2 Ιαν 2008

ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΥΣΙΑ


Στις Πόλεις του αργού θανάτου, μέρα και νύχτα οι υψικάμινοι
καίνε ψυχές·
και κουβαλούν οι Άνεμοι
απελπισία

Στις Πόλεις του αργού θανάτου, πού 'ναι γεμάτες Φυλακές
και αναλώνουν τις Ζωές
στην Απουσία.

.

7 σχόλια:

Παράλογο είπε...

Καλημέρα Μαυρε Γάτε. Ωραίο ποίημα. Καλή Χρονιά να έχεις

Katerina ante portas είπε...

Τελειώνει η χρονιά ποιητικά, εύχομαι έτσι και να αρχίσει! Πιο αισιόδοξη όμως και να φέρει ότι εστέρησε η προηγούμενη!
Καλή χρονιά!

MAD είπε...

Καλή Χρονιά αρχηγέ μου ;-)

Και όσο για τις απουσίες (καταπληκτικό το ποιηματακι) μη σκας, το επόμενο Σ/Κ επιφυλάσσομαι για συνάντηση. Ποδαρικό σου λέει μετά...

Πανόπτης είπε...

Σου έγραψα κάτι στο blog μου που αφορά κι εσένα...
Εσύ δεν στερείς ποτέ τίποτα και για αυτό (και για αυτό) σε θαυμάζω.

Πανόπτης είπε...

Και δεν στερήθηκα ούτε εγώ πια. Αγάπα με.

Λου είπε...

Να σε συγκρίνω με μια μέρα θερινή;
Εσύ υπερέχεις σε απαλότητα και χάρη˙
λυγίζει αέρας τα τριαντάφυλλα του Μάη
και δεν κρατούν τα καλοκαίρια μας πολύ.
Όσο θα βλέπουν μάτια κι άνθρωποι αναπνέουν,
οι στίχοι αυτοί θα ζουν κι εσύ θα ζεις μαζί τους.

Μαύρος Γάτος είπε...

Καλημέρα Παράλογο, ευχαριστώ. Καλή χρονιά επίσης Σ;))))

Κατερίνα μου, καλή χρονιά επίσης! Ποιητική, ναι! Σ;))))

ΓΙατρέ μου καλή χρονιά κι από εδώ Σ;))))

Σύλβια καλή χρονιά καλή μου Σ;))))

Λου πολύ όμορφο - ξέρεις την παρέα της ποιηματό-μετάφρασης; (αν όχι, δες στου cyrusgeo ). Καλή χρονιά Σ;)))