TO ΜΕΓΙΣΤΟ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΨΟΦΉΣΑΜΕ ΑΚΟΜΑ...

Αχ, βυζάκια μου αντρικά, πόσα και πόσα κοτόπουλα με οιστρογόνα δεν φάγαμε από τότε που ήμασταν παιδιά...

Αχ, κυρία καθηγήτρια, που μάς έλεγες να τρώμε τα φρούτα και τα λαχανικά με τις φλούδες, γιατί έκεί είναι οι βιταμίνες, ξέχασες να μάς πεις ότι στη φλούδα είναι και τα περισσότερα φυτοφάρμακα...

Αχ, κακόμοιροι Πακιστανοί, που μαζεύατε τις φράουλες της Μανωλάδας, μισό κιλό η καθεμία...

Αχ, κακόμοιρη Ελλάδα, που έφαγες το Τσερνομπίλ στο κεφάλι, έτρεξες ν αγοράσεις όσα Νουνού μπόρεσες, και μετά έφαγες ανέμελα κι αδιαμαρτύρητα όλην την ραδιενεργό γεωργική παραγωγή εκείνης της χρονιάς, που φυσικά δεν καταστράφηκε, αλλά διοχετεύτηκε στην αγορά με χρονοκαθυστέρηση... Ραδιενεργά σιτηρά, λαχανικά, γάλατα, τυροκομικά... Αχ, κακόμοιρη Βόρεια Ελλάδα, που ο αριθμός των καρκίνων σου έχει ξεπεράσει κάθε σενάριο τρόμου...

Αχ, κακόμοιρα γουρουνάκια, μοσχαράκια, κοτόπουλα, που με την κατάλληλη σάλτσα έχετε όλα την ίδια ακριβώς γεύση, ενώ χωρίς σάλτσα δεν έχετε πιά καθόλου γεύση...

Αχ, κακόμοιρο στομάχι μου, που νόμιζες πως εσύ έφταιγες που δεν μπορείς πιά να φας τηγανητά και πίτες "απ' έξω"... Ε ρε ορυκτέλαιο που έχεις κατεβάσει και δεν πήρες χαμπάρι (εκτός από την βαρυστομαχιά...)

"Αν ξέραμε τί τρώμε", μακαρίτη μου κύριε Μπαζαίε, θα έπρεπε να έχουμε πεθάνει από πείνα...

ΜΙΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚή ΝέΑ ΔίΑΙΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΤΙΝό ΚΑΛΟΚΑίΡΙ: Η ΔίΑΙΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟύ!

Τρως ό,τι θέλεις! Του σκασμού!
Μετά ξαπλώνεις ανάσκελα, βογγώντας, και μουρμουρίζοντας "ω, θεέ μου"...

Σ;ο)))))

ΣΤΟύΣ ΚήΠΟΥΣ ΤΟύ ΜίΔΑ

Στους κήπους του Μίδα
σε είδα, Χρυσή
να περνάς


τα ρόδα γιορτή
κι εσύ, ξανθή θαλερή ροδαριά
να γελάς


κι ήσουν το φως μου,
κι ήσουν το κέντρο
του κόσμου


παν είκοσι χρόνια
πάει μία ζωή
αλλά, τί κρατάει, αγάπη μου
αιώνια;


Βέροια, 7 Ιουνίου 2ΟΟ8

.
Κάτω από το κάστρο της Βέροιας, λέει η παράδοση, στους πρόποδες του κατάφυτου Βερμίου όρους, βρίσκονταν κάποτε οι θρυλικοί κήποι του Βασιλιά Μίδα. Εκεί φύτρωναν τα πιο όμορφα τριαντάφυλλα του κόσμου. Τον καιρό εκείνο ζούσαν στον ευλογημένο αυτόν τόπο οι Βρύγες, ένα θρακικό φύλο, και καλλιεργούσαν τους απέραντους ροδώνες τους για να τιμήσουν τον αγαπημένο τους Θεό, τον Διόνυσο. Κι ο Μίδας ήταν ο βασιλιάς τους. Κι ήταν πολύ περήφανοι οι Βρύγες για τους ξακουστούς τους κήπους με τα ονομαστά τριαντάφυλλα...

Πέρασαν χρόνια και καιροί, και εισέβαλαν στην περιοχή οι Ορέστες Μακεδόνες. Διωγμένοι βίαια από τον τόπο τους οι Βρύγες, ή έστω πολλοί από αυτούς, βρήκαν καταφύγιο στη Μικρά Ασία. Εκεί έζησαν στα ιστορικά χρόνια, γνωστοί ως Φρύγες. Η νέα τους πατρίδα, η Φρυγία, είχε πρωτεύουσα το Γόρδιο.

Οι Φρύγες δεν υπάρχουν πιά, ούτε εδώ ούτε στη Μικρασία, αλλά οι κήποι του Μίδα, με τα υπέροχα τριαντάφυλλα, υπάρχουν ακόμα στη Βέροια, κάτω ακριβώς από το φυσικό μπαλκόνι της πανάρχαιάς μας πόλης...

Βάκχος και Μίδας

Ιώ, άΝΘΡΩΠΟΙ (έι, σεις, άνθρωποι!)

- Δε ντρέπεσαι να αυνανίζεσαι δημόσια, Διογένη;
- Και γιατί να ντραπώ; Μακάρι να μπορούσαμε να τρίβαμε έτσι το στομάχι μας και να χορταίναμε φαΐ...

- Διογένη, τρελλάθηκες; Γιατί ζητάς ελεημοσύνη από ένα άψυχο άγαλμα;
- Είναι απλό: Εξασκούμαι στο να μη μού δίνουν.

- Τί πολλά που είναι τα τάματα στο Ναό, Διογένη! Πόσοι και πόσοι δεν ευγνωμονούν τους Θεούς για τη σωτηρία τους!
- Ναι, αλλά σκέψου πόσα θα ήταν, αν άφηναν τάματα και όλοι εκείνοι που ΔΕΝ σώθηκαν!

- Διογένη, αν θέλεις να σού δώσω ελεημοσύνη, θα πρέπει να με πείσεις.
- Μα αν μπορούσα να σε πείσω για κάτι, θα σε έπειθα να κρεμαστείς, παλιοαλήτη!

-Πότε πρέπει να παντρεύονται οι άνθρωποι, Διογένη;
- Οι νέοι όχι ακόμα, οι μεγαλύτεροι ποτέ...

- Ποιό είναι το χειρότερο πράγμα στη ζωή, Διογένη;
-Να είσαι γέρος και φτωχός...

-Ποιό ζώο δαγκώνει πιο άσχημα, Διογένη;
-Από τα άγρια ο συκοφάντης, από τα ήμερα ο κόλακας...

- Διογένη, δεν μού αρέσει η φιλοσοφία.
- Τότε για ποιόν λόγο ζεις, αφού δεν ενδιαφέρεσαι να ζήσεις καλά;

- Ποιό κρασί σού αρέσει πιο πολύ, Διογένη;
- Το ξένο...

- Διογένη, γιατί σε φωνάζουν σκύλο;
- Επειδή στους καλούς κάνω χαρές, στους τσιγγούνηδες γαβγίζω, και τους παλιανθρώπους τους δαγκώνω.

Διογένης ο Σινωπεύς, ο Σκύλος (ο κύων, ο "κυνικός")

ΚΑΘέΝΑΣ ΜόΝΟΣ ΤΟΥ

Καθένας μόνος του
καθένας μόνος του, κι αφέντης στο τσαρδί του
καθένας μόνος του, κι αφέντης στη ζωή του
σπίθες φευγαλέες οι κοινές μας στιγμές
απέραντο το σκοτάδι
της μοναξιάς

ΞέΝΟΣ

Ξένες φωνές θα συζητούν γι' άγνωστους φόβους
ξένα παιδιά θα παίζουν άγνωστα παιχνίδια
άνεμος ξένος, άγνωστα τραγούδια θα φορά

εκεί που φύτρωσες παιδί, ξεριζωμένε

AMOUR ET PSYCHE - έΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΨΥΧή

William Bouguereau (1895, λεπτομέρεια)

Antonio Canova (1: 1796-1800, Louvre - 2: 1800-1803, Hermitage )

Jacques Louis David, 1813

Tadovino (1834), copy of original by Antonio Canova

William Bouguereau (1889)

Zimmerman's "Metamorphoses", director Steven Young (Broadway 2002)

Edward Burne-Jones, "The Wedding of Psyche" (1895)

blackeri.deviantart.com (2002)

Gerard Francois Pascal Simon (1798)

Antonio Canova (1787-1793)

William Bouguereau (1895)

Annie Swynerton (1891)

William Bouguereau (1883)

"ΚΛΕΠΤΑΠΟΔόΧΟΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜάΤΩΝ"

Γίνεται;

ΣΕ ΠΕίΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟύ, ΤΟΥ ΒΟύΔΑ, ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΙΚήΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚόΤΗΤΑΣ

...αποκλειστικό μας πεπρωμένο είναι η πραγματική πραγματικότητα.
Όλα τ' άλλα είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας...

ΠΟύ ΠάΕΙ Η ΤΗΛΕόΡΑΣΗ όΤΑΝ ΔΕΝ ΤΗΝ ΒΛέΠΕΙ ΚΑΝΕίΣ;

MADEMOISELLE CHANTE LES BLUEZ

***AUTOPLAY ENABLED ***

Κάποιες μεγαλώνουν παιδιά σe άθλιες εργατικές κατοικίες
Κάποιες περιφέρουν τις καμπύλες τους από τις Ουκρανίες ως τις Βραζιλίες
Κάποιες περνούν μήνα του μέλιτος στις Κυανές Ακτές
είναι και μερικές
που αγωνίζονται στους δρόμους με πλακάτ και προκηρύξεις
που δεν μπορούν πιά να το παίξουν σύμβολα του σεξ
που πουλάνε έρωτα στων αμαξιών τους τις γωνιές

Μα εκείνη τραγουδάει τα μπλούζ

Μην την ζηλεύετε πολύ
Που πίνει κόκκινο κρασί
Και τραγουδάει τα μπλούζ


Κάποιες χτυπιούνται οχτάωρο στις γραφομηχανές
Κάποιες κυνηγάνε όλη μέρα γκόμενους και κολλητές
Κάποιες προσκυνούν βιτρίνες και κατουρημένες ποδιές
Είναι και μερικές
που βγαίνουν στην οθόνη και τις λέν Μέριλυν
Μα η Μέριλυν Παπαδοπούλου δεν θα γίνει ποτέ Νόρμα Τζήν
Δεν είναι το ταλέντο ό,τι φαντάζονται αυτές

Μα εκείνη τραγουδάει τα μπλούζ

Μην την ζηλεύετε πολύ
Που πίνει κόκκινο κρασί
Και τραγουδάει τα μπλούζ

Έχει το γκόσπελ στη φωνή,
και είναι αληθινή


Κάποιες γίνονται δικηγόροι, φαρμακοποιοί, καλογριές
Κάποιες αφού πουν "σ' αγαπώ" μένουν για πάντοτε βουβές
Κάποιες μένουν στο ράφι στις Κυανές Ακτές
Είναι και μερικές
που το παίζουν απελευθερωμένες με μπάφους κι ηρεμιστικά
που ανακατεύουν ντόλτσε βίτα και παραμύθια παιδικά
που θέλουν να περνούν καλά να μην πονέσουνε ποτέ

Μα εκείνη τραγουδάει τα μπλούζ
Μην την ζηλεύετε πολύ
Που πίνει κόκκινο κρασί
Και τραγουδάει τα μπλούζ...



Τραγουδάει η Patricia Kaas
Στίχοι Didier Barbelivien
Mουσική Bob Medhi
Μετάφραση Μιλτιάδης Θαλασσινός - Μαύρος Γάτος 2008



Να και η "κλασική" εκτέλεση:

ΣΕΧ !!!!!

.

Μυστηριώδη και ύποπτα πράγματα συμβαίνουν στα ελληνικά βουνά.

Ιδού τα αδιάψευστα τεκμήρια:

Τί έχει να πει ο κ. Χαρδαβέλας επ' αυτού;;; Ο κ. Λιακόπουλος, γιατί σιωπά;;;;
.

ΛίΖΑ, Η ΣΥΝΤΡόΦΙΣΣά ΜΟΥ ΣΤΗ ΧΑΡά, ΣΤΗ ΛύΠΗ, ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΡΕΒάΤΙ

.

Σας παρουσιάζω την Αυτής Μεγαλειότητα, την Πριγκήπισσα Λίζα!
(τέως "Σκράτς"!)

Εκτός από Γαλαζοαίματη, είναι και αγαπησιάρα, και αξιαγάπητη.

Την λατρεύω και με λατρεύει κι εκείνη, στα όρια της ...ανθρωποβασίας,
που λέει και ο Νίκος Δήμου Σ;-))))

.

ΑΚύΡΩΣΗ ΚΑΙ ΜΑΤΑίΩΣΗ

Η ακύρωση πονάει πιο πολύ
αλλά
η ματαίωση πονάει πιο βαθιά...
.

ΜΙΚΡή ΔΙΑΚΟΠή ΓΙά ΔΙΑΦΗΜίΣΕΙΣ

.
Ελληνικό Κράτος Χ.Α.Ε. (Χρηματιστηριακή Ανώνυμη Εταιρία): Ανεπανάληπτες υπεραποδόσεις για Τσαχπίνηδες, ανοιχτομάτες, και γενναιόδωρους εργολάβους, προμηθευτές, επενδυτές. ΝΈΟ! Γενικό ξεπούλημα λόγω διάλυσης. Μην το χάσετε, θα χάσετε!
.
Κ.Κ.Ε. Τravel Αgency: Ονειρικά ταξίδια στην Σοσιαλιστική Ουτοπία. Ρομαντικές αποδράσεις στην Αταξική Κοινωνία. Αξέχαστα ταξίδια περιπέτειας στη Δικτατορία του Προλεταριάτου. ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ, είμαστε ο μόνος tour operator στον κόσμο που προσφέρει σε όλους τους Συντρόφους εντελώς δωρεάν το ΤΑΞΊΔΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΌΝ. Πληροφορίες: κα Αλέκα.
.
Νέρων Ε.Π.Ε.: Εξοχικές κατοικίες ποιότητας, για απαιτητικούς. Ειδική V.Ι.Ρ. Υπηρεσία "tailor burned", μόνο για τους exclucive μας πελάτες: "δείξε μου ένα οποιοδήποτε δάσος, και θα σού δείξω μία βιλλάρα"
.

ΜΕ ΠΟΙό ΧΡώΜΑ ΘΑ ΖΩΓΡαΦΊΖΕΣ...

... Μια μάνα που στέλνει το γιό της φαντάρο;
...μια κοπέλα που στέλνει τον αγαπημένο της στον πόλεμο;
...έναν πατέρα που θάβει το παιδί του;
.
Λοιπόν; Με τί χρώμα;
Μα τότε, γιατί ζωγραφίζεις το Στρατό με χρυσό και λαδοπράσινο;