Κι όΠΩΣ Θ' αΛλάζΕι ο ΚαιΡός

.

θα σε αλγύνουν οι όρκοι που δε μάτωσες
 θα σε πονούν τα βήματα που πάτησες

θα σε στοιχειώνουνε οι δρόμοι που δεν πήρες

αβάσταχτες θα μοιάζουν οι αγάπες

που δεν αγάπησες

2 MaRTiOU 2010
.

ΑυτόΣ ο ΜίΚης ο ΜέγΑς, ο ΜέγιΣτος: όΤΑν Μια ΆνοιΞη ΧαμοΓελάΣει

ποίηση Μανώλη Αναγνωστάκη

τραγουδά η Νεράιδα Αλίκη Καγιαλόγλου

.

Όταν μιαν άνοιξη χαμογελάσει

θα ντυθείς μια καινούργια φορεσιά

και θά 'ρθεις να σφίξεις το χέρι μου

παλιέ μου φίλε

Κι ίσως κανείς δε σε προσμένει να γυρίσεις

μα εγώ νιώθω τους χτύπους της καρδιάς σου

κι ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη,

πικραμένη σου μνήμη

Κάποιο τρένο, τη νύχτα, σφυρίζοντας,

ή ένα πλοίο, μακρινό κι απροσδόκητο

θα σε φέρει μαζί με τη νιότη μας

και τα όνειρά μας

Κι ίσως τίποτα, αλήθεια, δεν ξέχασες

μα ο γυρισμός πάντα αξίζει περσότερο

από κάθε μου αγάπη κι αγάπη σου

παλιέ μου φίλε

.

Η άΝοιΞη, Πάλι

.

Λίγο ακόμα

και θά 'ρχονταν, πάλι η

Άνοιξη, πάλι

Φωτογραφία: Δική μου, χτες το απόγευμα στο Πανεπιστήμιο
κάντε *κλικ επάνω της για πλήρη ανάλυση
καλό μήνα κ όμορφη Άνοιξη!
 .

ΑποΧαιρεΤισΜός

Ξέχασε τη φωνή μου

ξέχνα το άγγιγμά μου, το φιλί μου
στον κόλπο σου βαθιά την ηδονή μου

μην ξεχάσεις, αν μπορείς,

πως σ' αγάπησα

photo by Armene

.

ΠάΛΙ

.

Λίγο ακόμα

και θά 'ρχονταν, πάλι  η

Άνοιξη, πάλι

.

ΛειΨό ΧαϊκΟύ

 

που αναπνέω

 που βλέπω και ακούω

*      που γελώ

"ΦΤΑίΕΙ ο ΓΕΡΜΑΝόΣ ΠΟυ ΜάΣ ΜΙΣΕί": Η περήφανη και παλικαρίσια Ελληναράδικη απάντηση στο ερώτημα "ΠΟΙόΣ ΦΤΑίΕΙ"

Οι Τρανοί και Παντάξιοι Αρχι-Ελληναράδες Πάγκαλος, Πετσάλνικος, Στάθης, (Νικήτας) Κακλαμάνης, Δελαστίκ, μεταξύ πολλών άλλων, υπεραμυνόμενοι της Ελληνικής Μαγκιάς και της Ελληνικής Λαμογιάς, των Ιερών και των Οσίων του Έθνους μας, έδωσαν την πρέπουσα απάντηση στους ξεδιάντροπους ανθέλληνες Γερμανούς κλπ που τόλμησαν να σατιρίσουν και να μαγαρίσουν την Αφροδίτη της Μήλου και- άκουσον! άκουσον! - την Ακρόπολη, αποκαλώντας την "ερείπιο", και συγκρίνοντάς την με την ελληνική οικονομία, "χωρίς καν να ζητήσουν την άδεια του ΚΑΣ" (in.gr). Παράλληλα ανέφεραν (ορθώς, χωρίς όμως, φυσικά, να τολμήσουν να τις απαιτήσουν, οι θρασύδειλοι) τις  πολεμικές αποζημιώσεις που ποτέ ΔΕΝ μας δόθηκαν (από τη Γερμανία), αποκαλύπτοντας  με παρρησία κι αποδεικνύοντας πέρα από κάθε αμφιβολία πως αιτία ΌΛΩΝ των  σημερινών μας δεινών είναι ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, η Τουρκοκρατία, οι εναντίον μας εκστρατείες του Ξέρξη και του Δαρείου, για να μη μιλήσουμε για το λαμόγιο τον Έκτορα και την απαγωγή της Ωραίας Ελένης.

"Φταίει το κακό το ριζικό μας; Φταίει ο Θεός που μάς μισεί;
Φταίει το κεφάλι το κακό μας; Φταίει πρωτ'απ'όλα το κρασί;"

ΌΧΙ, ΔΕΝ φταίμε εμείς. Δεν φταίνε για τα δεινά μας η διαφθορά, η αναξιοκρατία, η αδιαφάνεια. Δεν φταίνε τα σκάνδαλα επί σκανδάλων, που τίναξαν στον αέρα τα ταμεία του κράτους και εξανέμισαν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων. Δεν φταίνε τα όργια ρουσφετιών, διορισμών, αργομισθιών, επιδομάτων, στο Δημόσιο. Δεν φταίνε οι τερατώδεις μίζες και ο εξωφρενικός χρηματισμός στις προμήθειες του Δημοσίου. Δεν φταίει το  περίτεχνο μαγείρεμα συνειδήσεων ψηφοφόρων, εκλογικών νόμων και συστημάτων, οικονομικών δεικτών και στατιστικών στοιχείων, ο γκαιμπελικός έλεγχος των ειδήσεων και των ΜΜΕ. Δεν φταίει η ντε φάκτο ασυλία κάθε μεγαλοαπατεώνα, από τον διαπλεκόμενο  εκδότη ως τον μεγαλέμπορο όπλων κι από τον ιδιοκτήτη ΠΑΕ ως τον εφοπλιστή κι από τον βουλευτή ως τον Πρωθυπουργό. Δεν φταίει το όργιο μικροφοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής και και μικροδιαπλοκής και απάθειας στην ΣΥΝΕΝΟΧΗ κοινωνία. Δεν φταίει που η νεολαία μας κάααααθεται  και πίνει φραπόγαλα ενώ οι Ξένοι μας εργάζονται σαν δούλοι, στις λίγες ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ δουλειές που απέμειναν. Δεν φταίει η εξόντωση και η εξορία της βιομηχανίας και της βιοτεχνίας, η εκπόρνευση της γεωργίας με το όργιο των σπαταλημένων επιδοτήσεων και την διάλυση των συνεταιρισμών. Δεν, δεν, δεν, δεν. ΦΤΑΙΕΙ Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΙΣΕΙ. 

Το πρόβλημα"ποιός φταίει" λύθηκε μια για πάντα, λοιπόν, κι όλοι αυτοί οι σιχαμεροί ανθέλληνες, πάνω, κάτω, τριγύρω μας,  που τόσον καιρό μάς έχουν πρήξει τα χιλιογραμμένα μας αρχίδια με τις πουστιές τους, με τις τρικλοποδιές τους, και με τις ζηλόφθονες  κακίες τους, αποστομώθηκαν, μια για πάντα. ΦΤΑΙΕΙ Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΙΣΕΙ. Τελεία. Παύλα.

Πάντα μάς μισούσε ο πούστης. Τόσον καιρό δεν  τό 'λεγε, γιατί είχε ανάγκη τον γκρίχε σόννε και το σένεν τάλασσα και το γκρηκ καμάκι.

Ήρθε όμως επιτέλους το πλήρωμα του χρόνου, και οι μάσκες έπεσαν.

ΥΓ: Σε καμμιά περίπτωση δεν αρνούμαι τις θηριωδίες των Γερμανών στον Β' ΠΠ, ούτε ξεχνώ πόσα δεινά μας προκάλεσαν, και πόσα μάς χρωστάνε, ούτε τους θεωρώ πρότυπα. ΕΤΕΡΟΝ ΕΚΑΤΕΡΟΝ όμως. Μιλάνε για το τωρινό χάλι μας, ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΙΟ, και θά 'πρεπε να ντρεπόμαστε λίγο, και να σκύβουμε το κεφάλι, αναλογιζόμενοι οκαθένας το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί, αντί να τους βγάζουμε τη γλώσσα.

Κι επειδή προφανώς το "έτερον εκάτερον" που είπα δεν είναι αυταπόδεικτο, θα το αποδείξω με μία και μόνο λέξη: Κύπρος.

Η μαρτυρική, ματωμένη μας Κύπρος, που υπέφερε  - ιστορικά - τουλάχιστον όσα και η κυρίως Ελλάδα, και μάλιστα έως πολύ πρόσφατα, πολύ πιό πρόσφατα από εμάς- κι όμως, η Κύπρος απέχει έτη φωτός από το χάλι μας.


 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

«Εκείνο, βέβαια, που λείπει από την απαρίθμηση που κάνουν οι καθαρόαιμοι συντάκτες του περιοδικού», αναφέρει η ΟΕΚ σε καυστικό τόνο, είναι «η ένδοξη συμμετοχή των σταυροφόρων στην κατάλυση του Βυζαντίου, η συμβολή της αυτοκρατορικής Γερμανίας στις εθνοκαθάρσεις που διεξήγαγαν οι Τούρκοι εις βάρος των Αρμενίων και των Ελλήνων της Μικρασίας, και, τέλος, οι κλοπές ελληνικών αρχαιοτήτων από τους ναζί», καθώς και οι πράξεις τους κατά του ελληνικού λαού και της οικονομίας του - «το κατοχικό δάνειο ύψους δισεκατομμυρίων, αν εξαιρέσει κανείς δύο δόσεις που κατέβαλαν ήδη τότε οι ναζί, παραμένει μέχρι σήμερα ανεξόφλητο».

«Εμείς, μαζί με τους λογικούς στη χώρα αυτή, τους οποίους εσείς με τα άρθρα σας κάνατε να ντρέπονται, θα μαζέψουμε τα συντρίμμια που αφήσατε πίσω σας, και θα αποτοξινώσουμε τις σχέσεις των δύο λαών από το δηλητήριο που σεις χύσατε» kathimerini.gr

ΠΟΥτάΝΑ ΕΛΛΗΝΙκή ΚΟΙΝΩΝία

Δεκαετίες τώρα χλευάζεις, διαπομπεύεις, εξευτελίζεις, ταλαιπωρείς και τιμωρείς τον καλό μαθητή στο σχολείο ("σπασίκλας"), τον συνεπή πολίτη ("θύμα"), τον ειλικρινή φορολογούμενο ("κορόιδο"), τον αδιάφθορο υπάλληλο ("μαλάκας"), τον τίμιο πολιτικό ("γραφικός") , τον κάθε λογής άξιο ("αδιόριστος"  - "αποτυχημένος" - "χωρίς προαγωγή").

Δεκαετίες τώρα θαυμάζεις, στηρίζεις, επιβραβεύεις, ΨΗΦΙΖΕΙΣ τον κοπανατζή, τον καταφερτζή, τον δήθεν, τον μαγκίτη, τον απατεώνα, τον ΑΛήΤΗ, προσπαθείς με κάθε τρόπο να τού μοιάσεις.

ΤΩΡΑ ΤΙ ΓΡΥΛΛίΖΕΙΣ, ΤΙ ΔΙΑΜΑΡΤύΡΕΣΑΙ, Τι ΜΥΞΟΚΛΑΙΣ, ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ MAΣ ΞΕΦΤΙΛΑ;;;;;

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν έχω τίποτα απολύτως με τις πουτάνες- αρκεί να μην παριστάνουν τις παρθένες.

άΚουσα πως δε θέΛετε να μάΘετε Τίποτα - BertHolD BrecHt

"Με πόση ένταση και πάθος

γίνονται πρώτοι οι τελευταίοι..."

Άκουσα πως δε θέλετε να μάθετε τίποτα.

Βγάζω λοιπόν το συμπέρασμα πως είστε ζάπλουτοι.

Το μέλλον σας είναι σίγουρο - κι απλώνεται

μπροστά στα πόδια σας λαμπρό. Φρόντισαν

οι γονείς σας να μη σκοντάψετε

σ' εμπόδια. Γι' αυτό και δε χρειάζεται

να μάθεις τίποτα. Μείνε

όπως είσαι.

Κι αν τυχόν προκύψουν τίποτα ζόρια, μια και οι καιροί

ακούγεται πως είναι επισφαλείς,

έχεις ηγέτες που σε καθοδηγούν επακριβώς

τί να κάνεις για να προκόψεις.

Μαθήτευσαν πλάι σ' εκείνους

που γνωρίζουν τις αλήθειες που ισχύουν

σ' όλους τους καιρούς

και κόλπα που πάντα πιάνουν.

Αφού τόσα πολλά γίνονται για πάρτη σου, εσύ

ούτε το μικρό σου δαχτυλάκι μην κουνήσεις.

Βέβαια, αν τα πράγματα είχαν αλλιώς

θά 'ταν η μάθηση υποχρέωσή σου.

Μετάφραση: Μιλτιάδης Θαλασσινός

 Μόττο: Δήμος Μούτσης ("Μια φυσαρμόνικα που κλαίει")

ΤίποΤα

Τίποτα δεν είναι σίγουρο. Στο είπα. Δεν είναι σίγουρο πως θα υπάρχω στις εικοσιεφτά. Δεν είναι σίγουρο πως υπήρξα κάτω από μια γέφυρα, ότι σε φίλησα, ότι έκανε κρύο- δεν είναι σίγουρο πως πέρασαν κάτι παιδιά, δεν είναι σίγουρο πως τα χέρια έπαψαν για λίγο να ψάχνουν κάτω από τα ρούχα. Δεν είναι σίγουρο πως έβρεχε. 

Δεν είναι σίγουρο πως δεν είσαι ερωτευμένη μαζί μου. Δεν είναι σίγουρο πως δεν είμαι ερωτευμένος μαζί σου. 

Δεν είναι σίγουρο πως θα σε ξαναδώ.

.

ΜακάΡιοι Οι ΧριστιανΟί, Οι ΚομμουνισΤές, Κι Οι ΕραΣτές...

φαντάστηκαν, έστω

την Αγάπη, τη Δικαιοσύνη 

και τον Έρωτα

υγ. με αφορμή το β' μέρος της εξαιρετικής συνέντευξης

του Μίκη Θεοδωράκη στη Βίκυ Φλέσσα

που η ΝΕΤ πρόβαλε χτες - προς μεγάλη της ντροπή  -

1-4 τα ξημερώματα

1450 cm3

πώς να χωρέσεις

τo Άπειρο, μυαλό

μικρό, ανάπηρο

...

ΠεΡί Της ΑνιάΤου ΝόσΟυ Τού ΈρωΤοΣ

"Έτι και εις τας σπανίας εκείνας τε περιπτώσεις εις τας οποίας η ιδιοπαθής και, φευ, ανίατος αύτη νόσος, προσομοιάζει, παρά πάσαν ελπίδα,   ως να ιάται, καταλείπει μολοντούτο εις το ατυχές  θύμα αυτής θανάσιμον τινά ανοσίαν..."

Εκ του συγράμματος "Η Ανίατη Νόσος Του Έρωτος"

του Καθηγητού της Ερωτολογίας Δρος Χέρτζ Φον Ιντζέντζιμπελ

εν Βιέννη, 1874

ΠέρΑ Από Την ΙθάΚη

Τόση Θάλασσα

.

ΧαϊκΟύ Του ΔρόΜου

*

Ανυπόφορος

ο Προορισμός, αν δεν

χαρείς το Δρόμο

.

ΕυγενιΚό ΠουΛί Της ΜοναξιάΣ

τσακίσου σε τοίχους

σ’ αδιέξοδους στίχους

από πρόστυχους ήχους

ξέφυγε

Photo by Adrian:
http://www.adrian2727.blogspot.com/

.

ΑΣΜάΤΩΝάΣΜΑ

.

πλασμάτων πλάσμα, υπάρχεις;
 ή ζεις μες στο μυαλό; 

φασμάτων φάσμα, άλλο

μακριά σου δε μπορώ

ποιό χάσμα, ποιών χασμάτων, 
πρέπει να υπερβώ;

 

.

Η ΦΩΤΙά ΚΑι Το ΝΕΡό

.

( Έλπιζα  να μην εξατμιστείς 
έλπιζα να μη σβήσω)

( Έλπισα, κι εγώ,
να μη σβήσεις-

κι έλπισα, ναι
να μην εξατμιστώ )

.

.

Και ΓάΤΟΣ Το ΦΛΕΒάΡΗ

Τι ν’ αυτό που σού λείπει;

ποιός σού το έχει πάρει;

είναι ανάγκη, βίτσιο;

ιδανικό, καπρίτσιο;

πολέμησες, διεκδίκησες;

έχασες, παραιτήθηκες;

είναι χαρά ή λύπη;

τί ‘ναι,

τό που σού λείπει;

Mα ΠΟύ ΣΤο ΚΑΛό ΧάΘΗΚΕ ο ΓκάΜΥ ΜΠέΑΡ;

 

Σε περίπτωση που ανησυχούσατε....