ΜΕΓάΛΗ ΤΡίΤΗ: PRINTeMPS BLeU - VeRT

.

.

ΕίΠΕ, ΚΑι ΤΡάΒΗΞΕ ΓΙά Το ΦΕΓΓάΡΙ

.

Οι αγαπημένοι θα χαθούν, η αγάπη όμως όχι
κι ο θάνατος δεν θα κυριαρχεί




Ντύλαν Τόμας


διαβάστε επίσης:
"Μην παραδίνεσαι απαλά στην καλή νύχτα αυτή"

.

ΑΦΙΕΡΩΜέΝΟ - ΚΡΥΦά! Σ;ο)

.

Έχεις έναν τρόπο ν' αγγίζεις την Ψυχή μου

που αναρωτιέμαι μπας και τελικά έχω Ψυχή!

Σ;ο)))


.
.
.
.
Ο πίνακας είναι του Νικολάου Γύζη ("Ψυχή")

*^*^* ΑΠΟΤΡόΠΑΙΟΝ *^*^* (ΕΞΟΡΚΙΣΜόΣ)

.

Ύπαγε, Άρπυια!


Άρπαξες το Δέρας μου· δε σού αρκεί


θέλεις και τα συντρίμμια

της Ημέρας μου



Ύπαγε,
είπα!


.

ΜΙά ΦΡΙΧΤή ΥΠΟΨίΑ!!!!!

Ρε συ,

λες να γυρίζει ο Κόσμος

ΚΑΙ ΧΩΡΊΣ ΕΜΈΝΑ;

.

.


(Α, μπα...)

Σ;ο)))))))))))

.

ΠΑΝΣέΛΗΝΟΣ ΑΠΡίΛΗ

.


Πάτα με, αμάξι

μπα, δε θα τη νοιάξει


((((Ο))))


μα ίσως το Φεγγάρι

νά 'ρθει να με πάρει



.

SoME aRE BoRN iN SHeeR DeLiGHT, SoMe aRe BoRN iN eNDLeSS NiGHT

.

Δες όλον τον κόσμο σ' ένα κόκκο άμμου
Και τον παράδεισο σ'ένα αγριολούλουδο
Κράτα το άπειρο στην παλάμη σου
Χώρεσε την αιωνιότητα σε μιάν ώρα


Κάθε βράδυ και πρωί
Κάποιοι στον κόσμο ζουν φτωχοί
Κάθε πρωί και βράδυ
Άλλοι στο γλυκοχάδι

Άλλοι γεννιούνται στη Χαρά,
Κι άλλοι στα μαύρα Τάρταρα


William Blake (1757-1827),
"Auguries of Innocence" (αποσπάσματα)
μετάφραση: Μαύρος Γάτος 2009


"νά ‘χα φωνή σαν κεραυνό, και μια τανάλια,
να στρίψω το λαρύγγι του Πολέμου..."
.

ΦΟύΙΤ (Φσσσσσσσσσσσσσσσσσςςςςςςς.....)

.

Φτάσε τον Παράδεισο
πάρε μου τη θέση


κλάταρε, η Αγάπη μου
και δεν θα μπορέσει




9 Απριλίου 2009
.

ΜΕΤΡήΣΤΕ Τις ΓάΤΕΣ ΚΑΙ ΚΕΡΔίΣΤΕ ΠΛΟύΣΙΑ ΔώΡΑ Σ:ο)))

.Δεν μάς έφταναν όλα τ' άλλα, μπήκε και η Άνοιξη!!!

Καλημέρες ανοιξιάτικες Σ:ο)



ΠΛΟΥΣΙΑ ΔώΡΑ, ΛέμΕ!!!!!

.

Οι ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚέΣ ΔΥΝάΜΕΙΣ

.

"Οι συναισθηματικές δυνάμεις του καθενός,
είναι ακριβώς όπως και οι σωματικές δυνάμεις:
(περί)ορισμένες."

Oscar Wilde

σχόλιο Μαύρου Γάτου: ένα τεράστιο και πολύ επώδυνο λάθος που κάνουμε συχνά, είναι να περιμένουμε να συμμερίζονται, να εκτιμούν, να σέβονται και να ανταποδίδουν τα συναισθημάτά μας άνθρωποι που... απλά... δεν μπορούν...

Oscar Wilde (Δουβλίνο 1854 - Παρίσι 1900)
.

"Τα ΠΡάΓΜΑΤΑ ΤηΣ ΚΑΡΔΙάΣ ΤΡόπΟΣ ΔεΝ ΕίΝΑΙ Να ΧΑΘΟύΝ"...

.

Οι αναίσθητοι με ρωτούν: "γιατί δε γυρίζετε στην Ελλάδα;"

Βεβαίως, τυγχάνω υποχρεωτικώς Έλλην,

αλλά η χώρα μου με κουρελιάζει.

Δεν θα ‘θελα να ξαναπατήσω στην Αθήνα.

Και είπα στη γυναίκα μου:

"όταν ψοφήσω, εδώ στο Παρίσι,

να κάψεις το κουφάρι μου στο κρεματόριο

και να ρίξεις τις στάχτες μου στον υπόνομο."

Τέτοια είναι η διαθήκη μου.

Ηλίας Πετρόπουλος (Αθήνα 1928 - Παρίσι 2003)

Άθεος, αναρχικός, αθυρόστομος, ασεβής,

Αληθινός.



Άνθρωπος.

"Γλυκό μου στήριγμα, καμάρι μου και λουλούδι, τα πράγματα της καρδιάς τρόπος δεν είναι να χαθούν. Μείνε μαζί μου. θα σου μιλήσω με πάθος και δακρυσμένα μάτια για τον ουρανό της Θεσσαλονίκης, την εικοσαετή ορφάνια μου, τον ισάδελφο Τσιτσάνη, τα νοτισμένα χώματα των Χασίων, τους ολόδροσους κλώνους· για τις θεϊκές γυναίκες του Ελύτη και του Μόραλη. Ακόμη θα σου περιγράψω την δολοφονία του Ιάκωβου Πατιερίδη τον Οκτώβριο του 1944, θα σου παραστήσω πώς βαδίζουν οι ορθόδοξοι ρεμπέτες και πώς χορεύουν ζεϊμπέκικο στην ταβέρνα του Φραγκούλη στην Μπάρα. Αγάπησε με δύναμη. Αυτό αρκεί."

@*@*@......... ΠΟΙόΣ .........@*@*@

.

Ποιός πουλάει παραμύθια
κι αγοράζει υποταγή;

Ποιός πεθαίνει από συνήθεια;
από Θάνατο, ποιός ζει;


Ποιός αντέχει την Αλήθεια;
ποιός πληρώνει την Τιμή;




5.Απρίλη.2009

ΠΟύ ΠΑίΖΟΥΝ Τα ΠΑΙΔΙά;

Σάββατο μεσημέρι, καταπράσινος ελαφρά συννεφιασμένος Απρίλης. Σε μια πλατεία στο κέντρο της πόλης, μόνο δυό τρία παιδιά, μ' ένα ποδήλατο. Ξενάκια, μάλλον Καυκάσια, Γεωργιανά ή κάτι τέτοιο.

Ελληνάκια πουθενά.

Τέτοια μέρα στον καιρό μου ήμασταν όλα τα παιδιά έξω, όλη μέρα. Όλες οι πλατείες, τα πάρκα, οι δρόμοι, ήταν γεμάτοι παιδιά. Κρυφτό εδώ, κυνηγητό εκεί, ποδόσφαιρο σε καμμιάν αλάνα, καπάκια στο ρείθρο των πεζοδρομίων (το θυμάστε;), κλέφτες κι αστυνόμοι, μήλα, παίζαμε όλη μέρα και δεν γυρίζαμε σπίτι αν δεν νύχτωνε, και μερικές φορές κι ακόμα αργότερα, υφιστάμενοι τις συνέπειες.

Τέτοια μέρα, στον καιρό μου. Και σε όλους τους προηγούμενους καιρούς, από καταβολής κόσμου. Και δεν είμαι και τόσο παλιός...

Αλίμονο στα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς να έχουν παίξει

Τα πρώτα άπαιχτα παιδιά του κόσμου



ΥΣΤΕΡόΓΡΑΦΟ

Καλημέρα Κυριακάτικη

Τελευταία φορά είδα παιδιά αν παίζουν έξω ελεύθερα κι ομαδικά ακριβώς όπως εμείς τότε, στο Κουφονήσι, πρόπερσι το Σεπτέμβρη.

Δεν είμαι κοινωνιολόγος, αλλά νομίζω πως η αλλαγή που συντελείται εδώ και 10-15 χρόνια είναι πρωτοφανής στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μεγάλωσα σε μικρή πόλη, αλλά περνούσα τα καλοκαίρια με τον ξάδερφό μου στον Ωρωπό και στην Αθήνα (στο υποβαθμισμένο Παγκράτι), και ίσχυαν περίπου τα ίδια ακόμα κι εκεί, τουλάχιστον ως το 1985. Όλη μέρα έξω!

Και τότε υπήρχαν αυτοκίνητα (βέβαια λιγότερα, αλλά όχι λίγα), και τότε υπήρχαν κίνδυνοι, και τότε υπήρχαν (ναι!) ηλεκτρονικά. Αλλά τα παιδιά ήμασταν στους δρόμους, τουλάχιστον ένα σημαντικό ποσοστό των παιδιών.

Οι γονείς με τους οποίους το συζητώ (μεταξύ των οποίων και ο Αθηναίος μου ξάδερφος) έπικαλούνται σταθερά τον "κίνδυνο" για να δικαιολογήσουν τον εγκλεισμό των παιδιών τους.

Νομίζω πως πρόκειται για κλασική περίπτωση αποστέρησης της ελευθερίας εν ονόματι της "ασφάλειας", με την έννοια που την επέβαλε στον κόσμο η πλανηταρχία των δύο George Bush: σε αντιστοιχία με την 11η Σεπτεμβρίου και τα επακόλουθά τους, υποθάλπουμε τους "τρομοκράτες" με διάφορους τρόπους (αναρχία σταθμευσης και αριθμού αυτοκινήτων, απουσία αστικών υποδομών και ελεύθερων χώρων, υπερσυγκέντρωση πληθυσμού, οικονομική εξαθλίωση μεγάλων μερίδων του πληθυσμού αυτού, με συνέπεια την αύξηση της εγκληματικότητας, κτλ κτλ), και κατόπιν αφαιρούμε την ελευθερία των ανθρώπων (στην περίπτωση αυτή των παιδιών μας) προσπαθώντας δήθεν να τους προστατέψουμε από το κακό που εμείς υποθάλψαμε...

Νομίζω επίσης πως η αλλαγή αυτή θα έχει δυστυχώς τεράστιες συνέπειες στις νέες γενιές... αρχίζοντας από την αμέσως προηγούμενη... που τώρα είναι γύρω στα είκοσι- εικοσιπέντε...
.

ΣΦΑίΡΕΣ (ARCHiVE)

.

Άγγιξε με σαν νά ήμουνα κανονικός, κοίταξέ με στα μάτια
κάτω από το δέρμα μου έχω βία, κρατάει όπλο στο χέρι
έτοιμη να έτοιμη να, έτοιμη να έτοιμη
έτοιμη να εννοήσει
όλους και όλα και, όλους και όλα και, όλους και όλα και

μαύρες τρύπες στο πλάι του προσώπου σου ζουν
σύρμα κοφτερό τυλίγεται γύρω από γύρω από
τον δριμύ ουρανό σου
τον δριμύ ουρανό σου
τον δριμύ ουρανό σου

σφαίρες ομορφιά και δριμύς ουρανός
σφαίρες ομορφιά άραγε γιατί
σφαίρες ομορφιά και δριμύς ουρανός
σφαίρες ομορφιά άραγε γιατί

και προσώ
πική ευθύνη και

και προσώ
πική ευθύνη και

και προσώ
πική ευθύνη και

"Bullets"
by Archive, 2009
Μετάφραση Μαύρος Γάτος

δείτε το βίντεο κλιπ στο πλάι δεξιά

top photo by rgreenhill1337

.

Τί Νά 'ΝΑι

"Τί ν'αυτό που το λένε αγάπη" ("this thing called love")
sung by Sophia Loren and Tony Maroudas

("I love you, I love you, I love you")

What's this thing they call love, oh what is it, what is it, what is love
guiding secretly our fragile hearts
those who 've lost it it bitterly hurts

What's this thing they call love, oh what is it, what is it, what is love
laughter, tears, sunshine, and rain
so important and oh so much vain

Oh never, never, and nobody
has ever yet found any answer

What's this thing they call love, oh what is it, what it is, what it is
that makes one sing the tune
"I love you, I love you, I love you"


from the movie "Boy on a dolphin" ("Το παιδί και το δελφίνι", 1957)
translation Miltiadis Thalassinos 2009
photo by bemol

ΚΡίΣΙΜΟ ΑΝέΚΔΟΤΟ!!!

.

Δυό επιχειρηματίες συζητούν για την οικονομική κρίση.

- Από τότε που ξεκίνησε η κρίση έχω χάσει τον ύπνο μου, λέει ο ένας.

- Εγώ πάλι κοιμάμαι σαν μωρό, απαντάει ο άλλος.

- Αλήθεια ρε μπαγάσα; Πώς τα καταφέρνεις;

- Ε να, δυό ώρες κοιμάμαι, δυό ώρες κλαίω...

.

ΨέΜΜΑΤΑ

.

- Όλα είναι ψέμματα

- Ναι, αλλά μερικά ψέμματα είναι πιό ψέμματα.

- Αλήθεια; Για παράδειγμα;

- Για παράδειγμα, "όλα είναι ψέμματα".

.

ΕίΝΑΙ

.

Είναι τώρα, ποτέ
είναι κάθε στιγμή
είναι φως και σκοτάδι

είναι ναι και γιατί
συμφορά και χαρά
είναι πόνος και χάδι

είναι!

1η Απρίλη 2009
Καλό μήνα!

.

ΝΟΣΤΑΛΓίΑ ΔΙΑΚΕΚΑΥΜέΝΗΣ ΛύΠΗΣ

.
Δες τί έγραφα δυό-τρία χρόνια πριν

πεισιθανάτιες ζωντοχαροκαμένες οιμωγές

ενός

που αγάπησε πολύ




δεν θα μπορούσα τώρα να γράψω έτσι




μοιάζει όμως

προτιμότερη εκείνη η αβάσταχτη

διακεκαυμένη λύπη του χωρισμού

από το τωρινό

Ψύχος

.

Ο ΆνΘΡωΠοΣ ΣΤηΝ άΚΡΗ ΤηΣ ΘάΛΑΣΣΑΣ

.

Στην άκρη της Γης, ήταν ο Ουρανός

στην άκρη τ' Ουρανού, είναι η Θάλασσα

στην άλλη άκρη της Θάλασσας, θα είναι

ο Άνθρωπος



29-3-2009
.