22 Ιαν 2011

ΘυμάΣαι

UY


Θυμάσαι πόσο σ’αγαπούσα;
δεν τό ‘χα μυστικό

χαμένες πόλεις  στο βυθό της μνήμης
Λένινγκραντ, Αμφίπολη, Βαβυλώνα
χαμένοι άνθρωποι στο βυθό της ύπαρξης
χαμένα χρόνια, σταγόνες αλμυρές 
στη Θάλασσα, χαμένες Θάλασσες
στεγνές - άραγε, λυπάσαι;

αχ, 


να Ζεις είναι να χάνεις πιό πολλά 
απ' όσα θυμάσαι



μ



1 σχόλιο:

Γιώργος, Στιχο-Μυθία είπε...

Υπέροχο το τελείωμα..

..να Ζεις
είναι να χάνεις πιό πολλά απ' όσα βρίσκεις
πριν χαθείς..

:)