτανε.
Κατάλαβα.
.

3 σχόλια:

nuntius είπε...

Στερεότυπα?

Μαύρος Γάτος είπε...

Βιωμένες αλήθειες... Μιλώντας για τον εαυτό μου Σ;-)
καλημέρα φίλε μου Άγγελε!

Αθανασία είπε...

Γειάσου γατάκι....νομίζω έχεις δίκιο..όλοι μας κάποτε έχουμε περάσει από αυτή τη φάση..νομίζω αυτό είναι σαν κανόνας ας το πώ έτσι της φύσης;;; αυτοί που τους θέλουμε σαν τρελλοί και κολασμένα να μη μας θέλουν ποτέ...και αυτοί που μας είναι ίσως και εντελώς αδιάφοροι να μας κυνηγάνε σα τρελλοί..βλέπεις ο έρωτας είναι απλώς ένα συναίσθημα και τίποτε άλλο....και κανένας μας μα κανένας όμως δεν το ένιωσε (και ίσως ούτε και θα το νιώσει και ποτέ) 'κατά παραγγελία'....κανένας δε ξύπνησε ένα πρωί και να πεί σε ένα πρώσοπο ως δια μαγείας 'σε θέλω,σ αγαπάω, μου αρέσεις'....έτσι απλά...χρειάζεται χρόνος να ωριμάσει αυτό,να ψηθεί μέσα σου.. να 'μεστώσει'που λέει κι ένας φίλος αγαπημένος.....μπορεί όμως και κάποιες φορές αυτό να ΜΗ γίνει όσο κι αν το προσπαθήσεις..για χιλιάδες,εκατομμύρια λόγους...μη τους αναλύσω εδώ τώρα...και τότε καλύτερα...να αποχωρήσεις αξιοπρεπώς...παρά να το συνεχίσεις.....έτσι είναι τα συναισθήματα γατάκι!φιλάκια,Αθανασία.