4 Φεβ 2007

ΣΤΕΚΕΙ ΤΟ ΓΚΡΙ ΩΣ ΑΠΟΧΡΩΣΗ ΤΟΥ ΜΠΛΕ;


(Ή ΑΛΛΙΏΣ: Η ΑΛΕΠΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΜΜΕΝΗ ΟΥΡΑ)


Δε σε βολεύει και πολύ να το πιστέψεις
μα υπάρχουν κάποιοι, που ταιριάζουν με τις λέξεις:

κι ΕΙΝΑΙ αθώοι, τίμιοι, ειλικρινείς
κι ΕΙΝΑΙ γενναίοι, συνεπείς, ανιδιοτελείς

και είναι τόσο όμορφοι
τόσο μπλε


4-2-2007
.

8 σχόλια:

g.manoussakis είπε...

και δυστυχώς αυτοί οι μπλε άνθρωποι είναι τόσο λίγοι!

Kapetanios είπε...

Δεν σκαμπάζω από ποίηση αλλά ρε μπαγάσα μου άρεσε!!!
Για το μπλε τι να πω , το μόνο μπλε που με τρομάζει είναι το χρώμα που παίρνει η θάλασσα λίγο πριν την καταιγίδα!! Λες ρε συ οι άνθρωποι ( οι μπλε ντε) να αγριεύουν τόσο πολύ και αυτοί ??

Silvia Okaliova είπε...

Ουράνια ραψωδία...

Silvia Okaliova είπε...

Δηλάδή εγώ...

Vrennus είπε...

Μπλε...

Θυμήθηκα τη Jill Bioskop, την χάρτινη ηρωίδα του Enki Bilal, τη «γυναίκα παγίδα» με τα μπλε μαλλιά, τα μπλε μάτια, τα μπλε χείλη, τα μπλε δάκρυα και το μπλε αίμα... Πρέπει να την είχα ερωτευθεί ένα φεγγάρι...

Μαύρος Γάτος είπε...

Τη γυναίκα με τα μπλε δάκρυα...

Μαύρος Γάτος είπε...

Δεν ξέρω τί τους αγριεύει καπετάνιε, ξέρω όμως ότι είναι ΠΟΛΥ αγριεμένοι.

G. Manoussakis, ευτυχώς δεν χρειάζονται πολλοί... και καναδυό να βρεις κανείς στη ζωή του, τυχερός είναι. Αν καταφέρουμε μάλιστα να είμαστε ΕΜΕΙΣ τέτοιοι, ακόμα καλύτερα...

Σύλβια είσαι Μπλε κορίτσι;

Silvia Okaliova είπε...

Νομίζω έτσι όπως το περιγράφεις πώς ναι.