λίΓο πριΝ

Το έσχατο σημείο της ηθικής κατάπτωσης, στο οποίο βρισκόμαστε αυτήν την στιγμή, είναι να μιλάμε για τις μπούκλες και για την "αυθάδεια" του Αλέξη, γα τις δόσεις και για τα μνημόνια και για την δραχμή, αντί ν' ασχολούμαστε με οποιαδήποτε πολιτικά ή ιδεολογικά ζητήματα. Να καταπίνουμε θέματα όπως η πρωτοφανής ανεργία και οι αυτοκτονίες και η νέο-μετανάστευση και ο διασυρμός των ιερόδουλων και η μετατροπή των ελληνοναζιστών σε στρατό, και να κοπτόμαστε που ο Τσίπρας ΔΕΝ είπε τον Ολάντ "Παπανδρέου" (κοίτα να δεις που έγινε και επισήμως διεθνής βρισιά). Στο μεταξύ τρωγόμαστε μεταξύ μας όπου βρεθούμε κι όπου σταθούμε, οι "σοβαροί" υπερασπιζόμενοι εκείνο το έκτρωμα που λέγεται "ΣΧΕΔΙΟ ΣΩΤΗΡΙΑΣ", και οι φαιδροί ζητώντας να δείξουμε τσαμπουκά να πούμε ΌΧΙ ΣΕ ΟΛΑ και τα τινάξουμε όλα στον αέρα. ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟΝ ΚΑΠΝΟ ΤΗΣ ΠΥΡΚΑΓΙΑΣ ΣΤΟΝ ΟΡΙΖΟΝΤΑ. 'Η, κάνει πως δεν τον βλέπει, ή, δεν πιστεύει στα μάτια του, ή, ελπίζει πως θα την γλυτώσει, εκείνος προσωπικά, από την πυρκαγιά.

Κάπως έτσι πρέπει να ήταν λίγο πριν τη Μικρασιατική Καταστροφή. Λίγο πριν ορμήσουμε ακάθεκτοι στην Άγκυρα. Και λίγο πριν ορμήσει ακάθεκτη η Άγκυρα σε μάς.

Ε ρε Έλληνες. Καλόκαρδοι, αλλά με την παιδική έννοια- της συναισθηματικής ανωριμότητας, που ξεπέφτει εύκολα στο ακριβώς αντίθετο:

'Μαμά, θα μού πάρεις παγωτό; - ναι μωρό μου - είσαι η καλύτερη μανούλα του κόσμου! Σ αγαπώ μαμά!" - "Μαμά, θα μού πάρεις και άλλο παγωτό; - όχι, φτάνει ένα- ΕΙΣΑΙ ΚΑΚΙΑ! ΣΕ ΜΙΣΩ! ΜΑΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ;"

Ε ρε Έλληνες. Δειλοί, αυτοκαταστροφικοί, επιπόλαιοι, χειραγωγήσιμοι- μοιραίοι.

ΥΓ Επειδή με ρωτήσατε (στο facebook) "λοιπόν τι προτείνεις": Προτείνω να είχε πει την αλήθεια ο Καραμανλής στο λαό και να είχε πάρει μέτρα αντί να κάνει εκλογές, κι ας έπεφτε μετά- ο Παπανδρέου δεν θα μπορούσε να έχει πει "λεφτά υπάρχουν". Προτείνω ο Παπανδρέου να είχε πει κι εκείνος την αλήθεια για τις ευθύνες του κόμματός του και να είχε καταβαραθρωθεί το 2009. Προτείνω ακόμα κι αν έβγαινε, να έβαζε το μαχαίρι στο κόκκαλο και να έκανε όσα έπρεπε για να μη καταντήσουμε εδώ, κι ας έπεφτε με τη σειρά του. Προτείνω ο Σαμαράς να αναλάμβανε τις ευθύνες του και να τον στήριζε από την αρχή στις αναγκαίες περικοπές και στα μέτρα που θα απέδιδαν. Προτείνω ο ΤΣΙΠΡΑΣ να έφτιαχνε την αριστερή κυβέρνηση όταν πήρε την εντολή, αντί να βρίσκει προφάσεις για ν αποφύγει το -όντως- πικρό ποτήριο εκείνο.

Αλλά τί σημασία έχει τί προτείνω εγώ; Σημασία έχει τί ψηφίζει η πλειοψηφία.

είΝαι κάΤι ουΡαΝοί

είναι κάτι ουρανοί σκοτεινοί και ζοφεροί

βαριά συννεφιασμένοι

που κανένας τίποτα καλό από αυτούς

δεν περιμένει


<μ<23 Μαΐου 2012

διπλαΝή μπόΡα

Σκοτεινιάζει και φυσά

κάπου μακριά

βρέχει, στο βάθος

σαν ξένο πάθος, ή

σαν λάθος

<μ<

ΤΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ!!!!!

Κσεκηνάμε τη μαίρα μας με επήπεδο!

αφηερομένο εξερετηκά στον Άκη τον ομωρφάντρα στον Κώστα με της εληές στον Κόστα τον μουλοχτό στα φοβερά τα δήδημα τον Θόδορα κε τον Βαγγέλα στον Τσουκάτο το μάγκα κε σε όλη τους τιν παρέα 



"Εμένα που με βλέπεις, περπάτησα σε δρόμους
Έξω από τους νόμους και από τη λογική
Εμένα που με βλέπεις δεν άφησα ρεμάλι
Απ' όλους τά 'χω πάρει- τι να μου πεις εσύ


α να χαθείς κι εσύ, κι εσύ, κι εσύ απ’τη ζωή μου
μια μίζα απ’τη δική μου
ολοοοοόκληρη η δικήηηηηηη σουουουουου


α να χαθείς κι εσύ, κι εσύ, κι εσύ απ’τη ζωή μου
μια μίζα απ’τη δική μου
ολόκληρη η δικήηηηηηη σουουουουου


ΤΙ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΚΙ ΕΣΥ!!!!!

προετοιμασίΑ

Μη ρωτάς τα χελιδόνια πού πηγαίνουν το χειμώνα-

μάθε πρώτα να πετάς.

<μ<

20 Μαΐου 2012

χρονιΚό μιάΣ βροΧής που θ'αΡγήσει ή δεΝ θαΡθεί

Αν δεν βρέξει δεν είναι βροχή

αν δεν φωτίσει δεν είναι αυγή

αν δεν παραδοθεί 
δεν είναι ήττα, αν δεν ξεψυχήσει- αν δεν είναι νεκρό, 
δεν είναι φονικό

<μ<

μυρΤώ

απόψε πόσο μοιάζεις με τη Νύχτα

χαμένη μου ελπίδα, δεύτερή μου φύση

που κάποτε τόσο πολύ σε είχα

αχ, ποθήσει

απόψε πόσο μοιάζεις με τη Νύχτα

που χώνεται στην άδεια αγκαλιά μου

τη Νύχτα που σε πήρε

μακριά μου

<μ<

σιωΠή

Δεν θα ξανατραγουδήσω 

η φωνή μου θα σκορπίσει και θα λιώσει 

στη Σιωπή 

 δεν θα ξανατραγουδήσω 

αφού δεν ακούς 

εσύ

<μ<

αΠουσίΑ

Μια νύχτα ένα βράδυ
χύμηξε το σκοτάδι
να πνίξει την ψυχή


μια μέρα ένα πρωί
δεν ήσουν πια εκεί


<μ<

όΧΙ η άΝοιΞη

Άλλη μια φράουλα νεκρή πάνω στο χώμα - όχι η άνοιξη

η σάρκα της λιωμένη - όχι η άνοιξη 

το αίμα της παντού - όχι η άνοιξη 

όχι η άνοιξη 

τί φταίει 

<μ<

photo: "strawberry" by pretend3r.deviantart.com

οσΜή ΚαταιΓίδας

τί πουλάς, τι ζητάς, δε μπορώ, δεν κατέχω 

δε μπορώ ν’ αποκτήσω 

πράγματα, τόπους

ανθρώπους, στιγμές 

κι ό,τι έχω δικό μου, δυό μάτια, δυό χέρια, 

μια μνήμη, λίγη αγάπη, 

μια φωνή, θάρθει στιγμή 

που θα τα δώσω πίσω 

<μ<