Ο ΜέΓΑΣ ΘεόΣ έΡΩΤαΣ Ι: Ο έΡΩΤΑΣ και Το ΠήΔΗμα Των ΣκύΛωΝ
Ο ΜέΓΑΣ ΘΕόΣ έΡΩΤΑΣ
και το πήδημα των Σκύλων
«Μα εκείνη χαμογέλασε, φορώντας χρώματα ανοιχτά, σαν ανθισμένη αμυγδαλιά, μέσα σε φλόγες κίτρινες… Και περπατούσε ανάλαφρα, ανοίγοντας παράθυρα, στον ουρανό που χαίρονταν… Κι είδα το στήθος της γυμνό, τη μέση και το γόνατο, πώς βγαίνει από την παιδωμή, να πάει στα επουράνια… Μέσα στους φρέσκους ροδαμούς, στήθος γυμνό ως τις φλέβες, πέρα απ’τη νύχτα τη στεγνή, πέρα απ’τους άσπρους γέροντες»…
Γ.Σεφέρης
...«Έτσι και στο ένστικτο αυτό, όπως και στα άλλα, η αλήθεια ντύνεται με μια πλαναίσθηση, για να επενεργήσει πάνω στην θέληση. Και ηδονής πλαναίσθηση είναι εκείνη, που παρουσιάζει στα μάτια του ανθρώπου μια πλάνα εικόνα υπέρτατης ευτυχίας στην αγκαλιά της ομορφιάς που γι΄αυτόν δεν έχει το ταίρι της. Φαντάζεται πως για την απόλαυση του θυσιάζει τους κόπους και τους αγώνες του, ενώ δουλεύει για την διαιώνιση του είδους»…
Άρθουρ Σοπενχάουερ, "Μεταφυσική του έρωτα"
Άκουσα καλά. φίλτατε Αρθούρε; Είναι ο Έρωτας μια διαρκής ομαδική παράκρουση της ανθρωπότητας; Μια πανανθρώπινη συλλογική ψύχωση; Ένα ταπεινό ένστικτο, και τίποτ' άλλο;
"You and me baby ain’t nothing but mammals,
so let’s do it like they do on the Discovery Channel"
(Boys 2 Men, "The Bad Touch")
(Αν χρειάζεστε μετάφραση, λέει «δεν είμαστε μωρό μου παρά δυό θηλαστικά, ας το κάνουμε λοιπόν όπως τα ζώα στα ντοκυμανταίρ")
Είναι ο Έρωτας μια απάτη;;;
Αν ό Έρωτας δεν είναι παρά μια απάτη, τότε γιατί οι άνθρωποι δεν το συνειδητοποιούν, αφού είναι σε γενικές γραμμές λογικά όντα, γιατί επιμένουν να επενδύουν τόση πολλή ενέργεια, τόσο κόπο, τόσο πόνο, σε κάτι τόσο παράλογο, γιατί αφήνονται να εξαπατηθούν, κυνηγώντας μια θλιβερή "πλαναίσθηση ηδονής", ακολουθώντας έναν δρόμο που συνήθως οδηγεί σε μια προδιαγεγραμμένη καταστροφή;
«κρύβει γκρεμούς, δες, πάντα του έρωτα η στροφή
άπιαστους σφυγμούς
και καταστροφή»
(Sezen Aksu / Λίνα Νικολακοπούλου - "Gidyorum bu sehirden")
Επειδή δεν υπάρχει τίποτα πιο μαγικό σ' αυτήν την παλιοζωή από το να είσαι ερωτευμένος, και να κάνεις Έρωτα με την Αγάπη σου. Χρειάζεται μήπως να πω τίποτ’άλλο;
"ΤΙ ΝΑ ΠΩ"
Στίχοι: Πυθαγόρας - Μουσική: Μάνος Λοΐζος
πρώτη ερμηνεύτρια: Χαρούλα Αλεξίου
Τι να πω σε μια πόλη με καπνούς και τσιμέντα,
τα κομπιούτερ δε λένε για αγάπη κουβέντα, τι να πω
τι να πω Παναγιά μου στης αυλής το παιδί
που φεγγάρι τ' Αυγούστου δεν μπορεί πια να δει, τι να πω
Τι να πω στο φαντάρο που φυλάει στη σκοπιά του
και ριπές τον γαζώνει η πικρή μοναξιά του, τι να πω
τι να πω στις γυναίκες μες το άδειο χωριό
που 'χουν άντρα στη πόλη και στα ξένα το γιό, τι να πω
Μα τι να πω τέλος πάντων, ντρέπομαι και να στο πω
πως είν' ωραίος ο κόσμος, επειδή σ' αγαπώ
Αν μετά το Θεό Θεό αποκαθηλώναμε και τον Θεό Έρωτα, τι θα έμενε στη Ζωή, αυτό το Ταξίδι Της Επιστροφής από το Τίποτα πάλι στο Τίποτα, τι θα έμενε, που θα την έκανε ν' αξίζει να τη ζεις; Εντάξει, θα έμενε το σεξ, καλό είναι, αλλά σεξ κάνουν και οι αχινοί.
Μένει και η Αγάπη, και δεν είναι καθόλου μα καθόλου λίγη, αλλά και πάλι, μπορεί να πει κανείς ότι πολλά ανώτερα ζώα αγαπάνε. Έχετε ακούσει για σκύλους που πέθαναν από μελαγχολία μετά τον θάνατο του αφεντικού τους, για να μην πούμε για τους χιμπατζήδες, που έχουν πολύπλοκες διαπροσωπικές σχέσεις, μεταξύ των οποίων φυσικά και σχέσεις αγάπης, ενώ με το ταίρι τους φιλιούνται με πάθος, βαδίζουν χεράκι-χεράκι, κτλ- όσο κρατάει βέβαια η περίοδος του ζευγαρώματος, μετά, μην τον είδατε τον Παναή. Τι είναι όμως τελικά αυτός ο αποκλειστικά ανθρώπινος Θεός που λέγεται Έρωτας;
Μένει και η Αγάπη, και δεν είναι καθόλου μα καθόλου λίγη, αλλά και πάλι, μπορεί να πει κανείς ότι πολλά ανώτερα ζώα αγαπάνε. Έχετε ακούσει για σκύλους που πέθαναν από μελαγχολία μετά τον θάνατο του αφεντικού τους, για να μην πούμε για τους χιμπατζήδες, που έχουν πολύπλοκες διαπροσωπικές σχέσεις, μεταξύ των οποίων φυσικά και σχέσεις αγάπης, ενώ με το ταίρι τους φιλιούνται με πάθος, βαδίζουν χεράκι-χεράκι, κτλ- όσο κρατάει βέβαια η περίοδος του ζευγαρώματος, μετά, μην τον είδατε τον Παναή. Τι είναι όμως τελικά αυτός ο αποκλειστικά ανθρώπινος Θεός που λέγεται Έρωτας;
«Έρωτας είναι ο χώρος και ο χρόνος δικαιωμένος από τις αισθήσεις της καρδιάς»
Μαρσέλ Προυστ
«Έτσι σ’ έχω κοιτάξει, που μού αρκεί
Νά’ χει ο χρόνος όλος αθωωθεί»
Οδυσσέας Ελύτης - «Μονόγραμμα»
Ο φίλτατός μου κατά τα άλλα Αρθούρος είναι λοιπόν υπερβολικά κυνικός, τουλάχιστον για την δική μου ψυχοσύνθεση. Μπορεί να μην είμαι παρά ένα θηλαστικό, αλλά δηλώνω ανοιχτά και ασύστολα πως συντάσσομαι με την ποιητική θεώρηση του Έρωτα, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως εθελοτυφλώ- το προτιμώ χίλιες φορές, παρά να απομυθοποιήσω τον Έρωτα…
«Πολύ νέος, άνοιξα την αγκαλιά μου στην αγνότητα. Δεν ήταν παρά ένα φτεροκόπημα στον ουρανό της αιωνιότητάς μου, ένα καρδιοχτύπι ερωτευμένης καρδιάς σε κατακτημένα στήθη.
Δεν μπορούσα πιά να εκπέσω. Ερωτευμένος με τον έρωτα.
Στην πραγματικότητα, το φως με θαμπώνει. Έχω κρατήσει μέσα μου αρκετό για να βλέπω τη νύχτα, όλη νύχτα, όλες τις νύχτες».
Paul Eluard, απόσπασμα από το τη «Ντάμα καρρώ»
Μα για στάσου μια στιγμή - τί να είναι αυτή η αρχαία «παιδωμή» που αναφέρει ο Σεφέρης στο πρώτο πρώτο ποίημα που παρέθεσα;;; Τί είναι η "στροφή του Έρωτα" που αναφέρει στο τραγούδι της η Σμυρνιά; Και σαν τί να θέλει να πει ο Αρχαίος Ποιητής, στο παρακάτω απόσπασμα ;;;;
«Του έρωτα μέγα κακό
σπαράζεις τους ανθρώπους
Με ματωμένους κόπους
αυτοί που αγάπησαν ξεχνούν
Με ματωμένους κόπους
αυτοί που αγάπησαν πενθούν
για όλη τους τη ζωή»
Ευριπίδης, «Μήδεια»
μετάφραση Κ.Χ.Μύρη
Μαύρος Γάτος
(μόνιμα ερωτευμένος και συνήθως κ(λ)αψούρης Σ:-))))))
