17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ

.

... ΌΠΟΥ Η ΠΑΓΚΌΣΜΙΑ ΥΠΟΚΡΙΣΊΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ
ΕΝΑ ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΟΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΕΣ...

...ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΝΟΙΆΖΟΝΤΑΙ ΕΜΠΡΑΚΤΑ...
ΚΑΙ ΠΟΥ ΟΣΑ "ΜΠΡΑΒΟ" ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ, ΠΑΛΙ ΛΙΓΟ ΕΙΝΑΙ...

... ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ, ΠΑΡ'ΟΛΑ ΑΥΤΑ,
ΚΑΝΕΝΑΣ ΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΙ,
ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΡΟΟΔΟΣ...

Άστεγη γυναίκα "διανυκτερεύει" στο πεζοδρόμιο

Τίρανα 2006 - φωτό: Μαύρος Γάτος

1. ΤΙ ΕΙΝΑΙ "ΦΤΩΧΕΙΑ;"

Το ένα τρίτο των θανάτων διεθνώς σχετίζεται με τη ΦΤΩΧΕΙΑ: από φτώχεια πεθαίνουν ΔΕΚΑΟΧΤΩ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ( 50.000 ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ), δηλαδή περίπου 470 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ από το 1990 έως σήμερα, κατά πλειοψηφία γυναίκες και παιδιά.

Κάθε χρόνο ΕΝΤΕΚΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ πεθαίνουν πριν κλείσουν τα πέντε τους χρόνια.

Και ΟΧΤΑΚΟΣΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ πέφτουν κάθε βράδυ για ύπνο ΠΕΙΝΩΝΤΑΣ....

Η Παγκόσμια Τράπεζα ορίζει σαν ακραία φτώχεια τη διαβίωση με λιγότερο από ένα δολλάριο την ημέρα, ενώ σαν μέτρια φτώχεια ορίζει τη διαβίωση με 1-2 δολλάρια την ημέρα (30-60 δολλάρια το μήνα...). Εκτιμάται ότι το 2001 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν σε ακραία φτώχεια ενώ σε "μέτρια" φτώχεια ζούσαν 2,7 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Η αναλογία της φτώχειας στον αναπτυσσόμενο κόσμο έπεσε από το 28% το 1990 στο 21% το 2001. Μεγάλο μέρος της προόδου έγινε στην Ανατολική και στη Νότια Ασία. Αντίθετα, στην Υποσαχάρια Αφρική (την Αφρική νότια της Σαχάρας) το κατά κεφαλήν εισόδημα μειώθηκε κατά 14% και η φτώχεια αυξήθηκε από το 41% στο 46%.

Άλλοι δείκτες της φτώχειας: Το προσδόκιμο επιβίωσης αυξήθηκε σημαντικά στον αναπτυσσόμενο κόσμο μετά τον Β παγκόσμιο πόλεμο, τόσο, που το χάσμα με τον ανεπτυγμένο κόσμο τείνει να γεφυρωθεί: Ακόμα και στην Υποσαχάρια Αφρική, την πιό υπανάπτυκτη (=ΦΤΩΧΗ) περιοχή του κόσμου, το προσδόκιμο επιβίωσης ανέβηκε από τα 30 χρόνια που ήταν πριν τον Β' παγκόσμιο στα περίπου πενήντα χρόνια, πριν η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΟΥ AIDS και άλλων ασθενειών το ξαναρίξουν στα 47 χρόνια. Η παιδική θνησιμότητα έχει μειωθεί σε όλες τις αναπτυσσόμενες περιοχές του κόσμου. Η αναλογία των ανθρώπων που ζουν με λιγότερες από 2.200 θερμίδες την ημέρα (=ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΥΠΟΣΙΤΙΖΟΝΤΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ, ΔΗΛΑΔΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΠΕΙΝΟΥΝ), μειώθηκε από το 56% που ήταν στα μέσα της δεκαετίας του '60, σε κάτω από 10% στη δεκαετία του '90. Ανάμεσα στο 1950 και στο 1999, ο παγκόσμιος αναλφαβητισμός μειώθηκε από το 48% στο 19%.

Ακόμα όμως κι αν οι δείκτες βελτιώνονται, η ΦΤΩΧΕΙΑ συνεχίζει να είναι ένα τεράστιο πρόβλημα...

φωτό: Μαύρος Γάτος

2. ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ

Η ΊΔΙΑ Η ΦΤΏΧΕΙΑ, που εμποδίζει την ανάπτυξη και τις επενδύσεις.
Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, που όμως κάποιοι τον βλέπουν όχι σαν αιτία, αλλά σαν λύση. Οι επικριτές [μεταξύ των οποίων κι εγώ, ο Μαύρος Γάτος] πιστεύουν ότι ο αχαλίνωτος καπιταλισμός οδηγεί στη συγκέντρωση των πόρων στα χέρια μιάς πλούσιας ελίτ. Οι υποστηρικτές του καπιταλισμού, από την άλλη, λένε ότι η γενικότερη ανάπτυξη είναι ωφέλιμη για το σύνολο του πληθυσμού.
Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΠΑΡΚΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ, και η έλλειψη ευκαιριών.
Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ [ κάτι μού θυμίζει, μα κάτι μού θυμίζει... ]
Η ΚΑΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ Ή Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ [ τί μού θυμίζει, μα τί μού θυμίζει... ]
Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑΣ [ =ΕΛΛΕΙΨΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗΣ, Μ.Γ.]
Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ
Ο ΕΘΙΣΜΟΣ ΣΕ ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΓΟΝΕΣ ΟΥΣΙΕΣ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΑΛΚΟΟΛ, ΤΟ ΟΠΙΟ, Η ΚΟΚΑΪΝΗ, Η ΗΡΩΪΝΗ,ΤΟ ΧΑΣΙΣ.
Η ...ΤΕΜΠΕΛΙΑ [????????? Πολύ αμφιβάλλω, τουλάχιστον ΌΣΟΝ ΑΦΟΡΆ ΤΗΝ ΑΚΡΑΊΑ ΦΤΏΧΕΙΑ... Μαύρος Γάτος]
ΦΥΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, όπως το κλίμα και οι φυσικοί πόροι.
ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, όπως ο ιμπεριαλισμός και η αποικιοκρατία.
Ο ΥΠΕΡΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: Η αύξηση του πληθυσμού επιβραδύνεται ή ακόμα και αναστρέφεται όταν μειώνεται η φτώχεια, λόγω της δημογραφικής εξέλιξης!
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ, Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ, ΟΙ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΟΙ ΔΗΜΟΚΤΟΝΙΕΣ.
Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ.
Η ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ {ΣΗΜΕΙΩΣΗ Μ.ΓΑΤΟΥ: ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΕΔΩ ΌΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΚΑΤΑΤΑΣΣΕΤΑΙ ΑΔΙΑΜΦΙΣΒΉΤΗΤΑ ΣΤΟΥΣ "ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ"]
ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ Matthew: ενώ οι κοινωνικές παροχές απευθύνονται ΘΕΩΡΗΤΙΚΆ κυρίως στους πιό φτωχούς, οι κύριοι επικαρπωτές τείνουν να είναι οι μεσαίες τάξεις...
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ: σε κάποιες περιπτώσεις η φτώχεια έχει σχέση με πρότυπα ζωής, επίκτητα ή κληρονομημένα από μια κοινότητα. [Σχόλιο Μ.Γ.: παράδειγμα, κάποιοι Έλληνες τσιγγάνοι]
ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ, ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΠΡΑΞΕΙΣ .
ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ, όπως ο αυτισμός και η σχιζοφρένεια.
Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ, και συγκεκριμένα "οι ασθένειες της φτώχειας": AIDS, ελονοσία, φυματίωση, και άλλες, που επηρεάζουν κυρίως τους φτωχούς, και που διαιωνίζουν τη φτώχεια...
Ο ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΥΠΟΣΙΤΙΣΜΟΣ, που οδηγεί σε σωματική και πνευματική υπανάπτυξη.
Η ΑΔΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΙΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ, είτε αυτή είναι υπερβολικά υψηλή, είτε είναι κοινωνικά άδικη, ρίχνοντας υπερβολικά βάρη στους φτωχότερους.
ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ, όσον αφορά πχ το φύλο, την ηλικία, την καταγωγή , το χρώμα του δέρματος.
Η ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΑ ΣΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΑΓΑΘΑ.

Ζητιάνος σε χαμηλό καροτσάκι, ακρωτηριασμένος από την κοιλιά και κάτω,
Τίρανα 2006 - φωτό: Μαύρος Γάτος

3. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ

Μερικά από τα αποτελέσματα της φτώχειας: πολλά από αυτά συνδέονται πολύ στενά με τα ΑΙΤΙΑ της φτώχειας, σαν μέρος του ΦΑΥΛΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, που περιπλέκει το ζήτημα ακόμα περισσότερο...

ΠΕΙΝΑ< ΥΠΟΣΙΤΙΣΜΟΣ< ΘΑΝΑΤΟΣ
ΑΠΟΥΣΙΑ ΥΓΙΕΙΝΗΣ
ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ, ΧΑΜΗΛΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗΣ
ΥΨΗΛΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
ΑΥΞΗΜΕΝΕΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ
ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ: ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΕΣ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΠΟΛΕΜΟΣ, ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ.
ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΤΕΓΗΣ, ΑΝΕΡΓΙΑ, ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΣ
ΑΠΩΛΕΙΑ ΕΝΕΡΓΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΛΟΓΩ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΕΚΘΕΣΗ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟΥΣ ΑΠΟ ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ
ΑΥΞΗΜΕΝΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ
ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΓΟΝΩΝ ΟΥΣΙΩΝ
ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΟ ΠΡΟΣΔΟΚΙΜΟ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ
ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ...
[προσθήκη Μαύρου Γάτου] Η ΑΥΞΗΜΕΝΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΔΙΕΞΟΔΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΡΝΕΙΑ (ΤΕΩΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΜΠΛΟΚ, ΤΑΥΛΑΝΔΗ-ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΣΙΑ, ΚΟΥΒΑ, ..)

ΠΗΓΗ: Wikipedia
Μετάφραση - επιλογή - προσαρμογή - σχόλια: Μαύρος Γάτος


ΥΓ. Αλήθεια, με την καθ'ημάς πνευματική, ιδεολογική, ηθική φτώχεια, τί θα γίνει;

Θ'ακολουθήσει αφιέρωμα...
.

Η (ΑΜΠΕΛΟ)ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΙ (ΑΝ)ΑΡΧΕΣ ΜΑΣ: ΕΤΣΙ ΘΑ ΔΙΟΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟ ΑΘΗΝΑΙΩΝ!

.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΘΕΡΜΑ
ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΜΑΣ ΜΑΎΡΙΣΑΝ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΙΝΗΜΕΝΟΙ ΚΛΠ ΚΛΠ

"Ο Μαύρος το μαύρισμα δεν το φοβάται"
Το νέο Γατόσημο του Δήμου Αθηναίων

Οι συνερ-γάτες μου με πληροφορούν ότι αυτός ο άθλιος ο Νικήτας εξακολουθεί να διαδίδει ότι κέρδισε το Δήμο. Δε θα πέσουμε στο επίπεδό του (εκτός αν μάς πληρώσουν καλά). Η αλήθεια περί του θριάμβου μας θα λάμψει πολύ σύντομα, με το που θα ανακοινωθούν τα τελικά αποτελέσματα. Στο μεταξύ, ας ρίξουμε ένα φρεσκάρισμα στις Αν-αρχές μας, που θα διαπνέουν την Δημαρχία μας, όπως διέπνευσαν και την Προεκλογική μας εκστρατεία...

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΑΝ-ΑΡΧΩΝ


«Εγώ, εγώ, εγώ,… και όλοι οι άλλοι μετά από εμένα»

ένας Ατομικιστής Αναρχικός
στο Παγκόσμιο Συνέδριο Αναρχικών του 1907 στο Άμστερνταμ
μέσα σε γενικό γιουχάισμα

«Καθένας για την πάρτη του και όλοι για εμένα»

Κεντρικό προεκλογικό Σύνθημα Συνδυβρασμού «ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ»

Ο Συνδυασμός μας θα γραφτεί με χρυσά γράμματα στην Πολιτική Ιστορία αυτού του τόπου σαν η Πρώτη στα Διεθνή Χρονικά Δημοτική Αρχή που θα δώσει στους Δημότες ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ, χωρίς περιστροφές, υπεκφυγές, και δειλίες. Κάτι πήγε να κάνει ο Τσοβόλας σαν Υπουργός Οικονομικών το 1985 («Τσοβόλα, δώστα όλα»), αλλά τον έφαγε η μαρμάγκα. Εμείς όμως θα κάνουμε το Όραμα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΑΞΗ. ΘΑ ΤΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ *ΟΛΑ*. Ό,τι θέλει ο Ψηφοφόρος. Τελείως Δημοκρατικά, Δημαγωγικά και Ασύστολα.

ΤΙ θέλει όμως ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ο Ψηφοφόρος; ΕΜΕΙΣ ΜΟΝΟ ΞΕΡΟΥΜΕ, η παράταξη "ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ", γιατί μόνο εμείς γνωρίζουμε τον Ψηφοφόρο και απ' την καλή και απ' την ανάποδη.

Είναι διαπιστωμένο και εξακριβωμένο ότι ο μέσος Έλληνας είναι Ατομικιστής, Αναρχικός και Μαμάκιας. Είναι επίσης διαπιστωμένο ΚΑΙ εξακριβωμένο ότι ο μέσος Αθηναίος είναι Έλληνας. Σύμφωνα λοιπόν με την Κβαντική και την Πυρηνική Φυσική, την Νευροχειρουργική, και τον Διαφορικό Λογισμό, Ο ΜΕΣΟΣ ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΤΟΜΙΣΤΗΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ, ΚΑΙ ΜΑΜΑΚΙΑΣ.

Το «Ατομικιστής» δε νομίζω πως χωράει συζήτηση. Πέστο αν θέλεις και "τομαριστής", το ίδιο είναι.

«Αναρχικός», είναι ο Έλληνας ολόψυχα, αλλά κρυφά: δεν το ξέρει καλά καλά ούτε κι ο ίδιος. Έχει όμως εφεύρει την παγκόσμια πρωτοτυπία να θεσπίζει Δρακόντειους Νόμους μόνο και μόνο για να τους παραβαίνει πιό άνετα. Ο Έλληνας Νομοθέτης, που είναι κι αυτός Έλληνας, το λέει και η λέξη, «Βουλή των Ελλήνων», φτιάχνει σύμφωνα με την απαίτηση του Έλληνα Ψηφοφόρου νόμους για τα μάτια του κόσμου, και ο Έλληνας Αστυνόμος, που είναι ΚΑΙ αυτός Έλληνας, το λέει είπαμε και η λέξη, «Ελληνική Αστυνομία», παριστάνει πως δήθεν φροντίζει για την εφαρμογή των Νόμων, πιάνοντας πού και πού με βαριά καρδιά κανέναν γκαντέμη φουκαρά ή κανέναν Αλβανό για ξεκάρφωμα.
Τους Ελληνικούς Νόμους λοιπόν κανείς δεν τους σέβεται, ούτε ο ίδιος τους ο Νομοθέτης, ούτε φυσικά και ο υπεύθυνος για την τήρησή τους Αστυνόμος, μέσα σε γενική ευδαιμονία και γενική συνενοχή. Αν κανένας παλαβός διαμαρτυρηθεί ή καταγγείλει τα κοινά αυτά μυστικά, ή αν παρέμβει κανένας Κουτόφραγκος από την ΕΕ, ή αν γίνει χτύπα ξύλο κανένα σοβαρό ατύχημα (που συχνά πυκνά γίνεται, Σαμίνα, Ήλιος, Τέμπη, Ρικομέξ, πυρκαγιές, πλημμύρες κτλ κτλ), τότε ο Νομοθέτης για να θολώσει τα νερά σφίγγει ακόμα περισσότερο τα λουριά των όλο και πιο Δρακόντειων και όλο και πιό παράλογων Νόμων, ενώ παράλληλα ο Αστυνόμος σφίγγει τα λουριά της εφαρμογής τους ΓΙΑ ΚΑΜΜΙΆ ΕΒΔΟΜΆΔΑ, ΜΈΧΡΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΤΕΊ ΤΟ ΘΈΜΑ, και μετά όλοι με χαρά και ανακούφιση πάλι πίσω, στην γενική χαλλλαρότητα και ανεμελιά.

Δύο πολύ πρόσφατα παραδείγματα είναι τα εξωφρενικά πρόστιμα που προβλέπει ο νέος ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας, και ο Δρακόντειος (δήθεν) νόμος για τη διαφθορά, που αντιμετωπίζει δήθεν αυστηρά τη δωροδοκία, προβλέποντας συντριπτικές ποινές ΚΑΙ για τον "δωροδότη", και επομένως ΕΜΠΟΔΙΖΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΗΓΓΕΙΛΑΝ ΠΟΤΕ ΕΝΑΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ να μιλήσουν...

Γι’ αυτό οι νόμοι στην Ελλάδα είναι πολύ συχνά εξωφρενικοί και γι’ αυτό συνήθως δεν γίνονται σεβαστοί. Υπερβολικοί νόμοι για να τιθασεύσουν τους ατίθασους, αλλά μόνον εικονικά, και όλοι ευχαριστημένοι. Τί καλύτερο θα μπορούσε ποτέ να ζητήσει ένας συνεπής Ατομιστής Αναρχικός Μαμάκιας από τη ζωή του;

Να εξηγήσω τέλος τι σημαίνει πρακτικά ο Χρησμός μου «ο μέσος Αθηναίος-Έλληνας είναι Μαμάκιας»: O μέσος Αθηναίος-Έλληνας είναι βαθιά φιλοσοφημένος από την κούνια του, πανάρχαια Παράδοση της Φυλής μας. Η Φιλοσοφία μας είναι ο Σολιψισμός, που συνοψίζεται στις τρεις λέξεις Solus Ipse Sum, «ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΥΠΑΡΧΩ, -ΜΟΥ ΤΟ ΕΙΠΕ Η ΜΑΜΑ ΜΟΥ». Την υψηλή αυτή Φιλοσοφία την έχει εμπεδώσει ο κάθε Ελληναράς Μαμάκιας από την κούνια του, μέσω της ΥπερΠροστασίας, της Μάγκικης Ανατροφής, και της Ελληνοχριστιανικής Αγωγής, που τού έχει δώσει η Τιμημένη Ελληνίδα Μάνα. Καθοριστικό ρόλο επίσης παίζει το Παράδειγμα που Του δίνει καθημερινά ο Τιμημένος Έλληνας Πατέρας. Τέλος, χάρη στους Αγώνες και στις Κατακτήσεις της Αλλαγής σχετικά με την Ισότητα, οι Υψηλές αυτές Πνευματικές Αρετές του Έλληνα Μαμάκια, έγιναν τις τελευταίες δεκαετίες κτήμα ΚΑΙ της κάθε Ελληνίδας.

ΝΙΚΗΣΑΜΕ! ΤΟΥΣ ΦΑΓΑΜΕ ΛΑΧΑΝΟ! ΣΚΙΣΑΜΕ! ΖΗΤΩ ΕΜΕΙΣ!!!!!!

.

Ελπίζω να μην πιστέψατε την ξεδιάντροπη προπαγάνδα του Νικήτα, ότι τάχα βγήκε λέει Δήμαρχος. Σύντομα θα λάμψει η Αλήθεια: ΘΡΙΑΜΒΕΥΣΑΜΕ! Και να η αδιάσειστη απόδειξη:

Σε παγκόσμια αποκλειστικότητα, η πρώτη μου φωτογραφία σαν Δήμαρχος!!!!!

Ξέρουμε πως είναι ψέμα, μα ας γίνουμε τα δυό μας ένα
Δες, θα φτιάχνουμε στιχάκια, να περπατάν σαν καβουράκια, πλάγια,
κι ακριβά τα χάδια, φως αχνό μες τα σκοτάδια
Μ’ ένα μου πήδο θα σε ξαναβρώ, στο μαγγανοπήγαδο της ήττας μου περνώ
Venceremos, Venceremos

.

"ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΨΕΜΑ", ΑΛΛΑ ΘΑ ΤΗ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ, "ΤΟΥ ΑΠΕΡΑΝΤΟΥ ΤΗΝ ΨΥΧΡΑ";

.

..."δίχως καβάτζα καμμιά"...

Venceremos - Θα νικήσουμε
Νικόλας Άσιμος - Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Αποκομμένος απ’ όλους κι απ’ όλα, σε μαγεμένη τροχιά
Πήρα το δρόμο να φύγω, μα ήρθα, τίποτα δε μ' ακουμπά
Στον παράξενό μου χρόνο

Ξέρουμε πως είναι ψέμα, μ' ας γίνουμε τα δυό μας ένα
να σ’ αγκαλιάσω, να μ’ αγκαλιάσεις, να ξεγελιέσαι, να ξεγελιέμαι
να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις, έστω για λίγο, για τoσοδούλι
σα ζευγαρώνουν δυό βεγγαλικά, μοιάζουν με μηνύματα τηλεπαθητικά,
στων προσώπων μας τις ζάρες

Με δίχως σημαίες, και δίχως ιδέες, δίχως καβάντζα καμμιά
Ντύθηκε η μέρα τα γούστα της νύχτας, και η ψυχή μου πηδά
στου απέραντου την ψύχρα

θες ν’ αγγίξεις την αλήθεια, για βγες απ’ έξω απ’ τη συνήθεια
Σύρε κι έλα να με λούσεις κι ας είμαι της καθαρευούσης
Να σ’ αγαπήσω, να μ’ αγαπήσεις, έστω για λίγο, για τοσοδούλι
Δρεπανοφόρα άρματα περνάν, στις τσιμεντουπόλεις του θανάτου το συμβάν
ασυγκίνητο σ’ αφήνει

Σου ξαναδίνω το είναι μου τώρα, θωρακισμένε καιρέ
Με μια σκληρή, παγερή τρυφεράδα, σε πλησιάζω μωρέ
μα αυταπάτες πια δεν έχω

Ξέρουμε πως είναι ψέμα, μα ας γίνουμε τα δυό μας ένα
Δες, θα φτιάχνουμε στιχάκια, να περπατάν σαν καβουράκια, πλάγια,
κι ακριβά τα χάδια, φως αχνό μες τα σκοτάδια
Μ’ ένα μου πήδο θα σε ξαναβρώ, στο μαγγανοπήγαδο της ήττας μου περνώ

Venceremos, Venceremos

.
.

ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ, ΝΕΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ: ΤΟ ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ ΘΡΙΑΜΒΟΥ!

.

ν

Τρέμουν οι Κακλαμάνηδες και οι Σκανδαλιδαίοι,
του Μαύρου Γάτου οι εκλεκτοί, είναι οι πιό ωραίοι!
όπου βρεθούν κι όπου σταθούν, τον κόσμο ξεσηκώνουν,
τάζουν, χατίρια δε χαλούν, τις εκλογές σαρώνουν!

Μαύρος Γάτος
Δήμαρχος

Μαίανδρος
Αντιδήμαρχος Χαλιφάτου της Ανατολής, Χαλίφης στη θέση του Χαλίφη

Ημίαιμος
Αντιδήμαρχος Αδεσπότων

Advocatus Diaboli
Δικηγόρος του Δημάρχου & Αντιδήμαρχος Διαβολικού

Oistros
Αντιδήμαρχος Τεχνικών και Λογοτεχνικών Έργων

Ροδιά
Αντιδήμαρχος Χρωματικού, αρμόδια για θεματα ΟΗΕ και ΝΑΤΟ

CyrusGeo
Αντιδήμαρχος Μουσικού, Μεταφραστικού, και Σκεπτικισμού

Χνούδι
Αντιδήμαρχος Πασών των Θαλασσών

2 shots of happy
Αντιδήμαρχος Νότιγχαμ Φόρεστ, Ρομπέν πάντων των Δασών

Χάρυβδις
Αντιδήμαρχος καθημερινής Οδυσσείας κ λοιπών Επών

Πρέζα tv
Αντιδήμαρχος Πρέζας κ TV

Marie-Helene
Αντιδήμαρχος Ψηφιδωτών κ Μωσαϊκών

Vista
Αντιδήμαρχος Αστυνομικού

Raffinata
Αντιδημαρχίνα γενικώς, τέως κυρία Νομάρχου

A.F.Marx
Αντιδήμαρχος Πολιτικού Κουτσομπολιού

Sykofantis Bastouni
Συν-Αντιδήμαρχος Προπαγάνδας

Afrikanos74
Αντιδήμαρχος Πασών των Αφρικών

Oldskipper
Αντιδήμαρχος Πασών των Γερμανιών

Matron Maya
Αντιδήμαρχος Μαγιών

An-Lu
Αντιδήμαρχος Τριγυρισμάτων, Γοργονών και Τριτώνων

Museologist
Αντιδήμαρχος Μουσείων και Μαυσωλείων

Confused
Συν-Αντιδήμαρχος Προπαγάνδας, Αντιδήμαρχος (Ξε)μπερδεμάτων

Καπετάνισσα
Αντιδήμαρχος Λέξεων, Γεφυριών, και Δυτικής Κρήτης

Αθεόφοβος
Αντιδήμαρχος Θρησκευτικών Ζητημάτων

Ioannisk
Αντιδήμαρχος Ταβλίου και Ζαρίων

McManus
Αντιδήμαρχος Τζόγου και Τυχερών Παιγνίων

*And last but not least*

Composition Doll
Αντιδήμαρχος Σεξ & Kink!

.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ...

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΥ
ΜΑΥΡΟΥ ΓΑΤΟΥ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ, ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΙ
ΔΕΣΜΕΥΟΜΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΑ:

Ο Συνδυασμός μας θα γραφτεί με χρυσά γράμματα στην Πολιτική Ιστορία αυτού του τόπου σαν η Πρώτη στα Διεθνή Χρονικά Δημοτική Αρχή που θα δώσει στους Δημότες ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ, χωρίς περιστροφές, υπεκφυγές, και δειλίες. Θα κάνουμε το Όραμα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΑΞΗ. ΘΑ ΤΑ ΔΩΣΟΥΜΕ *ΟΛΑ*, ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ .




1. «Από Θεού άρξασθε»: Εκπλήρωσις Ιερού Τάματος Αγίας Σοφίας Ακροπόλεως (βλέπε μακέτα κ προηγούμενο διάγγελμα).
+Ευλόγησον Δέσποτα+ , κατάπεμψον ψήφους, και δεν θα βγεις χαμένος... Σκανδαλίδη, ΠΟΥ ΈΤΑΞΕΣ ΝΈΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΌ ΝΑΌ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΆΝΔΡΑΣ, ΧΩΡΊΣ ΚΑΘΌΛΟΥ ΘΈΑ, eat my dust.

2. ΑΜΕΣΗ κατάργηση όλων των Δημοτικών Τελών και Προστίμων,ΑΜΕΣΗ παραγραφή όλων των τυχόν υφισταμένων προστίμων και χρεών προς το Δήμο.

3. ΑΜΕΣΟΣ Διορισμός στο Δήμο ΟΛΩΝ των Δημοτών που θα το ζητήσουν, με απαραίτητο δικαιολογητικό μόνο ένα φωτοαντίγραφο ψηφοδελτίου. [Και με την κατάθεση στον Δήμαρχο ενός συμβολικού παράβολου, 10000-30000 ευρώ, ανάλογα με τη θέση, τζάμπα δηλαδή. (οι θέσεις μας είναι πιστοποιημένες με ISO 9001 και φυσικά είναι φυσικά ΜΟΝΙΜΕΣ)]

4. ΑΜΕΣΗ υλοτόμηση και οικοπεδοποίηση της Πάρνηθας, της Πεντέλης, του Αιγάλεω και του Υμηττού, και προσφορά σε κάθε ψηφοφόρο από ένα οικοπεδάκι με θέα, φως, νερό, τηλέφωνο, άδεια οικοδομής από την Σημαία, και έξτρα δώρο από ένα πλυντήριο μαύρου χρήματος κι από ένα κινητό τύπου «μιλάτε, σας ακούμε» με ΔΩΡΕΑΝ χρόνο ομιλίας 36 ώρες την ημέρα και χαμηλό πάγιο (σε σχέση με το συνολικό ΑΕΠ), σε 3.600 άτοκες δόσεις.

5. ΑΜΕΣΗ Διαμόρφωση του Εθνικού Κήπου, του Γκαζιού, του Πεδίου του Άρεως σε ΠΑΡΚΙΓΚ, όπως επίσης και κάθε άλλου πάρκου, ελεύθερου χώρου, πλατείας, πεζοδρόμου πεζοδρομίου κτλ. Σε όλη την Επικράτεια της Περιφέρειας Πρωτευούσης, ΑΜΕΣΗ και ΠΛΗΡΗΣ απελευθέρωση των ορίων ταχύτητας, απενεργοποίηση όλων των περιοριστικών της Αρετής και της Ελευθερίας διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΔΕΧΘΩΝ ΑΛΚΟΤΕΣΤ. ΠΑΡΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΤΕΣ ΜΑΣ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗΣ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΚΑΥΣΙΜΩΝ ΔΩΡΕΑΝ [*μόνο για τους ψηφοφόρους του Συνδυασμού μας, με την απλή επίδειξη επικυρωμένου φωτοαντίγραφου έγκυρου ψηφοδελτίου.]

6. Καθιέρωση του Θεσμού της ΔΩΡΕΑΝ Παροχής ΔΥΟ (2) πακέτων τσιγάρων ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ, μάρκας της αρεσκείας του Δημότη, πέντε (5)*ΔΩΡΕΑΝ* φραπέδων την ημέρα, και μισής *ΔΩΡΕΑΝ* φιάλης ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΟΤΟΥ (ουίσκυ) την ημέρα, προσφορά του Δήμου στους Δημότες. Η διανομή των τσιγάρων και των καφέδων θα γίνεται από τον Δημοτικό Στρατό στις κατά τόπους Δημοτικές Καφετέριες (προβλέπεται να ιδρυθεί τουλάχιστον μία σε κάθε τετράγωνο), ενώ η διανομή του Ουίσκυ, θα γίνεται από τα ΔΗ.ΠΟ.ΚΕ. (βλέπε παρακάτω). ΠΡΟΣΟΧΗ: Οι ανωτέρω ΔΩΡΕΑΝ Κοινωνικές Παροχές Ισχύουν ΜΟΝΟ για Δημότες άνω των επτά ετών.

7. ΙΔΡΥΣΗ (επιτέλους) της Δημοτικής Τηλεόρασης Αθηνών, με τουλάχιστον δεκατρία κανάλια, που θα παίζουν όλη μέρα Δημοτικά reality, κουτσομπολαριά, Βραζιλιάνικα. και Τηλεπαιχνίδια Γνώσεων τύπου «Βρείτε πώς σάς λένε, και κερδίστε εκατομμύρια».

8. ΑΜΕΣΗ ζεύξη Πειραιά – Μυκόνου με νέα υπεργέφυρα και ΑΜΕΣΗ σύνδεση Βαρυμπόμπης – Παρνασσού με διπλό αυτοκινητόδρομο-τούνελ. Μελετάται για το άμεσο μέλλον και η ζεύξη Χανίων - Μυκόνου προς ολοκλήρωσιν του Αυτοκινητοδρόμου ΠΕΙ.ΜΥ.ΧΑ. (Πειραιεύς - Μύκονος - Χανιά, η μελέτη της επέκτασης ανατέθηκε ήδη στην Αντιδήμαρχο Καπετάνισσα), καθώς και η επέκταση του Τούννελ Παρνασσού προς την Ηγουμενίτσα, για εύκολη πρόσβαση στην Ιταλία για ψώνια.

9. Για να τη Νέα Γενιά Ελληναράδων Αθηναίων (να κι ένα μέτρο για τα αγαπητά μας παιδιά, που ως γνωστόν ΔΕΝ ψηφίζουν, για να μην μπορεί κανείς κακοήθης να μάς κατηγορήσει για δήθεν ψηφοθήρες λαϊκιστές): ΜΙΑ τουλάχιστον σχολική εκδρομή την εβδομάδα ΣΤΟ ΠΛΗΣΙΕΣΤΕΡΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ, στο εξής THE MALL.

10. ΑΜΕΣΗ ίδρυση των Δημοτικών Κέντρων Πολιτισμού (ΔΗ.ΚΕ.ΠΟ.) σε κάθε γειτονιά, όπου Δημοτικές Αοιδοί(ες) και Δημοτικοί Αοιδοί(ς) θα διασκεδάζουν κάθε βράδυ τους Δημότες, από τα μεσάνυχτα έως τις 6 τα ξημερώματα. Προαιρετικά, και έως μία φορά την εβδομάδα, ο κάθε Δημότης και η κάθε Δημότισσα θα δικαιούται την ΔΩΡΕΑΝ παρακολούθηση γυναικείου ή αντρικού Strip Show κατ' επιλογήν (τα lap dance και τα χαμουρέματα με την χορεύτρια ή τον χορευτή της επιλογής των Δημοτών θα χρεώνονται έξτρα). Την Κυριακή το πρωί μετά το γλέντι θα ακολουθεί ομαδικός εκκλησιασμός.
Σημειώνεται ότι προς αποφυγήν άσκοπης ταλαιπωρίας των Δημοτών, οι εργάσιμες ώρες στην Περιφέρεια Πρωτευούσης τις υπόλοιπες μέρες πλην Κυριακής ορίζονται σε 6-9 το απόγευμα.

11. ΔΩΡΕΑΝ είσοδος στα γήπεδα τις Κυριακές για την απρόσκοπτη παρακολούθηση της Ομαδάρας, και ΔΩΡΕΑΝ έως δέκα καθίσματα για σπάσιμο ή κάψιμο στον κάθε εντός έδρας Φίλαθλο ανά αγώνα. Πάνω από τα δέκα καθίσματα, ζημιές σε εξωτερικούς χώρους ή σε ανθρώπους θα χρεώνονται έξτρα (θα εκδοθεί σχετικός τιμοκατάλογος).


ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΙΔΟΥ ΤΟ ΠΙΟ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟ ΑΠ’ ΟΛΑ:

12. ΑΜΕΣΗ εκποίηση ΌΛΩΝ των αρχαίων της Αθήνας, και αντικατάστασή τους με τέλεια αντίγραφα. ΕΤΣΙ:
α) θα εξασφαλίσουμε τους πόρους που απαιτπύνται για να χρηματοδοτήσουμε όλα τα ανωτέρω και
β) σιγά μην καταλάβει κανείς την διαφορά.

Τα χρήματα θα φτάσουν σίγουρα για μια τετραετία. Μετά βλέπουμε, έχει ο Θεός.

Μάλλον θα πουλήσουμε κανένα νησί, ή την Θράκη. Και πάλι, ποιός Δημότης θα καταλάβει την διαφορά;

ΜΗΝ ΞΕΧΝΆΤΕ ΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΆ ΜΑΣ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ:

«Καθένας για την πάρτη του και όλοι για Εμένα»
Κεντρικό Σύνθημα Συνδυασμού «ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ ΓΙΑ ΔΗΜΑΡΧΟΣ»

«Εγώ, εγώ, εγώ,… κι όλοι οι άλλοι μετά από εμένα»

ΕΜΠΡΟΣ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΙΣΩ
ΓΙΑ TH NIKH, ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΜΑΣ, ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ!

*ΔΩΡΕΑΝ* BONUS:
ΟΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΜΑΣ
(ΚΛΙΚ!)

Εμπρός ολοταχώς προς τα πίσω, για τον αυριανό θρίαμβο!
ΜΕ ΤΗ ΝΙΚΗ, ΓΕΝΝΑΙΟΙ ΜΟΥ!

ΜΠΡΟΣ ΓΚΡΕΜΌΣ...

...ΚΑΙ ΠΊΣΩ ΜΠΟΥΤΆΡΗΣ.
.
Στη ΜΙΚΡΉ ΜΑΣ ΧΩΡΙΑΤΟΎΠΟΛΗ, που δε θέλησε ποτέ να μεγαλώσει, στην "ερωτική" Νυφούλα του Θερμαϊκού, που όμως έμεινε πανηγυρικά στο ράφι, στην "πρωτεύουσα των Βαλκανίων" που όμως δεν έχει αεροπορική σύνδεση με σχεδόν καμμία βαλκανική πρωτεύουσα, στο Λιμάνι απ'όπου για μήνες δεν φεύγει κανένα επιβατικό καράβι, στην πόλη των χωρικών, που είναι πνιγμένη στα αυτοκίνητα και στη ρύπανση, στην πόλη της μπουγάτσας και των αρχιτεκτονικών τερατουργημάτων,στην πόλη των κλειστών βιοτεχνιών κι εργοστασίων, στην πόλη της ανεργίας και της απελπισίας, ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΆΣΧΗΜΗ ΠΌΛΗ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΊΩΝ,
.
...ΈΧΕΤΕ ΤΙΣ ΕΞΉΣ ΕΠΙΛΟΓΈΣ:
.
ΒΑΣΊΛΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΌΠΟΥΛΟΣ, ΑΚΑ "ΑΤΣΑΛΆΚΩΤΟΣ": Ο νυν Δήμαρχος, ανάξιος διάδοχος ανάξιων προκατόχων, που με την ανικανότητα τους, με την ανεπάρκεια τους και με την κακογουστιά τους έφεραν την πόλη στο σημερινό κατάντημα.
.
ΧΡΎΣΑ ΑΡΆΠΟΓΛΟΥ: Δεν με πείθει, καθόλου. Δε με πείθει το ύφος της, δουλέμενο χρόνια σε δημόσιες θέσεις άχρηστης εξουσίας. Δε με πείθει η γλώσσα της, ξύλινη, πράσινη και μουχλιασμένη. Δε με πείθει το περίφημο κομματικό χρίσμα της (από το ΠΑΣΟΚ), που αγωνίζεται όπου βρεθεί και όπου σταθεί για να το δικαιώσει. Δε με πείθουν οι σαχλές και δημαγωγικές εξαγγελίες της, που τίς περιφέρει σαν τσίρκο. Δε με πείθει γενικώς, καθόλου μα καθόλου.
.

ΓΙΆΝΝΗΣ ΜΠΟΥΤΆΡΗΣ: Ο αντάρτης του ΠΑΣΟΚ. Τον συμπαθούσα εξ'όψεως και εκ γραπτών συνεντεύξεων, ώσπου τον άκουσα να μιλάει. Κι έφριξα. Γιατί ανακάλυψα έναν άνθρωπο χωρίς ψυχραιμία, εριστικό, χωρίς συγκροτημένο λόγο, αλλά κυρίως γιατί τον άκουσα με φρίκη να υποστηρίζει τό... ΤΡΑΜ σαν λύση για το κυκλοφορικό της πόλης. Το ΤΡΑΜ, κι ας απέτυχε αυτό παταγωδώς στην Αθήνα, κι ας έφαγε τόσα και τόσα λεφτά, χωρίς να λύσει κανένα απολύτως πρόβλημα.Κι έρχεται τώρα ο Μπουτάρης να μάς το πουλήσει για λύση. Να το πω ανεδαφικό ρομαντισμό; Να το πω διανοητική ανεπάρκεια; Σε κάθε περίπτωση, αλλά δεν μού κάνει για Δήμαρχος. Εξ όνυχος τον λέοντα. Άνθρωποι που δεν διδάσκονται από τα λάθη, τα δικά τους ή των άλλων, για μένα είναι ΆΧΡΗΣΤΟΙ. Λυπάμαι μπαρμπα-Γιάννη. Λυπάμαι, αλλά με απογοήτευσες παρά πολύ.
.
ΑΓΑΠΊΟΣ ΣΑΧΊΝΗΣ: αν και δε θέλω να τον αδικήσω, γιατί δεν μπόρεσα να συγκροτήσω πλήρη εικόνα από το λίγο που τον ξέρω κι από τη λίγη ώρα που τον άκουσα, το αισθητήριό μου γι αυτόν τόν αρσενικό Παπαρήγα μού λέει "απαπά".
.
ΚΑΡΑΤΖΑΦΈΡΗΣ: Αυτός είναι κυριολεκτικά από άλλο ανέκδοτο. Εκτός τόπου και χρόνου, ένας καραγκιόζης που ρεζιλεύεται προσπαθώντας να μαζέψει ψήφους για να εξυπηρετήσει το παιχνίδι δυνάμεων του ελεεινού του κόμματος.
.
ΤΆΣΟΣ ΚΟΥΡΆΚΗΣ, ο καθηγητής μου στη Γενετική: Για μένα, η μόνη αξιόλογη φωνή. Πέρα από κάποιες του υπερβολές σε θέματα οικολογίας, είναι ένας συγκροτημένος επιστήμονας, αδιαμφισβήτητα έξυπνος, έντιμος, κι ανυστερόβουλος. Για όλα αυτά, θα τιμωρηθεί από τους κάλπικους Θεσσαλονικείς με το να τον αγνοήσουν στην κάλπη.

.
Και θα ζήσουν αυτοί θλιβερά, κι εμείς χειρότερα...
.
13 Οκτώβρη 2006
.

ΜΗΝ ΞΑΝΑΡΘΕΊΣ

.
Μην ξαναρθείς στα όνειρά μου
για να μού κλέψεις τη χαρά
μείνε για πάντα μακριά μου
ό,τι ζήσαμε, πέθανε πια...
.

ΌΝΕΙΡΑ ΒΡΟΧΉΣ

.
Κι όπως τα ουράνια δάκρυα νοτίζουνε τη γη
έλα, Έρωτα,
πότισε τα χλωμά μας γήινα όνειρα
με Ουρανό
έλα ξανά, Έρωτα, τη νύχτα αυτή, και σπείρε
αναπάντεχα, πολύχρωμα, κυκλάμινα πάθη
στις γκρίζες και φθινόπωρες ψυχές

.
10-11 Οκτώβρη 2006
.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕ ΜΑΣ ΕΜΑΘΑΝ ΠΟΤΕ - ΜΕΡΟΣ 3ο

ΠΡΟΣΟΧΗ: Απαγορεύεται κάθε αναδημοσίευση εκτός blogs
(c) Μαύρος Γάτος 2006

Ο ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙ (ΑΝ)ΑΞΙΟΤΙΜΟΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ ΤΟΥ
(3η συνέχεια: 1ο μέρος εδώ, 2ο μέρος εδώ.)

[...]

Όλα αυτά έγιναν το 387π.Χ. Αν σάς θυμίζουν τίποτα από την σύγχρονη και από την πρόσφατη ελληνική ιστορία, κάποια ταξίδια πρωθυπουργών στην Ουάσιγκτον, κάποιες εμφύλιες αλληλοφαγωμάρες, καλά κάνουν και σάς τα θυμίζουν, δυστυχώς η ιστορία επαναλαμβάνεται…

Στη θλιβερή αυτή κατάσταση, όπου οι Σπαρτιάτες με Περσική χρηματοδότηση ανταγωνίζονταν για την ηγεμονία της Ελλάδας με τους ανανήψαντες Aθηναίους και με τους Θηβαίους του Επαμεινώνδα ενώ οι Πέρσες έτριβαν τα χέρια τους καταχαρούμενοι, βλέποντας τους Έλληνες να αλληλοσπαράζονται χωρίς τελειωμό με τα χρήματα που εκείνοι υπερευχαρίστως τους χορηγούσαν, στην όμορφη λοιπόν αυτή κατάσταση, έβαλε τέλος ο Φίλιππος Β’ της Μακεδονίας, ο πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κατέλαβε με φωτιά και με σίδερο όλη την κυρίως Ελλάδα, και την ένωσε με το ζόρι κάτω από την Βασιλική του Ποδάρα, βάζοντας τα θεμέλια για την πανελλήνια εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ασία. Εκστρατεία σχεδόν πανελλήνια, φυσικά: ήταν μια εκστρατεία όλων των Ελλήνων, πλην Λακεδαιμονίων, που δεν πήγαν, γιατί απαγορεύονταν από το Νόμο του Λυκούργου να συμμετέχουν σε εκστρατεία όπου δεν θα ήταν αυτοί οι αρχηγοί… Αλλά, για Λακεδαιμονίους θα μιλάμε τώρα;

…Κι απ'την θαυμάσια πανελλήνιαν εκστρατεία,
την νικηφόρα, την περίλαμπρη,
την περιλάλητη, την δοξασμένη
ως άλλη δεν δοξάσθηκε καμιά,
την απαράμιλλη, βγηκαμ'εμείς.
ελληνικός καινούργιος κόσμος, μέγας.
(…)
Για Λακεδαιμονίους θα μιλάμε τώρα…

Κ.Π.Καβάφης, "Πλην Λακεδαιμονίων"

Ο Μέγας Αλεξάνδρος δεν εκδικήθηκε απλά τις Περσικές εκστατείες του Ξέρξη και του Δαρείου, στο όνομα όλων των Ελλήνων, πλην Λακεδαιμονίων: συνέτριψε και κατέλυσε την κραταιά Περσική Αυτοκρατορία, την μεγαλύτερη και ισχυρότερη Αυτοκρατορία εκείνης της εποχής. Και πήγε κυριολεκτικά ακόμα παραπέρα, κατακτώντας το μεγαλύτερο μέρος του τότε γνωστού κόσμου. Άνοιξε διάπλατα τους δρόμους, έφερε σε επαφή λαούς που ως τότε βρίσκονταν σε απομόνωση μεταξύ τους, τους έδωσε μια κοινή γλώσσα, την ελληνική, και ένα κοινό Κράτος, προετοιμάζοντας το έδαφος για την πρώτη παγκοσμιοποίηση της Ιστορίας, την παγκοσμιοποίηση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αν ζούσε, ξέρουμε πως είχε σκοπό να συνεχίσει το έργο του με την Εκστρατεία στην Δύση, απαλάσσοντας την Μεγάλη Ελλάδα από την πίεση της Καρχηδόνας: στην περίπτωση που γινόταν αυτό, τότε ο Ελληνικός Πολιτισμός θα κύκλωνε την Μεσόγειο, όπως έκανε αργότερα η Ρώμη. Αν ζούσε λίγα χρόνια ακόμα, ίσως ο κόσμος να ήταν σήμερα πολύ διαφορετικός.


Όμως ο Μεγαλέκος πέθανε ξαφνικά, πολύ νέος ακόμα, και όλα τέλειωσαν απότομα.

Πέθανε στην Βαβυλώνα το 323 π.Χ., υπό περίεργες συνθήκες, και σε πολύ περίεργη γενική κατάσταση: έχοντας αποξενώσει έως και δολοφονήσει τους παλιούς του φίλους και πιστούς συναγωνιστές (είπαμε, «ουδείς βεβαιότερος εχθρός του ευεργετηθέντος»), έχοντας πικράνει σε πολλές περιπτώσεις τους Μακεδόνες του, έχοντας υιοθετήσει τα περσικά ήθη και έθιμα, και διάγοντας μια ανατολίτικη ζωή, δηλαδή έκλυτη, σε σχέση με τον λιτό ελληνικό τρόπο ζωής που ως τότε ακολουθούσε. Πεθαίνοντας, δεν όρισε κανένα διάδοχο, παρά μόνο το Χάος: άναψε συνειδητά τεράστιες φωτιές, με την σιβυλλική του ρήση [αφήνω την Αυτοκρατορία μου] "τω κρατίστω", "στον ισχυρότερο". Οι καταστροφικότατοι εμφύλιοι πόλεμοι που άναψαν αυτές οι δύο λέξεις κράτησαν πολλές δεκαετίες, και τελικά συνέβαλαν τα μέγιστα στο γκρέμισμα της Μακεδονικής Αυτοκρατορίας και στην τελική υποδούλωση του Ελληνικού κόσμου στους Ρωμαίους. Πολύ Μεγάλος, τελικά, ο Μεγάλος: "Αφού Εγώ πεθαίνω, εσείς, να πάτε όλοι να σφαχτείτε", είπε, κι αποχώρησε...

Αμέσως μετά το θάνατό του, η Αυτοκρατορία διαμοιράστηκε μεταξύ των ισχυρότερων στρατηγών, των λεγόμενων και Επιγόνων, που άρχισαν αμέσως να αλληλοσφάζονται με χαρά, όπως ακριβώς διέταξε ο Μεγάλος: Ο μέγας στρατηγός Πτολεμαίος ο [γιός του] Λάγου πήρε την Αίγυπτο, όπου ίδρυσε την ένδοξη δυναστεία των Λαγιδών. Η δυναστεία των Λαγιδών έφτασε στο απόγειό της δόξας της, της δικής της και της Αιγύπτου, με τον Πτολεμαίο τον 7ο τον Ευεργέτη (143-116 π.Χ..), όνομα και πράγμα. Η Αυτοκρατορία των Πτολεμαίων υπήρξε το μακροβιότερο από τα Ελληνιστικά Βασίλεια, και έσβησε το 30 π.Χ., με την εκτέλεση από τους Ρωμαίους του τελευταίου Πτολεμαίου: του μικρούλη Καισαρίωνα, που δεν ήταν άλλος από τον Πτολεμαίο 15ο-16ο, γιός του Ιουλίου Καίσαρα και της τελευταίας Πτολεμαίας Βασίλισσας της Αιγύπτου, της γοητευτικής Μακεδόνισσας Κλεοπάτρας της 7ης. ΤΗΣ Κλεοπάτρας, που είχε ήδη αποπλανήσει τον Ιούλιο (που μετά έγινε Ιούλιος Καίσαρ), που προσπάθησε να τον χρησιμοποιήσει για να αναστηλώσει το Πτολεμαϊκό Βασίλειο της Αιγύπτου, σε βάρος της Ρώμης. Αφού αυτός έφαγε το κεφάλι του, η Κλεοπάτρα την έπεσε επιτυχώς στον μεγαλύτερο εχθρό του, τον Μάρκο Αντώνιο... Πριν τους φάει όλους μαζί η μαρμάγκα, παναπεί ο θετός γιός της ο Οκταβιανός... Κορίτσι για σπίτι, δηλαδή… Ας πούμε ότι τα έκανε όλα για χάρη της χώρας της. Βέβαια η Αίγυπτος ήταν ουσιαστικά υπό Ρωμαϊκή κυριαρχία ήδη από τα τέλη του 2ου αι. π.Χ ...

Κλεοπάτρα : Οι Αιγύπτιοι είναι ο πιο ένδοξος και ο πιο υπέροχος λαός που υπήρξε ποτέ.
Ιούλιος Καίσαρ: Όχι, αγαπητή μου. Οι Ρωμαίοι είναι ο πιο ένδοξος και ο πιο υπέροχος λαός που υπήρξε ποτέ.
Κλεοπάτρα (σπάζοντας ένα βάζο): Όχι, οι Αιγύπτιοι είναι οι καλύτεροι!
Ιούλιος Καίσαρ: Γιατί διαμαρτύρεσαι; Δεν είσαι αληθινή Αιγύπτια! Η καταγωγή σου είναι από την Ελλάδα! Είσαι ψευτοαιγύπτια!
Κλεοπάτρα (σπάζοντας άλλο ένα βάζο): Αργγγγγγγγγγγγγκκκκκκκκκκκκ!
(από τη γαλλική ταινία του 2000 "Αστερίξ και Κλεοπάτρα" )

Αυτά στην Αφρική. Στην Ανατολή, ο έτερος μέγας στρατηγός Σέλευκος πήρε την τέως Περσική Αυτοκρατορία, που εκτεινόταν από την Ινδία μέχρι και την Μικρά Ασία. Με έδρα την Βαβυλώνα, ίδρυσε την δυναστεία των Σελευκιδών, που όμως δεν κράτησε πολύ… Τέλος ο στρατηγός Δημήτριος ο Πολιορκητής, γαμπρός του Μεγαλέκου, παντρεμένος με την ετεροθαλή αδελφή του Μεγάλου Θεσσαλονίκη, ναι, όπως η πόλη, αυτός ο ίδιος την ίδρυσε το 297 π.Χ. προς τιμήν της γυναίκας του, ο γαμπρός λοιπόν του Μεγάλου πήρε την Μακεδονία και την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Αυτοκρατορία, που περιλάμβανε για λίγο και τη νότια Ελλάδα.

Πέρα από τις δολοπλοκίες, τις δολοφονίες, τα μίση και την αλληλοφαγωμάρα που βασίλευαν πιά παντού μετά τον θάνατο του μόνου συνεκτικού κρίκου αυτής της αχανούς επικρατείας, του ίδιου του Μεγαλέκου δηλαδή, υπήρχε και η έχθρα των περήφανων για τα περασμένα τους μεγαλεία νότιων Ελλήνων ("και διηγώντας τα να κλαις"...) απέναντι στους «βάρβαρους» Μακεδόνες «καταπιεστές», έχθρα που βρήκε την απόλυτη ενσάρκωσή της στο πρόσωπο του Αθηναίου ρήτορα Δημοσθένη.

Ο Δημοσθένης γεννήθηκε πνέοντας μένεα εναντίον του Φιλίππου Β΄ του Μακεδόνα, του πατέρα του Μεγαλέκου, που κατέκτησε όπως είπαμε και ένωσε υπό την βασιλική του Ποδάρα όλην την υπόλοιπη Περσο-Ελλάδα ( για το "Πέρσο-", βλέπε προηγούμενο μέρος), και πέθανε βγάζοντας αφρούς ενάντια στον Μεγαλέκο τον ίδιο. Αλλά ο Δημοσθένης δεν ήταν καθόλου μόνος του: Σε κάθε ελληνική πόλη υπήρχαν δύο αντιμαχόμενα κόμματα που κυριολεκτικά αλληλοφαγώνονταν, (σας θυμίζει τίποτα αυτό;), το ένα φιλομακεδονικό, ίσον κάτι σαν «φιλομοναρχικό», και το άλλο αντιμακεδονικό, ίσον κάτι σαν «δημοκρατικό». Αυτή η πολιτική αλληλοφαγωμάρα ήταν η βασική αιτία της σταδιακής κατάκτησης του Ελλαδικού χώρου από την Ρώμη, η ίδια αλληλοφαγωμάρα που μας κόστισε, πολύ αργότερα, αλλά με συγκλονιστικά παρόμοιο τρόπο, την παραλίγο κατάπνιξη της Επανάστασης του 21, τη Μικρασιατική Καταστροφή, έναν καταστροφικότατο Εμφύλιο πόλεμο καπάκι στον Β΄Παγκόσμιο, και την τραγωδία της Κύπρου, μεταξύ πολλών άλλων.

Η αλληλοφαγωμάρα, η αιώνιά μας κατάρα...

(συνεχίζεται)
.

Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

.

Salvatore Adamo - "Ballade à la pluie", 1964

Click here to download the song (3MB)

Γλυκιά που ήταν η βροχή
κελάρυζε στον έρωτά μας
και μας ταξίδευε απαλά
σε μια ζωή τραγουδιστή

Γλυκιά που ήταν η βροχή
που την καρδιά μου τώρα καίει
μοιρολογώντας την αγάπη
σαν μια καρδιά που σιγοκλαίει
Θλιμμένη πού 'ναι η βροχή

Γλυκιά που ήταν η βροχή
μού χάριζε το ουράνιο τόξο
εκεί που αντάμωνε τον ήλιο
των φωτεινών σου των ματιών

Γλυκιά που ήταν η βροχή
που μάς πλημμύριζε χαρά
τότε που δίναμε τους όρκους
για πάντα νά ’μαστε μαζί

Θλιμμένη πού 'ναι η βροχή...


μετάφραση Μαύρος Γάτος 2006
με την επιφύλαξη κάθε πνευματικού δικαιώματος για τη μετάφραση
.

Η ΧΙΟΝΑΤΗ (ΣΝΈΖΕΝΝΑ) ΚΑΙ Η ΜΗΛΙΤΣΑ (ΜΙΛΙΤΣΑ)

Καλημέρα!

Χτες στη Σερβία διαπίστωσα γι’ άλλη μια φορά πόσο πηγαίες, πόσο θερμές, και πόσο αυθόρμητες είναι οι Σλάβες. Και πόσο όμορφες είναι…

Μην πάει ο νους σας στο… φυσικό, δυστυχώς το ταξίδι μου εκεί ήταν αυθημερόν και τις γνώρισα μόνο όσο κρατάει μια ημερίδα, και ένα γεύμα...

Σ:(

Αύριο φεύγω για Τίρανα. Θα γυρίσω τη Δευτέρα.

Το Ταξίδι συνεχίζεται…
και κάθε Επιστροφή, είναι μόνο προσωρινή!

Σ;)

ΥΓ τί έπαθε το Monitor;;;

ΕΝΘΑΔΕ ΚΕΊΤΑΙ

.
Ναϊσσός, Modiana, Νis.
Πόσες αυτοκρατορίες πριν;
ρωμαϊκή
βυζαντινή
οθωμανική
σερβική
λαϊκή δημοκρατική
καπιταλιστική
.
το κάστρο τώρα έγινε πάρκο
μα το ποτάμι κυλάει ακόμα
κι οι καρακάξες,

ρωμαϊκές,βυζαντινές,οθωμανικές,σερβικές,κομμουνιστικές ή καπιταλιστικές
οι καρακάξες
μάς έχουνε γραμμένους:
κρώζουν ανέκαθεν με τον ίδιο
τελείως απαράλλαχτο τρόπο...
.
Νις, Σερβία, 6 Σεπτέμβρη 2006

ΓΡΑΜΜΑ Σ'ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΔΕ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ...

[...][...][...]

Αργότερα η φίλη μου με ξεμονάχιασε, και με τον τόνο κάποιου που υπενθυμίζει ένα σημαντικό ραντεβού, μού ανακοίνωσε ότι μίλησε με το γιατρό, που υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να φύγεις από μόνο σου: αν δε σε αφαιρέσω, θα πεθάνω από σηψαιμία. Θα πρέπει να το πάρω απόφαση. Θα ήταν αδιανόητο να σκοτώσεις εσύ εμένα, για να αποκατασταθεί η ισορροπία. Έχω ακόμα τόσα πράγματα να κάνω. Εσύ δεν τα άρχισες ποτέ, εγώ όμως ναι. Πρέπει, λόγου χάρη, να αναπτύξω την καρριέρα μου, και να αποδείξω ότι δεν είμαι λιγότερο άξια από έναν άντρα. Πρέπει να πολεμήσω τις ανέσεις που προσφέρουν τα "θαυμαστικά", και να καταφέρω τους ανθρώπους να υποβάλλουν στον εαυτό τους περισσότερα ερωτήματα. Πρέπει να σβήσω τον οίκτο μου για το άτομό μου, να πεισθώ ότι ο πόνος δεν είναι το αλάτι της ζωής. Το αλάτι της ζωής είναι η ευτυχία, και η ευτυχία υπάρχει, είναι η ίδια η αναζήτηση της ευτυχίας. Και πρέπει ακόμα να ξεδιαλύνω το μυστήριο που λέγεται αγάπη. Όχι εκείνη που τη γεύεται κανείς στο κρεβάτι, με τη σωματική επαφή. Εκείνη που ετοιμαζόμουνα να γνωρίσω μαζί σου. Μού λείπεις, παιδάκι. Μού λείπεις όσο θα μού έλειπε ένα χέρι, ένα μάτι, η φωνή: κι όμως μού λείπεις λιγότερο από χτες, λιγότερο από σήμερα το πρωί. Θα έλεγε κανείς ότι ώρα με την ώρα το μαρτύριο εξασθενίζει, για να κλειστεί σε μια παρένθεση. [...] Κάποτε διάβασα σ'ένα βιβλίο ότι την ένταση του πόνου που υποστήκαμε την καταλαβαίνουμε μόνο όταν ελευθερωθούμε από αυτόν. Τότε λέμε, κατάπληκτοι: πώς μπόρεσα ν' αντέξω μια τέτοια κόλαση; Σίγουρα 'είναι αλήθεια. Και η ζωή είναι κάτι εκπληκτικό. Κλείνει τις πληγές με ταχύτητα εκπληκτική. Κι αν δεν έμεναν οι ουλές, ούτε καν θα θυμόμασταν ότι από κεί κάποτε ανάβλυσε αίμα. Άλλωστε ακόμα και οι ουλές εξαφανίζονται. Μικραίνουν, και στο τέλος σβήνουν. Θα συμβεί και σε μένα το ίδιο; Άραγε θα συμβεί; Πρέπει να τα καταφέρω. Γιατί το θέλω, το απαιτώ.
[...]
Από πάνω μου υπάρχει ένα λευκό ταβάνι και δίπλα μου, μέσα σ'ένα ποτήρι, είσαι εσύ. Δεν ήθελαν να σε δώ, μα κατάφερα να τους πείσω, λέγοντάς τους πως ήταν δικαίωμά μου. Κι έτσι σε τοποθέτησαν εκεί, μ' έναν μορφασμό αποδοκιμασίας. Επιτέλους σε βλέπω. Κι αισθάνομαι ότι με εξαπάτησαν, δεν έχεις τίποτα κοινό με το παιδάκι της φωτογραφίας. Δεν είσαι παιδάκι: είσαι ένα αυγό. Ένα γκρίζο αυγό, που πλέει σ'ένα ροζ οινόπνευμα, και που μέσα του δεν διακρίνεται τίποτα. Η ανάπτυξή σου σταμάτησε πολύ πριν το πάρουν είδηση οι γιατροί: δεν έφτασες ποτέ στο σημείο ν' αποκτήσεις τα νύχια και το δέρμα και τα τόσα αγαθά που πίστευα πως είχες. Πλάσμα της φαντασίας μου, μόλις που κατόρθωσες να πραγματοποιήσεις την επιθυμία για δυό χέρια και δυό πόδια , για κάτι που μοιάζει κάπως με σώμα, για ένα ακαθόριστο περίγραμμα προσώπου, με μια μυτούλα και δυό μικροσκοπικά μάτια. Τελικά, αγάπησα ένα ψαράκι. Κι από αγάπη για ένα ψαράκι, επινόησα ένα Γολγοθά, που η συνέπειά του είναι ότι κινδυνεύω τώρα να τελειώσω κι εγώ.
[...]
Τώρα είναι νύχτα: το λευκό ταβάνι άρχισε να γίνεται μαύρο. Και κάνει κρύο. Καλύτερα να φορέσεις το πανωφόρι σου, για να κατέβουμε στο ισόγειο. Εμπρός λοιπόν, φεύγουμε. Πάμε σπίτι μας. Θα ήθελα να σε κρατήσω στην αγκαλιά μου, παιδάκι. Μα είσαι τόσο μικροσκοπικό: δεν γίνεται να σε πάρω στην αγκαλιά μου. Μπορώ μονάχα να σε αποθέσω στην παλάμη τού ενός μου χεριού. Φτάνει να μην σε αρπάξει κανένα φύσημα του αέρα. Να κάτι που μες κάνει να σαστίζω: το φύσημα του ανέμου μπορεί να σε κλέψει από μένα, κι όμως είσαι τόσο βαρύ, που τρεκλίζω. Δώσε μου το χέρι σου σε παρακαλώ: να, έτσι. Τώρα εσύ με πηγαίνεις, με οδηγείς. Λοιπόν, δεν είσαι αυγό, ούτε ψαράκι είσαι: είσαι αληθινό παιδί! Το μπόι σου έφτασε κιόλας ως τα γόνατά μου. Όχι, ως την καρδιά. Όχι, ως τον ώμο. Όχι, πάνω απ' τον ώμο. Δεν είσαι παιδάκι, είσαι άντρας! Ένας άντρας με δάχτυλα γερά και τρυφερά. Τα έχω τώρα πιά τόσο ανάγκη: γιατί γέρασα. Δεν καταφέρνω ούτε τα σκαλιά να κατέβω, αν εσύ δεν με στηρίξεις. Θυμάσαι όταν ανεβοκατεβαίναμε τούτην εδώ τη σκάλα, προσέχοντας να μην σκοντάψουμε, σφιχτοδεμένοι οι δυό μας σ'ένα αγκάλιασμα συνενοχής; Θυμάσαι τότε που σε μάθαινα να την ανεβαίνεις μονάχο - δεν πήγαινε πολύς καιρός που είχες αρχίσει να περπατάς - και μετρούσαμε γελώντας τα σκαλοπάτια; Θυμάσαι στην αρχή πώς αρπαζόσουνα από κάθε προεξοχή, λοχανιάζοντας, καθώς εγώ σε παρακολουθούσα με απλωμένα τα χέρια; Θυμάσαι και τότε που τσακωθήκαμε, γιατί δεν ήθελες ν' ακούσεις τις οδηγίες μου; Στεναχωρέθηκα ύστερα. Ήθελα να σού ζητήσω συγνώμη, μα δεν μού ήταν εύκολο. Σε κρυφοκοίταζα κάτω από τα ματόκλαδά μου κι εσύ με αναζητούσες κάτω από τα δικά σου ματόκλαδα, ώσπου άνθισε στα χείλη σου ένα χαμόγελο, και κατάλαβα ότι είχες καταλάβει. Τι έγινε αλήθεια μετά; Η σκέψη μου θολώνει, τα βλέφαρά μου μοιάζουν πιό βαριά κι από μολύβι. Τάχα να είναι ύπνος, ή το τέλος; Πρέπει ν' αντισταθώ στον ύπνο, στο τέλος. Βοήθησέ με να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά, απάντησέ μου: δυσκολεύτηκες πολύ να χρησιμοποιήσεις τα φτερά σου; Ήταν πολλοί εκείνοι που σε πυροβολούσαν; Τους αντιπυροβόλησες κι εσύ; Σε καταπίεσαν στην μυρμηγκοφωλιά; Σε νίκησαν οι απογοητεύσεις, οι πίκρες, οι θυμοί, ή στάθηκες όρθιος σαν δυνατό δέντρο; Ανακάλυψες αν υπάρχει ευτυχία, ελευθερία, καλοσύνη, αγάπη; Ελπίζω να σε ωφέλησαν οι συμβουλές μου. Ελπίζω να μην ούρλιαξες ποτέ τη φριχτή βλαστήμια "γιατί να γεννηθώ;" Ελπίζω να κατέληξες στο συμπέρασμα πως άξιζε τον κόπο. Έστω κι αν το τίμημα είναι ο πόνος, ο θάνατος. Είμαι τόσο περήφανη που κατόρθωσα να σε τραβήξω από το τίποτα, έστω κι αν το τίμημα είναι ο πόνος, ο θάνατος. Αλήθεια, κάνει κρύο τώρα, και το λευκό ταβάνι είναι κατάμαυρο. Αλλά εμείς φτάσαμε πιά: να η μανόλια. Κόψε ένα λουλούδι. Εγώ δεν το κατάφερα ποτέ, εσύ όμως θα μπορέσεις. Σήκω στις μύτες των ποδιών, τέντωσε το χέρι σου, έτσι μπράβο. Μα πού πήγες; Ήσουνα εδώ, με στήριζες, ήσουνα μεγάλο, ήσουνα άντρας. Και τώρα χάθηκες. Υπάρχει μόνο ένα ποτήρι με οινόπνευμα, που μέσα του πλέει κάτι που δεν θέλησε να γίνει άντρας, γυναίκα, κάτι που δεν το βοήθησα να γίνει άντρας, γυναίκα. Για ποιό λόγο έπρεπε να το κάνω, με ρωτάς, για ποιόν λόγο έπρεπε κι εσύ να το θελήσεις; Μα γιατί η ζωή υπάρχει, παιδάκι! Και λέγοντας πως η ζωή υπάρχει, έπαψα να κρυώνω, έφυγε ο ύπνος.. νιώθω πως η ζωή είμαι εγώ. Κοίτα, ανάβει κάποιο φως. Ακούγονται φωνές. Κάποιος τρέχει, φωνάζει, απελπίζεται. Μα κάπου αλλού γεννιούνται χίλια, εκατό χιλιάδες παιδάκια, μανάδες και πατεράδες των μελλοντικών παιδιών: η ζωή δεν έχει ανάγκη εσένα ή εμένα. Εσύ είσαι νεκρό. Ίσως να πεθάνω κι εγώ. Αλλά δεν έχει σημασία. Γιατί η ζωή δεν πεθαίνει.

ΤΕΛΟΣ



Οριάνα Φαλάτσι, "Γράμμα σ'ένα παιδί που δε γεννήθηκε ποτέ"
(Lettera a un bambino mai nato, Rizzoli Editore, Milano, 1975)

Μετάφραση Έρης Κανδρή
Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, 1976
.

ΥΓ: Η Οριάνα Φαλάτσι έφυγε στις 14 Σεπτέμβρη 2006, στα 76 της χρόνια, χτυπημένη από τον καρκίνο. Έφυγε όρθια, μαχητική όπως πάντα, και με το μυαλό κρυστάλλινο ως το τέλος. Έφυγε, σ'ένα νοσοκομείο της γενέθλιάς της Φλωρεντίας,
και πήγε να συναντήσει το "Παιδί Που Δεν Γεννήθηκε Ποτέ"...
.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕ ΜΑΣ ΕΜΑΘΑΝ ΠΟΤΕ - ΜΕΡΟΣ 2ο

ΠΡΟΣΟΧΗ: Απαγορεύεται κάθε αναδημοσίευση εκτός blogs
(c) Μαύρος Γάτος 2006

(συνέχεια από το 1ο μέρος)

Η ΑΝΤΑΛΚΙΔΕΙΟΣ ΞΕΦΤΙΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΣΤΟ 2006

Ο Επιτάφιος του Περικλή ήταν και ο επιτάφιος του Κλασικού ελληνισμού. Εκφωνήθηκε για τους νεκρούς του Πελοπονησιακού πολέμου, που εξάντλησε την Ελλάδα και την έφερε πολύ κοντά στην ολική καταστροφή. Ο φονικότατος λοιμός της Αθήνας (κάποια θανατηφόρα επιδημία, άγνωστο ακριβώς ποιά), που συνέβαλε σημαντικά στην τελική νίκη των Σπαρτιατών, πήρε και τη ζωή του ίδιου του Περικλή. Ακόμα και οι "νικητές" Σπαρτιάτες όμως, βρέθηκαν στο τέλος του πολέμου αποδεκατισμένοι και εξουθενωμένοι.



Οι Πέρσες δεν έχασαν την ευκαιρία, και αυτό που δεν κατάφεραν να πετύχουν με τα όπλα, το πέτυχαν με το πλήρωμα του χρόνου στην εξασθενημένη πιά Ελλάδα με το χρήμα και με την διπλωματία. Ταυτόχρονα στην Δύση, παρόμοια πίεση με αυτήν πού ασκούσαν οι Πέρσες στην Ανατολή, ασκούσαν στη Μεγάλη Ελλάδα της Σικελίας και της νότιας Ιταλίας οι Καρχηδόνιοι, και σε μικρότερο βαθμό η ανερχόμενη δύναμη της Ιστορίας, οι Ρωμαίοι.

Για την κυρίως όμως Ελλάδα, το θλιβερό επιστέγασμα της Δόξας των Θερμοπυλών, της Σαλαμίνας, των Πλαταιών, και του Μαραθώνα, ήταν η εξευτελιστική Ανταλκίδειος ειρήνη: μια επαίσχυντη συνθήκη μεταξύ της Ελλάδας και της Περσικής Αυτοκρατορίας...

Οι νικητές του Πελοπονησιακού πολέμου και κυρίαρχοι της Ελλάδας, οι εκφυλισμένοι Σπαρτιάτες του Αγησίλαου, τα βρήκαν γρήγορα και πάλι σκούρα με την Αθήνα, που σιγά σιγά ξανασήκωνε κεφάλι. Τσάκισαν λοιπόν με περσική βοήθεια τον Αθηναϊκό στόλο στους Αιγός ποταμούς, ο ηττημένος Αθηναίος ναύαρχος όμως τα έκανε πλακάκια με τους Πέρσες και αντιτσάκισε τον Σπαρτιατικό στόλο στην Κνίδο, και πάλι με περσική βοήθεια! Και όχι μόνο αυτό, αλλά ξαναέχτισε, και πάλι με περσικά χρήματα, τα τείχη της Αθήνας, που οκτώ χρόνια νωρίτερα είχε γκρεμίσει ο νικητής του Πελοπονησιακού πολέμου βασιλιάς της Σπάρτης Λύσανδρος, και πάλι με περσικά χρήματα φυσικά. Σόδομα και Γόμορρα, δηλαδή.
Πανικόβλητοι προφανώς οι Σπαρτιάτες απέστειλαν τον Ανταλκίδα σαν δουλική αντιπροσωπεία στα Σούσα, με την ουρά κατεβασμένη, και πρόσφεραν στους Πέρσες γη και ύδωρ, καθιστώντας τους de facto ρυθμιστές των Ελληνικών πραγμάτων, και αναγνωρίζοντας στους Πέρσες την κυριαρχία στις Ελληνίδες πόλεις των μικρασιατικών παραλίων. Όλα αυτά για να εγγυηθούν οί Πέρσες, με το χρήμα και με την επιρροή τους, την Σπαρτιατική κυριαρχία στην Ελλάδα. Ουσιαστικά, για να δείξουν τα δόντια τους στην Αθήνα.

Κάπου είχαν ακούσει οι Πέρσες φαίνεται το "διαίρει και βασίλευε", κάμποσους αιώνες πριν ειπωθεί… Δίνουν λοιπόν μιά, συλλαμβάνουν πάραυτα τον τέως φίλο τους τον Αθηναίο Ναύαρχο Κόνωνα, και βγάζουν μαζί με τους Σπαρτιάτες το εξής φιρμάνι - τελεσίγραφο:

«Ο βασιλιάς Αρταξέρξης θεωρεί δίκαιο να του ανήκουν όλες οι πόλεις της Ασίας, και οι Κλαζομενές, και από τα νησιά, η Κύπρος. Οι άλλες ελληνικές πόλεις, μικρές και μεγάλες, θα αφεθούν ελεύθερες, εκτός από τη Λήμνο, την Ίμβρο και την Σκύρο, που θα ανήκουν, όπως και πριν, στην Αθήνα. Όσους δεν αποδεχθούν την ειρήνη αυτήν, θα τους πολεμήσω, με συμμάχους όλους όσους θα την αποδεχθούν, από την ξηρά και από την θάλασσα, με τα όπλα και με τα χρήματα.»

Ο Θείος (θεϊκός) Πλάτωνας χαρακτήρισε το κείμενο αυτό, που μας το παρέδωσε ο Ξενοφών στα «Ελληνικά» του, αισχρό και προδοτικό. Για την επαίσχυντη αυτή Ειρήνη, που έμεινε στην ιστορία σαν Ανταλκίδειος, και τα όσα προηγήθηκαν, ο Αθηναίος ρήτορας Ισοκράτης έλεγε, κλαίγοντας σχεδόν, στον «Πανηγυρικό» του…

«Άλλοτε, εμείς περιορίζαμε τα όρια του κράτους του βασιλέως των Περσών, και κανονίζαμε το ποσοστό του φόρου τον οποίο έπρεπε να καταβάλουν ορισμένες υποτελείς του πόλεις, και του θέταμε φραγμούς στον ελεύθερο διάπλου των θαλασσών. Σήμερα, αντίθετα, εκείνος καθορίζει την ελληνική πολιτική κατάσταση, και υπαγορεύει στον καθένα τις υποχρεώσεις του, και μόνο που δεν διορίζει και σατράπες στις πόλεις της Ελλάδας. Γιατί, αν εξαιρέσουμε αυτόν, ποιος άλλος εξευτελισμός απομένει; Μήπως δεν διευθύνει εκείνος την πολιτική κατάσταση; Δεν κάνουμε ολόκληρο ταξίδι εμείς οι Έλληνες για να πάμε σ’αυτόν να κατηγορήσουμε ο ένας τον άλλον, σαν να ήταν ο αφέντης μας; Δεν τον προσφωνούμε με τον τίτλο του μεγάλου βασιλέως, σαν να ήμασταν αιχμάλωτοί του; Όταν πολεμούμε μεταξύ μας, δεν στηρίζουμε τις ελπίδες μας στην βοήθεια εκείνου, που με ευχαρίστηση θα εξόντωνε, αν μπορούσε, όλους μαζί τους Έλληνες; Αφού λοιπόν λάβουν όλα αυτά υπ’όψιν τους οι Έλληνες, επιβάλλεται να νιώσουν αγανάκτηση για το σημερινό κατάντημα, και να αποδώσουν μομφή στους Λακεδαιμονίους, γιατί ενώ κάποτε κήρυξαν τον Πελοποννησιακό πόλεμο με σκοπό την ελευθερία των Ελλήνων, κατέληξαν να παραδώσουν τους περισσότερους στους βαρβάρους».

Όλα αυτά έγιναν το 387π.Χ. Αν σάς θυμίζουν τίποτα από την σύγχρονη και την πρόσφατη ελληνική ιστορία, κάποια ταξίδια πρωθυπουργών στην Ουάσιγκτον, κάποιες εμφύλιες αλληλοφαγωμάρες, καλά κάνουν και σάς τα θυμίζουν, δυστυχώς η ιστορία επαναλαμβάνεται…

(συνεχίζεται)
.

Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΕΙΝΑΙ ΓΟΝΙΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ!

Σε πρωϊνή εκπομπή της Δευτέρας (ΝΕΤ 102.8, Δεύτερο Πρόγραμμα)

Δημοσιογράφος: Κύριε Μητσοτάκη, τί έχετε να πείτε για την συνεχιζόμενη απεργία των δασκάλων; Πολλοί γονείς βρίσκονται σε δύσκολη θέση...

Κυριάκος Μητσοτάκης: Κοιτάξτε, είμαι κι εγώ γονιός, έχω δυό παιδιά που πηγαίνουν στο δημοτικό, και τους καταλαβαίνω απόλυτα...

Τί μπορεί να καταλάβει άραγε ο κάθε Κυριάκος, ο κάθε Γιωργάκης, ο κάθε Κωστάκης, ο κάθε κληρονομικώ δικαίω Εθνοπατέρας, από την αγωνία του μέσου Έλληνα γονιού; Τί μπορεί να καταλάβει αυτός που ποτέ στη ζωή του δεν εργάστηκε σε μια παραγωγική δουλειά υπό πραγματικές συνθήκες, αυτός που εξυπηρετείται από την κούνια του από μια στρατιά Φιλιππινέζες, οδηγούς, γραμματείς, μάγειρες, σωματοφύλακες, αυτός που μένει σ' ένα τεθωρακισμένο σπίτι - πύργο και μετακινείται με αυτοκινητοπομπές, τί μπορεί να καταλάβει αυτός, που "έπεσε μέσα στη μαρμίτα με το μαγικό φίλτρο όταν ήτανε μικρός", από τα προβλήματα της καθημερινότητας τού μέσου Έλληνα;

ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ. Το ξαναλέω:

ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ. Απολύτως ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ.

Τότε όμως, γιατί τον ψηφίζετε για να σάς εκπροσωπήσει;;;;;;;;

Και μετά, γιατί φωνάζετε;;;;;;;;;

Δεν άκουσα;;;;;;;
.
.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ "ΦΙΛΕΛΛΗΝ";

.
J95 said:

Επίσης αυτά που λες για τον τίτλο του φιλέλληνα δεν ισχύουν. Στην αρχαιότητα, όπως και σήμερα, ο όρος "φιλέλλην" αναφερόταν σε ξένους και τον απέκτησαν μόνο Μακεδόνες και Ρωμαίοι βασιλείς. Εξ ου και η φειδώς: οι αρχαίοι ήταν εξαιρετικά απρόθυμοι να νιώσουν ευγνωμοσύνη απέναντι σε βαρβάρους.


Απάντηση:

Ο βασιλιάς της Μακεδονίας, Αλέξανδρος Α' ονομάστηκε Φιλέλλην από το Θηβαίο ποιητή Πίνδαρο για τον ίδιον λόγο που ο Ιάσων των Φερών και ο Ευαγόρας της Κύπρου ονομάστηκαν Φιλέλληνες (Ισοκράτης 107Α, 199Α): Ο τίτλος «Φιλέλλην» στην αρχαία εποχή σήμαινε Φιλόπατρις ή αλλιώς μπορούμε να πούμε πιο απλά «πατριώτης» (Πλάτωνας, Πολιτικά, 470Ε, Ξενοφών Αγησίλαος, 7, 4). Αυτός είναι ο λόγος που ο Μέγας Αλέξανδρος δεν πείραξε το πατρογονικό σπίτι του Πινδάρου, όταν διέταξε τους στρατιώτες του να κάψουν τη Θήβα.

http://www.panmacedonian.info/FALLACIESANDFACTSGREEK.htm

Πόσοι και πόσοι όμως δεν θα ήθελαν να είναι, αν όχι Έλληνες, έστω "Φιλέλληνες", με την "δική σου" έννοια, τη νεότερη, J95...

.

Φιλέλλην

Την χάραξι φρόντισε τεχνικά να γίνει.
Έκφρασις σοβαρή και μεγαλοπρεπής.
Το διάδημα καλλίτερα μάλλον στενό·
εκείνα τα φαρδιά των Πάρθων δεν με αρέσουν.
Η επιγραφή, ως σύνηθες, ελληνικά·
οχ' υπερβολική, όχι πομπώδης-
μην τα παρεξηγήσει ο ανθύπατος
που όλο σκαλίζει και μηνά στη Ρώμη-
αλλ' όμως βέβαια τιμητική.
Κάτι πολύ εκλεκτό απ' το άλλο μέρος·
κανένας δισκοβόλος έφηβος ωραίος.
Προ πάντων σε συστείνω να κυττάξεις
(Σιθάσπη, προς θεού, να μη λησμονηθεί)
μετά το Βασιλεύς και το Σωτήρ,
να χαραχθεί με γράμματα κομψά, Φιλέλλην.
Και τώρα μη με αρχίζεις ευφυολογίες,
τα «Πού οι Έλληνες;» και «Πού τα Ελληνικά;
πίσω απ' τον Ζάγρο εδώ, από τα Φράατα πέρα».
Τόσοι και τόσοι βαρβαρότεροί μας άλλοι
αφού το γράφουν, θα το γράψουμε κ' εμείς.
Και τέλος μη ξεχνάς που ενίοτε
μας έρχοντ' από την Συρία σοφισταί,
και στιχοπλόκοι, κι άλλοι ματαιόσπουδοι.
Ώστε ανελλήνιστοι δεν είμεθα, θαρρώ.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΔΕ ΜΑΣ ΕΜΑΘΑΝ ΠΟΤΕ - ΜΕΡΟΣ 1ο

.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Απαγορεύεται κάθε αναδημοσίευση εκτός blogs
(c) Μαύρος Γάτος 2006

Μια ιστορία σαν παραμύθι…

Η νύχτα έπεφτε στις Πλαταιές της Βοιωτίας, βόρεια της Αθήνας, όπου οι Έλληνες επιτέλους ενωμένοι, αναγκαστικά βέβαια, μπροστά στον άμεσο κίνδυνο, ετοιμάζονταν να αντιμετωπίσουν τους Πέρσες εισβολείς. Όμως οι Έλληνες, σύμφωνα με την πανάρχαια Παράδοση, που κρατάει ως σήμερα, ήταν ακόμα και εκείνη την στιγμή πολύ απασχολημένοι να καυγαδίζουν μεταξύ τους, να ανταγωνίζονται, οι Αθηναίοι με τους Σπαρτιάτες. Σαν αποτέλεσμα, είχαν πεισματικά αφήσει αφύλαχτο διάστημα ανάμεσα στις γραμμές τους, χωρίς να υποψιάζονται ότι ο Πέρσης Αρχιστράτηγος Μαρδόνιος ετοιμαζόταν να τους χτυπήσει ακριβώς εκεί, με το πρώτο φως της ημέρας, με την φοβερή του πολεμική μηχανή των 300.000 ανδρών, στους οποίους αντιπαρατάσσονταν 37.000 (ή κατ’άλλους 110.000) Έλληνες. Ήταν Άνοιξη του έτους 479 π.Χ., και ο ρους του παγκόσμιου πολιτισμού έμελλε να κριθεί εκεί, στις Πλαταιές της Βοιωτίας, δίπλα στον ποταμό Ασωπό.

Ξαφνικά ένας ιππέας αναδύθηκε ολομόναχος μέσα από την βαθιά νύχτα, από την κατεύθυνση του αντίπαλου στρατόπεδου. Παρέδωσε στους Έλληνες το μεγάλο μυστικό και τα πλήρη σχέδια των Περσών. Επειδή, τους είπε,

«αυτός τε γαρ Έλλην γένος ειμί τώρχαίον
και άντ' ελεύθερης δεδουλωμένην ουκ αν εθέλοιμι οράν την Ελλάδα».

«γιατί είμαι κι εγώ Έλληνας από αρχαίο γένος
και δεν θα ήθελα να δω την Ελλάδα, αντί ελεύθε¬ρη, υποδουλωμένη»

Ήταν ο Αλέξανδρος Α΄, γιός του Αμύντα, Βασιλεύς των Μακεδόνων, πρόγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η παρέμβασή του, το χρονικό της οποίας παραδόθηκε σ’εμάς από τον Ηρόδοτο, τον πατέρα της επιστημονικής Ιστορίας, έκρινε το αποτέλεσμα της μάχης των Πλαταιών πριν καν αυτή δοθεί. Με τη θριαμβευτική νίκη των Ελλήνων, επικυρώθηκαν τα κεκτημέ¬να του Μαραθώνα και της Σαλαμίνας, και οι Πέρσες δεν επανήλθαν πια στον Ελληνικό χώρο. Ή Ελλάδα πήρε την πίστωση χρόνου που χρειαζόταν για να φτάσει τον πολιτισμό στον κολοφώνα του Χρυσού Αιώνα, τα επιτεύγματα του οποίου καταυγάζουν την Οικουμένη ως σήμερα. Και όλα αυτά γιατί ο Μακεδών είπε, «είμαι κι εγώ Έλληνας από αρχαίο γένος, και δεν θα ήθελα να δω την Ελλάδα, αντί ελεύθε¬ρη, υποδουλωμένη», κι έπραξε ανάλογα.

Νόμισμα του Αλεξάνδρου Α'

Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Αλέξανδρος Α’ πρόσφερε στην Ελλάδα σπουδαίες υπηρεσίες. Ένα χρόνο νωρίτερα, είχε σώσει τον Θεμιστοκλή, ρισκάροντας, για μιαν ακόμη φορά, την τύχη του, τη δική του και του λαού του:

Ο Αθηναίος στρατηγός Θεμιστοκλής με 10.000 Έλληνες πολεμιστές φύλαγε τα Τέμπη, το στενό πέρασμα ανάμεσα στον Όλυμπο και τον Κίσσαβο, στο φαράγγι του ποταμού Πηνειού. Το πέρασμα αυτό χωρίζει (κι ενώνει) γεωγραφικά την Μακεδονία και την Θεσσαλία. Πολιτικά, η Μακεδονία ήταν ένα ελληνικό βασίλειο υποτελές στην παντοδύναμη περσική Αυτοκρατορία, ο Θεμιστοκλής φύλαγε τα σύνορα της ελεύθερης Ελλάδας από την αναμενόμενη επίθεση του Ξέρξη, του Πέρση Βασιλιά.

Ο Ξέρξης ήξερε ότι οι Έλληνες τον περίμεναν στα Τέμπη, και βρήκε έναν τρόπο να περάσει από αλλού, να επιτεθεί στους Έλληνες από πίσω και να τους περικυκλώσει, οπότε εύκολα θα τους σφαγίαζε.

Αλλά ο Αλέξανδρος Α’ ήταν Έλληνας, και δεν μπορούσε να ανεχτεί να σφαγιασθούν οι Έλληνες υπερασπιστές και να υποδουλωθεί η Ελλάδα στους Πέρσες. Έστειλε λοιπόν ένα μήνυμα στον Θεμιστοκλή και τον ειδοποίησε για τα σχέδια του Ξέρξη… Αυτό δυστυχώς δεν έγινε λίγο αργότερα στις Θερμοπύλες, όπου κανείς δεν ειδοποίησε τους Έλληνες για τον ερχομό του Περσικού στρατού από την Ανόπαια οδό, που υπέδειξε ο ντόπιος προδότης Εφιάλτης, μια προδοσία που κόστισε την θυσία του Λεωνίδα και των Τριακοσίων του μαζί με τον Θηραμένη και τους Επτακόσιους Θεσπιείς, την καταστροφή της Αθήνας, και την προέλαση των Περσών, που ανακόπηκε μόνο με την νίκη στην ναυμαχία της Σαλαμίνας. Αν υπήρχε κι εκεί ένας Αλέξανδρος…

Για τις πολύτιμες υπηρεσίες του στα Τέμπη και στις Πλαταιές ο Αλέξανδρος Α΄ τιμήθηκε από τους Ελλανοδίκες της Πανελληνίου Αμφικτυονίας με ειδικό Δίπλωμα, όπου προσφωνούνταν «Έλλην των πάνυ Ελλήνων», δηλαδή Έλληνας από τους μεγαλύτερους Έλληνες. Τρία χρόνια μετά, συμμετείχε πανηγυρικά στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι Αθηναίοι τον έκαναν επίτιμο Αθηναίο Πολίτη, ενώ χρυσός αδριάντας στήθηκε προς τιμήν του στο πανελλήνιο Ιερό του Απόλλωνα, στους Δελφούς. Αυτός ήταν ο Αλέξανδρος ο Α’ ο Μακεδών, ο Φιλέλλην. Ο τιμητικός τίτλος Φιλέλλην αποδίδονταν με μεγάλη φειδώ και αποκλειστικά σε Έλληνες, που πρόσφεραν εξαιρετικές υπηρεσίες στην Ελλάδα.

Μετά τους Περσικούς πολέμους η Ελλάδα ανέκαμψε και πήρε την πίστωση του χρόνου που χρειαζόταν για να προλάβει να δώσει στην Ανθρωπότητα τον Χρυσό της Αιώνα, τον 5ο π.Χ. αιώνα που όλοι αναγνωρίζουν σαν το αποκορύφωμα του Παγκόσμιου πολιτισμού. Ο Χρυσός Αιώνας, που έδωσε τις τραγωδίες του Αισχύλου, του Ευριπίδη και του Σοφοκλή, τις κωμωδίες του Αριστοφάνη, τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα, τον Παρθενώνα και τα κλασικά γλυπτά, και που το πνεύμα του συνοψίζεται στον Επιτάφιο του Περικλή:

Φιλοκαλούμεν μετ’ευτελείας, και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας…

Δηλαδή, μας αρέσει το ωραίο, αλλά δεν ξιπαζόμαστε, και φιλοσοφούμε, χωρίς όμως να το παρακάνουμε, χωρίς να γινόμαστε μαλθακοί.

(συνεχίζεται)