ΠΙΝΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕΘΩ (ΩΧ ΑΜΑΝ)- ΕΡΩΤΕΥΟΜΑΙ, ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΑΤΩ
Δεν έχω μεθύσει ποτέ στη ζωή μου. Ένα βράδυ προσπάθησα απελπισμένα να μεθύσω, ναι, για γυναίκα- και τζίφος! Κατέβασα ένα ολόκληρο μπουκάλι κόκκινο κρασί μονορούφι, πήρε φωτιά το απομέσα μου, αλλού πατούσα και αλλού βρισκόμουν, αλλά από μεθύσι τίποτα! Τέρας αυτοκυριαρχίας ο Γάτος. Κρασί - Γάτος: 0-1.
Το μεταφορικό μεθύσι όμως το ένιωσα πολλές φορές. Με κάποιες μουσικές, με κάποια κείμενα, με κάποια τοπία, αλλά κυρίως, για κάποιες γυναίκες.
Πρώτο μεθύσι στα δεκατρία. Ποιός νηφάλιος γάτος μπορεί να κόβει βόλτες μέσα στην παγωνιά κάτω από ένα μπαλκόνι, περιμένοντας να φωτιστεί ένα παράθυρο; Ποιός νηφάλιος γενικώς μπορεί να περιμένει χρόνια ν' αλλάξουν οι άνεμοι του Έρωτα;
Οι άνεμοι όντως άλλαξαν κάποτε, αλλά ήταν πιά πολύ αργά: κανένα μεθύσι δεν κρατάει για πάντα. Το ξενέρωμα είχε προηγηθεί. Κι ήταν πολύ ξενερωτικό. Ξε- ερωτικό.
Δεύτερο άτυχο μεθύσι, τρίτο, περαστικά μεθύσια αλλά εξίσου δυνατά, ίδιες αιτίες, πολύ πιό σύντομη διάρκεια, ίδια κατάληξη. Το τέταρτο και καλό πέτυχε ακαριαία, και κράτησε δυόμισι χρόνια, τα πιό όμορφα της ζωής μου. Δυόμισι μεθυσμένα χρόνια. Και μετά το χάος. Χανγκόβερ, το λένε στα ελληνικά. Κοινώς, λιώμα.
Και τί χανγκόβερ, αδερφάκι μου... δε σού λέω τίποτα. Να φανταστείς, μάλλον κρατάει ακόμα!
.............
Υπεύθυνος κατά το Νόμο για το παραπάνω Ντε Λίριο είναι ο MAD τρελλογιατρός που με προ(σ)κάλεσε.
Καλώ κι εγώ να μιλήσουν για τα μεθύσια τους το Ελαφίνι, την Κανενός Ρόδο, τον Σκοινοβάτη, και την Balabalabambaluna.
Άσπρο πάτο!
Σ;)))
.















