27 Μαΐ 2009

ΚΛΕΜΜέΝΑ ΧΡώΜΑΤΑ

.

Όταν ήταν παιδί, το αγαπημένο του χρώμα ήταν το Κίτρινο. Ήξερε και γιατί, φυσικά ήξερε γιατί, τα παιδιά πάντα ξέρουν γιατί- κι αν δεν ξέρουν ρωτούν, ώσπου να μάθουν. Όπως ήξερε γιατί ήταν ο μόνος Ολυμπιακός μέσα στους Παοκτσήδες, όπως ήξερε γιατί τού άρεσε η Δήμητρα και όχι η Εύη, το Κίτρινο ήταν το αγαπημένο του χρώμα, "γιατί είναι το χρώμα του Ήλιου", φυσικά!

Όταν σιγά σιγά τού έκλεψαν τον Ήλιο, το αγαπημένο του χρώμα άλλαξε, κι έγινε μπλε, σκούρο, ηλεκτρικό. Η Δήμητρα και η Εύη και Η Μαρίνα και η Νανσύ πέρασαν, κι ήρθαν μπλε σπίτια, με μπλε κουρτίνες, μπλε καναπέδες, μπλε ποδήλατα, μπλε αυτοκίνητα, μπλε όλα, και μην ακούσω καμιά χοντράδα. Μπλε βασιλικό, μπλε του κοβαλτίου, πέστο όπως θέλεις, μπορεί να μην έλαμπε όπως ο ήλιος, ήταν όμως μεγαλοπρεπές, κι απέραντο, όπως η Θάλασσα, μπλε έντονο, καθησυχαστικό, γαλήνιο, περήφανο. Κάτι ήταν κι αυτό. Ίσως καλύτερο κι από τον ήλιο. Ποιός τον αντέχει τον ήλιο για πολύ;

Κι ύστερα, πάλι σιγά σιγά, ύπουλα, τού το έκλεψαν κι αυτό το αγαπημένο χρώμα. Και το βαθύ μπλε άρχισε να τον ενοχλεί, να τού φαίνεται υπερβολικά πομπώδες, υπερβολικά αυτάρεσκο, υπερβολικά πλούσιο. Το αγαπημένο του χρώμα άρχισε να ξεθωριάζει.

Τώρα φλερτάρει με το ανοιχτό γαλάζιο, το γαλάζιο του Ουρανού, και τελικά ούτε καν με αυτό, αλλά με το ακόμα πιό ανοιχτό, το ακόμα πιό ξεθωριασμένο, το ακόμα πιό απαλό.

Πρόσφυγας σ' ένα γαλάζιο σχεδόν λευκό.

Στο γαλάζιο του Πάγου.



.

10 σχόλια:

Σήσση... το καλητεχνικό μου είπε...

Και μένα ήταν πρώτα το κίτρινο, και μετά... όλα τα χρώματα!

ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ Μ.Ε. - Αναγνωστήρια Δημοτικού ΣΧΟΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗ είπε...

Kάθε χρώμα έχει τη δική του δόνηση και επηρεάζει όχι μόνο την πνευματική και ψυχική κατάσταση του ανθρώπου αλλά και τη φυσική. Γι αυτό, σύμφωνα με τους ερευνητές της χρωματοθεραπείας:
Tο γαλάζιο: Hρεμεί, χαλαρώνει το νευρικό σύστημα, μειώνει την αρτηριακή πίεση και διευκολύνει την ικανότητα λήψεων αποφάσεων.
Tο μπλε-λουλακί: Kαθαρίζει τον νου και την ψυχή, εξουδετερώνει τις αρνητικές σκέψεις, εκμηδενίζει τον φόβο, αυξάνει τη διαισθητική ικανότητα.

παπί είπε...

Γατούλη μου σου κλέψανε και τα χρώματα από την κεφαλίδα?
Ούτε με ΙΕ εμφανίζεται ούτε με FireFox!
Eκτός κι αν ετοιμάζεις καινούργια (παγωμένη?) ζαριά με τα γράμματα από τον τίτλο! ;)

(Μου έχει λείψει το "εξώφυλλο" πάντως... είχε τόσο ζεστά χρώματα!)

anepidoti είπε...

εγώ τ' ανακάτεψα κι έβγαλα το ΔΙΚΟ μου χρώμα, έτσι, κανείς δεν πρόκειται να το πάρει, μόνο εγώ το ξέρω! ίσως το χαρίζω πότε πότε...με ρίσκο βέβαια!

"Ground Control to Major Tom" είπε...

Διά το πειραματισμού ανακαλύπτουμε, εσύ μια χαρά προχωράς.
Έχουν γίνει πιο μεστά τα γραπτά σου και δεν ξέρω πως το θεωρείς εσύ, αλλά αυτό το γαλάζιο του πάγου φορεμένο πάνω στο μαυρισμένο σου δέρμα μια χαρά θα δένει;)

Σε φιλώ γατί μου :*

ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ Μ.Ε. - Αναγνωστήρια Δημοτικού ΣΧΟΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗ είπε...

Τι έπαθες και χάθηκες;

Μιχάλης Ρ. είπε...

Σήμερα έχω επέτειο γάμου, 15 χρόνια που τα θεωρώ τα ποιο ευτυχισμένα της ζωής μου. "Je suis enamouré avec la femme de ma vie"! Tα λέμε τo Σάββατο απο κοντά.
Τώρα για τα χρώματα, «περί ορέξεως κολοκυθόπιτα». Στην άνοιξη που λάμπει, χωρούν όλα τα χρώματα. Χρόνια μάζευα χρώματα, κάθε μέρα κι άλλο, για να ζωγραφίζω σκιές σε σκοτεινά δωμάτια κι εφήμερα διήμερα στα ταξίδια της θλίψης…στα μάτια της που έψαχνα. Τώρα όλα άσπρα φωτεινά.

Noldiel είπε...

Είχα κάπου εδώ λίγο κόκκινο... και ως που γράφω, ξαφνικά ακούω τα κύματα και σκέφτηκα το ουράνιο τόξο - το άπιαστο! Και ταξίδεψα σε κάποιο ξεχασμένο παιδικό όνειο.
Υπήρχε λέει ένα έγχρωμο ανθρωπάκι που ζούσε σε έναν γκρίζο κόσμο. Τα πουλιά χτυπούσαν στον ήλιο, γιατί ήταν άχρωμο και δεν το αντίκριζαν. Και το ανθρωπάκι έδωσε όλο το χρυσοκίτρινό του στον ήλιο...το γαλάζιο στον ουρανο...το βαθύ μπλε στον ωκεανό και στην θάλασσα... Σιγά σιγά χάρισε σχεδόν όλα του τα χρώματα στον γύρο κόσμο, για να τον κάνει καλύτερο, ομορφότερο... Τότε ήταν που αντίκρισε ένα μικρό αγοράκι που νόμιζε πως του έκλεψαν τα αγαπημένα χρώματα. Χαμογέλασε και χωρίς να σκεφτεί του πρόσφερε ότι του είχε απομείνει - το Ουράνιο Τόξο!
Το μυστικό είναι στην καρδιά, πιστεύω και κανείς δεν μπορεί να μας κλέψει το Προσωπικό Ουράνιο Τόξο που κουβαλάμε όλοι μας.
Που να είναι αυτό το κόκκινο της φωτιάς; Κάπου εδώ το είχα! :)

κόκκινο μπαλόνι είπε...

τι τέλεια φωτό είναι αυτή στη μαρκίζα!!!!!!!!!
και η θάλασσα για ήχο;
μα καλά, τι έγινε και το έχασα;

Μαύρος Γάτος είπε...

καλημέρα από νοκ - άουτ γάτο!

Δουλειά (ευτυχώς)...

Σ:Ο))))