24 Μαρ 2006

ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ

Μιά αφίσα που φωτογράφισα στο Παρίσι τον Ιανουάριο
Lamy είναι το όνομα του καλλιτέχνη



Η ΔΥΝΑΜΗ
Αφιερωμένο σε όλους τους Φίλους που γνώρισα μέσω του Hμεροδιχτυού


Είναι στιγμές που νιώθω πάρα πολύ αδύναμος.
Πάρα πολύ μόνος.
Πάρα πολύ απελπισμένος.
Πάρα πολύ κενός.

Είναι όμως, και κάτι άλλες στιγμές,
που μέσα από την κόλαση,
ξεχωρίζω αυτά που δεν είναι κόλαση,
και δεν είναι καθόλου λίγα.

Είναι κάποιες μαγικές εικόνες
Είναι κάποιες μουσικές

Είναι κάποιες φωνές

Είναι κάποιοι Άνθρωποι

Που στη μέση της Κόλασης
Δεν είναι Κόλαση

Είναι Δύναμη, είναι Χαρά, είναι Ευτυχία

Κάτι στιγμές
που θυμάμαι
ότι δεν είμαι το μόνο παράξενο παιδί σ'αυτόν τον κόσμο.

Και η Ζωή, αποκτά νέο νόημα και αξία.

Σας ευχαριστώ.
Μαύρος Γάτος


Ο Μέγας Χαν ξεφύλλιζε στον άτλαντά του τους χάρτες των πόλεων που απειλούν μέσα στους εφιάλτες και τις κατάρες: Ενόχ, Βαβυλώνα, Γιάχου, Μπούτουα, Γενναίος Νέος Κόσμος.

Είπε:

« Όλα είναι ανώφελα, αν ο τόπος της τελικής άφιξης δεν μπορεί παρά να είναι η Κολασμένη Πόλη, κι είναι εκεί που μας τραβάει το ρεύμα, με κύκλους που ολοένα και στενεύουν.»

Και ο Μάρκο Πόλο απάντησε:

«Η «Κόλαση» των ζωντανών, δεν θα υπάρξει.

Αν υπάρχει μία Κόλαση, είναι αυτή που βρίσκεται ήδη εδώ, η Κόλαση που κατοικούμε κάθε μέρα, που φτιάχνουμε με το να ζούμε μαζί. Δύο τρόποι υπάρχουν για να γλυτώσεις από το μαρτύριό της.

Ο πρώτος είναι εύκολος για τους περισσότερους: δέξου την Κόλαση, και γίνε μέρος της, έτσι που να μην την βλέπεις πιά.

Ο δεύτερος είναι επικίνδυνος, και απαιτεί συνεχή επαγρύπνηση και γνώση: ψάξε και μάθε να ξεχωρίζεις ποιός και τι, στη μέση της Κόλασης, δεν είναι Κόλαση, και κάνε να διαρκέσει, δώσε του χώρο».

Ίταλο Καλβίνο, «Οι αόρατες πόλεις», 1972

Ίταλο Καλβίνο

13 σχόλια:

Composition Doll είπε...

"ψάξε και μάθε να ξεχωρίζεις ποιός και τι, στη μέση της Κόλασης, δεν είναι Κόλαση, και κάνε να διαρκέσει, δώσε του χώρο"

Αυτάαααααααααααα!

:))))))))))

AMANDA είπε...

καλημέρα...

cyrusgeo είπε...

Εξαιρετικό βιβλίο. Πρέπει να το ξαναδιαβάσω μια απ' αυτές τις μέρες...

Marialena είπε...

Καλημέρα παράξενε (συ είπας) όσο και ευαίσθητε συνταξιδιώτη του παράλληλου σύμπαντος που συμπλέουμε! Ο δρόμος έχει την αξία και όχι ο προορισμός θυμήσου... Μ.

trol είπε...

master. of space and time. :) and so much more.

Darthiir the Abban είπε...

Χεχεχε...
Ωραία αφίσα...

ΠΡΕΖΑ TV είπε...

Koιτα εξω.Ποσες μοναδες βλεπεις;Καπου εκει στο χαος ισως βρεις και εμας...

Λαμπρούκος είπε...

Η γιαγιά μου η συχωρεμένη έλεγε, "εδώ η κόλαση, εδώ κι ο παράδεισος". Τίποτα δε πιστεύω περισσότερο από αυτό...

Μαύρος Γάτος είπε...

Καλησπέρα σε όλους παιδιά.

Είμαστε μάλλον οι εναπομείναντες που δεν την κάναμε;;;

Είναι ωραία να ξέρεις ότι υπάρχει, τελικά, ο Παράδεισος....

Σ;)))))))))))))))))))))))))))))))))

Μαύρος Γάτος είπε...

cyrusgeo, όσο και να σού φανεί παράξενο, έχω διαβάσει άλλα βιβλία του Καλβίνο (όπως το εξαιρετικό "Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης", αλλά τις αόρατες Πόλεις, που τις πρωτοσυνάντησα το 1983, 13 ετών, ποτέ δεν τις διάβασα κανονικά. Με κουράζει, ΄λισως να φταίει η μετάφραση.

Αλλά αυτό το απόσπασμα που παρέθεσα, το κουβαλώ πάντα μαζί μου, όπου πηγαίνω, κυριολεκτικά και μεταφορικά... Είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχω διαβάσει ποτέ. Χωρίς υπερβολή.

Σ;)))))))))))

raffinata είπε...

για τέτοιες στιγμές... χαράς, ευτυχίας, μοναξιάς, λύπης, θυμού, αγάπης... είμαστε εδώ... είμαι εδώ :))

thripas είπε...

Ωραία φωτό
Αλλά γιατί να είσαι παράξενος ;;
Αυτοί είναι παράξενοι !! Και μάλιστα διατροφικά παράξενοι , παρανοϊκοί

Μας έχουν βάλει τον έναν πάνω στον άλλον
Μας έχουν βάλει μέσα στο λάκκο

Αλλά εμείς θα βρούμε τον Παράδεισο και θα αντεπιτεθούμε
Δεν ξέρω πώς γιατί θα είναι πολύ αυθόρμητες οι αντιδράσεις

cyrusgeo είπε...

Παρόλο που η μετάφραση είναι μια από τις ασχολίες μου, δεν ξέρω ιταλικά ώστε να μπορώ να κρίνω τη συγκεκριμένη δουλειά. Τώρα με έβαλες σε σκέψεις. Έψαξα να βρω το βιβλίο στη βιβλιοθήκη, αλλά δεν το βρήκα -- μάλλον θα είναι ανάμεσα στα δεκάδες που έχω δανείσει και ποτέ δεν μου έχουν επιστρέψει. Δεν θυμάμαι να μου είχε κάνει κάποια αρνητική εντύπωση η μετάφραση, αλλά βέβαια πάνε πολλά χρόνια από τότε...

Αλλά, τελικά, έχεις δίκιο: και μόνο το απόσπασμα που παραθέτεις φτάνει...