>- Μαύρος Γάτος - Το Ταξίδι Της Επιστροφής

Ο κύκλος της ζωής

2012-01-31T15:16:00.000+02:00

Η κλασική γελοιογραφία του αγαπημένου Κυρ... με ένα μαυρογάτειο σχόλιο. Πολύ θα ήθελα να μάθω την άποψη του Κυρ, αν τύχει και το δει. Σ;-))) YΓ: έψαξα αλλά δεν βρήκα πουθενά πρόσβαση στον Κυρ για να τού το στείλω (ηλεκτρονικά). Αν κάποιος μπορεί, ας τού το δείξει...

ΠΑΤΡίΔΑ ΚΑΡΤΟύΝ

2012-01-30T13:02:00.001+02:00

ΠΑΤΡίΔΑ ΚΑΡΤΟύΝ όσο πιό πλατιά τα φτερά μου ανοίγωτόσο πιο πολύ με πολεμάς και ασφυκτιώ και ζητώ να φύγω και με καλοπιάνεις μού γελάς με σφιχταγκαλιάζεις με κρατάς και με στραγγαλίζεις λίγο λίγο Θυμάστε εκείνα τα παλιά πολύχρωμα καρτούν; Που εξαφανίστηκαν κι εκείνα, αθόρυβα, μαζί με ό,τι θεωρούσαμε τότε ζωή; Θυμάστε που οι «κακοί» ήρωες, ο Τζέρυ, το Μπουλντόγκ, ο Συλβέστερ, ο Κογιότε, ο

το λειΨό φεγγάΡι

2012-01-14T02:00:00.002+02:00

To ΛειΨό φεΓΓάρι Ένα παγωμένο βράδυ, ενός θλιμμένου χειμώνα, λίγο πριν τα μεσάνυχτα, ένας τεράστιος, κατάλευκος, περιπλανώμενος Δράκος εμφανίστηκε στον ουρανό, πίσω από την Πανσέληνο. Την πλησίασε ύπουλα και αθόρυβα, της τράβηξε χωρίς καμμία ντροπή μια γερή δαγκωνιά, και την άφησε εκεί, πληγωμένη, να αιμορραγεί λευκό, μαργαριταρένιο φεγγαρίσιο αίμα. Κανένας δεν πρόσεξε το δράμα που

Θά 'ρχεσαι, πάΝτα

2012-01-07T18:05:00.000+02:00

Θά 'ρχεσαι πάνταως τη μέρα πουπια δε θα ρθεις θά 'μαι εδώ, πάνταως τη μέρα πουδε θα με βρεις...

Θά 'ρχεσαι, πάΝτα

2011-12-30T16:39:00.000+02:00

...ως τη μέρα πουπια δε θα ρθεις θά 'μαι εδώ, πάνταως τη μέρα πουδε θα με βρεις... μ photo: here comes kittyby mhk-annai.deviantart.com

Τα κάλαντα του Μαύρου γάτου

2011-12-24T08:31:00.000+02:00

....να τα πούμε; Σ;-)))

2011-12-22T21:31:00.002+02:00

κι όμως σού το είχα πεικι όμως σού'χα υποσχεθείσ'αγαπούσαγια να ζήσω πες μου τώρα πώς να μη σε ποθώ κι αν πάψω πια πώς να μη σε μισήσω μ

ZaZie "οδόΣ ειΡήΝης"

2011-12-19T01:11:00.004+02:00

Zazie, Οδός Ειρήνης (Rue de la Paix) από το album: La ZizanieΜετάφραση από τα γαλλικά: Μαύρος Γάτος 2006 (c) Πουλάω το αμάξι μου, πάει τόσο γρήγορα που με τρομάζειΠουλάω την μαγκιά μου, την επιτυχία που δε με γεμίζειΚόλπα και όπλα και τρέλλα και κάλλη, τα ξε-που-λώΠουλώ την ψυχή μου, κι ορμώ να σωθώ Πουλώ τα εργοστάσια πριν το οξυγόνο μου εξαντληθείΠουλάω την βενζίνη μου πριν η θάλασσα μου

αναμοΝή

2011-12-12T12:00:00.000+02:00

Tί περιμένεις; Σιγουριά; Τύχη; Λεφτά; Παρηγοριά; Να ισιώσουν όλα τα στραβά; Να διορθωθούν τα χαλασμένα;Τί περιμένεις; Όλ' αυτά; Αχνα περίμενες εμένα

τΑ κουΚκιά

2011-12-10T13:38:00.002+02:00

Μέτρησαν, ξαναμέτρησαν τα κουκκιά μου, τα βρήκανε λειψά- τα χάρισα στην Αγάπη μου και τό’σκασε- τά'δωσα σ'ένα Φίλο, με κοίταξε σαν σκύλο- τα ξεπούλησα στην Αγορά, και βγήκα με ζημιά- μόνο η Μάνα μου, μόνο εκείνη- τά’βρεξε με τα δάκρυά της- τα ζέστανε με την καρδιά της- τά ’βαλε σ’ ένα ταπεράκι «για το Δρόμο- φύγε, Παιδί μου, να σωθείς, μακριά από εδώ- μακριά από τον θλιβερόν ετούτο τόπο- τον

όΝειΡο

2011-12-08T09:46:00.001+02:00

Τί κι αν σ' αγάπησαστα όνειρά μου;κι αν είσαι πλάσμαφανταστικό; θα ξέρω πάνταπου να σε βρώ. *photo by Jan Saudek www.saudek.com

ΕΞήΓηΣΗ

2011-12-04T09:17:00.001+02:00

"Όποιος δεν έχει γνωρίσει το πάθος δε γνωρίζει τη γεύση του Μόνο εκείνος που τό 'χει γευτεί τη γνωρίζει Και η ψυχή εκείνου που έχει γευτεί το πάθοςδεν μπορεί πια ν' αγαπήσει παρά μόνο το πάθος" Ibn Arabi (Άραβας ποιητής του 12ου αι. από την Ανδαλουσία)μετάφραση (από τα γαλλικά) δική μου

επιστΡοΦή

2011-11-30T23:07:00.001+02:00

...Ένα χειμωνιάτικο βράδυ, κατέβηκε στην Παραλία, γδύθηκε, και βούτηξε στα παγωμένα νερά. "Επέστρεφα στην Πατρίδα", πρόλαβε μόνο να ψελλίσει, στους ναυτικούς που τον περισυνέλεξαν, λίγο πριν ξεψυχήσει. μ

Tου ΚρύΟυ και τΦεγγαριΟύ

2011-11-30T22:57:00.000+02:00

Πες μου λυπημένο, κίτρινο φεγγάριτην Αγάπη μου, ποιός την έχει πάρειτη Χαρά μου ποιός, ποιός μελαγχολείτί μου σκοτεινιά-νοιάζει τη Ζωή; μ

να μπορούΣα

2011-11-30T10:41:00.001+02:00

Να μπορούσα να δαμάσω τον Άνεμονα τον εμπόδιζα να σού χαϊδεύει τα μαλλιάκαι να σού ψιθυρίζει «σ’αγαπώ» Να μπορούσα να δαμάσω τον Ήλιονα τον εμπόδιζα να σού χαϊδεύει το κορμίκι εγώ να μη μπορώ Να μπορούσα να δαμάσω τη Θάλασσανα την εμπόδιζα να μπαίνει μες στα μάτια σουκι αιτία να μην είμαι εγώ μ

τΟ κλείΣιμο τΩν βιβλίΩν

2011-11-25T12:44:00.001+02:00

Τον τελευταίο καιρό δεν παύω να κλείνω ανοιχτούς λογαριασμούς και υποθέσεις. Τακτοποιώ χρέη. Πιέζω οφειλέτες. Επιστρέφω δανεικά. Διαγράφω χρεωστούμενα. Εξαργυρώνω έναντι. Εξιχνιάζω μικρά, παλιά εγκλήματα. Λύνω ζητήματα. Ακυρώνω πάγιες εντολές. Διαγράφομαι από δαπανηρές (δια)συνδέσεις. Απαρνιέμαι ανενεργές σχέσεις. Κι όσο οι εκκρεμότητες λιγοστεύουν, κι οι τελευταίες αβεβαιότητες διαβεβαιώνονται

Το ΠαΡάΠΟνο τΟΥ κόΚκοΥ τηΣ άμΜοΥ

2011-11-13T18:06:00.000+02:00

- Πότε θα μ'αγάπησεις, λιγάκι;πόσους Αιώνες ακόμαθα με συντρίβεις; - Κουτέ, είμαι η Θάλασσατη συντριβή ορίζωγι' Αγάπη. μ

ύΣ Τ εΡα όΛ α έΓι Ν αν Όν Ε ι ρ Ο

2011-10-28T11:18:00.002+03:00

ύΣ Τ εΡα όΛ α έΓι Ν αν Όν Ε ι ρ Ο Είμαστε μαζί, μπροστά στο σπίτι του παππού, στο χωριό. Είναι σκοτάδι, και βρέχει, πολύ, κι η εξώπορτα χάσκει ορθάνοιχτη στο πλάι. Κοιτάζω μέσα από ένα παράθυρο με ανοιχτά παντζούρια που παραδέρνουν, βλέπω το κλιμακοστάσιο που ανεβαίνει επάνω, μα- τί περίεργο- κι εκεί βρέχει, διακρίνω τις χοντρές στάλες να σκάζουν στις σκάλες. Γιατί να βρέχει μέσα στο σπίτι; Να

Η Με Τ α κΟ Μ ι δΗ

2011-10-26T21:05:00.003+03:00

Ήρθε, λοιπόν, το φορτηγό. Σε τούτο εδώ το χώροπού αποκαλούσες τόσα χρόνια "σπίτι", άλλοι πια θα κατοικούν.Κι εσύ, ανέστιος, αναίτιος, κι αζήτητος- το βιός σου όλο κι όλοένα ψυγείο, ένα πιάνο, δύο γάτες, πεντέξι ράφια με βιβλίακι ένα τσουβάλι αναμνήσεις- ασήκωτες, μα πώςνα τις αφήσεις μ photo by Jan Saudek- "David, Lonely Forever"

Ξ η Μ έ Ρ ω Μ α Στ Η Σ α Λ οΝί Κ η

2011-10-24T22:06:00.000+03:00

"Δεν είμαστε πάντα αυτό που φαινόμαστε, και σπάνια είμαστε αυτό που ονειρευόμαστε- διάβασα όμως, ή τ' άκουσα σ'ένα τραγούδι, πως οι μονόκεροι, τότε που ο χρόνος ήταν παιδί, μπορούσαν να ξεχωρίσουν τη διαφορά ανάμεσα στην ψεύτικη λάμψη και την αληθινή, ανάμεσα στο γέλιο της καρδιάς, και στων χειλιών την σύσπαση" Peter S. Beagle, "The Last Unicorn" φωτογραφία δική μου

Θά Λ α ΣΣ α Ο κτ ώ Β Ρ η

2011-10-21T11:20:00.000+03:00

Θά Λ α ΣΣ α Ο κτ ώ Β Ρ η Δεν είναι σαν τη Θάλασσα του Ιούλη, λεία. Δεν είναι σαν τη Θάλασσα του Αυγούστου, εύκολη. Δεν είναι σαν τη Θάλασσα του Σεπτέμβρη, απαθής. Δεν είναι για όλους. Η Θάλασσα του Οκτώβρη είναι ταραγμένη, αφρισμένη, αφηνιασμένη. Η Θάλασσα του Οκτώβρη είναι ζωντανή. Η Θάλασσα του Οκτώβρη είναι για Λίγους. Μοιάζει απόμακρη, παγωμένη, μα είναι ζεστή και παθιασμένη. Σε περιμένει

I Gi A R D i N i D i E D e M

2011-10-19T12:04:00.001+03:00

I'll meet you in the Gardens of EdenI'll give you my LoveYou' ll give me a reason To Live μ photo by intao

T ο Δ έ Ν Τ Ρ Ο

2011-10-14T13:41:00.000+03:00

Το Δέντρο αυτό που φύτεψες, χέρι ευγενικό έν' άλλο χέρι θα το κάψει, θα το κόψει, θα το ξεριζώσει έν' άλλο χέρι άπληστο, ανίδεο, χυδαίο, τραγικό μ Εικόνα: Gustav Klimt, "Tο Δέντρο Της Ζωής"

oN AVAiT ANNONCé DeS ORaGES POuR LA NUiT

2011-10-13T23:31:00.000+03:00

Αν ξέρεις για τον Κεραυνό, πες μου κι εμέναθα πέσει εδώ, λίγο πιο κει;ποιός θα χαθεί, ποιός θα σωθεί,ποιός θ' απομείνει, να χαρείτη Νέα Μέρα; Μόλις πέρασα το Επταπύργιο, με το ποδήλατο, τριγύρω κεραυνοί, οι πρώτες στάλες στον περιφερειακό, με γύρισαν πίσω (πήγαινα για Φιλίππειο)- κι όλο και πύκνωναν, ώσπου έγιναν καρέκλες στην Ολυμπιάδος, για να... σβήσουν στο κέντρο.... παράξενος ο καιρός,

C A L L M E I S M A E L

2011-10-13T16:55:00.000+03:00

..."κάθε φορά που νιώθω την πίκρα να μαζεύεται στο στόμα μου. Κάθε που μπαίνει ένας υγρός, βροχερός Νοέμβρης στην ψυχή μου. Κάθε φορά που πιάνω τον εαυτό μου να κοντοστέκεται ασυναίσθητα μπροστά στα γραφεία κηδειών, και ν' ακολουθεί πίσω-πίσω κάθε κηδεία που συναντά. [...] Τότε, λέω πως είναι καιρός να πάρω τις θάλασσες το ταχύτερο. Αυτό είναι το υποκατάστατό μου στο πιστόλι και στη σφαίρα. [..

Ο Ν Ει Ρ Ο Κ Υ Ν Η Γό Σ

2011-10-10T13:08:00.003+03:00

Ο Ν Ει Ρ Ο Κ Υ Ν Η Γό Σ Ώστε κυνηγάς Όνειρα, λοιπόν. Τα κυνηγάς για να τα αιχμαλωτίσεις, να τα εξημερώσεις, να τα κλείσεις σ’ ένα κλουβί, να σου κελαηδούν κάθε πρωί, να τρίβονται στα πόδια σου σα χορτάτα γατιά, να σού κουνάν την ουρά σαν σαλιάρικα σκυλάκια; Ή μήπως για να τα βαλσαμώσεις και να τα κρεμάσεις στον τοίχο, πάνω στο ράφι, δίπλα στο τζάκι; Ή, ακόμα χειρότερα, έχεις σκοπό αφού τα

ΙV: Θ ά ΝΑ Τ Ο Σ Α Π ό Ν ε Ρό

2011-10-07T13:49:00.002+03:00

..."ορίστε, είπε, η κάρτα σου: Ο πνιγμένος ναύτης απ' τη Φοινίκη- τούτες οι πέρλες ήταν τα μάτια του". Ο Φλεβάς ο Φοίνικας, βδομάδες πεθαμένος, Λησμόνησε τo κρώξιμο των γλάρων, και το φούσκωμα του βαθιού πελάγου Και το κέρδος και τη ζημιά. Κάτω απ’ τη Θάλασσα ένα ρεύμα Πήρε τα οστά του ψιθυρίζοντας. Και όπως σκαμπανέβαζε Περνά τα στάδια των γερατειών του και της νιότης του Και μπαίνει

Ο Κ ύ Κ Λ ΟΣ

2011-10-07T08:10:00.000+03:00

Ο Κύκλος είναι Στρογγυλός, εξ'ορισμού- φυτρώνειαπό Έρωτα, στο Τίποτα, και σβήνειστον Άδη Ο Κύκλος είναι Φωτεινός, εξ'ορισμού- τριγύρωΣκοτάδι μ μ

Η Κ Α Τά ΡΡ Ε υ Σι Σ τΟ υ Εσώ Τ εΡ Ι Κ Ού Με Τώ Π Ο Υ

2011-10-06T13:02:00.000+03:00

Α, Κύριε Κ.Κ. ! Όσο λείπατε, ήρθανε κάτι Βάρβαροι- τους περιμένατε, θαρρώκαιρό πολύ- μπήκανε μες στην Πόληρημάξανε τα πάντα, κι ό, τι απέμεινετο ξεπουλήσαν. Όχι, τελικά δεν ήταν λύσις.Καλά το είχατε σκεφτεί, πως λύσιςδεν υπήρχε. μ

Ο Κ Τ ώ Β ΡΗ Σ

2011-10-05T23:30:00.000+03:00

Οκτώβρης, κι εγώ- πρωτοετάκι, στην Καμάρα- σε περιμένωΟκτώβρης- μ' ένα τριαντάφυλλο Οκτώβρης πάλι- και το τριαντάφυλλο πατημένο, σπασμένο- Οκτώβρης- άργησα, έχεις φύγει Οκτώβρης και πάλι Οκτώβρης, κι άλλος, κι ακόμα ένας- κι ακόμα σε- περιμένω μ

T O Y Φ Ε Κ ί Ζ Ο Ν Τ Α Σ Κ ά Ρ Γ Ι Ε Σ

2011-10-03T14:15:00.004+03:00

Μα τί θέλουν επιτέλους όλες αυτές οι κάργιες γύρω τριγύρω; Περιφέρουν την μαυρίλα τους στα πάρκα μας, στις πλατείες μας, στους δρόμους μας, στις αυλές μας, ακόμα και μέσα στα σπίτια μας- τσιμπολογούν τα ψίχουλά μας, ανακατεύουν τα σκουπίδια μας, υφαρπάζουν το υστέρημά μας, σκυλεύουν τους νεκρούς μας- κι όλο και πολλαπλασιάζονται, κι όλο και πληθαίνουν, κι όλο και πλημμυρίζουν τον τόπο-

Σ Υ Ν Ω Μ Ο Τ Ι Κ ό

2011-09-30T17:56:00.006+03:00

Θα ξαναβρεθούμε σ' ένα σκοτεινό μπουντρούμι, περιμένοντας την εκτέλεση- ή τυχαία στο δρόμο, και θα κάνουμε πως δεν γνωριζόμαστε- και με μυστικά σημάδια θα δώσουμε και πάλι ραντεβού- σε μιαν άλλη ζωή, ή, πού ξέρεις, κάπου ανάμεσα στ' αστέρια- και θ' αγαπηθούμε ξανά, μυστικά, όπως τότε- όπως ποτέ, αγάπη μου μ photo by Dzagna@Deviantart

ΕΦΙάΛΤΗΣ ΣΤΟ ΔΡόΜΟ ΜΕ ΤΙΣ ΔόΣΕΙΣ Νο 6

2011-09-30T13:17:00.000+03:00

ΈΝΑ ΘΡίΛΕΡ ΑΤέΛΕΙΩΤΟΥ ΤΡόΜΟΥΈΝΑ ΑΘΑΝΑΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ

Α Ν Ο Ρ Θ ό Γ Ρ Α Φ Ο

2011-09-28T22:14:00.001+03:00

Κάθε πεσμένο φίλλοέχει τη δική του, μοναδική ιστορίααπό Ανέμους, Μέλισσες και Ηλιαχτίδες καθένα τους και μία μνήμηκαλοκαιριού μ

T e M P E S T

2011-09-28T09:35:00.000+03:00

Μόνος· κι ο Αγέρας να ουρλιάζειΜόνος· να τραντάζεται η ΓηΜόνος· να χτυπούν οι ΚεραυνοίMόνος· όμως, Θάλασσα- Μόνος· μόνη, Θάλασσα κι εσύ μ

K A T ά "Χ Ρ Ι Σ Τ Ι Α Ν ώ Ν"

2011-09-27T23:22:00.000+03:00

Η πιό μεγάλη Αμαρτία στη Ζωή είναι να πάρεις τη Ζωή για Αμαρτία

Β έ Γ Α Σ , Α Ρ Κ Τ Ο ύ Ρ Ο Σ , Π Ο Λ Ι Κ ό Σ

2011-09-24T13:01:00.000+03:00

Με το φως των Αστεριών - ανεβαίνω στο Βουνό και ρωτάω τα τζιτζίκια - "τί χρωστάω να πονώ;"κι απαντάνε "τρι και τρι - η Αγάπη σου λειψή" και ρωτάω τα πουρνάρια - "είμαι άνθρωπος κακός;"κι απαντάει η ηχώ - "είσαι άνθρωπος, απλώς" και ρωτώ τις αλεπούδες - "τη χαρά πού θα τη βρω;"και φουντώνουν την ουρά - σα να λεν "εδώ, εδώ!" μ

ΛΕΦΤά ΥΠάΡΧΟΥΝ!!! Τ Ρ Ι Σ Ε Κ Α Τ Ο Μ Μ ύ Ρ Ι Α!!!!!!

2011-09-22T10:55:00.004+03:00

Πηγή: CNN/REUTERS/APE/MPE Αίσθηση έχει προκαλέσει στην παγκόσμια κοινή γνώμη η πανηγυρική δικαίωση του κ. Αλέκου-Μπάμπη Μπαμπαλή, κατοίκου Θεσσαλονίκης, από δικαστήριο της Σαουδικής Αραβίας, μετά από προσφυγή του κατά της Βασιλικής Οικογένειας της χώρας αυτής. Συγκεκριμένα στον κ. Μπαμπαλή επιδικάστηκε τελεσίδικα το μισό (1/2) ακριβώς επί του συνόλου της Βασιλικής περιουσίας της Σαουδικής

Π Α Τ Ρ ί Δ Α Χ

2011-09-21T22:43:00.004+03:00

Όλα θα χαθούν όταν θα φύγωόλα, κι εσύ που σού μιλώόλα που δεν τ'αντέχω- σ' αγαπώμα ναι, θα σού ξεφύγω μ

Μ Π Ο Υ Ν Τ Α Λ - ά Δ Ι Κ Ο

2011-09-21T22:35:00.000+03:00

-Γιατί για ποιάν αιτίατόση αδιαφορία;Γιατί και για ποιόν λόγομε ρήμαξες στον ψόγο;Γι αυτό και επειδήσ' αγάπησα πολύ; *το άσμα είναι σκωπτικό και όχι κλαΠΣιάρικο

Κ Α Τ Α Κ Λ Υ Σ Μ ό Σ

2011-09-21T22:04:00.004+03:00

Καιρό πολύ μιλούσανε για Μπόρες. Μα τίποτα. Ούτε σταγόνα. Ύστερα, ένα πρωί, ο Ήλιος τους ξημέρωσε κρυμμένος. Βαριά, μελανά σύννεφα κρεμόταν πάνω από τα πάντα. Λένε πως, παραδόξως ή μη, δεν τρόμαξε κανείς. Λένε πως, παραδόξως, όταν άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες χοντρές, βαριές σταγόνες, οι Τελευταίοι εκείνοι άνθρωποι, του Χαμού, ξανάρχισαν να χαμογελάνε. Λένε πως κάποιοι από αυτούς

"ΚΟΡΟϊΔέ ΑΠΕΡΙόΡΙΣΤΑ"

2011-09-21T12:25:00.001+03:00

«Μαμαζέλ, κυβερνεμάν χοντροκλεψιόν γκαραντί, απατεόν αλέ ρετούρ και μίζα ντούμπλε φας. Γκραν σουξέ, κι από μανζέ.... γκουρμέ!!! Φρεγατέ, ζιμένς, χρηματιστίκ, βατοπεδουάρ, ολυμπιάντ, ασφαλιστίκ κασέ και ζενεράλ φαταούλ αχορτάγ!!! Λε ψηφοφόρ γραντ κορόιντ, ντακόρ αβέκ ψιχουλέλ, διορίσμ ξεφτίλ, ρουσφέτ τιρμπουσόν! Μαι ξαφνίκ, ρεζερβουάρ ωρεβουάρ, λεφτάν νον υπάρ... Τραζίκ!!! Φινί λα φετ...

ΑΠοχαιΡετισΜός Στο καλοΚαίρι

2011-09-18T18:34:00.006+03:00

Στη Σιθωνία, ανάμεσα Αη-Γιάννη και Κωβιού, φάτσα στη ζαφειρένια Θάλασσα, πάνω στα λευκά, ορθά, σμυριδένια βράχια, είναι χαραγμένη, ανεξίτηλα, η ξεχασμένη ιστορία ενός πανάρχαιου Λαού Ανέμων και Κυμάτων. Κανένας ως τώρα δεν έχει καταφέρει να την αποκρυπτογραφήσει, κανένας δεν την έχει διαβάσει, κανένας δεν την γνωρίζει, εκτός από κάτι αργόσχολους, αθυρόστομους, περιπαίκτες γλάρους. Αν τυχόν

"ΦίΛΕ"

2011-09-16T20:59:00.000+03:00

"ΦίΛΕ",Οι φίλοι δε σε σπρώχνουνε,μα ούτε και σ' αφήνουνε, να πέσειςστο Κενό- γι αυτό λοιπόν παράτα με,κοπάνα την, τσακίσου, άντε χάσουαπό δω Eίμαι πικραμένος από "φίλους" [της πραγματικής ζωής, μην παρεξηγούμαστε] που εξαφανίζονται όταν τους χρειάζεσαι περισσότερο... για να ξαναεμφανιστούν, σαν να μη συνέβη τίποτα, όταν ΔΕΝ τους χρειάζεσαι.... ή, ακόμα χειρότερα (και ακόμα συχνότερα), όταν σε

ΣΤΗΡίΞΕ ΤΗΝ ΣΟύΠΕΡ ΚΥΒέΡΝΗΣή ΜΑΣ τούτες τις ΣΟΎΠΕΡ δύσκολες ώρες...

2011-09-14T14:57:00.002+03:00

... ΦάΕ ΚΙ ΕΣΥ ΤΟ ΣΟύπΕΡ-ΦΥΣΤΙΚΙ (και ΣΚΑΣΜΟΣ)

Ο ΕΧΘΡόΣ ΛΑόΣ

2011-09-14T11:55:00.001+03:00

"... πίστευε στη Δημοκρατία ως μορφή διακυβέρνησης, αλλά η Δημοκρατία έπρεπε να ξεφορτωθεί όλο εκείνο το τσούρμο από κατσικοκλέφτες που την οδήγησαν στο αδιέξοδο που βρέθηκε όταν άρχισε η εξέγερση. Υπήρξε άραγε ποτέ λαός που οι ηγέτες του να ήταν τόσο πραγματικά εχθροί του όσο ετούτος εδώ;" Έρνεστ Χεμινγουαίη, "Για ποιόν χτυπά η καμπάνα", κεφ 13 Σημείωση: Να προφήτης βρε, που ψάχνετε στους

To ΝεροπίΣτολο

2011-09-10T22:04:00.010+03:00

To ΝεροπίΣτολο «Θεσσαλονίκη 2012», λέει. Εκατό χρόνια ελευθερίας και 2300 και βάλε από τότε που ιδρύθηκε, αυτή καλά έκανε, και που ιδρύθκι και που ξιλευτιρώθκι, εγώ τί φταίω, που με βασανίζει κάθε μέρα. «Κριτική Επιτροπή», και «Βραβεία», και «Καλαίσθητη έκδοση», και παπαριές, λέει. Αφού την είδα σού λέω ρε, με τα μάτια μου. Τη Μπάρμπι, ναι. Ολοζώντανη και σημαιοστολισμένη. Σ’ ένα γάμο στη Βέργια,

ΕΞΟΜΟΛόΓΗΣΗ

2011-09-04T01:27:00.001+03:00

Στο Κάστρο της Νάξου, στην πλατεία της Καθολικής Μητρόπολης, αριστερά από την εκκλησία, είναι μια σκοτεινή κόχη- δεν φαίνεται από το δρόμο, μα έτσι κι αλλιώς οι νυχτερινοί περαστικοί είναι ελάχιστοι- τη θυμάσαι, αγάπη μου; θυμάσαι τα χέρια σου να μού ξεκουμπώνουν το πουκάμισο, τα χέρια μου να σού χαϊδεύουν τα μαλλιά, να σού χουφτώνουν αχόρταγα τα στήθια, το στόμα μου και το στόμα σου να

Η ΔΙΑΚήΡΥΞΗ της 3ηΣ ΣΕΠΤέμΒΡΗ 2011

2011-09-03T08:48:00.001+03:00

ή "ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΙΣΤΕΩΣ"(απ' ό,τι έμαθα ο Μπένι τιμωρήθηκε για τα (προ)χτεσινά να το αντιγράψει 110 ΔΙΣ φορές) Πιστεύω εις ένα Eurogroup Πατέρα, παντοκράτορα, δανειστήν ουρανού και γής, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Μνημόνιο το μονογενές, το εκ του Eurogroup και του ΔΝΤ γεννηθέν προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Χρήμα αληθινόν, εκ Χρήματος αληθινού γεννηθέν, ου ποιηθέν,

αρΧέγοΝο ΙΙ

2011-09-01T23:30:00.001+03:00

Πριν γεννηθεί ο Γαλαξίαςκαι πριν να γίνει Ζεύς ο Δίας πριν πλημμυρίσει η Αιγηίς,ναι, αγαπιόμασταν εμείς κι ήμουν εσύ κι ήσουν εγώκι ήμασταν ένα εμείςοι δυό τώρα που όλα μπερδευτήκανκαι τα επάνω γίναν κάτωτώρα που φτάνουμε στον πάτο μη νοσταλγείς το Πουθενάκαι μη φλερτάρεις το Ποτέ αγάπη μου, παντοτινάθά μαι εδώ. μΔονούσα, 1/9/2011photo: "first love" by MsCrys

ΚαλοσύΝη στο ΜερσίνΙ, ΤριΚυμία στα ΚρΑνία

2011-08-31T18:35:00.003+03:00

Παναπεί, όταν πέφτουν οι Άνεμοι βασανίζονται τα Πνεύματα- τα πνεύματα λέμε, όχι τα οινοπνεύματα, ούτε τα ρακόμελα, άκου εκεί «Αμ-όργιο». Κι αν δεν με κατάλαβες, όταν ηρεμούν οι Διάολοι, διαολίζονται οι Άγγελοι. Σπάνια, η Θάλασσα ανάμεσα στις Μικρές Κυκλάδες και τη Νάξο γαληνεύει, και γίνεται Ένα με τον ουρανό, και δεν έχεις πιά Κύμα και Άνεμο να πολεμήσεις, και τότε, ε, πολεμάς τον εαυτό σου.

ΚαΤάΠΟΛΑ-ΧώΡΑ

2011-08-27T23:48:00.001+03:00

Άνεμε, που μ' εμποδίζεις ν' ανεβώ την ανηφόραμόλις περάσω τη φουρκέτα, πίσω μου, θα με βοηθάςάντε γαμήσου! δεν χρειάζομαι ούτε το έναούτε τ' άλλο. μΑμοργός

2011-08-27T12:01:00.000+03:00

Πήγες να με χαϊδέψεις, το χάδι σου- σκόνταψε πάνω σε παλιές πληγές- "μη φοβάσαι", σού είπα- έχει ακόμα χώρο για καινούργιες... μ 26 Αυγούστου 2011 photo by Armene

ΑΣΤΡΙΚό

2011-08-25T21:23:00.002+03:00

Όταν θα δύσει ο Αντάρηςθέλω να έρθεις να με βρειςστην αγκαλιά μου να κρυφτείς- θέλω να έρθεις να με πάρειςστην αγκαλιά σου σαν Παιδίκαι να μού πεις ψιθυριστά,σ’ όλο το Σύμπαν ν’ ακουστεί: «έπρεπε νά μαστ' από ΠάνταΑγάπη μου παλιά, μαζί» \μ/Αμοργός, 25 Αυγούστου 2011

Τα θεμέλια

2011-08-25T10:10:00.003+03:00

Έχτισα πάνω στην άμμοΚι όλα γκρεμίστηκανΈχτισα πάνω στο βράχοΚι όλα γκρεμίστηκανΤώρα για να χτίσω ξεκινώΑπό τον καπνό της καμινάδας. Léopold Staff(1878 - 1957) Μετάφραση Μιλτιάδης Σαρηγιαννίδης - Θαλασσινός

αγάΠη

2011-08-23T18:28:00.009+03:00

Δεν έγινε τίποτα, τίποτα, μη φοβάσαι, τίποτα, μη μού φοβάσαι- κούρνιασε στην αγκαλιά μου, δες, δε μίκρυνε ο κόσμος, είναι το ίδιο μεγάλος, όπως τότε, όπως πάντα, μη μού κλαις- δες, δε χάθηκε το Φως, νύχτωσε μόνο, γρήγορα, ναι, μα θα ξημερώσει, θα φωτίσει πάλι- ναι, μίκρυνε η μέρα, μα είν' ακόμα πιο μεγάλη, πιο μεγάλη, δες, από τη Λύπη- και προλαβαίνουμε, ναι, μη μού φοβάσαι, μη μού κλαις-

LoCo De Ti

2011-08-22T21:19:00.000+03:00

Soy loco de tisolo de ti...solo de ti μ

ΤΟ ΤέΡΑΣ

2011-08-22T01:24:00.001+03:00

ΤΟ ΤέΡΑΣ Φως. Τεράστιο. Κινείται. Θάνατος. Τρέχω... Το Τέρας ήταν κρυμμένο κάτω από το πατάκι. Μόλις το σήκωσα άρχισε να τρέχει πέρα δώθε σαν τρελλό, κουνώντας υστερικά τα φρικτά, πολλαπλά του ποδαράκια, και τις απαίσιες, μακριές του κεραίες. Ήταν μια από εκείνες τις τεράστιες κατάμαυρες κατσαρίδες, μεγάλη σαν γιγάντια ελιά ή σαν μικρό δαμάσκηνο. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν, φυσικά, να την

ΔέΚα ΤελευΤαία ΛεπΤά

2011-08-19T16:31:00.008+03:00

ΔέΚα ΤελευΤαία ΛεπΤά 19 Αυγούστου. Λέει (έλεγε) το χαρτάκι. Ώρα 13.21. Υποκατάστημα Συντάγματος. Υπόλοιπο λογαριασμού: 97,1 ευρώ. Τί να πρωτοπληρώσεις με 97,1 ευρώ; Το νοίκι του μαγαζιού, που έπρεπε στις 15; Τους προμηθευτές, που έχουν (είχαν) αγριέψει τελευταία; Το νοίκι του σπιτιού, που έπρεπε την 1η του μηνός, και καλά που μού (τού) έχουν (είχαν) κόψει κόψει το κινητό, γιατί θα με (τον)

Στο ΠανηΓύρι τοΥ άΗ-ΚαρΔιά

2011-08-19T01:13:00.001+03:00

Σαν εκκλησάκι φωτισμένο μες στη Νύχταπου γιορτάζει μιαν αρχαία αναφοράέτσι γλυκαίνεται η καρδιά μου με χαράσαν σε θυμάται μ

ΩταΚουΣτέΣ

2011-08-17T22:58:00.002+03:00

"Α, μικρό, ασήμαντο,τιποτένιο πλασματάκι"είπε ο άνθρωπος στο μερμήγκι τ' άκουσε η Θάλασσα και κάγχασετ' άκουσε η Γη και χαμογέλασετ΄ άκουσε κι ο Ήλιος, ο Ήλιος, κι ούτεπου έδωσε καμμία σημασία. μ

ΥπεΡΦυΣικό

2011-08-14T11:50:00.000+03:00

υπάΡχουΝ δρόΜοι στοιΧειωμΈνοιείνΑι οι δΡόμοι ποΥ δεν πήΡαμε γιΑ πάΝτα ανεΞερεύνηΤοιγΙα πάντΑ σκοτεΙνοί. μ photo: "Take Me To The Northern Lights" by ineedchemicalx

ΦΕΓΓΑΡόΠΛΗΚΤΟΣ

2011-08-13T22:34:00.002+03:00

όπου κι αν πάω η Σελήνη θα με βρειόπου και να κρυφτώ θα είναι κει, να με δικάσει και θά 'ναι η Τιμωρία μια Ευχήπου θά 'χει πιάσει! μΠανσέληνος Αυγούστου 2011

ΣχεδόΝ ΠανσέΛηνοΣ

2011-08-12T22:34:00.003+03:00

Πρώτα έδιωξα τις παλιές μου Αγάπες:εισέβαλαν ξεδιάντροπα στον ύπνο μου και ξαναζούσανφύτευαν Όνειρα στον ξύπνιο μου, μού κουβαλούσαν Παιδιά μου που ποτέ δεν θα γεννούσαν Ύστερα σχόλασα τους φίλους που μού είχαν απομείνειούτε που το κατάλαβαν, είχαν από καιρό μακρύνει,χαμένος ο καθένας στις ιδιωτικές του έγνοιες Τέλος, σουτάρισα τους συγγενείς μουδεν ήταν δύσκολο, εδώ αδέρφια σφάζονται, παιδιά

INSόMNIA

2011-08-12T17:19:00.001+03:00

Χτες βράδυ το κρεβάτι μου κουνούσε όλη νύχτασαν πλώρη καραβιού στην τρικυμία έπεσε κάτω μια στιγμή το μαξιλάρι μουτο μάζεψα και ήταν μούσκεμα- μ’ ιδρώτακαι με δάκρυα. μ photo: "Barcos IV" by noyereve

ΣΙΒΥΛΛΙΚόΝ

2011-08-12T06:18:00.006+03:00

Σε μιαν απροσδιόριστη Έποχή, σε κάποιο Νησί σου, θα δεχτείς να με φιλοξενήσεις- θά’ναι Δροσερά στον Κήπο σου, το ιταμό Κορμί σου, γεμάτο απρόσμενες Ηδονές- μα είναι Γραμμένο σε πανάρχαια, Ματωμένα Βιβλία, πως τα μεγάλα Θαύματα του Ίμερου κρατάνε Νύχτες τρεις- την τέταρτη Μέρα θα με προδώσεις, και θα με διώξεις σα Σκυλί- την τέταρτη Νύχτα θα με παρακαλάς να Επιστρέψω- όπως Είμαι- και θ’αρνηθώ,

σΤο ΝαυάΓιο τηΣ ΕπανωΜής

2011-08-11T23:03:00.000+03:00

Σαρανταένα χρόνια πριν, είχε διαφορά"Φορτηγίδα Άγιος Αντώνιος, Λ.Θ. 2012" και "ναυάγιο"μα σήμερα, ακόμα περισσότερη"σωρός από παλιοσίδερα" και "Ναυάγιο" μ

Το ΧρώΜα ΤοΥ ΘανάΤοΥ

2011-08-10T22:36:00.006+03:00

-«Τί χρώμα είναι ο Έρωτας;» ρώτησε η Λουκία τον Γαβριήλ, τότε, που μόλις είχαν ερωτευτεί. -«Κατακόκκινος, αγάπη μου», απάντησε ο Γαβριήλ-«Και τί χρώμα είναι ο Θάνατος;» -«Μαύρος, φυσικά, αγάπη μου, κατράμι- μα τί ερώτηση είναι αυτή, Δασκαλίτσα μου γλυκιά!» Έκανε λάθος. Ρε το μαλάκα τον ξεκωλιάρη. Μα καλά, μαλάκας είναι ο μαλάκας; «Έλα ρε μαλλλάκα, καλά ρε μαλλλάκα, μαλλλάκας είσαι, ρε πούστη

ΑνάμνΗση μιάΣ άΛλης άΝοιΞης

2011-08-09T10:07:00.000+03:00

όΛΑ

2011-08-08T15:20:00.001+03:00

Όλα είν' εδώ, αρκεί να τα προσέξεις Όλα μπροστά σουτολμάς να κοιτάξεις;όλα δικά σουαν δεν τα τρομάξεις ... Όλα περνούναρκεί να τ΄αντέξεις μ

Η ωραίΑ μΑς Πόλη

2011-08-07T02:50:00.007+03:00

Ρε φίλε, "η όμορφή μας πόλη" και "η μαγική μας πόλη" και "η ερωτική μας πόλη"- ποιά πόλη και ποιών "σας"; Η ίδια είναι η δική μου και η δική σου πόλη; Η πόλη σου, ρε, βρωμάει μούχλα, ανθρώπινα κάτουρα και σκυλίσια κόπρανα- η πόλη σου βρωμάει αγωνία, δυστυχία, απελπισία- η πόλη σου ζέχνει αδιαφορία και υποκρισία και σκληρότητα. "Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ του φόβου αισθάνονται

2011-08-06T21:28:00.002+03:00

Κι όσο πολεμώ τη Φθοράτόσο η Φθορά με πολεμά κι ακόμα λίγο ευτυχώς, δεν υπάρχει αγωνίαγια την έκβαση της Μάχης- μ 6/8/2011photo by Ollapus@deviantart (edited)

ΝέμεΣις

2011-08-04T23:51:00.011+03:00

…ύστερα, πίσω από το Αρχαίο τους Κάστρο, βγήκε τελικά ένα αποτρόπαιο κάτι, σαν Φεγγάρι- τόσο μεγάλο, τόσο κόκκινο, τόσο λερό, σαν χαλασμένο αίμα, που όλοι πίστεψαν πως ήρθε πια στα σίγουρα το Τέλος, και άρχισαν να πέφτουν στα γόνατα, και να μετανιώνουν για τις ασήμαντες πράξεις τους, και για τις αξιογέλαστες παραλείψεις τους, και να κλαίνε, και να παρακαλάνε για Έλεος- όταν όμως πέρασαν οι

ύΣτεΡα

2011-07-31T09:58:00.005+03:00

Σαν ένα σπίτι που δε μένει πια κανείςόζει η αλήθεια που δεν τόλμησες να ζεις "κι αν μες στη ζούγκλα δεν υπήρξες αγρίμι εσύ το διάλεξες, και ρέστα μη ζητάς κι αν η ζωή σου δεν είναι παιχνίδι φταίει πού τό'χεις χάσει ήδη- από παιδί σταμάτα να πονάς" έρχομαι φεύγεις με κοιτάς δε σε κοιτώύστερα μόνος στην εικόνα μου μιλώ: «αφού οσμίζεσαι ψοφίμι όπου παςμάλλον θα ψόφησες, σταμάτανα πονάς» μ

ΡακοσυΛλέκτης συναιΣθηΜάτων

2011-07-29T10:30:00.001+03:00

Τριγύριζε κι αναμόχλευε τα σκουπίδια. Στην ανάγκη τα ζητιάνευε. «Σας περισσεύει καμμιά παλιά, χαλασμένη συντροφικότητα; καθόλου μεταχειρισμένη φιλία; λίγη σαρακοφαγωμένη αγάπη; κανένας σκουριασμένος πόθος;» ρωτούσε. Κι όλο αναμόχλευε τα σκουπίδια. Κι όλο τριγύριζε, κι όλο ζητιάνευε Εξαργύρωνε ύστερα τα πενιχρά του ευρήματα για πενταροδεκάρες χαράς μ

οΥαί

2011-07-25T23:05:00.003+03:00

Σαν είδαν, οι Θασίτες, από μακριά να φτάνει το μεγαλοπρεπές καράβι του Βασιλέως, έκλεισαν το λιμάνι, και έστειλαν Πρεσβεία, μεσοπέλαγα, ευθύς να τού μηνύσει πως είν' ανεπιθύμητος- τι κι αν οι Πρόγονοί του συνέτριψαν την Όλυνθο, τη Θήβα, την Αμφίπολη, την Τύρο, κι ούτε πέτρα πάνω στην πέτρα, ούτε άνδρα ζωντανό δεν άφησαν- τούτος εδώ ο Μακεδών ήτανε ήδη νικημένος.

"δεν είναι µικρό πράγµα να ’χεις τους αιώνες µε το µέρος σου"

2011-07-23T15:20:00.001+03:00

Ένα µεταφορικό καλοκαίρι µε περίµενε, ολόιδιο,αιώνιο, µε τα τριξίµατα του ξύλου, τις µυρωδιές τωνάγριων χόρτων, τα σύκα του Αρχίλοχου και τοφεγγάρι της Σαπφώς. Ταξίδευα σα να περπατούσα σ’ένα διάφανο βυθό· το σώµα µου έφεγγε καθώς τοδιαπερνούσανε πράσινα και γαλάζια ρεύµατα·χάιδευα τις αµίλητες πέτρινες γυναικείες µορφές καιστους αντικατοπτρισµούς άκουγα, χιλιάδες, τωνβλεµµάτων τα κελαηδίσµατα·

ΧΑίΡΕ ΚΡίΣΗ, ΟΙ ΑΝΑΛώΣΙΜΟΙ Σε ΧΑΙΡΕΤούΝ

2011-07-18T13:28:00.004+03:00

Ξέρεις εκείνες τις Χολυγουντιανές ταινίες, όπου όλα γύρω γκρεμίζονται, βυθίζονται, βομβαρδίζονται, φλέγονται, και οι άνθρωποι πεθαίνουν σαν μύγες, όλοι, εκτός από τον πρωταγωνιστή, την γκόμενά του, τον καλύτερό του φίλο και το σκύλο του; Κάπως έτσι είναι και η κατάσταση γύρω μας. Κάποιοι μέσα σε όλην αυτήν την θανατηφόρα θλίψη τρέχουν, δήθεν, μαζί μας, να σωθούν, αλλά στην πραγματικότητα

H Πέμπτη ΔιάσταΣη του ΑνθρώπιΝου ΧωροΧρόνου

2011-07-17T11:36:00.001+03:00

Πόσο μακριά θα φτάσεις στο Χώρο και στο Χρόνο; πόσο βαθιά, σε ποιά Καρδιά θα χαραχτείς; ε>μ<3

Πού ΠάΜε;

2011-07-16T14:59:00.006+03:00

"Πού πάτε;" Μύρισε την Πανσέληνο. Μυρίζει παλιά Καλοκαίρια, και Θάλασσα, και Χρόνο. Δεν τόλμησα να την κοιτάξω, μόλις που την είδα να ξεπροβάλλει θριαμβεύτρια πίσω από το βουνό, κι έφυγα τρέχοντας. Με κυνηγούσε ανελέητη σ' όλον το Δρόμο. Έφεγγε Χρόνο και Πόνο. "Ξέρω εγώ πού πάμε;", απάντησε η κουρασμένη γυναίκα στη διάβαση, που κόντεψα να τη χτυπήσω. Διάπυρη μέρα, πυρίκαυστο μεσημέρι, το Πράσινό

ώΡΕΣ, ΜήΝες, ΕποΧές

2011-07-15T22:04:00.002+03:00

Οι ώΡΕΣ Θαλλώ, Αυξώ, Καρπώ, κόρες του Δία και της Θέτιδας. Οι "Εποχές" των Ελλήνων, πριν οι Ρωμαίοι μάς κατακτήσουν και εισάγουν τις Τέσσερις Εποχές που όλοι ξέρουμε. Αυξώ Ήλιος και βροχή, παντρεύονται οι φτωχοί, και όχι μόνο. Τους προστατεύει η Ρωμαία Ήρα, η Γιούνα, κόρη του Σατούρνου, αδερφή του Γιούπιτερ, γιουπιγιάγια, γιούπι, γιουπιγιά. Είναι αρχές Γιούνη. Ιούνιος. Πριν από δύο χιλιάδες

ΞΗΜέΡΩΜΑ

2011-07-13T08:31:00.001+03:00

Ραγίζει ο Ήλιοςπαραμυθίες ψιμύθια φαίνει η φυλακή. μ

γιαΤί ΘυΜίΖεις έΡωΤα

2011-07-12T18:38:00.001+03:00

γι αυτό σε κοιτώγι αυτό σού τραγουδώγι αυτό σε φοβάμαι μ

Τα Μάτια

2011-07-12T09:33:00.000+03:00

O Φόβος του βρωμιάρη δεν είναι τόσο να μην τον ανακαλύψουν. Τού 'χει συμβεί, θα τού ξανασυμβεί, ξέρει να το αντιμετωπίσει. Ο μεγαλύτερος Φόβος του βρωμιάρη είναι μην τυχόν και συναντήσει κάποιον με Καθαρό βλέμμα. Αυτό δε μπορεί να το αντέξει. Λυσσάνε οι αλήτες... και μεταχειρίζονται κάθε μέσο για να λερώσουν ό,τι καθαρό συναντούν.... αρχικά με καλοπιάσματα και δωροδοκίες, μετά με συκοφαντίες

2011-07-11T11:51:00.000+03:00

Σαν κάτι που το χάνουμεκαι μένει μόνο μια θαμπήφωτογραφία όσα δεν συλλαμβάνουμεκαι μοιάζει η αφορμήαιτία μ

ΔιφτέρουΓο

2011-07-09T14:56:00.000+03:00

Θάλασσα, γίνε Μουσικήγλυκιά σαν αεράκινα μού γλυκάνεις την Ψυχήν' αρχίσω Τραγουδάκι: "Έρωτας είμαι, δε δειλιάζωπαιδάκι, κι όλα τα μπορώμε το Σκοτάδι κουβεντιάζωκι όλο στο Φως ξαναγυρνώ!" μ

Χαϊκού Του ΙουΛιού

2011-07-08T14:19:00.001+03:00

Σαν αεράκισε ιδρωμένο σώμαφύσα, Έρωτα! μ

H KαΤαΣίΓαΣη τηΣ ΣιΩπήΣ

2011-07-08T09:24:00.000+03:00

Δε σε πίστεψα ποτέΟυρανέ Προδότη-όχι, δεν πονώ! μ

έΙ, ΚορΙΤΣάκΙ

2011-07-07T15:42:00.004+03:00

-Έι, Κοριτσάκι, γιατί έχεις τόσο μεγάλο στόμα;-Για να στα λέω καλύτερα... -Έι, Κοριτσάκι,γιατί έχεις τόσο μεγάλα δόντια;-Για να γελάω καλύτερα... -Έι, Κοριτσάκι,γιατί έχεις τόσο μεγάλα νύχια;-Για να σε χαϊδεύω καλύτερα... -Έι, Κοριτσάκι, γιατί έχεις τόσο μεγάλη Μοναξιά,τί Φοβάσαι; μ

2011-07-06T22:44:00.001+03:00

Δες με, όλα μουτα φωτάκια αναμμένα έλα, γέλα μουγέλα, σώσε κι εμένα μ

ΣύΝ ΛΑΘΑΠάΝ-ΚΑΛά Και ΧείΡΑ ΚίνΕΙ!

2011-07-06T19:05:00.001+03:00

...ακόμα και η Χάρη Τουέχει τα όριά Της! Σ;ο)))

To MέΓα ΜαΡογάΤειο ΔίληΜΜα

2011-07-05T16:02:00.000+03:00

...μπορώ να έχω τη βοήθεια του γατο-κοινού;... ...

Η ΑΝΘΡώΠιΝΗ ΔύΝΑΜη

2011-07-04T23:03:00.001+03:00

Από τον πρώτο ως τον τελευταίοκάθε χτύπος της καρδιάς μου και μιά νίκηκάθε μου ανάσα κι ένας άθλοςκάθε μου βήμακι ένας θρίαμβος! μ

Πώς αντιλαμβάνεται η γενιά του Πολυτεχνείου την "Δημοκρατία" και την "Προστασία του Πολίτη":

2011-07-01T10:03:00.000+03:00

Τα δυό πόδια σ'έναν Παπουτσή

ΒΑΡΟΜΕΤΡΙΚό ΧΑΜΗΛό

2011-06-25T18:07:00.000+03:00

Φυσάει ένας Αγέρας σαρώνει τη Σκόνητη σέρνει από δω κι από κει είν' άγριος Αγέρας φουσκώνει θυμώνεισ' αρπάζει σε ρωτάει "Γιατί;" μ

Ο ΜέΓΑΣ ΤΣΑΧΠίΝΗΣ ΘΕόΣ ΛΑΘΑΠάΝ- ΚΑΛά

2011-06-24T23:07:00.002+03:00

Στο πρόσφατο χατζηλίκι μου στα Κύθηρα, ο Θείος μου ο Μέγας Προφήτης Γούφας, με μύησε στη Μία και Μόνη Αληθινή Πίστη, τη λατρεία του Μέγα Θεού Λαθαπάν-Καλά. Για να γίνετε κι εσείς Λαθαπάν-Καλαϊστές, aρκεί να επαναλάβετε τρεις φορές ΔΥΝΑΤά: Ω! ΛΑΘΑΠάΝ-ΚΑΛά! Στη συνέχεια, κάθε φορά που βρίσκεστε σε ζόρια, ή απλά νιώθετε την ανάγκη, υψώνετε τα χέρια ψηλά, ανακράζετε δυνατά τρεις φορές: Ω!

TεΛεσιΔικίΑ

2011-06-23T14:48:00.002+03:00

Στο Δικαστήριο της Ζωής κρίθηκες αθώος αυτή κι η Τιμωρία σου μ

ΠΟΛΥΡΡήΝΙΑ

2011-06-22T23:40:00.000+03:00

Αχ, Ανθρωπότηταόλα τα Πάθη σου, χώμακι όλα τα Παλάτια σουσωροί από πέτρες μ

ΕπιΣτροΦή

2011-06-21T23:40:00.001+03:00

Αν σ' έλεγαν Μυρτώθα σού'φερνα Φασκόμηλο απ'το ΜπάλοΜυρτιά από τα Κύθηρα, Θυμάριαπό την Αμοργό! μ

έΝΑ ΧέΡΙ ΣΤό ΟΔόΣΤΡΩΜΑ

2011-06-04T12:48:00.002+03:00

Σήμερα θα σάς πώ μιαν αληθινή ιστορία, που μάς την διηγούνταν με δέος ο Καθηγητής μου στη Γαλλία, ένας διεθνούς φήμης αρχοντάνθρωπος, με τεράστιο κύρος και πείρα στην Επανορθωτική Χειρουργική. Επαναλαμβάνω, η ιστορία είναι 100% αληθινή. Εσείς όμως δείτε την σαν αλληγορία, σε σχέση με όλα όσα μάς συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό... Μετά από ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα, δύο φίλες κατάφεραν να βγουν