25 Νοε 2008

H ΓύΜΝΙΑ

.


Είμαστε γυμνοί.


Γυμνοί


Γυμνοί στα σπίτια μας, γυμνοί στο δρόμο




Γυμνοί στη δουλειά, γυμνοί στην αναψυχή, γυμνοί στην ανάπαυση


Γυμνοί στον ξύπνιο μας, γυμνοί στον ύπνο μας


Γυμνοί στη ζωή, γυμνοί στο θάνατο


Γυμνοί στην αληθινή ζωή, ακόμα πιό γυμνοί στην εικονική ζωή


Γυμνοί, μπλεγμένοι στα δίκτυα


Στηλιτεύουμε τους Big Brother και τις Ώρες της Αλήθειας, κι ύστερα ξεγυμνωνόμαστε αυθόρμητα κι ανέμελα ως το μεδούλι της ψυχής μας, ως την πιό βαθιά έλικα του εγκεφάλου μας


Ποζάρουμε γυμνές τις σκέψεις μας, τις ρήσεις και τις αντιρρήσεις μας, τις αναμνήσεις μας, τις προτιμήσεις μας

Εκθέτουμε δημόσια τις εκκρίσεις και τις απεκκρίσεις μας, τα σάλια μας, τα κόπρανά μας. Το σπέρμα μας. Τα κολπικά υγρά μας. Τα σπλάγχνα μας. Τα δάκρυά μας.



..............................................................

..............................................................
.........................................................


Είμαστε γυμνοί. Πιό γυμνοί από ποτέ

Κι έρχεται χειμώνας

ΥΓ: Σ' όλη μου τη ζωή ήμουν γυμνιστής, ναι, και κυριολεκτικά, αλλά κυρίως μεταφορικά, υπέρ της γύμνιας ως σωτήριας αλήθειας. Το πλήρωσα ακριβά και το πληρώνω ακόμα, και μυαλά δεν αλλάζω.

To πρόβλημα είναι ότι oi περισσότεροι άνθρωποι είναι πολύ πιο όμορφοι ντυμένοι (ή τουλάχιστον, φαίνονται πολύ πιο όμορφοι ντυμένοι). Και στο σώμα, και στην ψυχή, και στα μέσα τους, και στα έξω τους.

Μένει κανείς ν' αποφασίσει τί προτιμά: μια ποιότητα συμβίωσης, έστω βασισμένη σε αυτ-απάτες και σε προσχήματα, ή την απροκάλυπτη αλήθεια, που όμως συνήθως δεν είναι καθόλου μα καθόλου υγιεινή για τα νεύρα και για την ψυχή;

Έδώ υπεισέρχεται το άλλο μεγάλο ζήτημα, εκείνο των ορίων: το μέτρο εύκολα διακρίνεται, αλλά ακομα πιό εύκολα ξεπερνιέται, χωρίς καν να το αντιληφθείς. Και όπως σε όλα σχεδόν τα ανθρώπινα, το μέτρο είναι εκείνο που διακρίνει το όμορφο από το άσχημο, το φάρμακο από το φαρμάκι.

Το να κολυμπάς ολόγυμνος σε μια ερημική παραλία, μόνος ή με την παρέα σου, είναι κάτι το υπέροχο, αλλά το να κυκλοφορείς ολόγυμνος στο κέντρο μιας πόλης, αδιαφορώντας για τις αντιδράσεις, είναι ένα πρόβλημα.

Δεν αναθεωρώ τις γυμνιστικές μου αντιλήψεις, απλά προβληματίζομαι.


All photos by Spencer Tunick
.

24 Νοε 2008

ΑΧΝόΣ, ΑΧΙΝόΣ (αΣ ΜήΝ, ΠΡίΝ, ΑΜήΝ)

.
Θεέ μου, Σε παρακαλώ,


ας μην


Αμήν.


.

ΔύΟ ΚΟΡάΚΙΑ Σ'έΝΑ ΣΤύΛΟ

.


E, πέταξαν.

.

23 Νοε 2008

Η ΤΕΛΕΥΤΑίΑ ΠΡΟΣΕΥΧή ΤΟύ ΘΕΟύ ΠΡιΝ ΠΕΘάΝΕΙ (ΟΡΙΣΤΙΚά)

.

Ω, Άνθρωπέ μου,
Κύριέ μου, Δημιουργέ μου,
Ολετήρα κι αιώνιε Κριτή μου,

μη με ανακατέψεις πιά στις υποθέσεις Σου,
μη μού αποδώσεις ξανά τα πάθη και τα λάθη Σου,
μη μού φορτώνεις τις πράξεις και τις παραλείψεις Σου,
εις τον Αιώνα των Αιώνων,
Αμήν.



22-11-2008
Art: "Crucified" by Campagnez@deviantart

22 Νοε 2008

ΠύΡ, ΓΥΝή, ΘάΛΑΣσΑ

Οι περισσότερες γυναίκες EINAI απλά 'γυνή'
Μερικές όμως είναι πυρ, γυνή,
και θάλασσα μαζί...

ΜΝήΜΗ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟύ


μιά ξεχασμένη βαλίτσα
μ' ένα αουτάν, λίγη άμμο
μισό κοχύλι, ένα μαγιώ
μιά απόδειξη από μπακάλικο της Νάξου
το εισιτήριο από τη Φαιστό-

υπήρξε, άραγε, στ' αλήθεια
το καλοκαίρι ;

.

21 Νοε 2008

Η ΝύΧΤΑ

Η Νύχτα κρύβει
Η Νύχτα φανερώνει
Η Νύχτα χωρίζει
Η Νύχτα ενώνει
Η Νύχτα σκοτώνει
Η Νύχτα
Ξημερώνει
.
(σε σένα)

20 Νοε 2008

ΚύΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚύΡΙΟΙ, ΙΔΟύ Ο ΛάκΥ, Ο ΜΑύΡΟΣ ΓάΤΟΣ ΤΟΥ ΜΑύΡΟΥ ΓάΤΟΥ!

.

Σάς παρουσιάζω το νέο μέλος της οικογενείας Γάτου,
την Αυτού Τέως Αδέσποτη Μεγαλειότητα

τον Λάκυ (Lucky) τον γατούλη!



Λάκυ... από το Διαβολάκι
Λάκυ... γνωστός και ως "το Μαύρο Φάντασμα".

Τον είχε ένας περιπτεράς όλη μέρα στην αγκαλιά του,
και το βράδυ τον έβγαζε έξω στο δρόμο...

ήταν πετσί και κόκκαλο και αδύναμος σαν φυλλαράκι
κι όλη μέρα κρυβόταν
τώρα έχει στανιάρει πάρα πολύ, πάχυνε κι ομόρφυνε,
κι όλη μέρα αλωνίζει, παρέα με τη Λίζα - μετά κοιμούνται αγκαλιά...


οι φωτογραφίες είναι περίπου δέκα ημερών,
όταν είχε ήδη ανακάμψει αρκετά - τώρα είναι ακόμα πιό κούκλος
Σ;-)))


(α ρε Λίζα τεκνατζού...)

19 Νοε 2008

LuZ De LuNA (CHAVELA VARGAS< AUTOPLAY ENABLED)


Τα λυπημένα βράδια
φώτιζέ μου Σελήνη
να ονειρευτώ ξανά τις
ψευδαισθήσεις μου για εκείνη

να τη νιώσω δική μου
μία και μοναδική μου
κι ας έφυγε και πήρε
τη Σελήνη απ’ τη ζωή μου
κι ας έφυγε και πήρε
τη Σελήνη απ’ τη ζωή μου


Νιώθω τις αλυσίδες
σαν αγκίστρια, σαν τσιμπίδες
να με σέρνουνε στην όχθη
της γιορτής του σπαραγμού

με σέρνουν οι αλυσίδες της
στη νύχτα της σιωπής μου
τη φεγγαρολουσμένη
στα γαλάζια ντυμένη
γιατί έφυγε εκείνη
και μού πήρε τη Σελήνη
γιατί έφυγε εκείνη
και μού πήρε τη Σελήνη.




Κι αν δεν ξαναγυρίσεις
γλυκό μου κοριτσάκι
στη λυπημένη πόρτα
στο κρύο μου σπιτάκι
με τα καυτά μου δάκρυα
τον τάφο μου θα βρέχω
γιατί έφυγες και άλλο
Σεληνόφως πιά δεν έχω
γιατί έφυγες και άλλο
Σεληνόφως πιά δεν έχω.


Μία, και μοναδική


"Luz de Luna"
Μετάφραση: Μιλτιάδης Θαλασσινός 2008
με την επιφύλαξη κάθε δικαιώματος για τη μετάφραση αυτή





Μέ Τή ΒΡΟΧή

Με βροχή ξεκινώ
µε λαχτάρα φτάνω
να πνιγώ να χαθώ
στο κορμί σου επάνω

Μέ Τή ΒΡΟΧή

Με βροχή ξεκινώ
µε λαχτάρα φτάνω
λαχταρώ να πνιγώ
στο κορμί σου επάνω

17 Νοε 2008

ΚΟΜΜΑΓυΝή

.



Σε γνώρισα χιλιάδες χρόνια πριν, στην Κομμαγηνή
μόλις είχες βγει απ' τον τροχό του αγγειοπλάστη

κι έλαμπες, φως μου-
μα πες μου

πώς άντεξες τόσους αιώνες μέσα στο χώμα;

πώς να σε συναρμολογήσω, πού 'μαι χίλια κομμάτια;
πώς να νομίσω πως μπορεί
και να υπάρξεις;




17 Νοέμβρη 2008
Θεσσαλονίκη
Photo: "Fragments" by
wormbaby99@deviantart
.

ΚάτΩ ΣΤΟ ΛΙΜάΝΙ ΚΟΛΥΜΠΟύΝ ΟΙ ΠΕΛΕΚάνΟΙ

.

Οχτώ πελεκάνοι, το πρωί, στο λιμάνι!
Λέτε να ήρθαν για το Φεστιβάλ;

Σ;-)))))

.

ΑΘΥΡόΣΤΟΜΗ ΣΟΦίΑ, έΞΩ ΑΠό ΤΑ ΔόΝΤΙΑ! (όΧΙ ΚΑΙ ΠΟΛύ POLiTICALLY CORReCT Σ;-)

Θα έδινα ευχαρίστως ΌΛΑ όσα έμαθα τόσα χρόνια στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, για να τα γνωρίζω όλα αυτά ΕΓΚΑΙΡΩΣ!

(Βρήκα αυτήν τη λίστα στο blog του Στέλιου Μαρκάκη και την αντιγράφω αυτούσια! Τα "σύμβολα συκής" (@#$ κλπ) δεν είναι δικά μου, εγώ δεν είμαι τόσο ...σεμνός, απλά δεν προλαβαίνω να τα αντικαταστήσω με τα αντίστοιχα γράμματα Σ;-))))



Εδώ γ@#ούν αρσενικούς και συ γυρεύεις νύφη;
Είναι σαν το κάρβουνο (σ.σ.: κάποιος): ‘Η θα σε κάψει ή θα σε μουτζουρώσει
Έκλασ’ η νύφη, σχόλασ’ ο γάμος
Θέλει η π@#$άνα να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει
Καράβι που αργεί, σκατά είναι φορτωμένο
Ξερά σκατά στον τοίχο δεν κολλάνε
Ο καθένας την πορδή του μοσχολίβανο την έχει
Ο κουφός και ο κλανιάρης πάνε δίπλα στα νταούλια
Οι π@#$άνες κι οι τρελές έχουν τις τύχες τις καλές
Μαλλί μπαμπάκι, ψ@#ή φαρμάκι
Οι γύφτοι τα μαλώματα τα ‘χουν για πανηγύρια
Όποιος πηδάει πολλά παλούκια, το ‘να μπαίνει στον κ@$ο του
Παρακαλετό μ@#$ί, ξινό γ@#$σι
Έμαθα και μαστορεύω και γ@#ώ το μάστορά μου
Της κοντής της ψ@#ς το μαλλί της φταίει
Παιδιά, σκατά και σύννεφα δεν πιάνονται
Πέρσι έχεσε, φέτος βρώμισε
Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά και το γουρούν’ τ’ αρχ@#$α
Ας γελάμε κι ας γ@#$με για να λεν’ πως δεν πεινάμε
Έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο
Είπαν του τρελού να χέσει κι έκατσε και ξε@$#τηκε
Αν δεις καράβι στο βουνό, μ@#ί θα το ‘χει σύρει
Το μ@#ί σέρνει καράβι
Χέζε ψηλά κι αγνάντευε κι αν βαρεθείς κατέβα
Ο κουμπάρος την κουμπάρα, τρεις φορές την εβδομάδα
Δουλειά δεν είχ’ ο διάολος, γα@#σε τα παιδιά του
Άλλος κάνει την πορδή κι άλλος παίρνει το φλουρί
Πρώτος έκλασε, πρώτος μύρισε
Όποιος τις νύχτες περπατεί, λάσπες και σκατά πατεί
Ο κόσμος χάνεται και το μ@#ί χτενίζεται
Χεστήκαμε κι η βάρκα έγειρε
Τάξε του να χαίρεται κι άστονε να χέζεται
Είπα, ξείπα, χέζω την παρόλα μου
Βαστάτε ποδαράκια μου, να μη σας χέσει ο κώλος μου
Οι μούτσοι που γ@#$σαμε, γίναν καπεταναίοι
Μικρό κώλο δεν έδειρες, μεγάλον δεν ορίζεις
Το μ@#$ί και το χταπόδι, όσο το χτυπάς απλώνει
Το μ@#$ί και το πριόνι, όποιος δεν τα ξέρει ιδρώνει
Το ράσο θέλει καλοπέραση κι η π@#$%νιά φτιασίδι
Η φτώχεια θέλει καλοπέραση κι η π@#$νιά φτιασίδι
Τον κώλο βάζει o μάγειρας, σκατά θα μαγειρέψει
Το ντέφι κι’ η Αποκριά είναι του π@#$τη η χαρά
Ο θεός να σε φυλάει από πισινά μουλαριού και μπροστινά καλόγερου
Αδερφές και παλλικάρια γίναμε μαλλιά-κουβάρια

.

16 Νοε 2008

(ΑΝήΘΙΚΟΝ) (ΑΝΤΕΘΝΙΚόΝ) *ΠΕΙΣΙΘΑΝάΤΙΟΝ*

Αν επρόκειτο να πεθάνω απόψε...

XXXXΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ
ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ
ΠΕΙΣΙΘΑΝΑΤΙΟΝ
ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ
ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ


«Η λογοκρισία [της 21ης Απριλίου] ήταν μία πανίσχυρη υπηρεσία, με διευθυντή τον μανιακό συνταγματάρχη Κ. Βρυώνη (...). Η λογοκρισία της χούντας υπήρξε τόσο άγρια ώστε το 1967-68 αναγκάστηκαν να στείλουν εκεί τα βιβλία τους ακόμη και οι Π. Κανελλόπουλος, Κ. Τσάτσος και Ευ. Αβέρωφ. Κανένα βιβλίο δεν κυ­κλοφορούσε δίχως την περίφημη σφραγίδα [έγκρισης](...) Οι λογοκριτές είχαν κι άλλες τρεις σφραγίδες, για τα απαγορευμένα βιβλία: η μία έγραφε Ανήθικον, η δεύτερη Αντεθνικόν και η τρίτη Πεισιθανάτιον
»...
(Η.Πετρόπουλος)

Λοιπόν, κάτω η Χούντα, κάτω και η (αυτo)λογοκρισία:

Αν επρόκειτο να πεθάνω απόψε (
ΑΝ, λέμε!)

-εκείνους που δεν με κατάλαβαν, δεν θα μπορούσα να τους συγχωρήσω - θα το ήθελα, αλλά δεν.

-από εκείνους που δεν κατάλαβα, θα ζητούσα συγνώμη - χωρίς απαίτηση να μού τη δώσουν.

-σ' εκείνους που αγαπώ και μ' αγαπούν, δε θα ήξερα τί να πω - δεν τα πάω καθόλου καλά με τις απώλειες και τους αποχωρισμούς.

-το σώμα μου, θα ήθελα οπωσδήποτε να καεί, το γρηγορότερο δυνατό. Στη Βουλγαρία, είναι η πιό κοντινή χώρα που το επιτρέπει.

-οι γάτες μου, η Λίζα και ο Λάκυ, θα ήθελα να χαριστούν σε φιλόζωους, κι αν αυτό δεν ήταν δυνατόν, να θανατωθούν ανώδυνα.

-περιουσία, δεν έχω.



ΥΓ 1. ΑΥΤΟ είναι "πεισιθανάτιο", φίλε Idom, και όχι οι παπαρούνες...

ΥΓ 2. Προς τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος: ΔΕΝ έχω σκοπό να πεθάνω απόψε, μην ενοχλείσθε. "Αν", λέμε.

ΥΓ 3. Κλείνω τα σχόλια, για ανόητους λόγους...

ΥΓ 4. Είναι όμως κι αυτή μια μορφή λογοκρισίας, το να κλείνω τα σχόλια. Και είπαμε "κάτω".

ΥΓ 5. Τα ξανανοίγω, λοιπόν...


15 Νοε 2008

'T WAz SPRiNG, 'N PόPPIeS


pLz cliK on th piX 2 maGnify





























14 Νοε 2008

RaINDROP, η ΒΡΟΧΟΣΤΑΛίΔΑ

.




the famous "Raindrop prelude" by Frederic Chopin



Photo: "Raindrop" by Csacsa@deviantart/gallery



"Διανύσαμε τρεις λεύγες σε έξι ώρες, κα βρεθήκαμε στο επίκεντρο μιας φοβερής πλημμύρας. Βιαζόμασταν, ξέροντας πως ο ακριβός μας ασθενής θα είχε ανησυχήσει. Κι είχε όντως ανησυχήσει, μα ήταν πια κάπως παγωμένος, μ' ένα είδος σιωπηλής απελπισίας, κι έπαιζε κλαίγοντας [στο πιάνο] το υπέροχό του πρελούδιο. Βλέποντάς μας σηκώθηκε με μια κραυγή, κι είπε, με συγκεχυμένο ύφος και σε παράξενο τόνο: "Α, ήμουν σίγουρος πως ήσασταν νεκροί"
...

Η σύνθεσή του εκείνης της νύχτας ήταν σίγουρα γεμάτη από σταγόνες της βροχής, που αντηχούσαν ολοκάθαρα στα κεραμίδια του οικοτροφείου [του μοναστηριού], μα είχαν μετουσιωθεί στη φαντασία του και στο τραγούδι του σε δάκρυα, που έπεφταν από τον ουρανό, επάνω στην καρδιά του."
Amantine Dupin


Frédéric François (Fryderyk Franciszek) Chopin
(Warsaw 1810 - Paris 1849)


Chopin in 1848, suffering from severe tuberculosis

Chopin's grave in Paris ( at the Père-Lachaise Cemetery)
.

άΝ Ο ΙΗΣΟύΣ ΧΡΙΣΤόΣ ήΤΑΝ ΕΛΛΗΝΑΡάΣ, ΚΙ όΧΙ ΠΑΛΙΟΕΒΡΑίΟΣ

.

ο Ιάσων Πανδίωνος, ΑΚΑ "Ιησούς Χριστός"


Θα είχε παίξει τα Δώρα των Μάγων στο Χρηματιστήριο. Θα είχε κάνει κατάληψη στο Ναό, όταν πήγε εκεί δωδεκαετής. Θα είχε βάλει χέρι στη νύφη της Κανά, και πάνω στο μεθύσι θα τούς είχε φάει και το σπίτι και την προίκα. Θα είχε πουλήσει με τρελλό καπέλο τα ψάρια και τα ψωμιά στους πεινασμένους τής επί του Όρους ομιλίας, και με τα έσοδα θα είχε ολοκληρώσει τη βίλλα στη λίμνη Γεννησαρέτ, με την ολυμπιακή πισίνα και τους εκατόν δέκα εφτά χρυσούς καμπινέδες. Θα είχε διορίσει όλους τους Μαθητές του και όλο του το σόι στο Δημόσιο. Θα είχε συνεννοηθεί με τον Ιούδα να ζητήσει τριακόσια αργύρια αντί για τριάκοντα, με τα οποία θα λάδωνε τους Αρχιερείς και τον Πιλάτο για να τον ποτίζουν πορτοκαλάδα αντί για ξύδι και να τον κατεβάσουν σώο και αβλαβή από το Σταυρό. Μετά θα διέφευγε κρυφά στη Μύκονο, απ' όπου θα διεύθυνε τη χρυσοφόρα επιχείρηση Χριστιανισμός Α.Ε. για όλη την υπόλοιπη ζωή του...

Αν ο Χριστός ήταν Ελληναράς, λέμε...

.

13 Νοε 2008

Τό ΦΕΓΓάΡΙ, ΠάΝΤΑ


ΜέΡΕΣ ΝΟέΜΒΡΗ

Γιατί με γαβγίζουν τα σκυλιά; Γιατί τα ονειρικά πλατάνια στον Αλιάκμονα; Γιατί το χαλί από πολύχρωμα φύλλα; Γιατί η λίμνη, ήρεμη και λαμπερή; Γιατί νυχτώνει τόσο νωρίς; Γιατί δεν είσαι εδώ;


Μετά, η νύχτα. Που εκλογικεύεις το ένστικτο. Που επεξηγείς το άφατο. Που ισορροπείς στην κόψη της τρέλλας. Που πληγώνεσαι και δεν θες να πληγώνεις. Ώσπου να τσακίσεις. Ώσπου να τσακιστείς.

Oι άνθρωποι λιγοστεύουν, τα πράγματα δυσκολεύουν. Ή μήπως όταν τα πράγματα δυσκολεύουν, οι άνθρωποι λιγοστεύουν; Ήξερα, μα ξέχασα.



Στο ψυγείο
βρήκα μόνο κάτι χαλασμένα λουκάνικα. Τα σαπούνισα και τα έφαγα. Και τί θα πάθω; Το πολύ πολύ να πεθάνω. Σιγά.

Μα εσύ μη ζήσεις όπως στις διαφημίσεις- θα είσαι άλλος. Μην αφήσεις το δρόμο να σε πηγαίνει- θα φτάσεις αλλού. Μη με διαβάζεις, μη με ακούς - δεν ξέρω τίποτα, τίποτα, μόνο όσα απέτυχα.

Αηδόνια στην Αγίου Δημητρίου. Τριζόνια στη Σοφούλη. Νοέμβρης με κοντομάνικα, ζέστη. Νοέμβρης με ιδρωμένα σεντόνια, όχι από τη ζέστη. Τα πρώτα κρύα βράδια.


Το φεγγάρι, πάντα.

12 Νοε 2008

1974: "ή ΚΑΡΑΜΑΝΛήΣ ή ΤάΝΚΣ" - 2008: "ή ΚΑΡΑΜΑΝΛήΣ ή ΚΡάΧ"

Η ΥΣΤΟΡίΑ (ΙΣΤΟΡίΑ+ΥΣΤΕΡίΑ) ΕΠΑΝΑΛΑΜΒάνΕΤΑΙ...

.

Ω ΕΞΟΥΣίΑ, Τί ΣέΞΥ ΠΟΥ ΕίΣΑΙ!

.


Θέλω να κάνω μαζί σου ένα Βατοπαίδι!



.

11 Νοε 2008

Θα ΤοΝ ΣΠάΣΩ, ΤοΝ ΡΗΜΑΔΟΚΟΥΜΠΑΡά ΜΟυ : έΝΑΣ ΝΕΚΡόΣ ΚάΘΕ ΤΡΕίΣ ΗΜέΡΕΣ + έΝΑ ΕΡΓΑΤΙΚό ΑΤύΧΗΜΑ ΚάΘΕ ΔΕΚΑΤέΣΣΕΡΑ ΛΕΠΤά = ΣΚΑΤά ΣΤήΝ ΑΠΟΤΑΜίΕΥΣΗ

.

Στην τρίτη γυμνασίου κέρδισα ο Γάτος το πρώτο βραβείο στο Διαγωνισμό Έκθεσης για την Αποταμίευση, και φυσικά το αντίστοιχο έπαθλο: πέντε χιλιάδες δραχμές σε βιβλιάριο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (δεν είχε γίνει ακόμα "ποστ-μπάνγκ") κι έναν βαρύ μπλε κουμπαρά.
Αναρωτιέμαι τί είδους μαλακίες να είχα γράψει τότε. Να τί θα έγραφα τώρα:


Η αποταμίευση

του μαθητή Μαύρου Γάτου


Οι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: σ' εκείνους που εργάζονται περισότερο απ' όσο καταναλώνουν, και σ' εκείνους που καταναλώνουν πειρισσότερο απ'όσο εργάζονται.

Η αποταμίευση είναι ένας από τους τρόπους που έχει εφεύρει το Σύστημα ώστε εκείνοι που εργάζονται περισσότερο να μην καταναλώσουν
σε καμμιά περίπτωση τόσο όσο εργάζονται, γιατί τότε πώς θα κατανάλωναν εκείνοι που εργάζονται λιγότερο περισσότερο απ' όσο εργάζονται;

Σκατά λοιπόν, και στην Αποταμίευση, και σ' αυτούς που περνούν ζωή και κότα με τον ιδρώτα και το αίμα(*) των άλλων."


Τόσο απλά. Δεν τα ξέρατε;
Αναρωτιέμαι τί στον Λύκο σάς μαθαίνουν τόσα και τόσα χρόνια
εκεί στις Σχολές Οικονομικών.

(*) "αίμα των άλλων":
"Βάσει των επίσημων στοιχείων στη χώρα μας, κάθε τρεις μέρες ένας άνθρωπος χάνει τη ζωή του σε κάποιο από τα εργατικά ατυχήματα που σημειώνονται κάθε 14 λεπτά! Μερικά από τα ατυχήματα επιφέρουν μόνιμες βλάβες, με αποτέλεσμα ο εργαζόμενος να μην μπορέσει ποτέ να επιστρέψει στα καθήκοντά του και να ζει κοινωνικά αποκλεισμένος με την πενιχρή αναπηρική σύνταξη που του προσφέρει το κράτος".

πηγή: Kathimerini.gr

.

10 Νοε 2008

ΕΠΕΙΔή ΕίΝΑΙ Το ΔΙΚό ΜΟυ ΤΟ ΡόΔΟ

.



ΑΚΟΥΣΤΕ: PUISQUE C'EST MA ROSE (ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟ ΡΟΔΟ)

βασισμένο στον Αθάνατο Μικρό Πρίγκηπα του Antoine de Saint-Exupery
Μουσική: Richard Cocciante - Στίχοι: Elisabeth Anais
Μικρός Πρίγκηπας είναι ο Jeff
Μετάφραση από τα γαλλικά: Μαύρος Γάτος
με την επιφύλαξη κάθε δικαιώματος για τη μετάφραση αυτή.


Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ

Δε μοιάζετε καθόλου στο ρόδο μου
αν κι ένας τυχαίος περαστικός
θα σχημάτιζε αυτήν την γνώμη
δεν είστε τίποτε ακόμη
δεν σας εξημέρωσε κανείς
κανέναν δεν εξημερώσατε εσείς
δεν έχετε φίλους, γι αυτό
δεν είστε στον κόσμο μοναδικές
είστε όμορφες, μα είστε κενές
κανένας για σάς δεν θα χαθεί
το δικό μου το ρόδο,
μετράει πιο πολύ απ' όλες σας μαζί

Γιατί αυτήν πότισα
Γιατί αυτήν προστάτεψα
Γιατί αυτήν παρηγόρησα
Γιατί αυτή, είναι το δικό μου το ρόδο


Η ΑΛΕΠΟΥ

Για τον αποχαιρετισμό μας, να το μυστικό μου:
μόνο με την καρδιά βλέπουμε καθαρά
ό,τι είναι αληθινά σημαντικό, είναι αόρατο για τα μάτια
οι άνθρωποι ξεχνούν την αλήθεια αυτή, μην την ξεχάσεις όμως κι εσύ
ο χρόνος που έχασες για το ρόδο σου, είναι που το κάνει τόσο σημαντικό
κι είσαι για πάντα υπεύθυνος για ό,τι έχεις εξημερώσει

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ

Νά'μαι, λοιπόν, παντοτινά υπεύθυνος για το ρόδο μου
Γιατί αυτήν πότισα...

Η ΑΛΕΠΟΥ
...την πότισες...

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ
...γιατί αυτήν προστάτεψα...

Η ΑΛΕΠΟΥ
...την προστάτεψες...

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ
...γιατί αυτήν παρηγόρησα
Γιατί αυτή, είναι το δικό μου το ρόδο

Η ΑΛΕΠΟΥ
...γιατί αυτή, είναι το δικό σου το ρόδο

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ
Γιατί αυτήν προφύλαξα...

Η ΑΛΕΠΟΥ
...την προφύλαξες...

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ
...γιατί αυτήν παρηγόρησα...

Η ΑΛΕΠΟΥ
...την παρηγόρησες...

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ
...γιατί αυτήν αγάπησα
Γιατί αυτή, είναι το δικό μου το ρόδο

Η ΑΛΕΠΟΥ
...γιατί αυτή, είναι το δικό σου το ρόδο

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ
Γιατί 'ναι αυτή
Γιατί 'ναι το δικό μου το ρόδο

Ο Μικρός Πρίγκηπας: Αντίο.
Η Αλεπού: Αντίο. Μην ξεχάσεις το μυστικό μου. Μόνο με την καρδιά βλέπουμε καθαρά.
Ο Μικρός Πρίγκηπας: "Μόνο με την καρδιά βλέπουμε καθαρά".
Η Αλεπού: Κι ό,τι είναι αληθινά σημαντικό, είναι αόρατο για τα μάτια.
Ο Μικρός Πρίγκηπας: "Ό,τι είναι αληθινά σημαντικό, είναι αόρατο για τα μάτια".
Η Αλεπού: Αυτό που κάνει το ρόδο σου τόσο σημαντικό, είναι ο χρόνος που αφιέρωσες σ'αυτό.
Ο Μικρός Πρίγκηπας: "Αυτό που κάνει το ρόδο μου τόσο σημαντικό"...
Η Αλεπού: ...είναι ο χρόνος...
Ο Μικρός Πρίγκηπας: ..."είναι ο χρόνος"...
Η Αλεπού: ...που αφιέρωσες σ'αυτό.
Ο Μικρός Πρίγκηπας: ..."που αφιέρωσα σ'αυτό. Ό,τι είναι αληθινά σημαντικό, είναι αόρατο για τα μάτια".

(Η Αλεπού φεύγει σιγά σιγά)

Ο Μικρός Πρίγκηπας: Αλεπού... Πού είσαι... Αλεπού...

.

ΔύΟ ΧΡόΝΙΑ (ΚΑι) ΜΕΤά, ΠΑΡΑΔόΘΗΚΕ Η ΝέΑ ΠΑΡΑΛίΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝίΚΗΣ: Η ΠΙό ΤΡέΝΤΥ ΤΟΥ ΚόΣΜΟΥ! ΓΙά ΠόΤΕ ΤΑ ΤΡΑΠΕΖΟΚΑΘίΣΜΑΤΑ, ΚύΡΙΕ ΔήμΑΡΧΕ:

.
Άργησα λίγο να γράψω τις εντυπώσεις μου, γιατί ήθελα να είναι όσο πιό ώριμες και αντικειμενικές γίνεται.

Δύο χρόνια τώρα μάς στέρησαν την παραλία μας, την ανάσα μας, τη βόλτα μας, μάς έβαλαν να περπατάμε στη μέση της λεωφόρου, ξόδεψαν τόσα λεφτά, για να φυτέψουν δύο συστοιχίες από κουκουναριές; Τόσος καιρός, τόσα χρήματα, τόσο τσιμέντο, τόσες τεράστιες βαρετές ευθείες, τόσο λίγο πράσινο...

Εκτός από τα δεντράκια αυτά υπάρχει ελάχιστο πράσινο, και ο επισκέπτης τοποθετείται απέναντί του, έξω από αυτό, σαν να βρίσκεται σε μιαν έκθεση: στο - όποιο - γρασίδι δεσπόζουν τεράστιες επιγραφές "μην πατάτε το πράσινο". Κύριε Αθανάσαρε, μάλλον πρέπει να προσλάβετε καμμιά κατοσταριά ακόμα δημοτικούς χαραμοφάηδες - συγγνώμη, δημοτικούς αστυνομικούς, για να κόβουν κλήσεις σε όσους τολμήσουν να πατήσουν το πολύτιμό σας πράσινο.

Το υπόλοιπο "πράσινο" της exclucive συλλογής του Δήμου μας αποτελείται από μπόλικες υπερυψωμένες τσιμεντένιες θήκες με "αρωματικά φυτά" και τεράστιες ορθογώνιες δεξαμενές με "υδρόβια φυτά".

Αντίθετα με την έλλειψη πρασίνου, υπάρχει υπερπληθώρα τσιμέντου και ξύλινων κατασκευών. Τεράστιες τσιμεντένιες επιφάνειες, ό,τι πρέπει για την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων, μιλάμε χωράει άπειρα trendy μπαράκια και καφετέριες. Με σκιά από κουκουναριές, και άφθονο χώρο για παρκάρισμα, ακριβώς δίπλα, να μην κουράζονται κιόλας οι άνθρωποι (προς το παρόν υπάρχουν εςπόδια για την είσοδο οχημάτων, αλλά πάω στοίχημα ότι σε λίγο κάποιοι θα τα φουντάρουν και θ' ατονήσει και ο έλεγχος, οπότε θ' αρχίσουν κι εκεί οι τσάρκες με τ' αυτοκίνητα και η χρήση του χώρου ως πάρκιγκ, όπως ακριβώς γίνεται στην υπόλοιπη νέα παραλία).

Συνολική κρίση: Τόσα λεφτά, τόσος χρόνος, για τόσο τσιμέντο, και τόση ευθεία.


Και να σκεφτείς πως τώρα ετοιμάζονται να κλείσουν για ΤΡΙΑ χρόνια (το λιγότερο) τα υπόλοιπα δυόμισι χιλιόμετρα της Νέας Παραλίας, από το Λευκό Πύργο ως το Ναυτικό όμιλο. Αν σκεφτείς ότι εκεί που έλεγαν ένα χρόνο έκαναν δύο και, τα τρία θα γίνουν τουλάχιστον έξι. Αλίμονό μας. Θα γεράσουμε πριν ξαναχαρούμε βόλτα στην παραλία...
.







Σημείωση: τα βίντεο δεν είναι δικά μου, τα βρήκα στο Youtube.

8 Νοε 2008

"ΚΥΛίΣΤΗΚΑΝ ΠάΝΩ ΣΤό ΣΤΡώΜΑ... ΓύΡΕΥΕ ΕΚΕίΝΗ ΚΙ ΕΚΕίΝΟΣ ΓύΡΕΥΕ, ΑΛΛά"...

.

…Εκεί κύλησαν οι ώρες, ώρες που ανάσαιναν με μια πνοή, που οι καρδιές τους χτυπούσαν με μια καρδιά, ώρες που ο Κ. κατατρυχόταν από το αίσθημα ότι χάνεται, ή ότι περιπλανιέται σε μια παράξενη χώρα, πιο πέρα από εκεί που περιπλανήθηκε ποτέ του άνθρωπος, μια χώρα τόσο παράξενη, που ο αέρας της δεν είχε τίποτα κοινό με τον γνωστό του αέρα, όπου μπορούσες να πεθάνεις από την αίσθηση του παράξενου, και που ωστόσο η μαγεία της ήταν τέτοια, ώστε δεν μπορούσες παρά να προχωρείς και να χάνεσαι όλο και περισσότερο…


… κυλίστηκαν πάνω στο στρώμα. Απόμειναν πλαγιασμένοι εκεί, αλλά δεν ξαναβρήκαν τη λησμονιά της πρώτης νύχτας. Γύρευε εκείνη κι εκείνος γύρευε, αγρίεψαν, παραμορφώθηκαν τα πρόσωπά τους, έχωναν τα κεφάλια τους ο ένας στον κόρφο του άλλου, γύρευαν, και τα σφιχταγκαλιάσματά τους, και οι σπασμοί των κορμιών τους, δεν μπορούσαν να τους κάνουν να λησμονήσουν, παρά μονάχα τους θύμιζαν εκείνο που γύρευαν. Σαν τα σκυλιά που απεγνωσμένα σκάβουν το χώμα, έσκαβαν ο ένας το κορμί του άλλου, και συχνά, ανέλπιδα ξεγελασμένοι, σε μια τελική προσπάθεια να φτάσουν στην ευτυχία, οσφραίνονταν κι έγλυφαν ο ένας το πρόσωπο του αλλουνού. Ο κάματος τους καταπράυνε τέλος, και τους έκανε να νιώσουν αμοιβαία ευγνωμοσύνη .

Franz Kafka, "Ο Πύργος", Εκδόσεις Γαλαξία
Μετάφραση Αλέξανδρου Κοτζιά (με μικρές τροποποιήσεις)

7 Νοε 2008

..."ΚΑί Σέ ΑΠΑΛΛάΣΣΩ ΑΠό ΤήΝ ΑΠΟΥΣίΑ ΜΟΥ!"

.



(όχι, θα καθόμουν να φάω τον χυλό που μού μαγείρευες!)

Σ;-)



.

6 Νοε 2008

ώΣέΞΟΥΣίΑ



Θα σ' εξιχνιάσω σ' εξακριβωμένες έξεις

σ' έξι ώρες έξι μήνες έξι χρόνια

Ώς εξουσία,
ώς- εξηγήσου!
Θα τ' αντέξεις;




Photos: Sara Tommasi from Max Italia
.

Η ΝίκΗ ΤΟΥ ΟΜΠάΜΑ, Ο ΠΑΓΚόΣΜΙΟΣ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜόΣ, ΚΑΙ Η ΜΝήΜΗ ΤΟΥ ΧΡΥΣόΨΑΡΟΥ


Το χρυσόψαρο, ως γνωστόν, έχει μνήμη μερικών λεπτών. Το ίδιο και οι περισσότεροι άνθρωποι, αν κρίνω από τον γενικό ενθουσιασμό για τη νίκη του Ομπάμα.

Ωραία, λοιπόν, άλλαξε ο Πρόεδρος κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς: Ο νέος Πλανητάρχης είναι πιό συμπαθητικός από τον ανεκδιήγητο Μπούς. Είναι και ο πρώτος μαύρος Πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ. Και λοιπόν; Τί έγινε;

Να σάς θυμίσω ότι μαύρη είναι και η αλήστου μνήμης (στα τσακίδια) Κοντολίζα Ράις; Ή μήπως ο αρχι-ιέραξ Κόλιν Πάουελ είναι άσπρος;

Α, ξέχασα, ο Ομπάμα είναι προοδευτικός, είναι τίμιος, είναι νέος, είναι φιλέλληνας κι αντιπαθεί την Τουρκία (!), είναι, είναι...

Αχ καλά μου χρυσόψαρα, ξεχάσατε κιόλας έναν κάποιον Μπίλη Κλίντον, τις ελπίδες που συνόδεψαν την εκλογή του, τον ενθουσιασμό για την αποχώρηση του πατέρα Μπούς, τις υπαναχωρήσεις που έκανε ο Μπίλης στα πάντα με το που εξελέγη (σιγά μην μπορούσε να κάνει κι αλλιώς), το επιτελείο λαμπρών σαραντάρηδων που τον συνόδευε, μια παρέα που πολλοί πίστεψαν τότε ότι θ' άλλαζε τον κόσμο, μεταξύ των οποίων, έναν πανίσχυρο Τζώρτζ Στεφανόπουλος, που δεν πρόσφερε απολύτως τίποτα στα εθνικά μας θέματα... ξεχάσατε τις ευχαριστίες του τότε Πρωθυπουργού μας προς αυτόν τον Μπίλη, τον λόγο για τον οποίο τον ευχαριστούσε...

Το καλύτερο απ' όλα για να παχύνεις είναι να έχεις γιαγιά χρυσόψαρο, ή γιαγιά με Alzheimer: "Να σού κάνω πατατούλες τηγανητές, εγγονάκι μου;" "μα γιαγιά, πριν λίγο έφαγε πατάτες τηγανητές" "Τί λες παιδάκι μου, πότε τού τηγάνισα εγώ πατάτες; Το παιδί πεινάει- να, ώσπου να γίνουν, πήγαινε πάρε κι ένα παγωτό" - "μα, γιαγιά...." κλπ κλπ.

Δεν έχω καλό προαίσθημα για τον Ομπάμα, και μακάρι να βγω ψεύτης. Μπορεί να είμαι άδικος, ή και απλά γκρινιάρης- αλλά κι εσείς, κρατήστε επιτέλους κι ένα μικρό καλάθι! Χρυσόψαρα, ε χρυσόψαρα!


5 Νοε 2008

Ο ΜέΓΑΣ ΘΕόΣ έΡΩΤΑΣ (ΚΑΙ ΤΟ ΠήΔΗΜΑ ΤΩΝ ΣΚύΛΩΝ)

.

Ένα κεφάλαιο από το "Ταξίδι Χωρίς Επιστροφή"
Για να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι παλιοί


(

Ο ΜΕΓΑΣ ΘΕΟΣ ΕΡΩΤΑΣ (ΚΑΙ ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ ΤΩΝ ΣΚΥΛΩΝ)

μέρος πρώτο


...Έτσι και στο ένστικτο αυτό, όπως και στα άλλα, η αλήθεια ντύνεται με μια πλαναίσθηση, για να επενεργήσει πάνω στην θέληση. Και ηδονής πλαναίσθηση είναι εκείνη, που παρουσιάζει στα μάτια του ανθρώπου μια πλάνα εικόνα υπέρτατης ευτυχίας, στην αγκαλιά της ομορφιάς που γι΄αυτόν δεν έχει το ταίρι της. Φαντάζεται πως για την απόλαυσή του θυσιάζει τους κόπους και τους αγώνες του, ενώ δουλεύει για τη διαιώνιση του είδους…
Άρθουρ Σοπενχάουερ, "Μεταφυσική του έρωτα"


Με λίγα λόγια, ο φίλτατος θείος Αρθούρος μάς λέει ότι ο Έρωτας δεν είναι ένας φτερωτός Θεός, "ανίκητος σε κάθε μάχη", αλλά μια διαρκής ομαδική παράκρουση της ανθρωπότητας. Μια πανανθρώπινη συλλογική ψύχωση. Μια απάτη, που έγραφε και το γκράφφιτι…

Ή, για να το πούμε ακόμα πιο ωμά…

You and me baby ain’t nothing but mammals,
so let’s do it like they do on the Discovery Channel
(Boys 2 Men, "The Bad Touch")


Αν χρειάζεστε μετάφραση, λέει «εσύ κι εγώ μωρό μου δεν είμαστε παρά δύο θηλαστικά, ας το κάνουμε λοιπόν όπως στα ντοκυμανταίρ για τα ζώα».


Αν είναι έτσι όμως, γιατί οι άνθρωποι δεν το συνειδητοποιούν; Αφού σε γενικές γραμμές είμαστε λογικά όντα, γιατί επιμένουμε να επενδύουμε τόσο πολλή ενέργεια, τόσο χρόνο, τόσο κόπο, σε κάτι τόσο παράλογο, γιατί αφηνόμαστε να εξ-απάτη-θούμε, κυνηγώντας μια πλαναίσθηση ηδονής, ακολουθώντας έναν δύσκολο δρόμο, που συνήθως οδηγεί σε μια προδιαγεγραμμένη και προαναγγελθείσα -βλέπε κεφάλαιο "χωρισμός"- καταστροφή ;

Μα φυσικά, επειδή δεν υπάρχει τίποτα πιό ευχάριστο σε αυτήν την ζωή από το να κρατάς στην αγκαλιά σου, και να σε κρατάει, ο άνθρωπος που αγαπάς. Και τίποτα πιο συγκλονιστικό από το να κάνεις έρωτα μ' έναν άνθρωπο με τον οποίο είστε αμοιβαία ερωτευμένοι.

Χρειάζεται μήπως να πω τίποτ’άλλο;

ΤΙ ΝΑ ΠΩ

(πατήστε play δεξιά, στο "Ράδιο Μαύρος Γάτος", για να το ακούσετε)
Στίχοι: Πυθαγόρας, Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Ερμηνεύτρια: Χαρούλα Αλεξίου

Τί να πω σε μια πόλη με καπνούς και τσιμέντα,
τα κομπιούτερ δε λένε για αγάπη κουβέντα,
τί να πω
τί να πω Παναγιά μου στης αυλής το παιδί
που φεγγάρι τ' Αυγούστου δεν μπορεί πια να δει,
τί να πω

Μα τί να πω τέλος πάντων, ντρέπομαι και να το πω
πως είν' ωραίος ο κόσμος, επειδή σ' αγαπώ

Τί να πω στο φαντάρο που φυλάει στη σκοπιά του
και ριπές τον γαζώνει η πικρή μοναξιά του
τί να πω
τι να πω στις γυναίκες μες το άδειο χωριό
που 'χουν άντρα στη πόλη και στα ξένα το γιό
τί να πω

Μα τί να πω τέλος πάντων, ντρέπομαι και να το πω
πως είν' ωραίος ο κόσμος, επειδή σ' αγαπώ

Αν μετά τον Θεό αποκαθηλώναμε και τον Έρωτα, τι θα έμενε στη ζωή, σ’αυτό το Ταξίδι Χωρίς Επιστροφή από το Τίποτα σ' ένα άλλο Τίποτα, τί θ' απέμενε, ώστε ν' αξίζει να ζεις; Εντάξει, θα έμενε το σεξ, αλλά σεξ κάνουν και οι αχινοί. Τί θα ξεχώριζε τον άνθρωπο από τα ζώα;

[Θα πουν κάποιοι, για ποιόν λόγο πρέπει να ξεχωρίζει ο άνθρωπος από τα ζώα; Το συζητάμε αυτό, αλλά είναι μεγάλη κουβέντα.]

Υπάρχει βέβαια κι η Αγάπη, και δεν είναι καθόλου μα καθόλου λίγη, αλλά και πάλι, κάποια ανώτερα ζώα αγαπάνε, με όλη την έννοια της λέξης: θά 'χετε ακούσει για σκύλους που πέθαναν από μελαγχολία μετά τον θάνατο του αφεντικού τους, για να μην πούμε για τους χιμπατζήδες, που έχουν πολύπλοκες διαπροσωπικές σχέσεις, μεταξύ των οποίων φυσικά και σχέσεις αγάπης, στα πλαίσια των οποίων φιλιούνται με πάθος, βαδίζουν χεράκι-χεράκι, κτλ, όσο κρατάει βέβαια η περίοδος του ζευγαρώματος, μετά, μην τον είδατε τον Παναή.

Μόνον οι άνθρωποι ερωτεύονται… Αλλά τι είναι τέλος πάντων αυτός ο "Έρωτας";

Έρωτας είναι ο χώρος και ο χρόνος δικαιωμένος από τις αισθήσεις της καρδιάς
Μαρσέλ Προυστ

Έτσι σ’έχω κοιτάξει πού μου αρκεί
Νά’χει ο χρόνος όλος αθωωθεί

Οδυσσέας Ελύτης (Μονόγραμμα)

Λοιπόν, ο θείος Αρθούρος είναι υπερβολικά κυνικός, τουλάχιστον για την δική μου ψυχοσύνθεση. Μπορεί να μην είμαι παρά ένα ακόμα θηλαστικό του Discovery Channel, αλλά δηλώνω ανοιχτά και ασύστολα πως συντάσσομαι με την ποιητική θεώρηση του Έρωτα, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως εθελοτυφλώ- το προτιμώ, παρά να απομυθοποιήσω KAI τον Έρωτα:

- Πες μου, τι ξέρεις για τον Έρωτα;
- Κοιμήσου αγοράκι, έπαιζες όλη μέρα, κοιμήσου τώρα ήσυχα
- Σε παρακαλώ, πες μου, τι ξέρεις για τον Έρωτα;
- Είναι ένα παραμύθι, το πιο όμορφο απ΄όλα…
- Πες το μου, κάθε νύχτα ξαγρυπνώ για να τ'ακούσω.
- Κοιμήσου, αγοράκι, είσαι πολύ μικρό για τόσο φως.
- Όλη μου τη ζωή τ'ονειρεύομαι… ας καώ!
- Και τι ξέρεις εσύ για την ζωή!
- Είναι ένα παραμύθι, το πιο αληθινό απ'όλα.

Μαύρος Γάτος (1991)



Πολύ νέος, άνοιξα την αγκαλιά μου στην αγνότητα. Δεν ήταν παρά ένα φτεροκόπημα στον ουρανό της αιωνιότητάς μου, ένα καρδιοχτύπι ερωτευμένης καρδιάς σε κατακτημένα στήθη.
Δεν μπορούσα πιά να εκπέσω. Ερωτευμένος με τον έρωτα.
Στην πραγματικότητα, το φως με θαμπώνει. Έχω κρατήσει μέσα μου αρκετό για να βλέπω τη νύχτα, όλη νύχτα, όλες τις νύχτες.
…
Τα χαρτιά μού είπανε πως θα την συναντήσω στη ζωή, αλλά χωρίς να την αναγνωρίσω. Ερωτευμένος με τον έρωτα.
Paul Eluard, απόσπασμα από τη "Ντάμα Καρρώ"

Μα εκείνη χαμογέλασε, φορώντας χρώματα ανοιχτά, σαν ανθισμένη αμυγδαλιά, μέσα σε φλόγες κίτρινες… Και περπατούσε ανάλαφρα, ανοίγοντας παράθυρα, στον ουρανό που χαίρονταν… Κι είδα το στήθος της γυμνό, τη μέση και το γόνατο, πώς βγαίνει από την παιδωμή, να πάει στα επουράνια… Μέσα στους φρέσκους ροδαμούς, στήθος γυμνό ως τις φλέβες, πέρα απ’τη νύχτα τη στεγνή, πέρα απ’τους άσπρους γέροντες…
Γ.Σεφέρης

συνεχίζεται

δείτε επίσης: Έρωτας και Ψυχή


.

4 Νοε 2008

PAuVRE CoN

.

Ώσπου να πεθάνεις
Δε ζεις, μην και πεθάνεις



ΑΜέΤΡΗΤΑ ΚόΚΚΙΝΑ ΦύΛΛΑ

.


Έλα στο βουνό μου, να σού δείξω
το δάσος μου, με τις βελανιδιές

έλα, πριν αρχίσουν
οι βροχές



Βέρμιο, 3-11-2008

31 Οκτ 2008

Η ΓοργόΝα



Μια γοργόνα βρήκε ένα παιδί να κολυμπά
  τον διάλεξε δικό της, 
ένωσε το σώμα της με το δικό του σώμα


Βούτηξε γελώντας στα βαθιά
ξεχνώντας, μές την άγρια χαρά
πως πνίγονται κι οι εραστές ακόμα


W.B.Yeats
Μετάφραση Μαύρος Γάτος






A mermaid found a swimming lad
picked him for her own
pressed her body to her body

Laughed, and plunging down
forgot, in cruel happiness
that even lovers drown

W.B.Yeats














Edward Burne-Jones:
The Depths Of The Sea