20 Σεπ 2006

ΑΓΚΆΘΙ ΤΗΣ ΆΜΜΟΥ

Την πάτησα. Μεγαλοπρεπώς. Την Δράκαινα.
Στην πιο πολυσύχναστη παραλία της Νάξου. Λίγο πριν φύγω. Αλλά έτσι δεν γίνεται πάντα; Πριν λίγα χρόνια στη Σκιάθο που γλύστρησα με τη μηχανή στα λάδια του κακοσυντηρημένου δημοτικού οχήματος, κυριολεκτικά την τελευταία ώρα, και γέμισα πίσω ολόκληρος τραύματα (δεν ξαναπάτησα στη Σκιάθο). Μετά στην Αντίπαρο με την Φ., την τελευταία μέρα των διακοπών, που έγειρε η μηχανή στην άμμο, και για να προστατέψω εκείνην κάηκε εμένα ολόκληρη η γάμπα μου κολλημένη στην εξάτμιση (δεν ξανακαβάλησα μηχανή). Πέρσι στη Σαντορίνη με τα πλοκάμια τής τσούχτρας κάηκε όλο το αριστερό μου αντιβράχιο (από τότε προσέχω πιο πολύ γύρω γύρω). Και φέτος το αγκάθι της άμμου, η Δράκαινα του Αη Γιώργη της Νάξου. Η Δράκαινα κάνει λέει όπως και η Σκορπίνα ωραία ψαρόσουπα, εγώ δεν την τρώω, το είπα στην νοσοκόμα, ότι δεν της έκανα τίποτα της Δράκαινας και γενικά τα ψάρια δεν τα τρώω καν, "παραβίασες το χώρο της", μου απάντησε, πολύ σωστά. Τi δουλειά έχουν οι γάτοι στις αμμουδιές;
.

Τέλος πάντων μετά από ορούς, τέσσερις πέντε ενέσεις και αφόρητο πόνο (αν δεν το νιώσεις δεν μπορείς να καταλάβεις, πονούσε το πόδι μέχρι το γόνατο και μούδιασα ολόκληρος ως το στήθος), τελικά μετά από δύο ώρες στο νοσοκομείο μαλάκωσε λίγο ο πόνος και το πρήξιμο και γύρισα στο δωμάτιό μου να ξαπλώσω. Φυσικά δεν έφυγα για Κουφονήσι, μόλις πριν από λίγο πέρασε τελείως ο πόνος.
.
Πέρασε και η σύντομη Κυκλαδίτικη μπόρα. Λες να πάω για κανένα μπανάκι; Στην ίδια παραλία; Σιγά που δεν θα παω. Σάς χαιρετώ, έφυγα.

6 σχόλια:

Tyxod είπε...

1) Τα παραλές.

Η δράκαινα δεν είναι και ό,τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί, αλλά η μόνη επίπτωση από την επαφή με ένα από τα δύο αγκάθια της είναι ένα έντονο τσούξιμο το οποίο περνάει μετά από κανένα μισάωρο.

Έχω πιάσει δράκαινα και με έχει τρυπήσει όταν ήμουν 14 χρονών...

2) Μην ξαναβγεις από την πόλη... Δεν σε θέλει, πως να το κάνουμε...

Maiandros είπε...

Τζούζει ο Ελύτης, αλλά τσούζει και η Φύση! Κοίτα να ανανεωθείς!!!

Χαρυβδιςς είπε...

Να τι παθαίνει όποιος καταριέται τον έρωτα....(κι όποιος σωρεύει τη ζήλια όλων όσοι τον διαβάζουν από τα γραφεία μεσα στη μούχλα και το άγχος....Σεπτέμβρης στις Κυκλάδες το...απόλυτο )Να περνάς καλά.

fieryfairy είπε...

τη Δράκαινα την έστειλα εγώ για να μάθεις να τρέχεις στις κυκλάδες ενώ οι άλλοι πήζουν στη δουλειά

Rodia είπε...

Δράκαινα, δράκαινα, δρα-
παράξενα στο στυλ σου επιδρά!

:-)

renton είπε...

Πω, πω τί είπες τώρα με την τσούχτρα...πριν οχτώ χρόνια με είχε τσιμπήσει τσούχτρα στην κοιλιά, και παρότι φόραγα κι ολόσωμο, είχα ραβδώσεις στην κοιλιά απ΄τα πλοκάμια για κανά τρίμηνο μετά, σα ζωγραφιά νηπιαγωγακίου ήμουνα που παίζει με κόκκινα κραγιόν.