29 Ιουν 2006

ΟΧΙ, MONSIEUR HULOT, "Η ΤΕΧΝΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΨΥΧΟΦΑΡΜΑΚΟ ΤΗΣ ΠΛΗΞΗΣ ΤΩΝ ΑΣΤΩΝ"

Η αντί-αισθητική της απελπισίας, στην Τέχνη του Κενού
από το Ημεροδίχτυ του Mr Hulot


Πριν από λίγες μέρες, μπήκα σε κάποια site με φωτογραφίες που πρότεινε ο παλιός μου γνώριμος, ο Mr Hulot. Έχω ξαναπεί ότι του monsieur αυτού τού χρωστάω κάποια ευγνωμοσύνη, γιατί μέσα από το 01 της δεκαετίας του '90 γνώρισα πράματα και θάματα, μεταξύ των οποίων... τί να πρωτοπώ. Μπαίνοντας όμως στα site που προτείνει, όπως και στο Ημεροδίχτυ του γενικώς, νιώθω συχνά εκείνο το γνώριμο σφίξιμο στο στομάχι, εκείνην την αίσθηση του να πνίγεσαι, του να ψάχνεις μια πόρτα ή ένα παράθυρο για να ξεφύγεις. Την ίδια ακριβώς αίσθηση που ένιωθα συχνά διαβάζοντας τα editorial και κάποια από τα άρθρα τού 01.

Θα προσπαθήσω να εικονογραφήσω την θέση μου φέρνοντας το παράδειγμα του Κωνσταντίνου Ρήγου και του Δημήτρη Παπαϊωάννου. Και οι δύο είναι ταλαντούχοι. Και οι δύο είναι ευαίσθητοι. Και οι δύο είναι αξιόλογοι καλλιτέχνες.







Όμως, ενώ ο Ρήγος βγάζει αυτό που σάς έλεγα και για τον Mr Hulot, την απελπισία αυτού που τα έχει όλα, τα έχει δει όλα, τα έχει κάνει όλα, και τίποτα δεν τον ικανοποιεί, και όλα στο βάθος τα φτύνει, πόσο διαφορετικός είναι ο κόσμος του Παπαϊωάννου! Εκεί αντί για την απελπισία, υπάρχει η περηφάνια . Αντί για την τυφλή οργή, που βρίσκει διέξοδο στην αυτοκαταστροφή, υπάρχει η ευγένεια. Απάντηση στην ματαιότητα δεν είναι η απαξίωση των πάντων, αλλά η εμμονή στην ομορφιά .

Όλα είναι Τέχνη, ΟΚ. Αλλά εγώ προτιμώ την Τέχνη σαν έμπνευση για να γίνεις καλύτερος, σαν σκαλί για να ανέβεις, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, να πλησιάσεις όσο είναι δυνατόν την Ομορφιά. Όχι την Τέχνη-σπρωξιά στο Κενό, Mr Hulot. Και ναι, μην αμφιβάλλεις, η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο. Άκου και έναν ηλίθιο, γυμνό αναγνώστη....





17 σχόλια:

Provato είπε...

συμφωνώ μαζί σου πολύ! βέβαια, φαντάσου ένα κόσμο χωρίς και την "άλλη όψη"... νομίζω χρειάζεται σαν λίπασμα για να ανθίσει η ομορφιά...

Krotkaya είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Krotkaya είπε...

ορθως. αλλα και το γελαστο προβατο, δικιο εχει!

σημερα θα παω για καφε στο Falstaff. Θες να ερθεις;;; :)

περαστικός είπε...

Προσυπογράφω

Καπετάνισσα είπε...

Ορθή η ρότα σου μαυρόγατε.
Αυτή είναι η τέχνη που ανοίγει μυαλό και δρόμους.

Ως στάση ζωής και έκφραση ανθρώπινης ψυχής.
Προϊόν της πραγματικότητας, κατασκευή της, αντιγραφέας και εκφραστής της, δημιουργός της (ως πρόταση, ως επίδραση), η τέχνη έχει σκοπό οπωσδήποτε.

Να ανακυκλώνει το μαύρο, πνιγμένη από αυτό, ή, ν' απλώνει τριγύρω φως.

Έτσι θαρρώ πως είναι, ακόμα κι αν δεχθούμε αυτό που λένε οι άνθρωποί της: πως η τέχνη δηλ., μη ψάχνεις, δεν έχει προτέρημα.

mcfly είπε...

Δηλαδή τι θες... να σπρώξεις τους αστούς στα ναρκωτικά;

Μαύρος Γάτος είπε...

Όχι! Θέλω να τους σπρώξω πρώτα μπροστά στον καθρέφτη...

και μετά, up, up, and away.

Μαύρος Γάτος είπε...

krot, άργησα λίγο και ο καφές θα κρύωσε... τί θα έλεγες το βράδυ για ένα the russe au grand Mayeur? Σ;)))))

Προβατογελάκι, περαστικέ, καπετάνισσα, τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς Σ;)))))

Μαύρος Γάτος είπε...

Κοιτάζω τις φωτογραφίες του Ρήγου και του Παπαϊωάννου, και δεν κρατιέμαι, θέλω να πω ότι όλα όσα έγραψα παραπάνω, τα βλέπει κανείς ξεκάθαρα, και μόνο αν κοιτάξει μέσα στα μάτια τους....

Σύλβια Ο. είπε...

Ζηλεύω, κι εγώ θέλω russe. (Τι είναι;) Ή δεν με θέλετε στην παρέα σας; Αλήθεια, Μαύρε γάτε, ποιος είναι ο καλύτερος σου φίλος; (Τώρα διάβασα το προηγούμενο ποστ.)

Μαύρος Γάτος είπε...

The Russe είναι τσάι με βότκα, που σού το φέρνουν αφού του βάλουν φωτιά... sto Grand Mayeur, ενα τσιγγάνικο μαγαζί στις Βρυξέλλες με ζωντανή μουσική, ναι, βιολιά και σαντούρια. Μακάρι να ήμουν εκεί...

Δεν έχει τέτοια στην Σλοβακία, Σύλβια;

Σ;)))

Σύλβια Ο. είπε...

Και ό, τι αφορά την ομορφιά, για να σώσει τον κόσμο, πρέπει να διδάσκεται στο σχολείο. Μάθημα 1: Αγάπη. Μάθημα 2: Δημιουργία. Μάθημα 3: Κριτική σκέψη.
Έλεγχος - Αρμονία: 20.
(Τα άλλα μαθήματα περισσεύουν.)
Τι θα έλεγες;

Σύλβια Ο. είπε...

Δεν έχει τσάϊ με βότκα στη Σλοβακία. Αλλά ένα ξακουστό κελλάρι - κρασσαρία με τσιγκάνικη μουσική ζωντανή υπάρχει στην πόλη μου. Υπήρχε από τα παιδικά μου χρόνια. Θα ήθελα να σε πάω. Λέγεται Μεγάλοι Φραγκισκάνοι.

Krotkaya είπε...

Συλβια και Γατε, σας αναμενω μετά χαρας το βραδυ, στο τσιγγανικο στεκι για ρωσικο τσαι! :) Θα καθομαι διπλα στο πρωτο βιολι και θα με αναγνωρισετε απο το κοκκινο μαλλι! :)

Συλβια εισια στη Σλοβακια?? Α, σα να χουμε να κουβεντιαοσυμε μερικα εμεις οι δυο! Για περαστε απο τα μερη μας! Γιατι εμεις δεν τα βρισκουμε τα δικα σας! :)

Μαύρος Γάτος είπε...

Έσβησα το προηγούμενο σχόλιο σύμφωνα με την επιθυμία του mr hulot. Φαίνεται ότι έκανα λάθος στον εντοπισμό της ταυτότητάς του, αλλά λάθη είμαστε, λάθη κάνουμε...

Ο καφές δεκτός Σ;)

Μαύρος Γάτος είπε...

Krot, Σύλβια, και τί δεν θα'δινα απόψε για μια βραδιά στα βιοολιά με την παρέα σας!!!!

Σύλβια, αν το ξαναπείς, πρόσεξε, θα σού'ρθω! Αλήθεια, τώρα που βρίσκεσαι; Στη Σλοβακία;

Σ;)

Σύλβια Ο. είπε...

Δεν βρίσκομαι ακόμα στη Σλοβακία, αλλά στη Αθήνα. Πράγματι, κροτ, έχουμε πολλά να πούμε. Γιατί να μην έρθετε στη Σλοβακία; Εγώ σοβαααρολογούσα.