όΧΙ, ΔΕ ΘΑ (ΞΑΝά)ΓΥΡίΣΩ Να ΚΟΙΤάΞΩ ΠίΣΩ



Για τον Ορφέα ήταν το τέλος του κόσμου που εγνώριζε. Την αγάπη, πώς να γυρίσεις πίσω στο φώς;
Ο Ορφέας δρόμο παίρνει, δρόμο αφήνει, και φτάνει με όπλο μοναδικό τη λύρα του στον υπόγειο Άδη.


Η Περσεφόνη, η πικραμένη θεά, λύγισε από τον έρωτα, κι επέτρεψε στον Ορφέα να γυρίσει στο φώς, με την αγαπημένη του. Αλλά ο όρος που έθεσε ήταν... η Ευρυδίκη έπρεπε να βλέπει την πλάτη του καλού της, ώσπου ν' ανέβει στο φως- όχι το πρόσωπό του...
Τότε, στην έξοδο κοντά, ο Ορφέας λύγισε, κι έστρεψε να ιδεί την σκιά που τον ακολουθούσε.

και "Το τραγούδι της Ευριδίκης" του Μάνου Χατζιδάκι
με την Τάνια
Ο Ορφέας γύρισε με άσπρα μαλλιά στη Θράκη του
κανείς δεν τον άκουσε να παραπονεθεί ξανά για το Θάνατο
αλλά είχε γίνει σκληρός με τη ζωή...
δεν άντεχε να είναι ευγενικός στις Μαινάδες
που με τα αμπελόφυλλα γέμιζαν τις κοιλάδες της Θράκης άσεμνες ωδές
κι επειδή τις περιφρόνησε, αυτές τον σκότωσαν...

...έπειτα, όλα έγιναν κύμα στη Λευκή Θάλασσα
απόηχοι των ναυαγών, σε σκοτεινές παραλίες...

"Η Λειτουργία του Ορφέα", απόσπασμα
κείμενα: Πάνος Θεοδωρίδης
μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
απαγγελία: Κώστας Καζάκος
.




























