12 Φεβ 2006

ΧΡΟΝΕ ΜΑΣΤΟΡΑ ΚΙΑ ΓΥΦΤΟ mp3

Αφιερωμένο στην Ραφφινάτα
λόγω της αναζήτησης:
Google: "εγώ είμαι αγάπη δίκοπη"



Αγάπη δίκοπη


Ένα σπίρτο αναμμένο στην καρδιά μου πεταμένο
φύσα το βοριά να σβήσει
πριν με κάψει και μ' αφήσει

Σου το' χω πει σου το 'χω πει
δεν είμαι εγώ για προκοπή

εγώ είμαι αγάπη δίκοπη

σου το' χω πει σου το 'χω πει



Έχω αγάπη προδομένη
στην καρδιά μου κλειδωμένη
χρόνε μάστορα και γύφτο
φτιάξε ένα κλειδί και κρύφ' το


Στίχοι: Αντώνης Παπαϊωάννου Μουσική: Γιάννης Σπανός
Ερμηνευτές: Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Δημήτρης Μητροπάνος

Κύμα

ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΝΑ ΣΕ ΤΣΑΚΙΣΕΙ;


Είχαν περάσει πιά αμέτρητοι αιώνες.

Όλα είχανε ξεχαστεί.

Όλα τα αδικήματα είχαν παραγραφεί.

Ο πόνος


Ο πόνος, ήταν ακόμα εκεί.






Μπορεί και παραμπορεί.
Το έκανε η Γιώτα Νέγκα απόψε
στο Principal, στην Θεσσαλονίκη.
Με μαχαίρωσε, τελείως απροειδοποίητα, στην καρδιά.
Με τσάκισε, δίχως κανένα οίκτο.
Μ'ένα τραγούδι.
Και δεν της είχα κάνει απολύτως τίποτα
...

Τραγούδησε...



...Χαρά σ' αυτόν που τώρα σ’ αγαπά

χαράζει, και σ’ αγγίζει στα μαλλιά
Κι όμως να, περπατώ, μέσ’ τον ύπνο σου, εγώ
και μου δίνεις φιλιά στα όνειρά σου ξανά...


"Με τα μάτια κλειστά"
Μουσική&Στίχοι Παναγιώτης Καλαντζόπουλος


11 Φεβ 2006

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΔΙΧΤΑ (BLOGGER)

Ευθύνη

Έχω περίπου ενάμισι μήνα στα Ημεροδίχτυα. Από την αρχή δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω τα σχόλια που αφήνω εδώ κι εκεί, και αυτό σε ένα βαθμό μού δημιουργεί κάποιο άγχος. Λες κι αν χάσω μια απάντηση ή αν ξεχάσω ότι έκανα κάπου ένα σχόλιο, κάτι έγινε.

Κατ’αρχήν το να μην χάνεις κάποιες απαντήσεις και κάποιες συζητήσεις είναι σχεδόν αδύνατον, γιατί ο τρόπος που λειτουργεί το σύστημα, σού επιτρέπει να «συνομιλείς» σχεδόν ταυτόχρονα με πολλούς ανθρώπους, και μάλιστα από τους πιο ενδιαφέροντες που κυκλοφορούν γενικώς. Η πρόσβαση στο δίκτυο και το ενδιαφέρον για συζήτηση, όποιου επιπέδου, αλλά και η δημιουργία ενός blog, δεν είναι κάτι δεδομένο για τον καθένα, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Βέβαια όσο μεγαλώνει ο αριθμός των Ημεροδιχτυών και των Ημεροδιχτάδων, τόσο αυξάνεται η ….βιοποικιλότητα, αλλά σήμερα που είμαστε σχετικά λίγοι, είναι σίγουρο ότι έχουμε εξ’ορισμού πολλά κοινά.

Πώς να παρακολουθήσεις λοιπόν πέντε, δέκα, δεκαπέντε, ή και παραπάνω, συζητήσεις με ενδιαφέροντες ανθρώπους, ταυτόχρονα; Και να παρακολουθείς ταυτόχρονα και το δικό σου Ημεροδίχτυ; Και με όλες τις τεχνικές καθυστερήσεις του Blogger και του WWW (World Wide Wait); Και να ζεις και μια ολοκληρωμένη *πραγματική ζωή*;

Όταν έβαλε λινκ ο Νίκος Δήμου στο πόστο μου για την Δανία, δέχτηκα 305 επισκέψεις. Για τα δικά μου δεδομένα πολλές. Και έφτασα στα όρια του να μην μπορώ να απαντήσω στα δικά μου σχόλια, όχι να προλαβαίνω να παρακολουθήσω και δικά μου σχόλια άλλού, ή άλλες συζητήσεις. Και είπα, αν θέλετε με πιστεύετε, μακριά από εμένα οι πολλοί επισκέπτες… Αναγκαστικά, όχι ότι δεν θέλω να έρχονται πολλοί. Απλά, είναι ανθρωπίνως αδύνατον να τα προλάβεις όλα, και να ζεις κιόλας. Εκτός αν γίνεις, πώς το λένε οι Γιαπωνέζοι, hikokumori ή harakiri ή κάτι τέτοιο, και δεν βγαίνεις καθόλου όχι από το σπίτι, αλλά από το δωμάτιο με τον υπολογιστή.

Ξέρω, όλα είναι θέμα Μέτρου, αλλά άλλο να το λες, και άλλο να το κάνεις. Κάποιος είπε να βάλουμε όριο την μία ώρα την ημέρα. Θα προσπαθήσω από σήμερα να το εφαρμόσω. Ήδη την έχω ξεπεράσει κατά πολύ.

Όμως πέρα από αυτά τα προφανή, σήμερα κάθησα και το σκέφτηκα λίγο πιο βαθιά. Το να θέλω να κρατήσω οπωσδήποτε ΟΛΑ μου στα σχόλια και να παρακολουθήσω ΟΛΕΣ τις συζητήσεις στις οποίες είπα μια κουβέντα, είναι σαν να θέλω να συνεχίσω όλες τις συζητήσεις που έχω κάνει κατά καιρούς με φίλους (και «εχθρούς»), κρατώντας (και κατά περίπτωση ενημερώνοντας) τα ...πρακτικά τους, όλους τους διαλόγους, όλες τις ανταλλαγές απόψεων, σε παρέες, στην οικογένεια, σε δουλειές, παντού. Ανεδαφικό και ανέφικτο .

Στον αντίποδα, εντυπωσιάζομαι από τον Art Attack και τον Dark Angel, που κάθε τόσο σβήνουν ασύστολα πόστα και σχόλια και ξεκινούν από την αρχή. Στην αρχή μού κακοφάνηκε, είχα αφήσει κι εγώ κάποια σχόλια και θα ήθελα να μπορώ να τα ξαναδιαβάσω. Αλλά μετά σκέφτηκα, και στις άπειρες προφορικές συζητήσεις που έχεις συμμετέχει, έχεις πρόσβαση; Γιατί να έχεις εδώ;

Κι επιπλέον, ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΒΑΣΗ σε όλα αυτά που αυθόρμητα εγώ κι εσείς πληκτρολογούμε ανέμελα; Έπεα πτερόεντα, έλεγαν οι Αρχαίοι. Λόγια που πετάνε και χάνονται. Όμως εδώ, ούτε πετάνε, ούτε χάνονται. Μένουν για «πάντα», δηλαδή για πολύ καιρό. Ακόμα και να σβήσεις το blog σου, και να κάψεις τον κομπιούτερ σου, θα είναι για πολύ καιρό στην μνήμη του Google, ή οποιουδήποτε έχει θελήσει να τα αντιγράψει. Γνωστά πράγματα, αλλά δεν ξέρω πόσο όλοι τα έχουμε συνειδητοποιήσει. Πρόσφατο παράδειγμα η Lili, που τα πήρε και έσβησε το Ημεροδίχτυ της, αλλά αν ψάξεις, βρίσκεις τα κείμενά της.

Ας τα έχουμε κάθε στιγμή αυτά υπ’όψιν. Και ας είμαστε και λίγο πιο υποψιασμένοι. Ας μην ξεχνάμε, γράφοντας, ότι από την στιγμή που θα ρίξεις το Ημεροδίχτυ σου στο πέλαγος, χάνεις κάθε έλεγχο επάνω του. Δεν μπορείς να ελέγξεις εύκολα κανενός είδους λογοκλοπή (αστείο πράγμα να μιλάμε για copyright), παραποίηση, κακή χρήση, εκμετάλλευση, ναι, ακόμα και οικονομική, των γραφομένων σου. Μπορεί να τα δεις (που σιγά μην το μάθεις ποτέ) και στην τοπική εφημερίδα της Κάτω Κολοπετεινίτσας, και να τα έχει γράψει λέει κάποιος κύριος Τάδε Δείνας. Και να βρίσκονται ενσωματωμένα σε άθλια κείμενα, ή ανάμεσα σε άλλα πράγματα, τα οποία σού φέρνουν αηδία. Και να βγάζει και λεφτά από αυτό ο κλέφτης. Μπορεί, στην χειρότερη περίπτωση, να τα δεις ακόμα και στο LiFo (Lizards in, Fidia out), που λέει ο λόγος (Θού, Κύριε Σ;).

Και φυσικά, πρέπει να είσαι έτσι κι αλλιώς πολύ πιο προσεκτικός όσον αφορά το τι λες, γιατί, όπως έλεγαν οι Λατίνοι, scripta manent, τα γραπτά μένουν. Στους καιρούς του Internet και της Vodafone και του Echelon, όχι μόνο μένουν, αλλά φτάνουν και ΠΑΝΤΟΥ, και μάλιστα ΑΜΕΣΑ.

Σας αφήνω τώρα. Πάω να ζήσω μιαν αληθινή ζωή. Και να βρώ και το LiFo στην Πρωτοπορία...

Σ;)))))

ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ΓΙΑ ΞΕΝΥΧΤΗΔΕΣ BLOGGERS


Νανούρισμα (5.2ΜΒ, 196kbps WMA)


-Ασημιά κουδούνια αντηχούν στο δρόμο
πούθε πας μικρό μου, Ηλιοχιόνιστο;

-Πάω στις μαργαρίτες, πέρα στο λιβάδι
πράσινο λιβάδι, σαν ζωγραφιστό

-Πούθε πας, μικρό μου, διόλου δεν φοβάσαι
πέρα ειν'το λιβάδι, ώρες μακριά

-Η δικιά μου αγάπη, διόλου δεν φοβάται
τ'ανοιχτό τ'αγέρι, την δεντροσκιά

-Τότε να φοβάσαι, γιόκα μου, τον Ήλιο
ακριβό μου αγόρι, Ηλιοχιόνιστο

-Τα μαλλιά μου ο Ήλιος τά'καψε για πάντα
κι είμαι ασπρομάλλης, δυο χρονών μωρό...


Στίχοι Φ.Γ.Λόρκα - Μετάφραση Λευτέρη Παπαδόπουλου
Μουσική: Χρήστος Λεοντής - Ερμηνεία: Τάνια Τσανακλίδου
Δίσκος: "Αχ Έρωτα", 1974

Αφιερωμένο στην αφεντιά μου ( αμέ, Σ;))))
στον Οδυσσέα, τον γιο της ViSta
και στο Φεγγαροκόριτσο

Καληνύχτα σας

10 Φεβ 2006

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΚΟΥΡΟΥΝΑ: ΤΟ ΠΟΔΙ ΜΟΥ!

Welcome back και σιδερένια!
Μήπως κατά λάθος είμαστε συγγενείς;
(μα, Κουρούνα με Γάτο;)


Το πόδι μου (χωρίς πλάκα Σ;))))


Τα πόδια της Κουρούνας

*TO MP3* DARKANGEL, Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ( VNV NATION)

UPDATE ΩΡΑ 13:00 - ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΝΚ ΓΙΑ ΤΑ 2 ΜΒ
Ευχαριστώ πολύ τον
Αραχτό (& Light, βλέπε δίπλα "Χαλλλαρός Αθηναίος")

που μού παρέσχε την Μυστική Αρχαιοελληνική Τεχνολογία για να πραγματοποιήσω το μέγιστο αυτό τεχνικό εγχείρημα
(το οποίο εφεξής θα επαναλαμβάνεται τακτικά)


Επιτέλους, ένα link που να λειτουργεί. Δηλαδή, δύο.

DARKANGEL,Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ( VNV NATION) (2ΜΒ, 56bps)

DARKANGEL,Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ( VNV NATION) (7ΜΒ, 192bps)

Η ελληνική μετάφραση των στίχων (δική μου) είναι εδώ

Ο Σκοτεινός Άγγελος

Καλημέρα!
Μαύρος Γάτος Φωτεινός

9 Φεβ 2006

DARKANGEL, Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ( VNV NATION)


Στ’όνειρό σου με βλέπεις καθαρά
δεν έχω όρια δεν φοβάμαι πιά
πόσο καιρό παρατηρούσα ανίσχυρος, πίσω από ξένα πρόσωπα

Ο στόχος τέθηκε. Η πρόθεση ορίστηκε.
Χάιδεψε τον αγέρα. Αγκάλιασε τους ουρανούς.
Δραπέτευσε από την θλίψη και την σκλαβιά των φονικών πόλεων.

Δώσε μου χρόνο, θα γίνω πιο σαφής. Δώσε μου χρόνο, θα καταλάβεις.
Τι δαιμόνιο με κατέχει, για όλα όσα υπέφερες.

Είμαι μανιασμένος, εξαιτίας της θλίψης. Σε διάθεση ολοκληρωτικού πολέμου.
Ξανά στους σκοτεινούς ουρανούς, κι ακόμα παραπέρα.



Πόσα χρόνια στις σκέψεις και στα δάκρυα αυτών που υπηρετούσα
Πόσα χρόνια άγνωστος πίσω από ξένα πρόσωπα
Ανίσχυρος να διώξω από το νου σου το χαλασμό
Πέφτουν πάλι. Πέφτουν και πάλι.

Δώσε μου χρόνο, θα γίνω πιο σαφής. Δώσε μου χρόνο, θα καταλάβεις.
Τι δαιμόνιο με κατέχει, να επανορθώσω, για όλα όσα υπέφερες.

Είμαι μανιασμένος εξαιτίας της περιφρόνησης.
Σε διάθεση ολοκληρωτικού πολέμου.
Ξανά στους σκοτεινούς ουρανούς, κι ακόμα παραπέρα.

Δεν υπάρχει πίστη, πίσω της να κρυφτείς.
Ακόμα κι η αλήθεια είναι γεμάτη ψέμα.
Άγγελοι αμφιβάλλουν, και πέφτουν,

και περπατούν ανάμεσα στους θνητούς.

Είμαι μανιασμένος εξαιτίας της θλίψης. Σε διάθεση ολοκληρωτικού πολέμου.
Ξανά στους σκοτεινούς ουρανούς, κι ακόμα παραπέρα.

Ήρθα μόνο να βρω την ειρήνη. Ήρθα μόνο να βρω τον εαυτό μου.
Μάλλον ήρθα για να φύγω.



Darkangel, Ο Σκοτεινός Άγγελος
VNV Nation, 1999

μετάφραση:
Μαύρος Γάτος
με την επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος

8 Φεβ 2006

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΙΗΣΗ



Το σώμα απεχθάνεται το κρύο
-θυμίζει θάνατο-
αντιδρά με φωτιά
ανεβάζει πυρετό
~

Ο νους απεχθάνεται το κενό
-θυμίζει θάνατο-
αντιδρά με όνειρα
κατεβάζει ποιήματα
~

Μαύρος Γάτος




ΥΓ Ο τίτλος αυτού τού ποιήματος είναι "το κενό", αλλά επειδή το blogger μού κάνει παιχνιδάκια, δεν θα επιχειρήσω να το ξανααλλάξω...

Καλό βράδυ, και συγνώμη σε όσους ταλαιπωρήθηκαν χθες με τη σελίδα μου εξαιτίας κάτι άσχετων html που έβαλε
στο πόστο μου ο Δαίμων των Ημεροδικτύων .

ΚΑΘΑΡΟ ΑΠΟΣΤΑΓΜΑ ΜΑΥΡΗΣ ΓΑΤΙΣΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ


Επειδή δεν μού αρέσει να στεναχωρώ τους φίλους μου, σας διαβεβαιώνω ότι η Μεταφυσική γρίππη μου είναι ηπίας μορφής, και αντιμετωπίζεται επιτυχώς. Με πιάνουν μόνο κάτι βραδινοί υπαρξιακοί πυρετάκοι, αλλά with a little help from my friends (including all of you Σ:), περδίκι ο Γάτος!


Για σήμερα σας έχω να σας κεράσω λίγο καθαρό απόσταγμα Γατίσιας Σοφίας...



Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, έχει και πολλές κότες.


Αν μπορείς να κοροϊδεύεις λίγους ανθρώπους για πολύ καιρό,

ή πολλούς ανθρώπους, για λίγο καιρό

τότε μάλλον μπορείς να κοροιδεύεις και πολλούς ανθρώπους, για πολύ καιρό

και σίγουρα, σε φωνάζουν "δημόσιο πρόσωπο" ή "πολιτικό"


Όπου δεις ξύλο, τρέχα.

Όπου δεις φαί, πάλι τρέχα, μάλλον είναι φόλα.


Το δις εξαμαρτείν, ου γατός ζωντανού. (αμαρτία=λάθος)


Καλύτερα τελευταίος στην Ρώμη,

παρά πρώτος σ’ένα χωριό της Κίνας.


Όσο ζεις, ζεις.
Αν πεθάνεις, πέθανες. ( επί εφτά, αν είσαι Γάτος Σ;).


Μαύρος Γάτος


Και φυσικά, ,

…«φίλοι σκύλοι μου μην κλαίτε, μες την συμφορά, να λέτε

κάπου υπάρχει Θεός

μέσα στη ζωή, ποτέ μη ζητάς να βρεις, ποιος είναι ο δικαστής

να περπατάς, και πάντα να κοιτάς, πού θα πας να κρυφτείς»….

Νίκος Γκάτσος


Σ;)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

ΟΙ ΔΆΣΚΑΛΟΊ ΜΟΥ: ALPHONSE DE LAMARTINE



Και είπα στην καρδιά μου: τι θέλω στη ζωή;

Να προχωρώ στο δρόμο που παίρνουν οι πολλοί

ν’ακολουθώ κι εγώ, σαν το μικρό αρνί;


Αλλά πού, τάχα, πάνε; Εκεί που παν τα φύλλα

που κυνηγά του χειμωνιάτικου ανέμου η ανατριχίλα…

Πολέμησαν, νικήθηκαν… ο χρόνος καταβρόχθισε τις φευγαλέες τους σκιές

σαν θάλασσα, που πνίγει την άμμο στις ακτές


Γεννήθηκαν, και πέθαναν

Κύριε, έζησαν;


Alphonse De Lamartine (Λαμαρτίνος, (1790-1869)

μετάφραση: Μαύρος Γάτος

με την επιφύλαξη κάθε νόμιμου δικαιώματος

7 Φεβ 2006

NYXTEPINO 2

Κι έτσι, σιγά σιγά θα σβήσω
θ'αφήσω πίσω τη ζωή
και στο σκοτάδι θα γυρίσω
εκεί, που βούλιαξες κι εσύ

και τι θα μείνει

ένα γιατί



"ΛΥΠΟΥΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ": ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ:

"WE ARE SORRY FOR THE INCONVENIENCE"

ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΡΟΜΠΟΤ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

αφιερωμένο στην μνήμη
των Douglas Adams, Philip K.Dick, και Isaac Asimov


Στα βιβλία του πρόωρα χαμένου Douglas Adams, που αποτελεί το δικό μου πρότυπο στο χιούμορ, σε αντιδιαστολή με τις κάθε είδους Μαλβίνες και Θέμους, υπάρχει ένα πολύ λεπτό, πολύ ανθρώπινο, πολύ ευγενικό, πολύ βαθιά μελαγχολικό χιούμορ. Το αποκορύφωμα όλων των γραπτών του, που δυστυχώς δεν είναι και πολλά, είναι η στιγμή που η παρέα των ηρώων του, φτάνει τελικά, στο σημείο όπου ο Θεός έχει αφήσει χαραγμένο το τελευταίο Του μήνυμα προς την Δημιουργία, χαραγμένο με τεράστια γράμματα πάνω σε ένα...Όρος. Να μην σας τα πολυλογώ, το μήνυμα είναι το εξής¨:

"WE APOLOGISE FOR THE INCONVENIENCE"

Το ίδιο "θεϊκό" μήνυμα ξαναβρήκα σε ένα post της Ροδιάς προχτές:

«We apologize for the inconvenience, but we are unable to process your request at this time. Our engineers have been notified of this problem and will work to resolve it

Στην Αγγλία δεν έχω ζήσει καιρό, βρέθηκα όμως αρκετές φορές για δουλειά.

Ήταν το 1997, πάνε σχεδόν δέκα χρόνια, πώς περνάνε δέκα χρόνια…. Τέλος πάντων
, χρειάστηκα κάποια τηλεφωνικά νούμερα. Οι πληροφορίες από το τηλέφωνο, δηλαδή το θεός-σχωρεσ-το το 131, είχαν ήδη ρομποτοποιηθεί στην Βρεττανία. Η Δυτική Ευρώπη είναι δέκα χρόνια πίσω από την Αμερική, κι εμείς δέκα χρόνια πίσω από την Δυτική Ευρώπη. Άρα περίπου του χρόνου ετοιμαστείτε κι εσείς να παίρνετε το 11 8 8? και να σας εξυπηρετεί ένα ρομπότ.

Τι τεχνολογία, θα πείτε. Τι φρίκη, θα σας πω… Γιατί, αν δεν είσαι Άγγλος, ή αν δεν ακούς πολύ καλά, είναι πολύ δύσκολο να συνεννοηθείς με ένα … ρομπότ. Δεν άκουσα καλά, επαναλαμβάνετε; του λες, κι εκείνο, υπάκουο, επαναλαμβάνει, σαν ρομπότ. Δηλαδή ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΧΡΟΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ. Δηλαδή πάλι δεν καταλαβαίνεις…. Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα απ’ότι φαίνονται. Στην Τρίτη φορά καίγεσαι… Και ξανά από την αρχή.

Καταλάβατε ήδη ότι η εμπειρία ήταν πολύ τραυματική… και η δουλειά μου δεν έγινε, και έφαγα λεφτά και χρόνο στον παγωμένο τηλεφωνικό θάλαμο, εκεί στο Isle of Wight!

Το θυμήθηκα το περιστατικό χτες, που διάβασα το ποστ της rodias για το πρόβλημα με έναν server που απαντούσε όπως είδατε στην αρχή. Προς τα εκεί πάμε λοιπόν, ό
λο και περισσότερα ρομπότ, όλο και λιγότεροι άνθρωποι. Οι οποίοι θα γίνουμε, τι; Κατ’αρχήν άνεργοι, αφού θα μας φάνε τις θέσεις τα ρομπότ. Και κάποια μέρα, ίσως όχι και τόσο μακρινή, τα ρομπότ μπορεί κα να μας παραμερίσουν, σε μια virtual reality τύπου Matrix…

To Matrix όμως, παρά την μεγάλη του εμπορική επιτυχία, είναι αφελέστατο και επιφανειακότατο. Αν θέλετε να διαβάσετε δύο απίστευτης οξυδέρκειας εναλλακτικά σενάρια για το μέλλον της Ανθρωπότητας, σας συνιστώ ανεπιφύλακτα δύο βιβλία:

Πρώτον
, «Τα τρία Στίγματα Του Πάλμερ Έλντριτζ», του Philip Dick. Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν σε υπόγεια καταφύγια στους αστεροειδείς και στους αφιλόξενους πλανήτες, σε άθλιες συνθήκες, και ξυπνούν μόνο για να κάνουν κάποιες απαραίτητες εργασίες συντήρησης, και για να προμηθευτούν το όχι απλά νόμιμο αλλά επιβεβλημένο από τον «νόμο» meta-παραισθησιογόνο tsu-zy, που τους διατηρεί σε μια συνεχή κατάσταση αποχαύνωσης και ηδονής, μέσα σε μια ελεγχόμενη από το Σύστημα συλλογική εικονική πραγματικότητα. Τώρα που το σκέφτομαι, το βιβλίο το διάβασα πολύ παλιά, δεν είμαστε πιά και πολύ μακριά από αυτό το σημείο, από τότε που βγήκαν τα reality και τα blogs…

Το δεύτερο βιβλίο, ευχαριστώ «Επίκαιρε», είναι «Τα ρομπότ της Αυγής», του Ισαάκ Ασίμωφ, όπου οι εναπομείναντες άνθρωποι είναι ελάχιστοι, ζουν μοναχικά, πολύ μακριά ο ένας από τον άλλο, επικοινωνούν μέσα από βιντεοκλήσεις, και συναντιούνται πάρα πολύ σπάνια. Το άγγιγμα είναι θανάσιμη προσβολή. Βιντεοκλήσεις, είπα. και να φανταστείς ότι όταν το έγραψε το βιβλίο ο Σάκης, δεν υπήρχε ούτε καν στον ορίζοντα το Netmeeting και τα Messenger… Και τα δύο όμως αυτά σενάρια, όσο πιθανά και να είναι, είναι εξίσου εφιαλτικά. Θα προτιμήσω τον Douglas Adams, τα ευγενικά του ασανσέρ, και τις εξυπηρετικές ομιλούσες του πόρτες, και θα κλείσω μ’αυτό… Διαβάστε το, αξίζει. Μετάφραση δεν νομίζω να χρειάζεστε… Από μένα, ξέρετε. Peace. Love. Take care.

"Hello," said the elevator sweetly, "I am to be your elevator for this trip to the floor of your choice. I have been designed by the Sirius Cybernetics Corporation to take you, the visitor to the Hitch Hiker's Guide to the Galaxy, into their offices. If you enjoy your ride, which will be swift and pleasurable, then you may care to experience some of the other elevators which have recently been installed in the offices of the Galactic tax department, Boobiloo Baby Foods and the Sirian State Mental Hospital, where many ex-Sirius Cybernetics Corporation executives will be delighted to welcome your visits, sympathy, and happy tales of the outside world."

"Yeah," said Zaphod, stepping into it, "what else do you do besides talk?"

"I go up," said the elevator, "or down."

"Good," said Zaphod, "We're going up."

"Or down," the elevator reminded him.

"Yeah, OK, up please."

There was a moment of silence.

"Down's very nice," suggested the elevator hopefully.

"Oh yeah?" "Super." "Good," said Zaphod, "Now will you take us up?"

"May I ask you," inquired the elevator in its sweetest, most reasonable voice, "if you've considered all the possibilities that down might offer you?"

Zaphod knocked one of his heads against the inside wall. He didn't need this, he thought to himself, this of all things he had no need of. He hadn't asked to be here. If he was asked at this moment where he would like to be he would probably have said he would like to be lying on the beach with at least fifty beautiful women and a small team of experts working out new ways they could be nice to him, which was his usual reply. To this he would probably have added something passionate on the subject of food. One thing he didn't want to be doing was chasing after the man who ruled the Universe, who was only doing a job which he might as well keep at, because if it wasn't him it would only be someone else. Most of all he didn't want to be standing in an office block arguing with an elevator.

"Like what other possibilities?" he asked wearily.

"Well," the voice trickled on like honey on biscuits, "there's the basement, the microfiles, the heating system ... err ..." It paused. Nothing particularly exciting," it admitted, "but they are alternatives."

"Holy Zarquon," muttered Zaphod, "did I ask for an existentialist elevator?" he beat his fists against the wall. "What's the matter with the thing?" he spat.

"It doesn't want to go up," said Marvin simply, "I think it's afraid."

"Afraid?" cried Zaphod, "Of what? Heights? An elevator that's afraid of heights?"

"No," said the elevator miserably, "of the future ..."

Douglas Adams - The Restaurant At The End OF The Universe

Ο Μάρβιν, το καταθλιπτικό ρομπότ

6 Φεβ 2006

WE ARE ALL DANES


I am not neutral towards the sufferings of the Palestinian people. Towards the unethical interventions of the "Western" Powers in the Middle East. Towards the children that have no future, in the Gaza strip and the Western Bank, and become human bombs in their despair. BUT I could in no case justify their acts of despair. Nor could I possibly close my eyes before the crimes of the Islamic fundamentalism. SUFFERING EVIDENT INJUSTICE, AND BEING IN DESPAIR, DOES NOT JUSTIFY ONE BECOMING WORSE THAN HIS OPRESSOR.

I disagreed with the American invasion in Iraq. I demonstrated against it in the streets, along with the vast majority of the Greeks, I wrote posts in the Usenet. Finally, I joined a non-governmental charity organization (NGO), and fifteen days after the end of the war (on May 15, 2003), I went to Iraq, in order to help the suffering people of this devastated country.

But please, don’t get me wrong. It was THE WAR I was objecting to, NOT the reversion of Saddam. I thought that the invasion would open the bags of Aeolus, the ancient Greek god of the Winds, who kept them in a bag, and set them free at his will, bringing disaster to seamen. I thought that Saddam Hussein, in his despair, would start an Armaggedon, that the region would be put on fire, that the Iraqi population would suffer a holocaust.

Well, nothing like that happened. The Americans advanced practically undisturbed, mainly because not too many Iraqis were willing to sacrifice themselves, in order to defend Saddam, Udai and Hussai, his sons, and their regime. And yes, the petroil that the Americans are now hmmm, lets say, “controlling”, in the occupied Iraq, well, this petroil warms me, moves me around, moves me forward. This does not mean I agree with their imperialist attitude and their implementation with the region of the Middle East, lets not forget it was THEM who created the Saddam Hussein regime, it was THEM who created the Talibans, at the time as an opponent for the Soviet Union, it is them who maintain in power and backup and control the Al Saudi family, and the rest of the Gulf regimes.

And now I hear that they (the Americans and the British) are refusing to support the Danes in the scetches issue. What an utter level of hypocricy, what an utter shame for them.

Nevertheless, on this occasion, I AN OBLIGED TO STAND ALONG WITH THE DANES, AND THE REST OF THE “WEST”, which includes of course the US and Britain, even though they behave so foul. I dislike the "West" in many ways, I disagree with it strongly, but I cannot help but being with them on this occasion, because…

THERE COMES A MOMENT WHEN YOU MUST DECIDE

WHO YOU 'LL FOLLOW, WHO YOU 'LL LEAVE BEHIND

(lyrics of a greek song by Dionysis Savvopoulos)

Whom could I possibly follow? The Talibans? The people who have literally asked for Salman Rushdie’s head? The people who burn embassies, who kill hundreds of unaware people with their bombs, totally undiscriminately, those who killed 4000 unaware people on September 11th, in an impressive force showoff? Those who will cut your hand if you steal a chewing gum, and will burn every book that is not the Koran?

Taliban means “we forbid ANY objection”. Taliban means “we behead any head that expresses such an objection”. Taliban means women are unsignificant quantities. THESE are the Talibans.

In Greece, we have well embedded anti -“Western” reflexes. We should not let these reflexes drive us in the wrong direction. We belong in the West, let’s not forget that. We ARE the “West” (not the …Far one). In the photos above and below, the East is unfortunately surrounding the burning Danish Embassies of Beirut and Damascus. Inside, there could easily have been burned human beings.

What is “The West?”

The West is a nucleus of principles based on the ancient Greek thought, a nucleus that has been gradually formed by the Renaissance, the big European revolutions, the religious Reform, the Enlightment, the people’s struggle against any kind of totalitarism, wherever it might originate from, including the Catholic Church. Principles including freedom of expression, freedom of press, respect for privacy, respect for the individual, freedom of belief and religion, separation of state and church, abolishment of the secular political role of the church.

I disagree with what you are saying, but I will defend with my blood your right of saying it

It was NOT the Prophet who said that. It was the European Enlightment. Don’t ask me, please, who respects that principle in the West today, and who doesn’t, and why those who don’t, don’t…. Everybody is responsible for his own acts. It is our own personal obligation to be skeptical and critical, in any direction.

However, one cannot compare the uncomparable. The New Testament, in the West, is NOT a secular law. In Saudi Arabia, in Iran, in Sudan, the Κoran IS the Law.

The average Muslim is NOT a fanatic. And it is more than true that the West has often mistreated the Muslims, i.e. mainly the Arabs, either by means of military conquest, or by financial exploitation, or with political intervention and manipulation. And THE VAST MAJORITY OF THE MUSLIMS ARE PEACEFUL AND RESPECTFUL PEOPLE, PEOPLE OF VIRTUE. But the few fanatics are making the difference. “Peaceful” it was, the majority of Germans who nestled Hitler.

In Iran, if a woman does not bear a headscarf in the street, she is arrested and punished, regardless of her religion or her personal beliefs. The German constitution of the midwar, did not mention anywhere that the “Arians” are the “superior race”, and that the Jews, the Gipsies etc should be exterminated. That did not prevent WWII, or the crematoria of Auswitz.

Freedom does not provide one the right to step over somebody else’s freedom. Muslims worldwide have been supposedly “offended”, because the face of their Prophet has been depicted. But according to the Koran, they should also be offended by the “nude” faces of Western women. Should women in the West stroll around with their faces covered, just in order not to “insult” the eventual Muslim?

Well, if the fanatics could, they WOULD impose to western women covering their heads. As they are actually doing in Iran, in Saudi Arabia, as they formerly did in Afganistan. Would you, Western women, do that? Would you bear a headscarf in order not to insult them?

Of course you wouldn’t. Then, why are you willing to make a taboo out of their religion, in order not to “insult” them? To permit them firing the journalist that posted the picture of Muhammad and threatening his life? To tolerate the Mullahs asking for Salman Rushdie’s head?

If we drawback now, if we grant them these “rights”, tomorrow they will demand the right to behead any eventual “infidel.”

The Koran itself, surprisingly enough, is quite moderate, it speaks of no “sacred wars” or bloody “Jihads”, or of infidel heads’ beheading. But the fundamentalists DO. As every fundamentalist does, whatever his religious or political conviction may be. In the same “reasoning” as they DID cut in pieces women who broke some “law” in Afganistan, after having them collectively raped, that is.

If we stand “neutral” aside, if we stand idle, if we don’t take a position of definite disapproval, if we don’t defend the concerned countries and the concerned people, tomorrow we will be all bearing the burkas. And if it will not be a burka, then it will be a war helmet, or even an imposed Texan hat instead! For, as far as we are standing idle, we are encouraging the accentuation of a terrible bipolar situation, we are strengthening the fundamentalists of both sides, we are actually PROMOTING WAR. Maybe not due for tomorrow, but definitely due for sooner or later…

There comes a time when one must choose, among two evils, the lesser one.

One HAS to take a position. One can despise “messing around”, and violence, and war, but in this case, standing idle and being “neutral” is NOT understandable. A Greek poet says…

A man stands aside, crying

he wearily lifts his rifle, he talks to it:

“what are you doing in this hand? my enemy

is aware of what a burden you are to me…”

Not taking a position to back-up Denmark, brings war closer. The pacifist in this case is not the passive and inert one, but the one who will stand up and speak up for the freedom of expression. If we don’t, it will be war and disaster, and a new Middle Age.


Science fiction and conspiracy theories, some will think. That’s what many people thought, back in 1939.

I wholeheartedly wish I was wrong…. But, did you listen to the News?

. http://news.ert.gr/2/204988.asp

“The President of Iran, Mahmud Ahmadinejan, ordered the breakup of any financial relationship of his country with Denmark, as well as with any other country where the sketches in question have been published. He justified his decision by talking about “an insult towards the Prophet, exposing the sionists’ governing these countries hatred, towards the Islam and the muslims”

I beg your pardon?

5 Φεβ 2006

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ! ΠΑΡΤΕ ΘΕΣΗ!

This is NOT the prophet
This is a lunatic fanatic who thinks he serves the Prophet
the Prophet never said "kill and you'll go to Heaven"
he said "suffer for my faith, and you'll go to Heaven"...
(τα δώδεκα επίμαχα σκίτσα με τον Προφήτη Μωάμεθ μπορείτε να τα βρείτε ΕΔΩ )


(συνέχεια του ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ Ν'ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙΣ, ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΠΑΣ, ΚΑΙ ΠΟΙΟΥΣ Θ'ΑΦΗΣΕΙΣ )

"Διαφωνώ με ό,τι λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λές"

ΔΕΝ το είπε ο Προφήτης. Ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός το είπε. Άλλο ποιός το εφάρμοσε...

Αλλά δεν μπορούμε να συγκρίνουμε τα ασύγκριτα. Το Ευαγγέλιο στην Δύση δεν είναι Νόμος του κράτους. Στην Σαουδική Αραβία, στο Ιραν, στο Σουδάν, Νόμος είναι το Κοράνι.


Οι φανατικοί, δεν είναι ο κανόνας στον μουσουλμανικό κόσμο. Η ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΗΣΥΧΟΙ ΚΑΙ ΕΝΑΡΕΤΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Αλλά οι λίγοι φανατικοί είναι πάντα που κάνουν την διαφορά. "Φιλήσυχοι" ήταν και οι Γερμανοί που υπέθαλψαν τον Χίτλερ. Το Κοράνι, είπε κάποιος στα σχόλια, δεν λέει πουθενα να φοράνε οι γυναίκες μπούρκες. Μάλλον τότε θα είναι η ιδέα μου ότι στο Ιράν, αν είσαι γυναίκα και δεν την φοράς, σε συλλαμβάνει επ'αυτοφόρω η αστυνομία στο δρόμο .

Αλλά δυστυχώς ΔΕΝ είναι η ιδέα μου... ΣΤΟ ΙΡΑΝ, ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΟΡΑΣ ΜΠΟΥΡΚΑ, ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΣΑΙ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΕΙΣΑΙ, άσχετα με τα πιστεύω σου ή την θρησκεία σου, και άσχετα με το τι λέει και τι δεν λέει το Κοράνι.

Ούτε το γερμανικό σύνταγμα του μεσοπολέμου έλεγε πουθενά ότι οι Άριοι είναι η Υπέρτατη φυλή κια ότι οι Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι, και άλλοι, θα έπρεπε να ΕΞΟΝΤΩΘΟΥΝ. Αυτό δεν εμπόδισε ούτε τα κρεματόρια του Άουσβιτς ούτε τον Β' παγκόσμιο πόλεμο.

Ελευθερία είναι να μην καταπατάς την ελευθερία του Άλλου. Προσβλήθηκαν οι μουσουλμάνοι, λέει, σε όλον τον κόσμο, γιατί απεικονίστηκε ο Προφήτης, ενώ απαγορεύεται από το Κοράνι. Απαγορεύεται όμως και οι γυναίκες να κυκλοφορούν ξέσκεπες! Μήπως πρέπει όλες να φορέσετε μπούρκα για να μην τους προσβάλλετε;


ΔΕΝ είναι καθόλου "αδύναμοι". ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ, θα σας το επέβαλλαν, διά ροπάλου μάλιστα. Όπως το κάνουν, στο Ιράν, στην Σαουδική Αραβία, στο Σουδάν, δεν ξέρω πού αλλού, όπως το έκαναν στο Αφγανιστάν επί Ταλιμπάν. Θέλετε, οι γυναίκες, να τους χαρίσετε την... ελευθερία να μην αντικρύζουν το πρόσωπό σας στο δρόμο και... προσβάλλεται η πίστη τους; Γιατί να τους χαρίσετε την ελευθερία να μην τολμάμε να μιλήσουμε για τον Προφήτη; Γιατί τους χαρίσαμε την ελευθερία να επικηρύξουν το κεφάλι του Salman Rushdie; Αν υποχωρήσουμε, αύριο θα θέλουν την ελευθερία να σφάξουν τους Απίστους- Γκιαούρηδες.

Γκιαούρης δεν σημαίνει "χριστιανός" ή "Έλληνας". Σημαίνει "άπιστος". Και το "σφάξτε τους απίστους" δεν το λέει το Κοράνι, όχι. Ίσα ίσα, που το Κοράνι είναι σχετικά ανεκτικό στον Άλλο. Όπως και δεν έλεγε, το Κοράνι, στους Ταλιμπάν, να βιάζουν και να τεμαχίζουν τις γυναίκες που έδειχναν απείθεια στους νόμους τους...


Αν μείνουμε σπίτια μας, αν αδιαφορήσουμε, αν δεν πάρουμε θέση, σε λίγο θα φορέσουμε όλοι μπούρκες. Αν όχι σε λίγο, δεν θ'αργήσει και πολύ... Κι αν όχι μπούρκες-φακιόλια, τότε καλύπτραν παπικήν - καουμπουκήν. Γιατί όσο πιό πολύ μένουμε αμέτοχοι, τόσο πιό πολύ ευνοούμε και ενισχύουμε τον φρικτό διπολισμό.

Δεν είναι καθόλου ευχάριστο, αλλά έτσι είναι. Κάποια στιγμή πρέπει να διαλέξεις το λιγότερο χειρότερο.

Κάποιος είπε πόσα "ΑΡΝΙΕΜΑΙ" από το σημερινό μου ποιήμα πρέπει να αναιρέσω για να πάρω θέση. Κανένα! Αντίθετα, προσβάλλεται κατάφωρα το "Αρνίεμαι να πατάς επάνω στην ελευθερία μου".

Θυμηθείτε τον Σολωμό.

"παράμερα στέκει ο άντρας και κλαίει
βαρύ το ντουφέκι σηκώνει, και λέει
"σε τούτο το χέρι, τί κανεις εσύ;
ο εχθρός μου, το ξέρει, πως μού είσαι βαρύ"

Το να ΜΗΝ πάρω θέση, θα καταπατούσε ΠΟΛΛΑ από τα "ΑΡΝΙΕΜΑΙ" μου...

Δεν λέω να ακολουθήσουμε σαν πρόβατα. Αλλά σε περίπτωση που η φωτιά φτάσει ως εδώ, το πρόβατο θα είναι αυτός που θα κοιτά απαθής. Και όχι αυτός που θα πάρει θέση.

Επιστημονική φαντασία, θα μού πεις. Έτσι όμως πίστευαν και το 1939.

Εύχομαι χίλιες φορές να διαψευστώ...



http://news.ert.gr/2/204988.asp

"Οι πιο ακραίες αντιδράσεις ήρθαν από τον πρόεδρο του Ιράν , Μαχμούντ Αχμαντινετζάν, ο οποίος διέταξε τη διακοπή των οικονομικών σχέσεων της χώρας του με τη Δανία αλλά και τις υπόλοιπες χώρες, έντυπα των οποίων δημοσίευσαν τα επίμαχα σκίτσα. Ο Ιρανός Πρόεδρος δικαιολόγησε αυτή την απόφαση κάνοντας λόγο για "προσβολή εναντίον του Προφήτη, που δείχνει πόσο μισούν το Ισλάμ και τους Μουσουλμάνους οι σιωνιστές, που κυβερνούν αυτές τις χώρες".

Είπατε τίποτα;

Ξαφνικά ένοιωσα μια τεράστια λαχτάρα για την θάλασσα.
Όχι γι'αυτην την ταραγμένη, παγωμένη, βιασμένη, εκφυλισμένη θάλασσα της Παραλίας.

Για την ανοιχτή, ζεστή, κρυστάλλινη, φιλική, καλοκαιρινή θάλασσα.
Κοιτάζω έξω από το παράθυρο. Άρχισε πάλι να χιονίζει.

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ Ν'ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙΣ, ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΠΑΣ, ΚΑΙ ΠΟΙΟΥΣ Θ'ΑΦΗΣΕΙΣ


ΤΟ ΣΟΒΑΡΟΤΕΡΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

Είμαι κάθε άλλο παρά ουδέτερος απέναντι στις αδικίες και τα εγκλήματα που υφίσταται ο Παλαιστινιακός λαός. Απέναντι στις ανήθικες παρεμβάσεις της "Δύσης" στην Μέση Ανατολή (αλλά και σε όλον τοιν υπόλοιπο κόσμο). Απέναντι στα παιδιά χωρίς μέλλον της Δυτικής Όχθης, και της Γάζας, που μέσα στην απελπισία τους και την αγανάκτηση για την πολύχρονη αδικία, γίνονται ανθρώπινες βόμβες.ΟΜΩΣ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ δεν δικαιολογώ αυτές τις πράξεις.

Ούτε και τις αντιδράσεις των τελευταίων ημερών, την τρομοκρατία, τον τραμπουκισμό. Και δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια μπροστά στα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ του Ισλαμικού φονταμενταλισμού. Το να αδικείσαι, κατάφωρα, βίαια, μέχρι σημείου απελπισίας, ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟ ΝΑ ΓΙΝΕΣΑΙ ΙΔΙΟΣ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΔΙΚΗΤΗ ΣΟΥ.


Ήμουν αντίθετος στην εισβολή στο Ιράκ. Διαδήλωσα κι εγώ εναντίον της, με πολλά μέσα. Άναψα τα φώτα. Βγήκα στους δρόμους. Μέχρι που αναδημοσίευσα, τότε, στο Usenet ένα άρθρο του Λευτέρη Παπαδόπουλου που πρότεινε μπουκοτάζ στα Αμερικάνικα προϊόντα. ΠΗΓΑ ΣΤΟ ΙΡΑΚ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ (στις 15 Μαίου 2003) με μιά μη κυβερνητική οργάνωση, και έμεινα πάνω από ένα μήνα.


Αισθάνομαι όμως θύμα ΜΙΑΣ ΤΕΡΑΣΤΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗΣ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗΣ. Δεν ήμουν αντίθετος στην ανατροπή του Σαντάμ. Ήμουν αντίθετος στον πόλεμο. Στο άνοιγμα των ασκών του Αιόλου, με τις απρόβλεπτές συνέπειες. Πίστευα πως ο Σαντάμ στην απελπισία του μπορεί να ξεκινούσε έναν Αρμαγγεδώνα, κάποιας κλίμακας. Πίστευα ότι ο πληθυσμός του Ιράκ θα αποδεκατιζόταν σε μια πυρηνικο-χημική εκατόμβη.

Τίποτε από αυτά δεν έγινε. Οι Αμερικανοί προέλασαν σχεδόν ανενόχλητοι, προφανώς ο κύριος λόγος ήταν ότι σχεδόν κανένας Ιρακινός δεν είχε όρεξη να θυσιαστεί για να υπερασπιστεί τον Σαντάμ και το καθεστώς του. Και ναι, τα πετρέλαια του Ιράκ των οποίων την ροή διασφαλίζουν με την παρουσία τους εκεί οι Αμερικανοί, τα χρησιμοποιώ κάθε μέρα, για να ζεσταθώ, για να κινηθώ, για να πάω μπροστά. Και μπορεί να ήμουν κι εγώ στο Αιγυπτιακό Θέρετρο που ανατινάχτηκε πέρσι, στο λεωφορείο με τους Έλληνες τουρίστες που ανατινάχτηκε πριν λίγα χρόνια στο Κάιρο, στους Δίδυμους Πύργους, εκεί, εκει, αλλού... Και σας διαβεβαιώ ότι δεν είμαι ΚΑΘΟΛΟΥ "καπιταλιστής".

ΕΙΜΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΑΝΟΥΣ. Είχα γράψει "είμαι με τους Αμερικανούς", πριν μάθω ότι ποταπότατα έβαλαν, μαζί με τους Βρεττανούς, την ουρά υπό τα σκέλη, και άδειασαν τους Δανούς, νίπτοντας τας χείρας τους και τρίβοντάς τας παράλληλα, προσδοκώντας τα οφέλη αυτής της στάσης. Είμαι όμως ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ μαζί τους, και με την υπόλοιπη Δύση, που περιλαμβάνει και τους Αμερικανούς, και τους Βρετταννούς, και τους Δανούς, και την Ψωροκώσταινά μας. Δεν την χωνεύω, αυτήν την "Δύση", για πολλά, αλλά δεν μπορώ παρά να είμαι, κι εγώ και όλοι εσείς, μαζί της, την ώρα αυτή, που...

ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ Ν’ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙΣ
ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΠΑΣ, ΚΑΙ ΠΟΙΟΥΣ Θ’ΑΦΗΣΕΙΣ

Δηλαδή με ποιους θα μπορούσα να πάω; Με τους Ταλιμπάν; Με αυτούς που καίνε πρεσβείες και επικηρύσσουν το κεφάλι των Σαλμάν Ρούσντι; Με αυτούς που αν κλέψεις μια τσίχλα σου κόβουνε στην κυριολεξία το χέρι, και που καίνε όλα τα βιβλία εκτός από το Κοράνι;

Ταλιμπάν σημαίνει απαγορεύουμε κάθε αντίθετη άποψη. Ταλιμπάν σημαίνει κόβουμε κάθε κεφάλι που εκφέρει αυτήν την άποψη. Ταλιμπάν σημαίνει οι γυναίκες δεν υπάρχουν. Η ζωή είναι ο Αλλάχ. Από το πρωί ως το επόμενο πρωί. Ταλιμπάν σημαίνει καταστρέφουμε αρχαία αγάλματα. Σκοτώνουμε 3500 αθώους (ή όχι και τόσο αθώους) σε μια υπερφίαλη επίδειξη δύναμης (11η Σεπτεμβρίου). ΑΥΤΟΙ είναι οι Ταλιμπάν.

Σκεφτείτε το καλά. Μην αφήσετε τα αντι-Δυτικά σας αντανακλαστικά να σας παρασύρουν. Ανήκουμε στην Δύση, μην ψάχνετε και μην κολλάτε ποιος το είπε. Είμαστε η Δύση. Η Ανατολή είναι στην φωτογραφία γύρω γύρω από την καμένη πρεσβεία. Μέσα στην πρεσβεία, θα μπορούσαν να είναι κάποιοι καμένοι άνθρωποι.

Τι είναι η Δύση; Αναδημοσιεύω από το blog του e-rooster. Και όχι, δεν είμαι νεοφιλελεύθερος.

«Η επίθεση στην Δανία είναι μια επίθεση στον πυρήνα των αξιών του δυτικού κόσμου όπως διαμορφώθηκαν με την Μεταρρύθμιση, τον Διαφωτισμό, την Βιομηχανική Επανάσταση και με τους αγώνες ενάντια στους ολοκληρωτισμούς της Καθολικής Εκκλησίας, του δεσποτισμού, του φασισμού και του κομμουνισμού. Της ελευθερίας της ατομικής έκφρασης, της προστασίας της ελευθεροτυπίας, του σεβασμού της ιδιωτικότητας, του περιορισμού της παρέμβασης του κράτους, της ανεξιθρησκείας, του χωρισμού κράτους-εκκλησίας και της εξάλειψης του κοσμικού πολιτικού ρόλου της οργανωμένης θρησκείας κτλ»

Εσείς με ΠΟΙΟΥΣ θα πάτε, τελικά;

APNIEMAI APNIEMAI APNIEMAI

ΑΡΝΙΕΜΑΙ

ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να φορέσω παρωπίδες
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να σκοτώσω την κριτική μου σκέψη
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να υποκύψω σε πνευματικούς εκβιασμούς

ΑΡΝΙΕΜΑΙ

να ζήσω όπως θέλουν οι έμποροι της δήθεν αρετής
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να ζήσω όπως θέλουν οι έμποροι της υπεραφθονίας
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να ζήσω όπως θέλουν οι έμποροι του θεάματος
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να ζήσω όπως θέλουν οι έμποροι του θανάτου
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να ζήσω όπως θέλουν οι έμποροι των ανθρώπων


ΑΡΝΙΕΜΑΙ

να αγοράσω ανθρώπους
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να ξεπουλήσω τον εαυτό μου
ΑΡΝΙΕΜΑΙ

να αγοράσω ανθρώπινη αξιοπρέπεια
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να ξεπουλήσω τις Αρχές μου


ΑΡΝΙΕΜΑΙ

να είμαι ένας αριθμός
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να είμαι κάποιος άλλος

ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να αποφασίζουν άλλοι για μένα, χωρίς εμένα
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να ζουν άλλοι για μένα


ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να είμαι ένας υπήκοος
ΑΡΝΙΕΜΑΙ

να φοβάμαι κάποιον θεό
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να είμαι δούλος κάποιου θεού
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να είμαι δούλος κάποιου ανθρώπου


ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να έρπω
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να είμαι ένα βολικό θύμα
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να είμαι ένας βολικός βλάκας


ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να κλείνω τα μάτια στην αδικία, κι ας μην με αφορά άμεσα
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να κυνηγώ υλικούς παραδείσους
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να κυνηγώ μεταθανάτιους παράδεισους
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να πεθάνω, πριν ζήσω


ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να είμαι ελεύθερος
πατώντας στο πτώμα της ελευθερίας κάποιου άλλου
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να είμαι ελεύθερος
πατώντας πάνω στο πτώμα κάποιου άλλου
ΑΡΝΙΕΜΑΙ
να πατάς πάνω μου, ή πάνω στην ελευθερία μου


ΑΡΝΙΕΜΑΙ να ζήσω δυστυχισμένος
ΑΡΝΙΕΜΑΙ να σπέρνω δυστυχία



Αρνιέμαι να είμαι ο Cooper Lights


Είμαι ο Μαύρος Γάτος



4 Φεβ 2006

TO MEGALYTERO REALITY OLON TON EPOXON


ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ REALITY ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ

Ας ανοίξουμε τα μάτια μας. Όλοι εμείς που κοροιδεύουμε τα Big Brothel και τα Bar και τα Flame Sorry και τις Φάρμιες και τα Suvlakivor.

Το μεγαλύτερο reality όλων των εποχών είναι εδώ. Είναι το blogger. Ποιός το έστησε; Γιατί; Πιθανότατα κάποιος με τις καλύτερες προθέσεις. Και σίγουρα, δεν είναι παρά ακόμα ένα εργαλείο, και ο τρόπος χρήσης του είναι ευθύνη του καθένα μας. Αλλά η ουσία δεν αλλάζει.

Τύφλα νά’χουνε ο Πρόδρομος και ο Τσάκας και ο Νίνο και η Δεβόρα και η Κακομοίρα και ο ξερωγώ και η δενξερωποιά. Αυτοί δείξανε στην κάμερα το βρακί τους, άιντε το πολύ πολύ το βυζί τους.



ΕΜΕΙΣ οι bloggers δείχνουμε ξεδιάντροπα κάθε μέρα τα βάθη, δηλαδή τα βαθύτερα βάθη, δηλαδή τον πάτο, της ψυχής μας. Ξεδιάντροπα. Χωρίς πολλή πολλή συναίσθηση του τι ακριβώς κάνουμε.

Έχουμε στήσει απέναντί μας μια κάμερα, την εστιάσαμε επάνω μας, και έχουμε ξεχάσει ότι η κάμερα δεν είναι έναασήμαντο μικρό ηλεκτρονικό πραγματάκι, είναι ένα ΜΑΤΙ, μέσα από το οποίο, μας βλέπει, ο οποιοσδήποτε, κάθε στιγμή.

Κι ύστερα ανησυχούμε για τις υποκλοπές της Vodafone...

ΑΥΤΟ είναι το μεγαλύτερο reality όλων των εποχών. To To blogging. Απλά δεν το έχουν πάρει ακόμα χαμπάρι οι Τατιάνες.

Χτες κάποιος μού ευχήθηκε να μού καεί τι πισί κι εγώ του είπα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και το εννοούσα! 100%! Ακόμα και οι κάποιες μέρες ώσπου να πάρω άλλο, κέρδος θα ήταν. Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι έχω δύο…

Αγαπητέ φίλε Aspic1, παρακαλώ επαναλάβατε την ευχή, με την διαφορά να πείτε, «να σού καούν τα πισιά σου».Όπως οι φεμινίστριες το '80 έκαψαν τα σουτιέν τους και τραβούσαν τα βυζιά τους, έτσι κι εμείς να κάψουμε τα πισιά μας. Η μόνη λύσις.

(και μην ακούσω την ερώτηση "και να τραβάμε τι;" - έτοιμοι ήσασταν)


Καλή σας μέρα, φίλοι. Peace. Love.

Ούθτ από ζω παλιό - μπλόγκερ

ΥΓ Πείτε ό,τι θέλετε αλλά μην μού πείτε για Μέτρα Άριστα κτλ. Είπαμε, είναι σε έλλειψη. Δεν υπάρχουν πουθενά. Έψαξα παντού σας λέω. Ίσως η επόμενη εισαγωγή από την Κίνα...

ΉΡΘΕΣ

Ήρθες, όπως τότε, ήρθες, θαρρώ
μ'άγγιξες, για λίγο, φευγαλέα
κι έγινε, η ζωή, για μια στιγμή,
όπως πρώτα, φωτεινή, γενναία


Έλεγα, θα σβήσω, έλεγα, θα φύγω,θα χαθώ
όμως ήρθες, και με άγγιξες, και ζω
τίποτα δε χάθηκε, ακόμα

Ξύπνησα, η καρδιά αναστατωμένη
μια γλυκιά ανάμνηση στο στόμα
γύρω, μια γαλήνη ξεχασμένη

τίποτα δεν χάθηκε ακόμα
Έρωτα, που σ'έφαγε το χώμα

Μαύρος Γάτος


Υστερόγραφο: Δεν ευθύνομαι για το flooding της χτεσινής νύχτας. Εγώ ΕΝΑ πόστο προσπάθησα να στείλω. Απλά τα έπaιξε το Blogger, όπως θα ξέρετε ήδη, όσοι κυκλοφορούσατε χτες τις μικρές ώρες. Μόλις ξύπνησα και είδα το χάος. Vrypan λυπάμαι πολύ, μόλις τα δεις σβήστα.