ΕΝΘύΜιΟΝ ΜεΛΛοΝτικήΣ ΕυΤΥΧίαΣ

Καλή Χρονιά!

μ

Η ΜπαΛάντα των ΑνεκπλήρωΤων ΕυΧώΝ

Άχ...




μ

ΒαΣίλειΟΝ του ΕλλαΔιστάΝ- ΒΑΣΙΛΕίΣ (1974-)

Κωνσταντίνος Β' 

Φον Χολστάιν- Φον Χίντερμπουργκ- Φον Γλύξμπουργκ

εγεννήθη (1940) 
εστέφθη (1964) 
εραδιούργησε (1964-1967)
εξεδιώχθη κλωτσηδόν (1974)

Κωνσταντίνος Γ' Τραμπάκουλας

 ο εκ Καραμάν

τον έφεραν (1974) 
το έσκασε (1981)

Ανδρέας Α' 
Παπανδρέου εκ Παπανδρέων 

(ο "Αλλαγής")


εθριάμβευσε (1981)

 ερωτεύτηκε (1989) 
νεκραναστήθηκε (1993) 
ταριχεύτηκε (1996)

Ξενοφών Α' Ντε Ζολώτ

Μαρκήσιος του Καραμπά και της ΤτΕ


περνούσε κι είπε να μπει (1989-90)

Κωνσταντίνος Δ' Μητσοτάκουλ-Βρυκολάξ 

(Απέθαντος Κόμης εκ Νοτίου Τρανσυλβανίας )


επροσγειώθη (1990) 

επροδόθη (1993)

Κωνσταντίνος Ε' ο Σωτήρ

 ο εκ της Δυναστείας των Κιν, του κλάδου των Σημ-Ιτς

μάς κληρονόμησε (1996)
μάς έχωσε στο Ευρώ (2001) 
χόρτασε (2004)

Κωνσταντίνος ΣΤ' ο Μαντράχαλος 
(ή Παιδοβούβαλος) 

Καραμάν εκ Των Καραμάν ("o Καταλληλότερος")

εξαναγκάστηκε (2004) 
νωπεντολοδόθηκε (2007)
εκπαραθυρώθηκε (2009)
εξαφανίστηκε (2009-)

Γεώργιος Γ' Πρασινογέννητος

 Μέγας Δούξ του Παπαντρέ, Βαρώνος της Χισμάδερ

λύση απελπισίας (2009)
απελπισία (2010-2011)

Λύκ Ντε Παπαντίμ
Βαφτιστήρι του Αντρέ Παπαντρέ

διορίστηκε από την Τρόικα (2011)
απολύθηκε (2012)

Αντονάκι Ντε Ζάππειο
Εγγονός της Πηνελόπης Δέλτα

"ξέσκιζε" το πρώτο Μνημόνιο (προ του 2011)
έφαγε φάπα και το υποστήριξε (2011)
έγινε Πρωθυπουργός για να υπογράψει το δεύτερο (2012)
δεν το εφάρμοζε σωστά και απολύθηκε (2015)

Αλέξι Ντε Τσίπα Ντε Πινόκιο "Τσε Λαχτάρα"
Τέως Πρόεδρος Δεκαπενταμελούς Αριστεροχωρίου
Νυν Μοναδική Ελπίς του Κόσμου

είχε αυταπάτες (2015)
τού πέρασαν (2015-)

.

ΚοΣμοΓωνίΑ

Πριν από τη Μεγάλη Έκρηξη

υπήρξε ένα άλλο Σύμπαν

κι ήμασταν μόνο εσύ κι εγώ

ερωτευμένοι

τώρα μυριάδες Γαλαξίες

όλοι μόνοι 

Πριν από τον Κατακλυσμό

ήμουν εσύ κι ήσουν εγώ

μ

ΠόΡΝΗ ΓΡιά ΠΑΤΡίΔΑ

Εταίρα φαύλων και ψευτών 
αθλίων σκεύος ηδονής

διακορευμένη από παντού

από τη γέννησή σου 

σε Νταβατζήδες πουλημένη

κι ακόμα να επιμένεις

να μού το παίζεις Αγία

μ

Σαν πεταΛούδα Μάη

"Απ’ της Ευρώπης τα νερά μονάχα νοσταλγώ

Γούβα ψυχρή και σκοτεινή, βαλσαμωμένο βράδυ

Κι ένα παιδί θλιμμένο, να ρίχνει στο νερό

Μικρό καράβι εφήμερο, σαν πεταλούδα Μάη."

Αρθούρος Ρεμπώ, "Το Μεθυσμένο Καράβι" - 24η στρ. (προτελευταία)
Μετάφραση Μιλτιάδης Θαλασσινός (c)

ΑναζητώΝτας τιΣ Πηγές Του ΝείΛου

Πέρα από τους Τρίτους Καταρράκτες, 
ήταν ένα περιβόλι- ερχόσουν
κρυφά- τώρα
Έρημος


Πίσω από την Χώρα στo νησί
ήταν ένας ανεμόμυλος- ερχόσουν
τα δειλινά- τώρα
Έρημος


Πάνω στο Λυκαβηττό
Κάτω απ’ την Ελιά, στο γκρεμό
είναι ένα παγκάκι-  
Έρημο




μ

Το ΧΡΙστουγεννιάΤικο ΔίληΜμα του Μαύρου Γάτου

Να Παίξω ή να τη σΠάσω;

Το βρήκα! Θα παίξω και μετά θα τη σπάσω Σ;ο))))

ΧΡόΝΙΑ ΠΟΛΛά

(όπου "μπάλα" βάλτε "Χριστούγεννα)

.

ΚάΘΕ ΜέΡΑ (ΣαΝ) ΧΡΙΣΤΟύΓΕΝΝΑ!

Υγεία, Αγάπη, Ειρήνη 

σε όλα τα "γατιά" του Κόσμου!

μ<3γ

ΠΑίΖΩΝ, ΠΕΣΣΕύΩΝ

Μια φορά κι έναν καιρό

ήσουν πέστροφα χρυσή

και γλυστρούσες στο νερό

δεν θα τό’ξερες κι εσύ

αν δε στό’λεγα εγώ

Μια φορά κι έναν καιρό

ήμουνα Κορυδαλλός

και πετούσα κάθε αυγή

δε θα τό’ξερα κι εγώ

αν δεν τό’λεγες εσύ

Μια φορά κι έναν καιρό

είναι όλα εφήμερα

τα Γεννήματα της Γης

κι όλα είναι σήμερα

δεν το ξέρει όμως κανείς

μ

ΕΥάΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖέΛΟΣ:"ΙΣΤΟΡΙΚό ΟΙΚόΠΕΔΟ" Η ΕΛΛάΔΑ!!!!!!

"Τι είναι η πατρίδα μας; Είναι οι κάμποι, τα βουνά, οι κόλποι, οι θάλασσες, οι λίμνες; Ναι, από εδώ πρέπει να ξεκινήσουμε. Αυτό είναι το υλικό αποτύπωμα της πατρίδας. Είναι αυτό το ιστορικό οικόπεδο, η Ελλάς, που είναι γεμάτο με συγκριτικά πλεονεκτήματα."

Ευάγγελος Βενιζέλος, Υπουργός Εθνικής Άμυνας, 21/12/2010

Τελικά έχει κι άλλους ΜΕΓΑΣόΠ (Μεγάλους Σοσιαλιστές Ποιητές) το ΠΑΣΟΚ, εκτός από τον "δεν ω" Χιτίρι, τον "πυκνή κι ατίθαση λόχμη" Πάγκαλο  και τον "ψωνισμένο" Βούγια .... 

Σ;ο)))))

.

Κι όμως ήμουν εγώ, τότε, εκεί. Περνούσα από τρεις εκκλησιές κι ένα περίπτερο για να πάω στο σχολείο, τρία σταυροκοπήματα και μια καλημέρα, μάζευα πυγολαμπίδες και σπιρτόκουτα και γραμματόσημα,  ροκάνιζα χρόνο και ρουφούσα χρώματα κι ακούσματα, να χορτάσω, πριν με σφάξουν για τη γιορτή. Έπινα μικρές χαρές για να στρώσω στομάχι για το ξύδι στο σφουγγάρι. Το καλοκαίρι παίρναμε τα ποδήλατα και πηγαίναμε στα Πηγαδάκια για ηλεκτρονικά. Το χειμώνα παίζαμε κλέφτες κι αστυνόμους στην αυλή της εκκλησιάς και μας κυνηγούσε ο καντηλανάφτης, κι ύστερα έπαιρνα ένα δίφραγκο από τον τυφλό γύφτο το ζητιάνο κι έτρεχα να τού αγοράσω πορτοκαλάδα από το μηχάνημα, έπεφτε το κυπελλάκι, και μετά φσσσσσττττ ένα πορτοκαλί ζουμί. Έλεγαν πως μέσα σε μια φάντα είχαν βρει ένα βατράχι και σε μια βαλίτσα χώμα και αίμα, μα έλεγαν σαχλαμάρες, γιατί μπορεί η Μαργαρίτα να ήταν Λίβερπουλ αλλά εγώ ήμουν ερωτευμένος με τη Δήμητρα που είχε έρθει από τη Βενεζουέλα, κι ας είχε το νουνού κάθε πρωί την ίδια απαίσια γεύση. 


Ύστερα κάηκε το Μινιόν και πέθανε κι ο θείος ο Κώστας, κι έκανε κρύο στο άδειο σπίτι- είναι μερικά παιδιά που δεν θα γλυτώσουν ποτέ από το παιδί που δεν υπήρξαν, μην το ψάχνεις, πειράζει.

(ΣαΝ) ΠρώΤος έΡωτας

Νά 'μαι το γέλιο σου

Νά 'μαι στο στήθος σου

Νά 'μαι εσύ

Νά 'ναι ν' αστράφτει 

Όλη μπροστά μας

Νέα Ζωή




μ

Η ΤινάχΤρα τωΝ ΧαλιώΝ

Η ΤινάχΤρα τωΝ ΧαλιώΝ

Στην Μεγάλη, Άσχημη, Βρώμικη  και Πολύβουη Πόλη των Θορύβων και των Κρότων, κατοικεί μια Κακιά Μάγισσα, που χτυπά με το Μαγικό Τιναχτήρι της και τινάζει με απαίσιο θόρυβο το Μαγικό Χαλί της κάθε φορά που κάποιος κουρασμένος ή άρρωστος άνθρωπος προσπαθεί να ξεκουραστεί και ν’αναπληρώσει τον Ύπνο που του λείπει. Λέγεται «η Τινάχτρα των Χαλιών». Καραδοκεί με χαιρεκακία να πετύχει τις σπάνιες ώρες που όλα ησυχάζουν, ακόμα και στην Μεγάλη, Άσχημη, Βρώμικη  και Πολύβουη Πόλη των Θορύβων και των Κρότων, όπως ας πούμε το πρωί της Κυριακής, μόλις ο Ήλιος ανατείλει, ή τ' απογεύματα του καλοκαιριού, που σκάει ο τζίτζικας και δεν τολμάς να ξεμυτίσεις από το σπίτι. Χώνεται με πονηριά στους πιό πυκνοκατοικημένους, φτωχικούς και σκοτεινούς Ακάλυπτους, και ψάχνει... και ψάχνει.... και ψάχνει. Κι όταν βρίσκει κάποιον Κουρασμένο να κοιμάται βαθιά, κατά προτίμηση Ξενυχτισμένο και Άρρωστο, την ώρα που εκείνος βρίσκεται στον πιο βαθύ του Ύπνο και στο πιο γλυκό του Όνειρο, γίνεται αόρατη, στέκεται έξω από το παράθυρό του, παίρνει το Μαγικό της Τιναχτήρι κι αρχίζει να βαράει το Μαγικό της Χαλί όσο πιο δυνατά μπορεί. Και μόλις εκείνος ξυπνήσει απότομα και στη μέση του Ονείρου και με την καρδιά του να χτυπάει σαν ταμπούρλο, η Τινάχτρα νιώθει πολύ μεγάλη χαρά, και χτυπάει το Χαλί της ακόμα πιο δυνατά, ακόμα πιο γρήγορα, ώσπου να σιγουρευτεί πως το θύμα της δεν θα μπορέσει πιά να ξανακοιμηθεί, οπότε σταματάει, φοράει το Μαγικό Χαλί της στους καμπουριασμένους της ώμους, καβαλικεύει το Μαγικό της Τιναχτήρι, και ξεκινάει να βρει τον επόμενο κακομοίρη για να τον βασανίσει...

Μερικές φορές, όταν έχει κέφια, η Τινάχτρα κάνει στα δυστυχισμένα της θύματα πιο πολύπλοκα καψόνια, από τα οποία το πιο αγαπημένο της είναι το εξής: χτυπάει πρώτα το Μαγικό Χαλί της πεντέξι φορές μόνο, αλλά πολύ δυνατά, για να είναι σίγουρη πως θα ξυπνήσει μεν ο Κουρασμένος, μα όχι τελείως. Περιμένει μετά λίγα λεπτά να μπορέσει ο κακομοίρης ο Κουρασμένος να ξανακοιμηθεί, και μετά ξαναρχίζει το τίναγμα, ακόμα πιο δυνατά. Ο Κουρασμένος ξαναξυπνά, ακόμα πιο άσχημα από πριν, και του είναι πιά αδύνατον να ξανακοιμηθεί, όσο Κουρασμένος κι αν είναι. Τότε η χαρά της Τινάχτρας των Χαλιών δεν περιγράφεται! Κύματα ευτυχίας την πλημμυρίζουν καθώς ακούει το θύμα της να σέρνει τα πόδια του στο μπάνιο και στην κουζίνα, να ρίχνει κρύο νερό στο πρόσωπό του και να φτιάχνει καφέ για να συνέλθει… χωρίς ποτέ να τα καταφέρνει. Το κεφάλι του δεν θα πάψει να τον πονάει για ώρες, όλη του η μέρα, όλοι το ξέρουν, θα πάει στραβά- τί ηδονή για την Τινάχτρα!

Κανείς ποτέ δεν την έχει δει, την φοβερή και τρομερή Τινάχτρα των Χαλιών, είμαι όμως σίγουρος πως όλοι σας την έχετε ακούσει.

Κανείς ποτέ δεν την έχει δει, εκτός από έναν Μαύρο Γάτο.

Αυτή είναι η ιστορία του...

(συνεχίζεται)


στο επόμενο τεύχος: Ο Κακός Μάγος με το Μαγικό Μπλακεντέκερ

ΓΚΡίΝΙΑ, ΓΚΡίΝΙΑ, ΓΚΡίΝΙΑ

«Βαρέθηκα τη γκρίνια», είπε η Νικολέττα. «Αν είναι να σηκωθούμε να φύγουμε, αλλιώς να κάτσουμε εδώ και να σκάσουμε».

Αυτά τα λόγια σκεφτόμουν σήμερα κατεβαίνοντας από την Αρχαία Αγορά στην Παραλία. Στη διάβαση της Εγνατίας ένα μηχανάκι περίμενε το πράσινο των πεζών (!!!) μαρσάροντας καυσαέρια πάνω σε όλους εμάς που περιμέναμε μαζί του (!!!) να περάσουμε απέναντι. Αφού άναψε το πράσινο (των πεζών) και πέρασαν και τα δυό τρία αυτοκίνητα που πάντα περνάνε με κόκκινο, ενώ δεν έχουν πού να πάνε, μια και λίγο πιο πέρα είναι πάλι κόκκινο ή/και μποτιλιάρισμα, ο εν λόγω μηχανάκιας συνέχισε κανονικά στον δήθεν «πεζόδρομο» άρχισε το σλάλομ ανάμεσα σε πεζούς με παιδάκια, γύφτους με υπαίθρια τσαντήρια- μαγαζάκια, μικροπωλητές, τραπεζοκαθίσματα, κρατικά αυτοκίνητα (ένα από αυτά ήταν του ΙΚΑ, με δυό χαλλλλαρούς τυπάδες μέσα που χασκογελούσαν καθώς άνοιγαν δρόμο με τη λαμαρίνα ανάμεσα στους πεζούς), παρκαρισμένα μηχανάκια, ακρωτηριασμένους ζητιάνους εισαγωγής, κι άλλα μηχανάκια, παρκαρισμένα περιπολικά του Αστυνομικού Τμήματος Λευκού Πύργου (!!!), οχήματα χρηματαποστολών, κι άλλα τραπεζοκαθίσματα, μηχανάκια καμικάζι-ντηλίβερυ, κι άλλα μηχανάκια κινούμενα, κι άλλα μηχανάκια παρκαρισμένα.

Μα τόσο πολύ γκρινιάρης είμαι λοιπόν; Ή μήπως, λέμε τώρα, έχω δίκιο;

Τί θέλει ένας άνθρωπος για να μην γκρινιάζει; Ας τα πάρουμε με τη σειρά:

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. Εκεί είναι το ζουμί, λένε. Λοιπόν ζούμε σε μια χώρα όπου οι μισθοί είναι οι μισοί του μέσου όρου της ΕΕ και το κόστος ζωής πολύ μεγαλύτερο του μέσου όρου. ΔΕΔΟΜΕΝΟ.

ΠΑΙΔΕΙΑ. Η δημόσια παιδεία είναι αναποτελεσματική, ανεδαφική και ανεπαρκής. Μαρτυρία τα εκατοντάδες φροντιστήρια. Τα δημόσια πανεπιστήμια είναι ένα τεράστιο «οικογενειακό» μπάχαλο. ΔΕΔΟΜΕΝΟ.

ΥΓΕΙΑ. Αν η δημόσια παιδεία είναι μπάχαλο, η δημόσια υγεία είναι… ανέκδοτο. Μπλακ χιούμορ, φυσικά. ΔΕΔΟΜΕΝΟ.

ΕΡΓΑΣΙΑ. Οι κανόνες του παιχνιδιού είναι άγραφοι και ανελέητοι: Ο αθέμιτος συναγωνισμός κυριαρχεί κα βασιλεύει. Οι μίζες και τα μαύρα λεφτά είναι ο κανόνας. Το Κράτος χαστουκίζει τους Δίκαιους κι επιβραβεύει τους Άδικους (πχ περαίωση). Πόσο ακόμα θ’ αντέξω να παίζω με τους δικούς μου κανόνες; Με τις παρούσες δύσκολες συνθήκες, που γίνονται ακόμα πιο δύσκολες με την Κρίση, μάλλον όχι πολύ. ΔΕΔΟΜΕΝΟ.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ. Εγώ, σαν αυτοαπασχολούμενος, παρά τις παχυλές εισφορές που ανελλιπως καταβάλλω κάθε εξάμηνο, μπορώ να προσβλέπω σε μια πενιχρή σύνταξη κάααααααποτε στο βαθύ μέλλον, αν βέβαια επιζήσω ως τότε. Στο μεταξύ, αν πέσω και σπάσω το πόδι μου και δεν εργαστώ για δυό-τρεις μήνες, μπορώ να προσβλέπω σε κανένα φτωχοκομείο ή σε καμμία φυλακή (μια και τα έξοδά μου θα συνεχίσουν να τρέχουν κανονικά…) ΔΕΔΟΜΕΝΟ.

ΜΟΛΥΝΣΗ. Η Θεσσαλονίκη είναι πρωταθλήτρια στην Ευρώπη. ΔΕΔΟΜΕΝΟ.

ΠΡΑΣΙΝΟ. Η Θεσσαλονίκη είναι από τις τελευταίες στην Ευρώπη. ΔΕΔΟΜΕΝΟ.

ΟΔΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ. Μη με εξοργίζετε, παρακαλώ. Η έκφραση αυτή ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ στα ελληνικά. Είμαστε ΠΡΩΤΟΙ σε νεκρούς, τραυματίες, ακρωτηριασμένους κτλ σε όλην την Ευρώπη. ΔΕΔΟΜΕΝΟ.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ. Στην Ελλάδα είναι συνώνυμος με τα κοννέξια και τις κονόμες των εκάστοτε ημετέρων. ΔΕΔΟΜΕΝΟ.

Μαζέψτε όλα τα ΔΕΔΟΜΕΝΑ και κάντε τη σούμα.

ΛΟΙΠόν; Είμαι εγώ γκρινιάρης ή κάνει γκρίνια στην Ελλάδα;;;;;;

"έΜΑΘΑ πωΣ ΚρυώΝεις"

Μαζεύω τα πεσμένα στάχια να σού στείλω λίγο ψωμί, μαζεύω με το σπασμένο χέρι μου ό,τι έμεινε απ'τον ήλιο, να σού το στείλω να ντυθείς. Έμαθα πως κρυώνεις

....

Μην ξεχαστείς κοιτάζοντας το φως. Τ'ακούς; Να ρθεις!

Ν.Βρεττάκος

ΓΑΛήΝΗ

Έμαθα πια πως

Ξέχασα να

Ετοιμάστηκα για

μ

ΔηΜΟΚΡΑΤίΑ σε ΑΠΟΣύΝΘΕΣΗ

Δεν αναγνωρίζω σε κανένα το δικαίωμα να πετάει στα σκουπίδια την Ψήφο του και μετά να εκσφενδονίζει πέτρες και μολότωφ και να παίζει ξύλο και να βάζει φωτιές στα σκουπίδια και να νομίζει πως κάνει και ...αντίσταση.


Και το ερώτημά μου είναι: όταν η συντριπτική πλειοψηφία επιμένει ν' απαξιώνει τις Εκλογές επιλέγοντας την εγκληματική αποχή, ή συνεχίζει να ψηφίζει τα "κόμματα εξουσίας" και τα αξεσουάρ τους, εμμένοντας έτσι στην εξίσου εγκληματική συνενοχή, ποιο είναι το ΚΑΘΗΚΟΝ του συνειδητοποιημένου Δημοκρατικού Πολίτη; Να "σεβαστεί" τους εγκληματίες και τις επιλογές τους, επειδή είναι η αδιαμφισβήτητη πλειοψηφία; Να επαναστατήσει; Τί στο διάλο επιτέλους;




.

ΠαγωΝιά

Παγωνιά- Tριγύρω

τρόμοι. Παρηγοριά,  

λύπες.

μ

"ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΝ ΑΛΛΑ ΜΕΤΡΑ" ΤΟ 'ΠΑΜΕ, ΤΟ ΞΑΝΑΠΑΜΕ....

Κι έλεγα κι εγώ τόσα χρόνια.... ποιόν μού θυμίζει.... μα ποιόν μού θυμίζει....

.

Επειδή βαριέμαι και δεν είμαι και ειδικός και αργώ πολύ, βάλτε στον δεύτερο τη φάτσα του ΠαΠΑκωνσταντίνου, στον τρίτο του Λοβέρδου- τον Τζόε αφήστε τον έτσι, ταιριάζει...