13 Νοε 2008

Τό ΦΕΓΓάΡΙ, ΠάΝΤΑ


ΜέΡΕΣ ΝΟέΜΒΡΗ

Γιατί με γαβγίζουν τα σκυλιά; Γιατί τα ονειρικά πλατάνια στον Αλιάκμονα; Γιατί το χαλί από πολύχρωμα φύλλα; Γιατί η λίμνη, ήρεμη και λαμπερή; Γιατί νυχτώνει τόσο νωρίς; Γιατί δεν είσαι εδώ;


Μετά, η νύχτα. Που εκλογικεύεις το ένστικτο. Που επεξηγείς το άφατο. Που ισορροπείς στην κόψη της τρέλλας. Που πληγώνεσαι και δεν θες να πληγώνεις. Ώσπου να τσακίσεις. Ώσπου να τσακιστείς.

Oι άνθρωποι λιγοστεύουν, τα πράγματα δυσκολεύουν. Ή μήπως όταν τα πράγματα δυσκολεύουν, οι άνθρωποι λιγοστεύουν; Ήξερα, μα ξέχασα.



Στο ψυγείο
βρήκα μόνο κάτι χαλασμένα λουκάνικα. Τα σαπούνισα και τα έφαγα. Και τί θα πάθω; Το πολύ πολύ να πεθάνω. Σιγά.

Μα εσύ μη ζήσεις όπως στις διαφημίσεις- θα είσαι άλλος. Μην αφήσεις το δρόμο να σε πηγαίνει- θα φτάσεις αλλού. Μη με διαβάζεις, μη με ακούς - δεν ξέρω τίποτα, τίποτα, μόνο όσα απέτυχα.

Αηδόνια στην Αγίου Δημητρίου. Τριζόνια στη Σοφούλη. Νοέμβρης με κοντομάνικα, ζέστη. Νοέμβρης με ιδρωμένα σεντόνια, όχι από τη ζέστη. Τα πρώτα κρύα βράδια.


Το φεγγάρι, πάντα.

12 Νοε 2008

1974: "ή ΚΑΡΑΜΑΝΛήΣ ή ΤάΝΚΣ" - 2008: "ή ΚΑΡΑΜΑΝΛήΣ ή ΚΡάΧ"

Η ΥΣΤΟΡίΑ (ΙΣΤΟΡίΑ+ΥΣΤΕΡίΑ) ΕΠΑΝΑΛΑΜΒάνΕΤΑΙ...

.

Ω ΕΞΟΥΣίΑ, Τί ΣέΞΥ ΠΟΥ ΕίΣΑΙ!

.


Θέλω να κάνω μαζί σου ένα Βατοπαίδι!



.

11 Νοε 2008

Θα ΤοΝ ΣΠάΣΩ, ΤοΝ ΡΗΜΑΔΟΚΟΥΜΠΑΡά ΜΟυ : έΝΑΣ ΝΕΚΡόΣ ΚάΘΕ ΤΡΕίΣ ΗΜέΡΕΣ + έΝΑ ΕΡΓΑΤΙΚό ΑΤύΧΗΜΑ ΚάΘΕ ΔΕΚΑΤέΣΣΕΡΑ ΛΕΠΤά = ΣΚΑΤά ΣΤήΝ ΑΠΟΤΑΜίΕΥΣΗ

.

Στην τρίτη γυμνασίου κέρδισα ο Γάτος το πρώτο βραβείο στο Διαγωνισμό Έκθεσης για την Αποταμίευση, και φυσικά το αντίστοιχο έπαθλο: πέντε χιλιάδες δραχμές σε βιβλιάριο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (δεν είχε γίνει ακόμα "ποστ-μπάνγκ") κι έναν βαρύ μπλε κουμπαρά.
Αναρωτιέμαι τί είδους μαλακίες να είχα γράψει τότε. Να τί θα έγραφα τώρα:


Η αποταμίευση

του μαθητή Μαύρου Γάτου


Οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: σ' εκείνους που εργάζονται περισότερο απ' όσο καταναλώνουν, και σ' εκείνους που καταναλώνουν πειρισσότερο απ'όσο εργάζονται.

Η αποταμίευση είναι ένας από τους τρόπους που έχει εφεύρει το Σύστημα ώστε εκείνοι που εργάζονται περισσότερο να μην καταναλώσουν
σε καμμιά περίπτωση τόσο όσο εργάζονται, γιατί τότε πώς θα κατανάλωναν εκείνοι που εργάζονται λιγότερο περισσότερο απ' όσο εργάζονται;

Σκατά λοιπόν, και στην Αποταμίευση, και σ' αυτούς που περνούν ζωή και κότα με τον ιδρώτα και το αίμα(*) των άλλων."


Τόσο απλά. Δεν τα ξέρατε;
Αναρωτιέμαι τί στον Λύκο σάς μαθαίνουν τόσα και τόσα χρόνια
εκεί στις Σχολές Οικονομικών.

(*) "αίμα των άλλων":
"Βάσει των επίσημων στοιχείων στη χώρα μας, κάθε τρεις μέρες ένας άνθρωπος χάνει τη ζωή του σε κάποιο από τα εργατικά ατυχήματα που σημειώνονται κάθε 14 λεπτά! Μερικά από τα ατυχήματα επιφέρουν μόνιμες βλάβες, με αποτέλεσμα ο εργαζόμενος να μην μπορέσει ποτέ να επιστρέψει στα καθήκοντά του και να ζει κοινωνικά αποκλεισμένος με την πενιχρή αναπηρική σύνταξη που του προσφέρει το κράτος".

πηγή: Kathimerini.gr

.

10 Νοε 2008

ΕΠΕΙΔή ΕίΝΑΙ Το ΔΙΚό ΜΟυ ΤΟ ΡόΔΟ

.



ΑΚΟΥΣΤΕ: PUISQUE C'EST MA ROSE (ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟ ΡΟΔΟ)

βασισμένο στον Αθάνατο Μικρό Πρίγκηπα του Antoine de Saint-Exupery
Μουσική: Richard Cocciante - Στίχοι: Elisabeth Anais
Μικρός Πρίγκηπας είναι ο Jeff
Μετάφραση από τα γαλλικά: Μαύρος Γάτος
με την επιφύλαξη κάθε δικαιώματος για τη μετάφραση αυτή.


Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ

Δε μοιάζετε καθόλου στο ρόδο μου
αν κι ένας τυχαίος περαστικός
θα σχημάτιζε αυτήν την γνώμη
δεν είστε τίποτε ακόμη
δεν σας εξημέρωσε κανείς
κανέναν δεν εξημερώσατε εσείς
δεν έχετε φίλους, γι αυτό
δεν είστε στον κόσμο μοναδικές
είστε όμορφες, μα είστε κενές
κανένας για σάς δεν θα χαθεί
το δικό μου το ρόδο,
μετράει πιο πολύ απ' όλες σας μαζί

Γιατί αυτήν πότισα
Γιατί αυτήν προστάτεψα
Γιατί αυτήν παρηγόρησα
Γιατί αυτή, είναι το δικό μου το ρόδο


Η ΑΛΕΠΟΥ

Για τον αποχαιρετισμό μας, να το μυστικό μου:
μόνο με την καρδιά βλέπουμε καθαρά
ό,τι είναι αληθινά σημαντικό, είναι αόρατο για τα μάτια
οι άνθρωποι ξεχνούν την αλήθεια αυτή, μην την ξεχάσεις όμως κι εσύ
ο χρόνος που έχασες για το ρόδο σου, είναι που το κάνει τόσο σημαντικό
κι είσαι για πάντα υπεύθυνος για ό,τι έχεις εξημερώσει

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ

Νά'μαι, λοιπόν, παντοτινά υπεύθυνος για το ρόδο μου
Γιατί αυτήν πότισα...

Η ΑΛΕΠΟΥ
...την πότισες...

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ
...γιατί αυτήν προστάτεψα...

Η ΑΛΕΠΟΥ
...την προστάτεψες...

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ
...γιατί αυτήν παρηγόρησα
Γιατί αυτή, είναι το δικό μου το ρόδο

Η ΑΛΕΠΟΥ
...γιατί αυτή, είναι το δικό σου το ρόδο

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ
Γιατί αυτήν προφύλαξα...

Η ΑΛΕΠΟΥ
...την προφύλαξες...

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ
...γιατί αυτήν παρηγόρησα...

Η ΑΛΕΠΟΥ
...την παρηγόρησες...

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ
...γιατί αυτήν αγάπησα
Γιατί αυτή, είναι το δικό μου το ρόδο

Η ΑΛΕΠΟΥ
...γιατί αυτή, είναι το δικό σου το ρόδο

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ
Γιατί 'ναι αυτή
Γιατί 'ναι το δικό μου το ρόδο

Ο Μικρός Πρίγκηπας: Αντίο.
Η Αλεπού: Αντίο. Μην ξεχάσεις το μυστικό μου. Μόνο με την καρδιά βλέπουμε καθαρά.
Ο Μικρός Πρίγκηπας: "Μόνο με την καρδιά βλέπουμε καθαρά".
Η Αλεπού: Κι ό,τι είναι αληθινά σημαντικό, είναι αόρατο για τα μάτια.
Ο Μικρός Πρίγκηπας: "Ό,τι είναι αληθινά σημαντικό, είναι αόρατο για τα μάτια".
Η Αλεπού: Αυτό που κάνει το ρόδο σου τόσο σημαντικό, είναι ο χρόνος που αφιέρωσες σ'αυτό.
Ο Μικρός Πρίγκηπας: "Αυτό που κάνει το ρόδο μου τόσο σημαντικό"...
Η Αλεπού: ...είναι ο χρόνος...
Ο Μικρός Πρίγκηπας: ..."είναι ο χρόνος"...
Η Αλεπού: ...που αφιέρωσες σ'αυτό.
Ο Μικρός Πρίγκηπας: ..."που αφιέρωσα σ'αυτό. Ό,τι είναι αληθινά σημαντικό, είναι αόρατο για τα μάτια".

(Η Αλεπού φεύγει σιγά σιγά)

Ο Μικρός Πρίγκηπας: Αλεπού... Πού είσαι... Αλεπού...

.

ΔύΟ ΧΡόΝΙΑ (ΚΑι) ΜΕΤά, ΠΑΡΑΔόΘΗΚΕ Η ΝέΑ ΠΑΡΑΛίΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝίΚΗΣ: Η ΠΙό ΤΡέΝΤΥ ΤΟΥ ΚόΣΜΟΥ! ΓΙά ΠόΤΕ ΤΑ ΤΡΑΠΕΖΟΚΑΘίΣΜΑΤΑ, ΚύΡΙΕ ΔήμΑΡΧΕ:

.
Άργησα λίγο να γράψω τις εντυπώσεις μου, γιατί ήθελα να είναι όσο πιό ώριμες και αντικειμενικές γίνεται.

Δύο χρόνια τώρα μάς στέρησαν την παραλία μας, την ανάσα μας, τη βόλτα μας, μάς έβαλαν να περπατάμε στη μέση της λεωφόρου, ξόδεψαν τόσα λεφτά, για να φυτέψουν δύο συστοιχίες από κουκουναριές; Τόσος καιρός, τόσα χρήματα, τόσο τσιμέντο, τόσες τεράστιες βαρετές ευθείες, τόσο λίγο πράσινο...

Εκτός από τα δεντράκια αυτά υπάρχει ελάχιστο πράσινο, και ο επισκέπτης τοποθετείται απέναντί του, έξω από αυτό, σαν να βρίσκεται σε μιαν έκθεση: στο - όποιο - γρασίδι δεσπόζουν τεράστιες επιγραφές "μην πατάτε το πράσινο". Κύριε Αθανάσαρε, μάλλον πρέπει να προσλάβετε καμμιά κατοσταριά ακόμα δημοτικούς χαραμοφάηδες - συγγνώμη, δημοτικούς αστυνομικούς, για να κόβουν κλήσεις σε όσους τολμήσουν να πατήσουν το πολύτιμό σας πράσινο.

Το υπόλοιπο "πράσινο" της exclucive συλλογής του Δήμου μας αποτελείται από μπόλικες υπερυψωμένες τσιμεντένιες θήκες με "αρωματικά φυτά" και τεράστιες ορθογώνιες δεξαμενές με "υδρόβια φυτά".

Αντίθετα με την έλλειψη πρασίνου, υπάρχει υπερπληθώρα τσιμέντου και ξύλινων κατασκευών. Τεράστιες τσιμεντένιες επιφάνειες, ό,τι πρέπει για την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων, μιλάμε χωράει άπειρα trendy μπαράκια και καφετέριες. Με σκιά από κουκουναριές, και άφθονο χώρο για παρκάρισμα, ακριβώς δίπλα, να μην κουράζονται κιόλας οι άνθρωποι (προς το παρόν υπάρχουν εςπόδια για την είσοδο οχημάτων, αλλά πάω στοίχημα ότι σε λίγο κάποιοι θα τα φουντάρουν και θ' ατονήσει και ο έλεγχος, οπότε θ' αρχίσουν κι εκεί οι τσάρκες με τ' αυτοκίνητα και η χρήση του χώρου ως πάρκιγκ, όπως ακριβώς γίνεται στην υπόλοιπη νέα παραλία).

Συνολική κρίση: Τόσα λεφτά, τόσος χρόνος, για τόσο τσιμέντο, και τόση ευθεία.


Και να σκεφτείς πως τώρα ετοιμάζονται να κλείσουν για ΤΡΙΑ χρόνια (το λιγότερο) τα υπόλοιπα δυόμισι χιλιόμετρα της Νέας Παραλίας, από το Λευκό Πύργο ως το Ναυτικό όμιλο. Αν σκεφτείς ότι εκεί που έλεγαν ένα χρόνο έκαναν δύο και, τα τρία θα γίνουν τουλάχιστον έξι. Αλίμονό μας. Θα γεράσουμε πριν ξαναχαρούμε βόλτα στην παραλία...
.







Σημείωση: τα βίντεο δεν είναι δικά μου, τα βρήκα στο Youtube.

8 Νοε 2008

"ΚΥΛίΣΤΗΚΑΝ ΠάΝΩ ΣΤό ΣΤΡώΜΑ... ΓύΡΕΥΕ ΕΚΕίΝΗ ΚΙ ΕΚΕίΝΟΣ ΓύΡΕΥΕ, ΑΛΛά"...

.

…Εκεί κύλησαν οι ώρες, ώρες που ανάσαιναν με μια πνοή, που οι καρδιές τους χτυπούσαν με μια καρδιά, ώρες που ο Κ. κατατρυχόταν από το αίσθημα ότι χάνεται, ή ότι περιπλανιέται σε μια παράξενη χώρα, πιο πέρα από εκεί που περιπλανήθηκε ποτέ του άνθρωπος, μια χώρα τόσο παράξενη, που ο αέρας της δεν είχε τίποτα κοινό με τον γνωστό του αέρα, όπου μπορούσες να πεθάνεις από την αίσθηση του παράξενου, και που ωστόσο η μαγεία της ήταν τέτοια, ώστε δεν μπορούσες παρά να προχωρείς και να χάνεσαι όλο και περισσότερο…


… κυλίστηκαν πάνω στο στρώμα. Απόμειναν πλαγιασμένοι εκεί, αλλά δεν ξαναβρήκαν τη λησμονιά της πρώτης νύχτας. Γύρευε εκείνη κι εκείνος γύρευε, αγρίεψαν, παραμορφώθηκαν τα πρόσωπά τους, έχωναν τα κεφάλια τους ο ένας στον κόρφο του άλλου, γύρευαν, και τα σφιχταγκαλιάσματά τους, και οι σπασμοί των κορμιών τους, δεν μπορούσαν να τους κάνουν να λησμονήσουν, παρά μονάχα τους θύμιζαν εκείνο που γύρευαν. Σαν τα σκυλιά που απεγνωσμένα σκάβουν το χώμα, έσκαβαν ο ένας το κορμί του άλλου, και συχνά, ανέλπιδα ξεγελασμένοι, σε μια τελική προσπάθεια να φτάσουν στην ευτυχία, οσφραίνονταν κι έγλυφαν ο ένας το πρόσωπο του αλλουνού. Ο κάματος τους καταπράυνε τέλος, και τους έκανε να νιώσουν αμοιβαία ευγνωμοσύνη .

Franz Kafka, "Ο Πύργος", Εκδόσεις Γαλαξία
Μετάφραση Αλέξανδρου Κοτζιά (με μικρές τροποποιήσεις)

7 Νοε 2008

..."ΚΑί Σέ ΑΠΑΛΛάΣΣΩ ΑΠό ΤήΝ ΑΠΟΥΣίΑ ΜΟΥ!"

.



(όχι, θα καθόμουν να φάω τον χυλό που μού μαγείρευες!)

Σ;-)



.

6 Νοε 2008

ώΣέΞΟΥΣίΑ



Θα σ' εξιχνιάσω σ' εξακριβωμένες έξεις

σ' έξι ώρες έξι μήνες έξι χρόνια

Ώς εξουσία,
ώς- εξηγήσου!
Θα τ' αντέξεις;




Photos: Sara Tommasi from Max Italia
.

Η ΝίκΗ ΤΟΥ ΟΜΠάΜΑ, Ο ΠΑΓΚόΣΜΙΟΣ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜόΣ, ΚΑΙ Η ΜΝήΜΗ ΤΟΥ ΧΡΥΣόΨΑΡΟΥ


Το χρυσόψαρο, ως γνωστόν, έχει μνήμη μερικών λεπτών. Το ίδιο και οι περισσότεροι άνθρωποι, αν κρίνω από τον γενικό ενθουσιασμό για τη νίκη του Ομπάμα.

Ωραία, λοιπόν, άλλαξε ο Πρόεδρος κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς: Ο νέος Πλανητάρχης είναι πιό συμπαθητικός από τον ανεκδιήγητο Μπούς. Είναι και ο πρώτος μαύρος Πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ. Και λοιπόν; Τί έγινε;

Να σάς θυμίσω ότι μαύρη είναι και η αλήστου μνήμης (στα τσακίδια) Κοντολίζα Ράις; Ή μήπως ο αρχι-ιέραξ Κόλιν Πάουελ είναι άσπρος;

Α, ξέχασα, ο Ομπάμα είναι προοδευτικός, είναι τίμιος, είναι νέος, είναι φιλέλληνας κι αντιπαθεί την Τουρκία (!), είναι, είναι...

Αχ καλά μου χρυσόψαρα, ξεχάσατε κιόλας έναν κάποιον Μπίλη Κλίντον, τις ελπίδες που συνόδεψαν την εκλογή του, τον ενθουσιασμό για την αποχώρηση του πατέρα Μπούς, τις υπαναχωρήσεις που έκανε ο Μπίλης στα πάντα με το που εξελέγη (σιγά μην μπορούσε να κάνει κι αλλιώς), το επιτελείο λαμπρών σαραντάρηδων που τον συνόδευε, μια παρέα που πολλοί πίστεψαν τότε ότι θ' άλλαζε τον κόσμο, μεταξύ των οποίων, έναν πανίσχυρο Τζώρτζ Στεφανόπουλος, που δεν πρόσφερε απολύτως τίποτα στα εθνικά μας θέματα... ξεχάσατε τις ευχαριστίες του τότε Πρωθυπουργού μας προς αυτόν τον Μπίλη, τον λόγο για τον οποίο τον ευχαριστούσε...

Το καλύτερο απ' όλα για να παχύνεις είναι να έχεις γιαγιά χρυσόψαρο, ή γιαγιά με Alzheimer: "Να σού κάνω πατατούλες τηγανητές, εγγονάκι μου;" "μα γιαγιά, πριν λίγο έφαγε πατάτες τηγανητές" "Τί λες παιδάκι μου, πότε τού τηγάνισα εγώ πατάτες; Το παιδί πεινάει- να, ώσπου να γίνουν, πήγαινε πάρε κι ένα παγωτό" - "μα, γιαγιά...." κλπ κλπ.

Δεν έχω καλό προαίσθημα για τον Ομπάμα, και μακάρι να βγω ψεύτης. Μπορεί να είμαι άδικος, ή και απλά γκρινιάρης- αλλά κι εσείς, κρατήστε επιτέλους κι ένα μικρό καλάθι! Χρυσόψαρα, ε χρυσόψαρα!


5 Νοε 2008

Ο ΜέΓΑΣ ΘΕόΣ έΡΩΤΑΣ (ΚΑΙ ΤΟ ΠήΔΗΜΑ ΤΩΝ ΣΚύΛΩΝ)

.

Ένα κεφάλαιο από το "Ταξίδι Χωρίς Επιστροφή"
Για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι παλιοί


(

Ο ΜΕΓΑΣ ΘΕΟΣ ΕΡΩΤΑΣ (ΚΑΙ ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ ΤΩΝ ΣΚΥΛΩΝ)

μέρος πρώτο


...Έτσι και στο ένστικτο αυτό, όπως και στα άλλα, η αλήθεια ντύνεται με μια πλαναίσθηση, για να επενεργήσει πάνω στην θέληση. Και ηδονής πλαναίσθηση είναι εκείνη, που παρουσιάζει στα μάτια του ανθρώπου μια πλάνα εικόνα υπέρτατης ευτυχίας, στην αγκαλιά της ομορφιάς που γι΄αυτόν δεν έχει το ταίρι της. Φαντάζεται πως για την απόλαυσή του θυσιάζει τους κόπους και τους αγώνες του, ενώ δουλεύει για τη διαιώνιση του είδους…
Άρθουρ Σοπενχάουερ, "Μεταφυσική του έρωτα"


Με λίγα λόγια, ο φίλτατος θείος Αρθούρος μάς λέει ότι ο Έρωτας δεν είναι ένας φτερωτός Θεός, "ανίκητος σε κάθε μάχη", αλλά μια διαρκής ομαδική παράκρουση της ανθρωπότητας. Μια πανανθρώπινη συλλογική ψύχωση. Μια απάτη, που έγραφε και το γκράφφιτι…

Ή, για να το πούμε ακόμα πιο ωμά…

You and me baby ain’t nothing but mammals,
so let’s do it like they do on the Discovery Channel
(Boys 2 Men, "The Bad Touch")


Αν χρειάζεστε μετάφραση, λέει «εσύ κι εγώ μωρό μου δεν είμαστε παρά δύο θηλαστικά, ας το κάνουμε λοιπόν όπως στα ντοκυμανταίρ για τα ζώα».


Αν είναι έτσι όμως, γιατί οι άνθρωποι δεν το συνειδητοποιούν; Αφού σε γενικές γραμμές είμαστε λογικά όντα, γιατί επιμένουμε να επενδύουμε τόσο πολλή ενέργεια, τόσο χρόνο, τόσο κόπο, σε κάτι τόσο παράλογο, γιατί αφηνόμαστε να εξ-απάτη-θούμε, κυνηγώντας μια πλαναίσθηση ηδονής, ακολουθώντας έναν δύσκολο δρόμο, που συνήθως οδηγεί σε μια προδιαγεγραμμένη και προαναγγελθείσα -βλέπε κεφάλαιο "χωρισμός"- καταστροφή ;

Μα φυσικά, επειδή δεν υπάρχει τίποτα πιό ευχάριστο σε αυτήν την ζωή από το να κρατάς στην αγκαλιά σου, και να σε κρατάει, ο άνθρωπος που αγαπάς. Και τίποτα πιο συγκλονιστικό από το να κάνεις έρωτα μ' έναν άνθρωπο με τον οποίο είστε αμοιβαία ερωτευμένοι.

Χρειάζεται μήπως να πω τίποτ’άλλο;

ΤΙ ΝΑ ΠΩ

(πατήστε play δεξιά, στο "Ράδιο Μαύρος Γάτος", για να το ακούσετε)
Στίχοι: Πυθαγόρας, Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Ερμηνεύτρια: Χαρούλα Αλεξίου

Τί να πω σε μια πόλη με καπνούς και τσιμέντα,
τα κομπιούτερ δε λένε για αγάπη κουβέντα,
τί να πω
τί να πω Παναγιά μου στης αυλής το παιδί
που φεγγάρι τ' Αυγούστου δεν μπορεί πια να δει,
τί να πω

Μα τί να πω τέλος πάντων, ντρέπομαι και να το πω
πως είν' ωραίος ο κόσμος, επειδή σ' αγαπώ

Τί να πω στο φαντάρο που φυλάει στη σκοπιά του
και ριπές τον γαζώνει η πικρή μοναξιά του
τί να πω
τι να πω στις γυναίκες μες το άδειο χωριό
που 'χουν άντρα στη πόλη και στα ξένα το γιό
τί να πω

Μα τί να πω τέλος πάντων, ντρέπομαι και να το πω
πως είν' ωραίος ο κόσμος, επειδή σ' αγαπώ

Αν μετά τον Θεό αποκαθηλώναμε και τον Έρωτα, τι θα έμενε στη ζωή, σ’αυτό το Ταξίδι Χωρίς Επιστροφή από το Τίποτα σ' ένα άλλο Τίποτα, τί θ' απέμενε, ώστε ν' αξίζει να ζεις; Εντάξει, θα έμενε το σεξ, αλλά σεξ κάνουν και οι αχινοί. Τί θα ξεχώριζε τον άνθρωπο από τα ζώα;

[Θα πουν κάποιοι, για ποιόν λόγο πρέπει να ξεχωρίζει ο άνθρωπος από τα ζώα; Το συζητάμε αυτό, αλλά είναι μεγάλη κουβέντα.]

Υπάρχει βέβαια κι η Αγάπη, και δεν είναι καθόλου μα καθόλου λίγη, αλλά και πάλι, κάποια ανώτερα ζώα αγαπάνε, με όλη την έννοια της λέξης: θά 'χετε ακούσει για σκύλους που πέθαναν από μελαγχολία μετά τον θάνατο του αφεντικού τους, για να μην πούμε για τους χιμπατζήδες, που έχουν πολύπλοκες διαπροσωπικές σχέσεις, μεταξύ των οποίων φυσικά και σχέσεις αγάπης, στα πλαίσια των οποίων φιλιούνται με πάθος, βαδίζουν χεράκι-χεράκι, κτλ, όσο κρατάει βέβαια η περίοδος του ζευγαρώματος, μετά, μην τον είδατε τον Παναή.

Μόνον οι άνθρωποι ερωτεύονται… Αλλά τι είναι τέλος πάντων αυτός ο "Έρωτας";

Έρωτας είναι ο χώρος και ο χρόνος δικαιωμένος από τις αισθήσεις της καρδιάς
Μαρσέλ Προυστ

Έτσι σ’έχω κοιτάξει πού μου αρκεί
Νά’χει ο χρόνος όλος αθωωθεί

Οδυσσέας Ελύτης (Μονόγραμμα)

Λοιπόν, ο θείος Αρθούρος είναι υπερβολικά κυνικός, τουλάχιστον για την δική μου ψυχοσύνθεση. Μπορεί να μην είμαι παρά ένα ακόμα θηλαστικό του Discovery Channel, αλλά δηλώνω ανοιχτά και ασύστολα πως συντάσσομαι με την ποιητική θεώρηση του Έρωτα, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως εθελοτυφλώ- το προτιμώ, παρά να απομυθοποιήσω KAI τον Έρωτα:

- Πες μου, τι ξέρεις για τον Έρωτα;
- Κοιμήσου αγοράκι, έπαιζες όλη μέρα, κοιμήσου τώρα ήσυχα
- Σε παρακαλώ, πες μου, τι ξέρεις για τον Έρωτα;
- Είναι ένα παραμύθι, το πιο όμορφο απ΄όλα…
- Πες το μου, κάθε νύχτα ξαγρυπνώ για να τ'ακούσω.
- Κοιμήσου, αγοράκι, είσαι πολύ μικρό για τόσο φως.
- Όλη μου τη ζωή τ'ονειρεύομαι… ας καώ!
- Και τι ξέρεις εσύ για την ζωή!
- Είναι ένα παραμύθι, το πιο αληθινό απ'όλα.

Μαύρος Γάτος (1991)



Πολύ νέος, άνοιξα την αγκαλιά μου στην αγνότητα. Δεν ήταν παρά ένα φτεροκόπημα στον ουρανό της αιωνιότητάς μου, ένα καρδιοχτύπι ερωτευμένης καρδιάς σε κατακτημένα στήθη.
Δεν μπορούσα πιά να εκπέσω. Ερωτευμένος με τον έρωτα.
Στην πραγματικότητα, το φως με θαμπώνει. Έχω κρατήσει μέσα μου αρκετό για να βλέπω τη νύχτα, όλη νύχτα, όλες τις νύχτες.

Τα χαρτιά μού είπανε πως θα την συναντήσω στη ζωή, αλλά χωρίς να την αναγνωρίσω. Ερωτευμένος με τον έρωτα.
Paul Eluard, απόσπασμα από τη "Ντάμα Καρρώ"

Μα εκείνη χαμογέλασε, φορώντας χρώματα ανοιχτά, σαν ανθισμένη αμυγδαλιά, μέσα σε φλόγες κίτρινες… Και περπατούσε ανάλαφρα, ανοίγοντας παράθυρα, στον ουρανό που χαίρονταν… Κι είδα το στήθος της γυμνό, τη μέση και το γόνατο, πώς βγαίνει από την παιδωμή, να πάει στα επουράνια… Μέσα στους φρέσκους ροδαμούς, στήθος γυμνό ως τις φλέβες, πέρα απ’τη νύχτα τη στεγνή, πέρα απ’τους άσπρους γέροντες…
Γ.Σεφέρης

συνεχίζεται

δείτε επίσης: Έρωτας και Ψυχή


.

4 Νοε 2008

PAuVRE CoN

.

Ώσπου να πεθάνεις
Δε ζεις, μην και πεθάνεις



ΑΜέΤΡΗΤΑ ΚόΚΚΙΝΑ ΦύΛΛΑ

.


Έλα στο βουνό μου, να σού δείξω
το δάσος μου, με τις βελανιδιές

έλα, πριν αρχίσουν
οι βροχές



Βέρμιο, 3-11-2008

31 Οκτ 2008

Η ΓοργόΝα



Μια γοργόνα βρήκε ένα παιδί να κολυμπά
  τον διάλεξε δικό της, 
ένωσε το σώμα της με το δικό του σώμα


Βούτηξε γελώντας στα βαθιά
ξεχνώντας, μές την άγρια χαρά
πως πνίγονται κι οι εραστές ακόμα


W.B.Yeats
Μετάφραση Μαύρος Γάτος






A mermaid found a swimming lad
picked him for her own
pressed her body to her body

Laughed, and plunging down
forgot, in cruel happiness
that even lovers drown

W.B.Yeats














Edward Burne-Jones:
The Depths Of The Sea


30 Οκτ 2008

όΧΙ, ΔΕ ΘΑ (ΞΑΝά)ΓΥΡίΣΩ Να ΚΟΙΤάΞΩ ΠίΣΩ

.

Την Ευρυδίκη αγάπησε ο Ορφέας, κι από την Ευρυδίκη αγαπήθηκε, "υπέρ πάντα θνητό"...


Κι ενώ η φύση ετοίμαζε την ταιριαστή τους ένωση,


ένα φιδάκι, πήρε τη Νύμφη με δάγκωμα, και την έστειλε στον Άδη...


Για τον Ορφέα ήταν το τέλος του κόσμου που εγνώριζε. Την αγάπη, πώς να γυρίσεις πίσω στο φώς;

Ο Ορφέας δρόμο παίρνει, δρόμο αφήνει, και φτάνει με όπλο μοναδικό τη λύρα του στον υπόγειο Άδη.

Οι ψυχές, ανακουφίστηκαν, από την ουράνια μουσική...


Η Περσεφόνη, η πικραμένη θεά, λύγισε από τον έρωτα, κι επέτρεψε στον Ορφέα να γυρίσει στο φώς, με την αγαπημένη του. Αλλά ο όρος που έθεσε ήταν... η Ευρυδίκη έπρεπε να βλέπει την πλάτη του καλού της, ώσπου ν' ανέβει στο φως- όχι το πρόσωπό του...


Τότε, στην έξοδο κοντά, ο Ορφέας λύγισε, κι έστρεψε να ιδεί την σκιά που τον ακολουθούσε.


Ευθύς, η Ευρυδίκη έγινε αυτό που πάντοτε ήταν... αγνώριστη...


κι αόρατη...



πατήστε play για ν' ακούσετε τη συνέχεια
και "Το τραγούδι της Ευριδίκης" του Μάνου Χατζιδάκι
με την Τάνια





Ο Ορφέας γύρισε με άσπρα μαλλιά στη Θράκη του
κανείς δεν τον άκουσε να παραπονεθεί ξανά για το Θάνατο
αλλά είχε γίνει σκληρός με τη ζωή...

δεν άντεχε να είναι ευγενικός στις Μαινάδες
που με τα αμπελόφυλλα γέμιζαν τις κοιλάδες της Θράκης άσεμνες ωδές
κι επειδή τις περιφρόνησε, αυτές τον σκότωσαν...


...έπειτα, όλα έγιναν κύμα στη Λευκή Θάλασσα
απόηχοι των ναυαγών, σε σκοτεινές παραλίες...


"Η Λειτουργία του Ορφέα", απόσπασμα
κείμενα: Πάνος Θεοδωρίδης
μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
απαγγελία: Κώστας Καζάκος

.

ΚΑί ΨάΧΝΩ ΜέΣΑ ΣΤά ΣΚΟΥΠίΔΙΑ



και βρίσκω πράγματα χαμένα

κάπου, μπορεί
να βρω κι εσένα


.

29 Οκτ 2008

ΣΚΟΤΕίΝΙΑΣΕ ΠΙά

TRi MARTΟLoD, YAOYaNK, O VONeT A VEAJiN ("ΤΡίΑ ΝΑΥΤάΚΙΑ" - ALAN STIVELL, CELTIC TRADITIONAL )


"Tri martolod", παραδοσιακό
στην Κέλτικη διάλεκτο της Βρετάννης

τραγουδά ο Alan Stivell
από το δίσκο "L' âme de la Bretagne (η ψυχή της Βρετάννης)"

απόδοση: Μιλτιάδης Θαλασσινός



Τρία ναυτάκια παν
λαλαλά, λαραλά
τρία ναυτάκια παν
για μακρινό ταξίδι

για μακρινό ταξίδι, ναι
για μακρινό ταξίδι


Τους
φέρνει ο άνεμος
λαλαλά, λαραλά
τους φέρνει ο άνεμος
στο Νέο εκεί τον Κόσμο

ρίχνουν την άγκυρα
πλάι στον παλιό το μύλο

Στον μύλο τον παλιό
λαλαλά, λαραλά
εκεί στον μύλο τον παλιό
δουλεύει μια κοπέλα

......
χλωμιάζει, με ρωτά

λαλαλά, τραλαρά
χλωμιάζει, με ρωτά
να μάθει πού με ξέρει

χλωμιάζει, και ρωτάει με
να μάθει πού με ξέρει


"στη Νάντη γνωριστήκαμε
εκεί δώσαμε Λόγο

στην Νάντη μες στην αγορά
σού 'δωσα δαχτυλίδι

φτωχοί
εμείς  κι αν είμαστε
να γίνουμε ζευγάρι"


"σπίτι και βιός δεν έχουμε,
ούτ' αχυρένιο στρώμα

ούτε κουβέρτα και προικιά
και μαλακό κλινάρι"

"στο πάτωμα κοιμόμαστε,
πάνω στο χωματάκι"


"σαν το ζητιάνο νά 'μαστε
στο πάτωμα που γέρνει;"

"νά μαστε σαν την πέρδικα
που κάθε αυγή το δρόμο παίρνει..."


......

σωπαίνει το τραγούδι μου
κι αν ξέρεις, τέλειωσέ το...





Tri martοlod Yaouank
tra la la la digatra
Tri martοlod Yaouank
o vonet a veajin

O vonet a veajin ge
o vonet a veajin

Gant'n avel bet kase
tra la la la digatra
Gant'n avel bet kaset
betek an Douar-Nevez

Betek an Douar-Nevez ge
betek an Douar-Nevez
E-kichen Meilh-ar-Wern
tra la la la digatra
E kichen Meilh-ar-Wern
o deus mouilhet o eoriou

O deus mouilhet o eoriou ge
o deus mouilhet o eoriou
Hag e-barzh a Veilh-se
tra la la la digatra
Hag e barzh a Veilh-se
e oa ur servijourez

E oa ur servijourez ge
e oa ur servijourez
Hag e c'houlenn ganin
tra la la la digatra
Hag e c'houlenn ganin
pelec'h hor graet konesans

Pelec'h hor graet konesans ge
pelec'h hor graet konesans
E Naoned er marc'had
tra la la la digatra
E Naoned er marc'had hor
boa choazet ur walenn

.

27 Οκτ 2008

ΠέΝΤΕ ΔΑΜάΣΚΗΝΑ




Πέντε Δαμάσκηνα!

(στο Κουφονήσι, πέρσι, περιμένοντας τον ηρωϊκό Σκοπελίτη)

Σ;-)))




26 Οκτ 2008

AL JoRN DeL JUDiCI, PARRa QUi HAURa FeT SERViCi... ("The Song OF The Sybil")

.

Τϊ να λέει άραγε η Σίβυλλα
με τα μεσαιωνικά της Καταλανικά;

Μπορεί και να λέει...





..."πάλι θα γυρίσει
σαν πρώτα, η Αγάπη
θ'ανθίσει..."




Εικόνα:
Η
Δελφική Σίβυλλα, του Michelangelo Buonarotti
από την Καπέλα Σιστίνα


"Un rei vendra perpetual
vestit de nostra carn mortal;
del cel vindra tot certament
per fer del segle jutjament

Al jorn del Judici,
parra` qui haura` fet servici"...



*



"Αιώνιος βασιλιάς θα 'ρθεί
ντυμένος σάρκα
ανθρωπινή
θα έρθει απ' τον ουρανό
να κρίνει κάθε ένα θνητό

 
κι όταν γίνει η Κρίση
ο Δίκαιος θα ξεχωρίσει"


(Μετάφραση: Μιλτιάδης Θαλασσινός)