13 Φεβ 2007

Ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ



Καβάλα στο Ροσινάντη
θα ρίχνω πάντα το γάντι
στους άδικους

με Γϊγαντες θα μαλώνω
και σκλάβους θα ελευθερώνω
κατάδικους

θα λιώνω για την Ωραία
την Ακριβή Δουλτσινέα...


Μαύρος Γάτος, 2-2007



Μεγάλη υπόθεση να έχεις υγιή πρότυπα στη ζωή Σ;))))))))...


Όπως ίσως καταλάβατε, διαβάζω αυτές τις μέρες τον (δεύτερο τόμο του) Δον Κιχώτη, του Μιγκέλ Ντε Θερβάντες. Αυτό το έργο δεν είναι άδικα το καμάρι της Ισπανικής Λογοτεχνίας. Ξεχειλίζει από πνεύμα, από εξυπνάδα, από χιούμορ, από αποκρυσταλλωμένη πείρα ζωής. ΟΧΙ όμως στις κουτσουρεμένες μεταφράσεις που ξέρετε και που ήξερα κι εγώ ως τώρα. Δεν έχουν ΚΑΜΜΙΑ σχέση με το πρωτότυπο, ακόμα κι αν είναι δίτομες και προσεγμένες, όπως του Καρθαίου.

Διαβάζω για πρώτη φορά τον ΑΛΗΘΙΝΟ Δον Κιχώτη. Και μαθαίνω ότι ο αληθινός συγγραφέας των περιπετειών του, δεν είναι ο Θερβάντες, που απλώς τις αντιγράφει, αλλά ο μυστηριώδης Άραβας Σίντ Χαμέντ Μπενεγκελί (μπορεί και Σίντ Χαμέντ Μελιτζανί...). Μαθαίνω ότι το ΑΛΗΘΙΝΟ όνομα του Δον Κιχώτη, πριν γίνει περιπλανώμενος Ιππότης, ήταν Αφέντης Κεσάδα (Τυρόπιτας) ή Κιχάνα (Μουσούδης), ότι το όνομα "Ροσινάντες" σημαίνει "το άλογο μπροστά" αλλά και "το πρώην άλογο", ότι ανάμεσα στον πρώτο τόμο του Δον Κιχώτη και τον δεύτερο μεσολάβησε τόσο τεράστια επιτυχία που κάποιος μάγκας Ισπαναράς πρόλαβε κι έγραψε έναν ψεύτικο δεύτερο τόμο, πριν από τον Θερβάντες... Μαθαίνω όλα εκείνα που δεν έμαθα ποτέ γι αυτόν, γιατί κάποιοι μεταφραστές τα ΕΚΟΨΑΝ, ώστε το βιβλίο να γίνει "παιδικό". Που σάς διαβεβαιώ ότι δεν είναι, καθόλου, στην Original εκδοχή του...

Διαβάστε κι εσείς την ΠΛΗΡΗ μετάφραση του Δημήτρη Ρήσου (που δυστυχώς θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη, και ειδικά στα ποιητικά αποσπάσματα...), εκδόσεις Γράμματα 1997, και θα με θυμηθείτε...
Δον Μιγκέλ Ντε Θερβάντες

(από το οπισθόφυλλο του δίτομου Δον Κιχώτη των "Γραμμάτων")

Ο Μιγκέλ Ντε Θερβάντες (1547-1616), ο σημαντικότερος μυθιστοριογράφος που γνώρισε ποτέ η Ισπανία, και ένας από τους κορυφαίους της παγκόσμιας λογοτεχνίας, υπήρξε πρόσωπο σχεδόν μυθικό. Σε τρυφερή ηλικία μαγεύτηκε από το θέατρο, και μαθητήςε έγραψε ποιήματα στα λατινικά, ωστόσο το 1569 βρέθηκε στην Ιταλία, υπηρέτης του καρδινάλιου Ακουαβίβα, και αμέσως μετά στο στρατό, σε πολέμους και περιπέτειες που μοιάζουν με μυθιστόρημα. Στη ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571) πληγώθηκε βαριά και το αριστερό του χέρι αχρηστεύτηκε για πάντα. ¨Εμεινε έξι μήνες στο νοσοκομείο, κι από εκεί βρέθηκεξανά στη μάχη, στην Κέρκυρα, στο Ναυαρίνο, στην Τύνιδα, και τέλος αιχμάλωτος των πειρατών στο Αλγέρι, πότε αλυσοδεμένος και πότε σε μπουντρούμια, πότε περνώντας από φριχτά βασανιστήρια για τις μάταιες προσπάθειές του να αποδράσει. Το 1580 αφέθηκε τελικά ελεύθερος κι επέστρεψε στην Ισπανία, όπου διορίστηκε επισιτιστής του Ισπανικού στόλου. Η θέση ήταν ασήμαντη, η αμοιβή του ισχνή, και παρόλο που οι θίασοι συναγωνίζονταν ποιός θα πρωτοανεβάσει τα θεατρικά του έργα, πράγμα που σήμαινε κάποιο πρόσθετο εισόδημα, έμεινε φτωχός ως το τέλος της ζωής του. Το 1584 παντρεύτηκε την ερωμένη του, την Δόνια Καταλίνα, από την οποία είχε ήδη αποκτήσει μιαν εξώγαμη κόρη, αλλά ούτε και στο γάμο του βρήκε την ευτυχία. Πέρασε αρκετές φορές από την φυλακή, πότε με άδικες κατηγορίες, πότε για τα χρέη του,
και πέθανε στη Μαδρίτη το 1616.

Άστα λα βικτόρια σιέμπρε, αμίγκος Ιππότες, αμίγκες Δεσποσύνες!!!!!
Σ;)

12 σχόλια:

g.manoussakis είπε...

Απ΄ όλα πιο πολύ μου άρεσε η βιογραφία του Θερβάντες. Πώς γίνεται όλοι οι μεγάλοι να πεθαίνουν φτωχοί;

Sophia είπε...

Πράγματι είναι φανταστικό βιβλιο, το είχα διαβάσει στην κανονική αγγλική του έκδοση πριν από πολλά χρόνια, καλοκαίρι στην προκυμαία του Γαλαξιδίου και από τότε, κάθε φορά που πηγαίνω εκεί, μυρίζει ακόμα Δον Κιχώτη το μέρος! Έχεις απόλυτο δίκιο, είναι φανταστικό βιβλίο, και είναι κρίμα που τα παιδιά (και τα μεγάλα παιδιά) το διαβάζουν σε πετσοκομένες εκδόσεις.

ο δείμος του πολίτη είπε...

Σκέψου ότι το βιβλίο αυτό ήταν η αντιπρόταση του Θεβάντες με ειρωνία στους ιππότες και τα τάχα κατορθώματά τους. Εϊναι μία στιγμή σάτιρα των ιπποτικών ιστοριών και αγώνων. Ωστόσο, σήμερα πολλοί είναι αυτοί οι ιππότες που πολεμούν χωρίς στόχο φανερό, για ένα όνειρο.

Χαίρομαι που βρίσκω ιππότες του επιπέδου του Δον Κιχώτη, γιατι χρειάζονται ονειροπόλοι αγωνιστές, μπας κι αλλάξει ο κόσμος τούτος. Εκεί θέλω να βλέπω και τον εαυτό μου.

Vrennus είπε...

Εκτός από τον πρωτότυπο λόγο, αξίζει να γνωρίσει κανέις και το πρωτότυπο περιβάλλον όπου έδρασε ο Ιππότης της Ελεεινής Μορφής. Όχι Καταλωνίες, (Β)Ανδαλουσίες ή Γαλικίες, αλλά το άνυδρο και τραχύ οροπέδιο της Καστίγια-λα-Μάντσα. Μετά από λίγη ώρα είσαι σίγουρος ότι από την άκρη του ορίζοντα θα ξεπροβάλουν οι μορφές του Δον Κιχώτη και του Σάνσο Πάντσα!

Μετά τον Δον Κιχώτη, αξίζει να διαβαστούν Οι Λέξεις και τα Πράγματα του Μισέλ Φουκώ, ο οποίος χαρακτηρίζει τον Δόν Κιχώτη ως το πρώτο μοντέρνο λογοτεχνικό έργο.

Να σημειώσουμε και τις δυο αποτυχημένες προσπάθειες δυο σπουδαίων σκηνοθετών, του Όρσον Γουέλς και του Τέρρυ Γκίλλιαμ, να μεταφέρουν στην μεγάλη οθόνη το έργο του Θερβάντες;

Μαύρος Γάτος είπε...

Καλημέρα συν-Ιππότες!

Διάβασα ότι τελευταία βρέθηκαν κάτι χαμένα αρνητικά του Όρσον Ουέλλες (που δούλευε δεκαετίες τον Δον Κιχώτη του) και η ταινία προβλήθηκε πέρσι. Την έχει δει κανείς; Όμως δεν περιμένω και πολλά, γιατί το άλλο του έργο ζωής, ο Πύργος του Κάφκα, με απογοήτευσε πολύ.

¨Οσο για τρον Τέρρυ Γκίλιαμ... λατρεύω τους Μόντυ Πάιθονς, αλλά ο Δον Κιχώτης είναι κάτι άλλο....

Juanita La Quejica είπε...

Ο Cide Hamete Benengeli είναι -μέσα σε αυτό το υπέροχο παιχνίδι από αφηγητές και "συγγραφείς" του Quijote- έστι λέγεται τουλάχιστον, ένας μαυριτανός ιστορικός που υπήρξε ο πρώτος "συγγραφέας" του Quijote. Σύμφωνα με την διήγηση του ίδιου του Cervantes, λέει ότι μια μέρα βρήκε σε ένα χειρόγραφο που είχε μεταφράσει από τα αραβικά στα castellano ο μαυριτανός, την ιστορία ενός hidalgo στην la Mancha. Ο Cervantes "διάβασε το χειρόγραφο" και άρχισε να μας διηγείται την συνέχεια της ιστορίας...

Juanita La Quejica είπε...

Όλο αυτό, πιθανολογείται ότι είναι ένα λογοπαίγνιο του ίδιου του Cervantes, τίποτα δεν είναι αποδεδειγμένο. Αυτού του είδους το "παιχνίδι" με τον αναγνώστη, ήταν πολύ συνηθισμένο εκείνη την εποχή.

Μαύρος Γάτος είπε...

Καλώς τη Χουανίτα! Καιβέβαια είναι παιχνίδι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο συγγραφέας είναι ο ίδιος ο Θερβάντες. Το παιχνίδι πάντως μέσα στο έργο είναι καταπληκτικά δοσμένο, ειδικά εκεί που οι Σάντσο λέει τον Μπενεγκελί "Μελιτζανί"....

¨Εχεις κάποια ισπανική ρίζα ή απλά σού αρέσει ο ισπανικός πολιτισμός;

Σ:)))

Juanita La Quejica είπε...

Ελληνίδα, με "πετριά" την τελευταία δεκαετία για τον λατινοαμερικάνικο και ισπανικό πολιτισμό.
Έτυχε και διδάχτηκα πέρυσι τον Quijote στα ισπανικά, γι αυτό και η παρέμβαση.
Εσύ; Νομίζω γνωρίζεις ισπανικά, σωστά; Έχεις δει κάποια βερσιόν του Quijote στα ισπανικά; Πρέπει να έχει το Cervantes στην δανειστική βιβλιοθήκη, αξίζει τον κόπο.

Μαύρος Γάτος είπε...

Καταλαβαίνω ισπανικά, αλλά νοπμίζω να το διαβάσω στο πρωτότυπο είναι πολύ πάνω από τις δυνατότητες μου.... σ ευχαριστώ πάντως Σ:)))

Καλό βράδυ

ellinida είπε...

Υπάρχει και ελληνική βερσιόν...
Ο Δον Μιχώτης και ο Σάντσο Ρόμπα. :)))

Μαύρος Γάτος είπε...

Ελληνίδα μου ποιός το έγραψε; Ο Λαζόπουλος;;;;

Σ;)))))))