25 Μαρ 2006

ΤΗΣ ΈΓΡΑΦΑ,ΤΌΤΕ..


Έζησα, άραγε, πριν σ'αγαπήσω;
Μέσα στο στήθος μου ανασαίνε, ποιός;
Ποιός περιέφερε τα βήματά μου, σε ποιούς δρόμους;
Ποιός την υπέφερε τη μοναξιά μου, με ποιούς τρόμους;


Έζησα, άραγε, πριν σ'αγαπήσω;
Και αν σε χάσω, σε ποιόν ξένο θα ξεφτίσω;


Μαύρος Γάτος
Φθινόπωρο 2004
για την Φ.
(το Φ. μου)

3 σχόλια:

AMANDA είπε...

.... μέριασε χρόνε να αισθανθώ...

κική δημουλά
η αντίζηλος φθορά
η εφηβεία της λήθης (1994)

Herinna είπε...

Στα πολύ μεγάλα αισθήματα καταλαβαίνουμε απόλυτα ο ένας τον άλλον. Στη μεγάλη υπέρβαση σκύβουμε το κεφάλι με δεος, συγκλονισμένοι από τη μνήμη μιας μεγαλειώδους συντριβής. Οι πληγές είναι χαίνουσες και πάντα το ίδιο δυνατά πονούν ακόμα κι αν τις δεις επάνω σε άλλο σώμα. Είναι η απώλεια που μας κάνει αδέλφια;

Ανώνυμος είπε...

Keep up the good work http://www.spy-digital-camera.info Bathroom design bathtub the bathroom designer.com Eczema scarring Computer freezes when usb camera device is connected Caremark prescription Sex asian oral Programs for business cards doc martin tv acura